प्रत्येक स्री पुरुषांनी जे आज वयवर्षे पन्नास साठच्या घरात आहेत.त्यांनी एक गोष्ट समजून घेणे खूप महत्वाचे आहे. ते म्हणजे वळ राहता हे समजूनहघेणे की आपल्या स्वताच्या शिवाय आपले कोणीच नसते.ना मुलगी ना मुलगा ना जावाई ना सून.गेली ती पिढी जी आईवडील जीवंत नसताना सुद्धा आजीआजोबांना जीव लाऊन सांभाळीत होती.त्यांची काळजी घेत होती ती पिढी संपली.आज जे पदोपदी आईवडीलांचा अपमान करीत आहेत आणि त्यांच्याच पावलावर पाऊल ठेवून सुना चालत आहेत,ती पिढी निर्माण झालीय. प्रेम ही अशी गोष्ट आहे जी प्रत्येकाला हवी असते.मग ती आपली मुले असो किंवा आपण असो एकमेकां कडून आपल्याला प्रेम हवे असते.आणि त्या साठी आपण आपल्या मुलासुनांना नातवंडांना हवे ते देतो..पण हेच आपले अति प्रेम आपल्यालाच घातक ठरतेय . आपण निर्मळ निरपेक्ष निस्वार्थी प्रेम करीत असतो यांच्यावर पण ही लोक त्यांच्या आर्थीक गरजेसाठी आपल्याशी चांगलं बोलत असतात.प्रेम वगैरे वाटत नसतेच त्यांना आपल्या बद्दल .प्रेम असते त्यांचे पण सोशल मिडियावर तेथील लोकांवर...ते फक्त आपली प्रेमाची गरज ओळखून त्यांच्या गरजा भागवतात आपल्या कडून आणि यांना सारे काही देऊन, लाड करून सुध्दा प्रेमाचे जिव्हाळ्याचे एक शब्द आपल्याशी बोलू शकत नाहीत. तर उलट आपल्या एक एक शब्दावरूनह त्यांच्या उच्चारावरून किवा एखादा शब्द आपण का वापरला बोलताना याचा अर्थ समजून न घेतल्याने आपला कोणा समोरही अपमान करीत असतात.आणि आपण किती ज्ञानी आहोत याचे प्रदर्शन करीत असतात.कधी कधी आपल्याला वाटते की आपला जावाई सून चांगली आहे. मग आपण त्यांचे लाड पूर्ण करतो.एक आधार म्हणून सुनेकडे पाहातो.पण तिने ही आपल्या निकडीचा भोळे पणाचा विश्वासाचा गैर फायदा घेतलेला असतो.आपल्याला वाटते की किती गोड बोलते माझी सून मुली पेक्षा तिच बरी आहे. पण जेव्हा कधी तिचा मोबाईलकाही कारणाने आपल्या हाती येतो.तेव्हा तेथील तिचे मेसेजेच वाचून आपल्या खालची जमीनच सरकते.डोके गरगरायला लागते चक्कर येते.कारण माझी सून नाही बाई मोबाईल वापरत असे आपण समजत असतो.तिच सून मेसेजेस वर आपल्याच मुलाला आपल्य आपल्या नातेवाईकां बद्दल खोटे बोलून चुकल्या लावीत असते.आणि मुलगा बाहेरून घरी आल्यावर आपल्याशी एखाद्या शत्रू प्रमाणे व्यवहार करीत असतो तेव्हा आपल्याला समजते की अरे..हे कारण होते तर मुलगा का आपल्याशी असे वागत होता.पण मुलगा साधे खरे खोटे काय हे विचारण्याची तसदी सुद्धा घेत नसतो.पंचवीस तीस वर्ष सांभाळणर्या जन्म देत.या आईवडिलांना चूक ठरवून मोकळा होतो.घरात यायला एकदोनच महिने झालेल्या पत्नीसाठी. आणि हेच ती सून ओळखून घेत असते आणि स्वताच्या चूका लपविण्यासाठी कधी सासू तर कधी आजे ससू बद्दल खोटे मेसेज मुलाला देऊन त्याचे कान भरत असते.जावाई तर काय त्याला आईवडिल व मुलगी यांच्यात पटू नये हेच तो शोधीत असतो.कारण पटले तर मुलीला नौकरानी बनवून घरी ठेवता नाही येणार ना.. पण आपण मात्र चूप असतो.कारण आपल्यामुळे कोणाचा संसार मोडू नये हे आपण पाहात असतो.आणि याचाच फायदा हे लोक घेत असतात.म्हणून आपल्या मुलामुली सुना जिवाईंना चांगले म्हणण्या आधी त्यांचे मोबाईल आपल्या बद्दल काय म्हणतात हू पडताळून पाहा.कारण तोंडावर कोणीही गोड बोलत चांगल लागतं .पण आपल्या भोळे पणाचा प्रेमाचा आणि विश्वासाचा गेरफायदा घेऊन आपल्याच डोळ्यासमोर आपल्याच बद्दल मोबाईल वर काय चाललय हे आपल्याला अज्ञात असते.म्हणून दुसर्यांचे लाड करणे बंद करा.सर्वस्व देणे त्यांना आपले समजणे बंद करा.कथनी व करणी मधील फरक ओळखा.कारण जेव्हा सत्य समोर येते तेव्हा आपले मन आजारी पडते.विश्वास बसत नाही आपल्या त्या मेसेजेस वर.आणि संतापाची लाट येते की ईतक करुनही असे का? मलाच कआ येऊन भेटले हे ..डिप्रेशन मधे जआतो आपणझोप येत नाही भूकतहआन लागत नाही डोळ्यात अश्रू आणि dokyat vichar हळूहळू डोक्यावर सूज येते .जीवंत असून मरतो आपण.माझे झाले तसे कोणाचे होऊ नये म्हणून वेळीच सावध vha 🌹 suwarta🌹 #🎭Whatsapp status