💞ദേവനന്ദിനി... Part 57💞 അവന്റെയധരങ്ങൾ തന്റെ പെണ്ണിന്റെ രത്നാധരങ്ങളിലെ അമൃതിൻ കണങ്ങളെ നുകർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുബോൾ പതിയെ അസ്തമയാർക്കൻ അവരുടെ പ്രണയനിമിഷത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു മറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു…. ആദിത്യൻ മറയുന്നതിനു മുൻപായി രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ അധരങ്ങളെ തന്റെയധരങ്ങളുടെ ബന്ധനത്തിൽ നിന്നും മോചിപ്പിച്ചു. അവൻ അവളുടെ സരസീരുഹനയനങ്ങളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പ്രണയഭരിതയായ അവളുടെ കുസുമവദനത്തിൽ വ്രീളയുടെ ലാഞ്ഛനകളണിഞ്ഞത് കണ്ട അവന്റെ മനസ്സ് തരളിതമായി…. കൈകൾ പരസ്പരം കോർത്തു പിടിച്ചുകൊണ്ട് മിഴികളാൽ സംവദിച്ചവർ ഹണിമൂൺ പോയിന്റിൽ നിന്നും തിരികെ നടക്കാൻ തുടങ്ങി… വിഭാവരിയുടെ ഇളംകുളിരിൽ ഒന്നരമണിക്കൂറോളമെടുത്ത് അവർ ദാബയിൽ തിരിച്ചെത്തി… ഫ്രഷ് ആയതിനു ശേഷം ബേബേ അവർക്കായൊരുക്കിയ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ബേബേയും പാജിയും അന്നത്തെ യാത്രയെ പറ്റിയും മറ്റും ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു… 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 ഭക്ഷണം കഴിച്ചു റൂമിൽ എത്തിയപ്പോൾ രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് ടെറസ്സിൽ പോയൽപ്പനേരം ചെലവിടാമെന്ന് നിർദേശിച്ചപ്പോൾ ഗൗരിയുമത് ശരി വച്ചു. അവരിരുവരും കൂടി ടെറസിലേക്ക് നടന്നു… നിലാവണിഞ്ഞ നീലരാവിൽ ടെറസിലുള്ള കയറ് കട്ടിലിൽ മലർന്നു കിടന്നു കൊണ്ട് അനന്തവിഹായസ്സിലേക്ക് നോട്ടമയച്ചു കൊണ്ട് തങ്ങളുടെ പ്രണയനിമിഷങ്ങൾ പങ്കിടുകയായിരുന്നു രുദ്രനും ഗൗരിയും… "ദേവേട്ടാ "… ഗൗരി പ്രണയാതുരയായി രുദ്രനെ വിളിച്ചു… രുദ്രനൊന്ന് മൂളിക്കൊണ്ട് വിളി കേട്ടു… "ദേവേട്ടാ….ദേവേട്ടൻ പറ…ഞാനില്ലാത്ത എട്ട് വർഷത്തെ ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് "… ഗൗരി രുദ്രനോട് മൊഴിഞ്ഞു… "അതൊരു വല്ലാത്ത കാലമായിരുന്നു നന്ദു"...രുദ്രൻ അലസമായി വാനിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി… "എന്നാലും ദേവേട്ടൻ പറ "…ഗൗരി രുദ്രനോട് വീണ്ടും ആവശ്യപ്പെട്ടു… "നന്ദു….അന്ന് നീയങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ പഴയ രുദ്രൻ മരിച്ചിരുന്നു. അതിനും മൂന്നാല് ദിവസം കഴിഞ്ഞാണ് ഞാൻ നാട് വിടുന്നത്. നിന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ട് ആ നാട്ടിൽ നിൽക്കുവാനെനിക്ക് കഴിയില്ലായിരുന്നു. അന്ന് തൊട്ട് മനസ്സിൽ ഒരു മരവിപ്പായിരുന്നു. മുംബൈയിൽ ചെന്ന് ആ അച്ചായനെ കണ്ട് എന്തെങ്കിലും ജോലിയൊപ്പിക്കുവാനായിരുന്നു പ്ലാൻ. അങ്ങനെ വണ്ടി കയറി. വണ്ടിയിൽ നിന്നും മൊയ്തൂട്ടിക്കയെ പരിചയപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹമെന്നെ ഇഘത്പുരിയിലേക്ക് കൂട്ടി…" "പിന്നെ അദ്ദേഹമൊരു പരിചയക്കാരന്റെ കമ്പനിയിൽ അക്കൗണ്ടന്റിന്റെ ജോലി വാങ്ങി തന്നു. നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കാൻ എന്താണെനിക്ക് യോഗ്യതയെന്ന നിന്റെയാ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി എനിക്ക് സ്വന്തമായി എന്തെങ്കിലും നേടണമെന്ന് അറ്റ്ലീസ്റ്റ് കയറിക്കിടക്കാനൊരു വീടെങ്കിലും വേണമെന്നത് ഒരു വാശിയായിരുന്നു….." രുദ്രൻ പറയുന്നത് കേട്ട് വിഷാദമണിഞ്ഞ മുഖവുമായി ഗൗരി ചരിഞ്ഞു കിടന്നു രുദ്രന് അഭിമുഖമായി തന്റെ മുഖം കൊണ്ട് വന്നു അവന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. അവൾ അവന്റെ തലയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു. അവനവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു… "അക്കാലത്ത് ഗവണ്മെന്റ് ടെസ്റ്റുകളും ബാങ്ക് ടെസ്റ്റുകളുമൊക്കെ എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്നു. നിന്നോടുള്ള വാശിയ്ക്കു ഒരു സ്ഥിരമായ ജോലി നേടി നല്ലൊരു നിലയിലെത്താനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പായിരുന്നു അന്നൊക്കെ. ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോഴും എനിക്ക് മനസ്സിലായി നിന്നെ മറക്കാനോ വെറുക്കാനോ എന്നെക്കൊണ്ടൊരിക്കലും സാധിക്കില്ല എന്ന്…." രുദ്രനത് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ ചുണ്ടിലൊരു ചിരിയൂറി നിന്നു. ഗൗരി തലയുയർത്തി വീണ്ടും അവന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു… "പിന്നെ ബാങ്കിൽ ജോലി നേടി ഘോട്ടിയിൽ വർക്ക്‌ ചെയ്യുമ്പോഴാണ് ഹരിയണ്ണയെയും കുടുംബത്തെയും പരിചയപ്പെടുന്നത്. ഹരിയണ്ണ വഴി ആ ഫ്ലാറ്റ് സ്വന്തമാക്കി ഹരിയണ്ണയുടെ കുടുംബത്തിലെ ഒരംഗമായി പിന്നെ. ഇടയ്ക്ക് ട്രാൻസ്ഫർ കിട്ടുമ്പോഴും ഇഘത്പുരി വിട്ടു പോകേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല…. നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമകളിൽ നീറി പലപ്പോഴും ഞാൻ വല്ല ഡിപ്രെഷനിലും അകപ്പെടുമോയെന്നു പോലും അപ്പോഴൊക്കെ ഭയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ആ ഒരു ഘട്ടത്തിലെത്തുമ്പോൾ ഇത് പോലെ ഒരു യാത്രക്കിറങ്ങും. എന്നാൽ അത് ആസ്വദിക്കാൻ ഒരിക്കലും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല…" "പലപ്പോഴും നീ പറഞ്ഞതൊക്കെ എന്നെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരിക്കും. അപ്പോഴും മനസ്സൊരു വടം വലിയിലാവും നീയന്നു സ്വമനസ്സാലെ പറഞ്ഞതാവില്ല എന്ന്. പക്ഷെ അന്നത്തെ നിന്റെ മുഖഭാവങ്ങളോർക്കുമ്പോൾ അങ്ങനെയല്ലെന്ന ചിന്തയിലുമെത്തും…." രുദ്രൻ പറയുന്നതിനിടയിലെല്ലാം ഗൗരി രുദ്രന്റെ മുഖത്ത് ചുംബനങ്ങളർപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… "മുൻപ് പറഞ്ഞത് പോലെ സതിയെ നഷ്ടപ്പെട്ട മഹേശ്വരന്റെ അവസ്ഥയായിരുന്നു നന്ദു നീയെന്റെയടുത്ത് എത്തുന്നത് വരെ…" രുദ്രൻ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും ഗൗരി ഒരേങ്ങലോടെ രുദ്രന്റെ മുഖത്താകമാനം ചുംബിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ തലയിൽ അവൾ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു… "നന്ദു…മതിയെടാ കരഞ്ഞത്. ഒരുപാട് കരഞ്ഞില്ലേ നമ്മൾ. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നുന്നു ഞാനാണ് ഈ ലോകത്തെ ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാനെന്നു "… രുദ്രന്റെ ചൊടികളിൽ പ്രണയാർദ്രമായൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.. ഗൗരി എന്താണെന്ന് നയനങ്ങളിളക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു… "എന്നെ ഇത്ര മാത്രം സ്നേഹിക്കുന്ന, എനിക്കായി ഇത്രയും കാലം കാത്തിരുന്ന, എനിക്കായി സ്വന്തം ജീവൻ ത്യജിക്കാൻ പോലും തയ്യാറായ ഒരു പെണ്ണിനെ കിട്ടിയില്ലേ. ഇതിലും വലിയ സന്തോഷം വേറെന്താടോ ഉള്ളത് "…. രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ മുഖം താഴ്ത്തി അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…. ഗൗരി അവനെ നോക്കിയൊന്നു മന്ദഹസിച്ചു… "ഇനി ദേവേട്ടന്റെ നന്ദു മോൾ എഴുന്നേറ്റിരുന്നേ "…. രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ മുഖത്തേക്ക് കുസൃതിയോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… ഗൗരി കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റ് കാല് തറയിലേക്ക് വച്ചു കൊണ്ട് ഇരുന്നു… രുദ്രൻ ഉടനെ ഗൗരിയുടെ മടിയിലേക്ക് തല വച്ചു കൊണ്ട് കിടന്നു… അവന്റെ കുസൃതിയോടെയുള്ള പ്രവൃത്തി ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടൊരു ചെറുചിരിയോടെ അവന്റെ മുടിയിഴകൾക്കിടയിലൂടെ വിരലുകളോടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു…. "പിന്നെ നീ വന്നതിനു ശേഷം ഇടയ്ക്ക് നിന്നോട് സംസാരിക്കണമെന്നൊക്കെ മനസ്സിൽ വിചാരിക്കും പക്ഷെ നിന്റെയാ വാക്കുകൾ അപ്പോഴൊക്കെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തും. പിന്നെ നീയെന്നെ വീഴ്ത്തിക്കളഞ്ഞില്ലേ "… രുദ്രൻ പറഞ്ഞവസാനിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു പോയി.. മറുപടിയായി ഗൗരി വാത്സല്യത്തോടെ അവന്റെ മൂക്ക് പിടിച്ചു ഞെരടി… "പിന്നെ എന്നും രാവിലെ കണ്ണുതുറക്കുമ്പോൾ ചായയുമായി മുന്നിൽ നീ വന്നു നിൽക്കുമ്പോഴും ഓഫീസിലേക്ക് യാത്രയാക്കുമ്പോഴുമൊക്കെ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്തൊരു വൈബ് മനസ്സിൽ നിറയുമായിരുന്നു "…. രുദ്രനൊരു ചെറുചിരിയോടെ പറഞ്ഞു… മറുപടിയായൊരു ചുംബനമായിരുന്നു ഗൗരിയുടെ വക… "നന്ദു…ഇന്നായിരുന്നു രണ്ട് പേർക്കും കൂടിയിരുന്നു ബിയർ അടിക്കാൻ പറ്റിയ ആംബിയൻസ് "….. രുദ്രനൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഗൗരിയെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "അയ്യെടാ….എന്റെ മോനങ്ങനെ കുടിച്ചു കുന്തം മറിയേണ്ട. ഇനി നമ്മുടെ വിവാഹം കഴിയുന്നത് വരെ ദേവേട്ടൻ കള്ളിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കേണ്ട "…. രുദ്രന്റെ മീശയിൽ പതിയെ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരി മറുപടി നൽകി… "അപ്പോൾ നന്ദു മോളല്ലേ മുൻപ് പറഞ്ഞത് നമ്മൾ തമ്മിൽ ഗാന്ധർവ്വ വിവാഹമോ അങ്ങനെയെന്തോ കഴിഞ്ഞെന്ന് "…രുദ്രൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. "ഓഹോ…അങ്ങനെയെന്റെ കലിപ്പൻ സുഖിക്കേണ്ട. ആദ്യം ആചാരപ്രകാരം എന്റെ കഴുത്തിലൊരു താലിയണിഞ്ഞു സ്വന്തമാക്ക് അതിനു ശേഷം ഈ നന്ദു തീരുമാനിക്കും ദേവേട്ടൻ എപ്പോൾ കുടിക്കണമെന്ന്"… ഗൗരി ശാസന കലർന്നൊരു ചിരിയോടെ രുദ്രന് മറുപടി നൽകി… "അപ്പോൾ നന്ദു മോളെന്നെ പൂർണ്ണമായും കയ്യിൽ ഒതുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചല്ലേ "…? (രുദ്രൻ) "അതേലോ…ഇത്രയും വർഷം ഞാനടുത്തില്ലാതെ ദേവേട്ടൻ തോന്നിയ പോലെ നടന്നില്ലേ. ഇനി ഞാൻ തീരുമാനിക്കും"… ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ രുദ്രന്റെ കവിളിൽ മൃദുവായി തല്ലിക്കൊണ്ട് ഗൗരി മറുപടി നൽകി… ""നിന്റെ സരസിജനയനങ്ങളിൽ നിന്നുമുതിരുന്ന പ്രണയാംശുക്കൾ പകരുന്ന ലഹരി പോലെയൊരു ലഹരി പകരാൻ ഈ വിഷ്ടപത്തിലൊരു കാദംബരിയുമില്ല…"" രുദ്രൻ ചിരിയോടെ മൊഴിഞ്ഞു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു.. "കലിപ്പന് സാഹിത്യമൊഴുകുകയാണല്ലോ ഇപ്പോൾ "…ഗൗരി പ്രണയാതുരയായി രുദ്രനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു… രുദ്രൻ ഗൗരിയെ കൈ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. അവനെന്താണിനി ചെയ്യാൻ പോകുന്നതെന്നറിയാതെ അവളവനെയും നോക്കി നിന്നു…. എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന ഗൗരിയെ രുദ്രൻ പൊടുന്നനെ അവന്റെ ഇരു കൈകകളാൽ കോരിയെടുത്തു… രുദ്രന്റെ അപ്രതീക്ഷിതമായുള്ള പ്രവൃത്തിയിൽ ആദ്യമൊന്നമ്പരന്നെങ്കിലും സമചിത്തത വീണ്ടെടുത്ത ഗൗരി അവന്റെ കഴുത്തിലൂടെ ഇരുകൈകളുമിട്ട് അവന്റെ മിഴികളിലേക്ക് പ്രണയപുരസരമൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ നോട്ടമയച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… രുദ്രനൊരു കുസൃതിയോടെ ഉറക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളെയും കൊണ്ടൊന്നു വട്ടം കറങ്ങി… "എന്റെ കലിപ്പന് ഇന്ന് പ്രണയം മൂത്ത് ഭ്രാന്തായോ "…? ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ഗൗരി രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു.. "അന്ന് ബിയറടിച്ചു സെറ്റായപ്പോൾ നീ പറഞ്ഞല്ലോ വർഷങ്ങളായ് നീ കൊതിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു എന്റെ കൈകളിൽ ഇത് പോലെ കിടക്കാനെന്ന്. അതൊക്കെ മറന്നോ അതോ അന്ന് പറഞ്ഞതൊന്നും ബോധമില്ലേ "….രുദ്രൻ ഗൗരിയെ കളിയാക്കിച്ചിരിച്ചുക്കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി.. "പോടാ…ഭരണീ "…ഗൗരിയവന് നേരെ കെറുവിച്ചു… "നന്ദുമോളിങ്ങനെ കെറുവിക്കുന്നത് കാണാൻ നല്ല രസമാ "….രുദ്രനവന്റെ മൂക്ക് കൊണ്ട് ഗൗരിയുടെ മൂക്കിൽ ഉരസിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "നന്ദു മോളെ…എന്നാൽ നമുക്ക് നന്മുടെ മുറിയിലേക്ക് പോകാം "… രുദ്രനങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഗൗരിയെ താഴെയിറക്കാതെ പതിയെ നടന്നു തുടങ്ങി… "ദേവേട്ടാ….എന്നെ താഴെയിറക്ക്…. ആരെങ്കിലും കാണും. ബേബേയെങ്ങാനും കണ്ടാൽ ഞാനിന്നും ബിയറടിച്ചെന്ന് വിചാരിച്ചാലോ "….ഗൗരിയൊന്നു കൂതറാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "അടങ്ങിക്കിടക്ക് കള്ളിയങ്കാട്ടു നീലി.. ഞാനിറക്കില്ല. ബേബേ കണ്ടാലും നിന്നെ താഴെയിറക്കാനെന്നെ സമ്മതിക്കില്ല"…രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരി പറഞ്ഞത് വക വയ്ക്കാതെ അവളെയും കൊണ്ട് നടന്നു... അപ്പോഴേക്കും അവർ അവരുടെ മുറി നിൽക്കുന്ന ഫ്ലോറിൽ എത്തിയിരുന്നു. തങ്ങളുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറുന്നത് വരെ ആരെയും അവിടെ കാണാത്തതിൽ ഗൗരി ഒന്നാശ്വസിച്ചു… എന്നാൽ അവരറിയാതെ ഇതൊക്കെ ആ ഫ്ലോറിൽ നിന്നു കൊണ്ട് ബേബേ കണ്ടു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. രുദ്രൻ ഗൗരിയെയും കൊണ്ട് പോകുന്നതും അവരുടെ സ്നേഹപ്രകടനങ്ങളും കണ്ട ബേബേയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ സംതൃപ്തി നിറഞ്ഞൊരു ചിരി നിറഞ്ഞു നിന്നു… 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 പിറ്റേന്ന് ബ്രേക്ഫസ്റ്റ് കഴിച്ചു പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ നേരം ഗൗരി ബേബേയുടെ അടുത്തെത്തി…. "നന്ദു മോളെ…മോളിന്നലെയും വീശിയോ"…? ബേബേയൊരു കള്ളച്ചിരി മുഖത്തണിഞ്ഞു ചോദിച്ചു.. ബേബേയുടെ ചോദ്യം കേട്ട ഗൗരിയൊരു പകപ്പോടെ ബേബേയെ നോക്കി… "ഇല്ല ബേബേ….എന്താ ബേബേ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത് "…? ഗൗരിയൊരു സംശയം കലർത്തികൊണ്ട് ബേബേയോട് ചോദിച്ചു.. "ഒന്നുമില്ല.. ഇന്നലെ ദേവ് മോളെയും കയ്യിലെടുത്ത് അന്നത്തെ പോലെ നടക്കുന്നത് കണ്ടു "….ബേബേ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. "ബേബേ "… നാണത്താൽ ചുവന്നു തുടുത്ത മുഖവുമായി ഗൗരിയൊരു ചിനുങ്ങലോടെ ബേബേയുടെ ചുമലിലേക്ക് ചാഞ്ഞു… "ഞാൻ ചുമ്മാ ചോദിച്ചതാ.. മോളിന്നലെ അങ്ങനൊന്നും ചെയ്തില്ലെന്നു ബേബേക്കറിയാം "…. ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ബേബേ ഗൗരിയെയൊന്ന് തഴുകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… ഗൗരി ബേബേയുടെ ചുമലിൽ നിന്നും മുഖമുയർത്തി… "ഞാനങ്ങനെ കുടിക്കാറൊന്നുമില്ല ബേബേ. അന്ന് ദേവേട്ടനെന്നെ രാവിലെ തൊട്ട് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് പോലും നോക്കാത്ത ദേഷ്യത്തിന് കുടിച്ചതാ …ദേവേട്ടനെ ഇനിയൊരിക്കലും കണ്ടു മുട്ടാതിരിക്കുമോ എന്നോർത്തു വല്ലാത്ത ഡിപ്രെഷനിൽ വീണു പോയപ്പോൾ തുടങ്ങിയതാ "…. ഗൗരി പറഞ്ഞു നിർത്തി.. "എനിക്ക് മനസ്സിലാകും മോളുടെ അക്കാലത്തെ വിഷമം.. എന്തായാലും ഇപ്പോൾ മോൾക്കവനെ തിരിച്ചു കിട്ടിയില്ലേ. എല്ലാ കാലത്തും നിങ്ങളുടെ ഈ സ്നേഹമിത് പോലെ ഉണ്ടാവണം കേട്ടോ"…ബേബേയൊരു വാത്സല്യത്തോടെ പറഞ്ഞു… ഗൗരി തല കുലുക്കി സമ്മതിച്ചു… ബേബേയോടും പാജിയോടും പറഞ്ഞു രുദ്രനും ഗൗരിയും വണ്ടിയിൽ മൗണ്ട് അബുവിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു…. "ദേവേട്ടാ… ഇന്നലെ ആദ്യം ദേവേട്ടൻ ഇന്നും മൗണ്ട് അബുവിലേക്ക് പോകുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞില്ലല്ലോ. എന്തേ ഇന്ന് രാവിലെ പെട്ടെന്നൊരു മാറ്റം "…. ഗൗരി വണ്ടിയോടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന രുദ്രനെ നോക്കി ചോദിച്ചു.. "അതിന്നലെ നമ്മുടെ ബൈക്ക് തിരിച്ചു കിട്ടുമെന്ന് വിചാരിച്ചു. പക്ഷെ ഇന്ന് വൈകീട്ടത്തെക്കെ വണ്ടി കിട്ടൂ. അത് കൊണ്ട് പ്ലാനിൽ ഒരു ചേഞ്ച്‌ "… രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ടവളെ നോക്കിക്കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി… "ബൈക്ക് ഇന്ന് വൈകീട്ട് കിട്ടിയാൽ നാളെ നമ്മൾ തിരിക്കുമോ അജ്മീറിലേക്ക് "…? ഗൗരി രുദ്രന്റെ മുഖത്തേക്കുറ്റ് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു… "ബൈക്ക് ഇന്ന് കിട്ടിയാൽ നാളെ ഇറങ്ങും നമ്മൾ.. എന്തേ "…? "എന്തോ ഇവിടെ വിട്ട് പോകുവാൻ തോന്നുന്നില്ല. ബേബേയോടും പാജിയോടും ബല്ലുവിനോടുമൊക്കെ വല്ലാത്തൊരടുപ്പം തോന്നിപ്പോയി ഇത്രയും ദിവസം കൊണ്ട്. പക്ഷെ പോകാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ"..ഗൗരിയൊരു നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു.... രുദ്രൻ മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ വണ്ടിയോടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… "ദേവേട്ടൻ ഈ വഴി പോകുമ്പോൾ എത്ര ദിവസമിവിടെ നിൽക്കാറുണ്ട് "…? ഗൗരി രുദ്രന്റെ മറുപടിയ്ക്കായി കാത്തിരുന്നു… "ഞാൻ പോകുമ്പോൾ നിൽക്കാറില്ല. എങ്ങോട്ട് പോകാനാണോ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നത് അവിടെ പോയി അജ്മീറിൽ പോയിട്ട് പിന്നെ തിരിച്ചു വരുമ്പോഴാണ് ഇവിടെ കയറാറ്. മിക്കവാറും മൂന്നാല് ദിവസം നിൽക്കും. അല്ലാതെ പാജിയും ബേബേയും വിടില്ല "…രുദ്രൻ പുഞ്ചിരിയോടെ വണ്ടിയോടിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി... "അജ്മീറിൽ പോയിട്ട് ദേവേട്ടനെന്ത് ചെയ്യും അപ്പോഴൊക്കെ "…? ഗൗരി കൗതുകത്തോടെ ചോദിച്ചു… "അവിടെ പോയിട്ട് ചുമ്മാ കപ്പലണ്ടിയും കൊറിച്ചിരിക്കും "... രുദ്രൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു... മറുപടിയായി രുദ്രന്റെ ചുമലിൽ ഒരടി കൊടുത്ത് ഗൗരി മാറിയിരുന്നു.. "എന്റെ നന്ദു മോള് പിണങ്ങാതെ ".... രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ടവളെ നോക്കി.... "അജ്മീറിൽ പോയാൽ വൈകുന്നേരം പുഷ്കാർ തടാകത്തിന് അടുത്ത് പോയിരുന്നു നഷ്ടപ്രണയത്തെ കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകൾ അയവിറക്കും. പിന്നെ ബുക്ക്‌ ചെയ്ത റൂമിൽ വന്നിരുന്നു അന്നത്തെ രാത്രി കുടിച്ചു കുന്തം മറിഞ്ഞു കിടക്കും "…രുദ്രൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. ഗൗരിയവന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയവന്റെ ചുമലിലേക്ക് ചാഞ്ഞു… "ഇനി ദേവേട്ടന് കുടിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലല്ലോ.. ഞാനില്ലേ കൂടെ…." ഗൗരിയുടെ വാക്കുകൾ പ്രണയാർദ്രമായി.. "മദ്യം പകരുന്ന ലഹരി നീയെപ്പോഴും പകർന്നു തന്നാൽ മതി "…രുദ്രാനവളെ നോക്കിയൊന്ന് കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചുക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.... "പിന്നെ വേറെ വല്ലവളും വന്നാണല്ലോ ഇയാൾക്ക് ഇപ്പോൾ എല്ലാം തരുന്നത്.." ഗൗരിയൊന്നു പിറുപിറുത്തു… "വല്ലതും പറഞ്ഞോ എന്റെ നന്ദു മോൾ…" "നമ്മളിപ്പോൾ എന്ത് കാണാനാണ് പോകുന്നതെന്ന് ചോദിക്കുകയായിരുന്നു"...ഗൗരി വിഷയം മാറ്റാനെന്നവണ്ണം ചോദിച്ചു.. "നമ്മളിന്ന് പോകുന്നത് രാമലക്ഷ്മണന്മാർ വിദ്യാഭ്യാസം നടത്തിയ വസിഷ്ടമുനിയുടെ ആശ്രമത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത് "… രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. ഗൗരി രുദ്രനെ മിഴിച്ചു നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു.. തുടരും NB: ഈ പാർട്ടിൽ രുദ്രന്റെയും ഗൗരിയുടെയും പ്രണയരംഗങ്ങൾ കുറച്ചു കൂടുതലായിരിക്കും ചിലപ്പോൾ. എന്റെ സ്വന്തം ഗൗരിയെ കുറച്ചു മാസങ്ങൾ വിട്ടു നിൽക്കുമ്പോഴുള്ള അവസ്ഥ അറിയാം. അപ്പോൾ എട്ട് വർഷം തമ്മിൽ കാണാൻ പറ്റാതിരുന്നവരുടെ കാര്യമൂഹിക്കാമല്ലോ.... അതോണ്ട് ഒന്ന് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തേരെ...... 😜 #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ