உட்பகை என்னும் அழிவு: ஒற்றுமையின்மையால் சிதையும் வாழ்வும் எதிர்காலமும் ​இன்றைய உலகில் மனிதர்கள் தங்களுக்கு வெளியேயுள்ள சவால்களை விட, தங்களுக்கு நெருக்கமானவர்களோடும் சுற்றியுள்ளவர்களோடும் போராடுவதிலேயே அதிக ஆற்றலைச் செலவிடுகிறார்கள். இந்த உட்பகை ஒரு தனிமனிதனை மட்டுமல்ல, ஒரு குடும்பத்தையே, ஏன் ஒரு தேசத்தையே அழிவுப்பாதைக்கு இட்டுச் செல்கிறது என்பதை வேதம் எச்சரிக்கிறது. ​1. ஒருவரை ஒருவர் பட்சித்தல்: அழிவின் தொடக்கம் ​இயேசு கிறிஸ்து தம் சீடர்களுக்கும் மக்களுக்கும் வழங்கிய மிக முக்கியமான எச்சரிக்கை இது: ​"நீங்கள் ஒருவரையொருவர் கடித்துப் பட்சித்தீர்களானால், ஒருவரால் ஒருவர் அழிக்கப்படாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள்." (கலாத்தியர் 5:15) ​விலங்குகளைப் போல ஒருவரை ஒருவர் காயப்படுத்திக் கொள்வதும், பழிவாங்கும் எண்ணத்துடன் செயல்படுவதும் இறுதியில் இரு தரப்பினருக்குமே அழிவைத் தரும். அன்பு செலுத்த வேண்டிய இடத்தில் அதிகாரத்தையும் கோபத்தையும் காட்டும் போது, அங்கே சமாதானம் விடைபெறுகிறது. ​2. பிளவுபட்ட குடும்பமும் வீழ்ச்சியும் ​ஒரு குடும்பமோ அல்லது ஒரு நாடோ வலிமையாக இருக்க வேண்டுமானால், அங்கே ஒற்றுமை அவசியம். பிரிவினை என்பது பலவீனத்தின் அடையாளம். ​"தனக்குத்தானே விரோதமாகப் பிரிந்திருக்கிற எந்த ராஜ்யமும் பாழாய்ப்போம்; தனக்குத்தானே விரோதமாகப் பிரிந்திருக்கிற எந்தப் பட்டணமாவது வீடாவது நிலைநிற்கமாட்டாது." (மத்தேயு 12:25) ​இன்று பல குடும்பங்கள் சிதைந்து போவதற்குக் காரணம் பொருளாதாரப் பற்றாக்குறை அல்ல; மாறாக, ஒருவருக்கொருவர் விட்டுக்கொடுக்காத பிடிவாதமும், தேவையற்ற போராட்டங்களுமே ஆகும். சுவர்களுக்குள் நடக்கும் இந்தப் போர்கள் எதிர்காலச் சந்ததியினரின் நிம்மதியையும் சேர்த்தே புதைத்துவிடுகின்றன. ​3. வீணடிக்கப்படும் பலமும் தொலைக்கப்படும் வாழ்வும் ​ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு ஆற்றலும் காலமும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த பலத்தை அநேகருக்கு வாழ்வளிக்கவும், நற்காரியங்களைச் செய்யவும் பயன்படுத்த வேண்டியவர்கள், இன்று அதைத் தர்க்கம் செய்வதிலும், மற்றவர்களை வீழ்த்துவதிலும் செலவிடுகிறார்கள். ​ஆற்றல் சிதைவு: பிறருடன் போராடுவதிலேயே கவனம் செலுத்துவதால், ஒருவனுடைய படைப்பாற்றலும் வளர்ச்சியும் முடங்கிப்போகிறது. ​எதிர்கால நாசம்: பெற்றோர்கள் தங்களுக்குள் போராடும்போது, அதைப்பார்த்து வளரும் பிள்ளைகள் ஆரோக்கியமற்ற மனநிலையோடு வளர்கிறார்கள். இதனால் ஒட்டுமொத்த குடும்பத்தின் எதிர்காலமும் கேள்விக்குறியாகிறது. ​4. ஆசீர்வாதத்தின் பாதை ​தங்கள் பலத்தை ஆக்கப்பூர்வமான காரியங்களில் செலவிடுபவர்கள் மட்டுமே வரலாற்றில் நிலைத்து நிற்கிறார்கள். வீணான சண்டைகளைத் தவிர்த்து, "தேவன் பார்த்துக் கொள்வார்" என்று அமைதியாக இருப்பவர்கள் பெரும் ஆசீர்வாதத்தைப் பெறுகிறார்கள். ​"சமாதானம் பண்ணுகிறவர்கள் பாக்கியவான்கள்; அவர்கள் தேவனுடைய புத்திரர் என்னப்படுவார்கள்." (மத்தேயு 5:9) ​முடிவுரை ​தன்னைச் சுற்றியுள்ளவர்களுடன் போராடுவது என்பது ஒருவன் தனக்குத்தானே வெட்டிக்கொள்ளும் குழிக்குச் சமம். நம்மிடம் இருக்கும் பலம் மற்றவர்களைக் காயப்படுத்த அல்ல, மற்றவர்களுக்குக் கைகொடுத்துத் தூக்கிவிடவே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. உட்பகையை ஒழித்து, அன்பினால் ஒருவரை ஒருவர் தாங்கிக்கொள்ளும் போது மட்டுமே, நம் வாழ்வும் நம் குடும்பத்தின் எதிர்காலமும் நித்தியமான ஆசீர்வாதத்தைப் பெறும். #jesus is life #இயேசுவாலே வாழ்வு