#📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ ##തുടർകഥ ഭാഗം 86 # ഉമ പറഞ്ഞതിന്റെ അർഥം ആദ്യം മനസ്സിലായില്ല മുകുന്ദന് ഉമയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ചിരി... അവളുടെ ചുടു നിശ്വാസം മുഖത്തു പതിച്ചിട്ടും, അവളുടെ മാസ്മരഗന്ധമെറ്റിട്ടും ഇത്തവണ മുകുന്ദനിൽ ചലനങ്ങളൊന്നും ഉളവായില്ല... അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഉറ്റു നോക്കി അയാൾ ചോദിച്ചു.... ഞാൻ.. ഞാൻ എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തു...? ഭയന്നോ എന്റെ മുകുന്ദാ നീ.... ഏയ്‌...ശബ്ദത്തിൽ അൽപ്പം വിറയൽ ബാധിച്ചെങ്കിലും അയാൾ പുറമേ ഭാവഭേദമൊന്നും കാട്ടിയില്ല... അല്ല ഭയന്നു എന്റെ പുരുഷൻ... മാറിൽ നിന്നൂർന്നു വീണ സാരിതലപ്പു പിടിച്ചു നേരെയിടുന്നതിനിടയിൽ അവൾ അവന്റ മുഖത്തേക്ക് പാളി നോക്കി.... ഈ അവസ്ഥയിലും അവന്റ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ഉടലിന്റെ വശ്യത ഒപ്പിയെടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ചെറിയൊരു കുസൃതിയോടെ അവൾ അവനിലേക്ക് ചേർന്ന് നിന്നു... പതിയെ മുഖം ഇരു കരങ്ങളാൽ കോരിയെടുത്തു സമൃദ്ധമായ മാറിടങ്ങൾക്ക് നടുവിലേക്ക് ചേർത്ത പിടിച്ചു.... തെറ്റൊന്നും നീ ചെയ്തില്ല. പക്ഷേ എന്റേത് മാത്രമാണ് മുകുന്ദാ നീ. 40വർഷങ്ങളായി ഉറങ്ങി കിടന്ന എന്നിലെ യഥാർത്ഥ സ്ത്രീയെ അറിഞ്ഞ എന്റെ ആദ്യ പുരുഷൻ.... എനിക്കു... അല്ല എന്നിലേക്ക് അടുത്ത ഒരു പുരുഷനും നേടാൻ കഴിയാത്ത എന്നിലെ സ്ത്രീത്വം. അത് നേടിയത് നീ മാത്രം... ആ നിന്നെ ഇനി മറ്റാരും സ്വന്തമാക്കരുത്... എനിക്കുനിന്നെ ആർക്കും വിട്ടുകൊടുക്കാൻ കഴിയില്ല... എന്റെ മരണം ആസന്നമായി. ഒപ്പം നിന്നെയും കൂടെ കൂട്ടും ഞാൻ... അത് പറയുമ്പോ അവളുടെ ശബ്ദം മറ്റാരുടെയോ പോലെ തോന്നി... മുറിക്കുള്ളിൽ സർപ്പ ശീൽക്കാരം പോലെ ഒരു അപശബ്ദംമുയർന്നു.... ഞെട്ടി തരിച്ചു പോയി മുകുന്ദൻ... കോപത്താൽ ജ്വലിക്കുന്ന മുഖവുമായി ഉമ തൊട്ടാരികിൽ.. അവളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് വല്ലാത്ത തിളക്കം. അന്ന് പുഴക്കരയിൽ ആദ്യമായി സർപ്പാക്കാവിനുള്ളിൽ കണ്ട തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകൾ... അവളുടെ നിശ്വാസങ്ങൾക്ക് ശരിക്കും സർപ്പം ചീറ്റുന്ന പോലെ... ഭയത്തോടെ പിന്നിലേക്ക് മാറിയ മുകുന്ദന്റ് തൊട്ടാരികിൽ ഉമ നിലയിറപ്പിച്ചു... വരാനിരിക്കുന്ന എന്തോ ആപത്തിന്റ സൂചനയെന്നോണം.... (തുടരും)