#📔 കഥ ഭാഗം ആറ് വസന്തം വിടപറയുമ്പോൾ ദിവസങ്ങൾ ചെല്ലുംതോറും  ജലജയുടെ വയറിലിട്ട സ്റ്റിച്ച് ഉണങ്ങുകയും അവൾ എണീറ്റ് നടക്കുകയും ചെയ്തു...അമ്മ ഞാനറിയാതെ ഇറച്ചിക്കാരൻ വാപ്പുട്ടിയുടെ കടയിൽ നിന്നും ആടിന്റെ കാലും തലയും വാങ്ങി സൂപ്പ് വെക്കുകയും... കുഞ്ഞാന്റെ ആയുർവേദ കടയിൽ നിന്ന് വാങ്ങിയ അരിഷ്ടങ്ങളും ലേഹ്യങ്ങളും ജലജയെ കഴിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.... പണിക്ക് പോയി തുടങ്ങി കിട്ടിയ കാശ് ഒരുക്കൂട്ടി വെച്ച് ജലജയുടെ വള നൂല്കെട്ടാവുമ്പോഴേക്കും എടുത്തു പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും കണ്ണന്റെ നൂലുകെട്ടിന് അരയിലേക്കും കഴുത്തിലേക്കും കാലിലേക്കും സ്വർണ്ണമുണ്ടാക്കാനും ആദ്യമായി തറവാട്ടിൽ ഉണ്ടായ  കുഞ്ഞായതിനാൽ നാലാളെ വിളിച്ച് സദ്യകൊടുക്കാനും വേണ്ടി രണ്ട് പവന്റെ വള പുതുക്കിയെടുത്തു രണ്ടുപവൻ എന്നത് ഒന്നേക്കാൽ പവനാക്കി... ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ കണ്ടാൽ  രണ്ട് പവൻ തന്നെ തോന്നിക്കുന്ന പഴയ അതേ ഡിസൈനിലുള്ള ഒരു  വള എടുത്തു... ബാക്കിക്ക് കണ്ണന് അരയിലേക്കും മറ്റുമുള്ള സ്വർണ്ണം വാങ്ങി... നൂല്കെട്ട് ഗംഭീരമായി നടത്തി രാവിലെ കണ്ണനെ മടിയിലിരുത്തി നൂല്കെട്ടി.. വയമ്പും കായവും കൊടുത്തു.. ചടങ്ങുകൾ തീർന്നപ്പോൾ മടിയിലൊരൽപം ഉണ്ണിമൂത്രം നല്കി കണ്ണൻ ജലജയുടെ കയ്യിലിരുന്ന് ഉറക്കമായി നെറ്റിയുടെ വലതുവശത്തായി ഇട്ട വട്ടത്തിലുള്ള പൊട്ടും കവിളിലൊരു കുത്തുമൊക്കെയായി പലരും ഗിഫ്റ്റായി മോതിരങ്ങളും ഡ്രസുകളും കൊണ്ടുവന്നു... ലേഹ്യവും അരിഷ്ടവുമെല്ലാം കുടിച്ച് ജലജ സെറ്റ് സാരിയിൽ പൂർവാധികം സുന്ദരിയായതായി തോന്നി അടുത്ത വീട്ടിലെ നാണിതളള ജലജയോട് എന്തോ സ്വകാര്യം പറയുന്നത് കണ്ട് അവൾ നാണിച്ച് ചിരിച്ച്  അടുക്കളയിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ ചോദിച്ചു "എന്താടീ... നാണിതളള പറഞ്ഞത്" "അതേയ്... മൂന്ന് മാസം കഴിയാതെ ഇയാളെ മുറിക്കകത്തേക്ക് കയറ്റരുതെന്ന്... രണ്ടാളും വികൃതി കാട്ടരുതെന്ന്..." "അയ്യേ... ഈ സാധനത്തിന് ഇമ്മാതിരി കാര്യങ്ങൾ പറയാനൊരു നാണവുമില്ലല്ലോ..." "ഉവ്വ് ഒരു നാണക്കാരൻ വന്നിരിക്കുന്നു  മൂന്ന് മാസം വരെയൊക്കെ പിടിച്ചു നിൽക്കുമോ ആവോ.. എനിക്കറിയാലോ " അവളുടെ ഉരുണ്ട കയ്യിൽ പിടിച്ചപ്പോൾ കുതറികൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു " ഇതറിയണതോണ്ടാണ് നാണിതള്ളയത് പറഞ്ഞത്... ആ പൂതി മനസിലിരിക്കട്ടെ ട്ടോ.. " അതുപറഞ്ഞ് അവൾ ആളുകൾ ഊണുകഴിക്കുന്നതിനിടയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി ചിരിച്ചു വൈകുന്നേരം തിരക്കെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ഉമ്മറത്തിരിക്കുമ്പോൾ ജലജ യും അമ്മയും വന്ന് വിളിച്ചു മുറിയിൽ ചെന്നപ്പോൾ പലരും കൊണ്ടുവന്ന സമ്മാനങ്ങൾ മുറിയുടെ മൂലയിൽ കൂട്ടി വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു അവയോരോന്നായി എടുത്ത് പൊട്ടിച്ച് സാധനങ്ങളെല്ലാം പുറത്തെടുത്തു... രണ്ട് സൈക്കിളുകളും തൊട്ടിലും മാറ്റിവെച്ചു.. മോതിരങ്ങളെണ്ണി ഒരു പാത്രത്തിലിട്ട് അലമാരയിലേക്ക് വെച്ചു അതെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ഉമ്മറത്തിരിക്കുമ്പോൾ സുലൈമാന്റെ കാറ് പടികടന്ന് വരുന്നത് കണ്ടു.. തിരക്കിനിടയിൽ  ഓർക്കാൻ മറന്നുപോയ രണ്ട് മുഖങ്ങൾ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി... ഒരിക്കലും മറക്കാനാവാത്ത രണ്ടു മുഖങ്ങൾ.... വണ്ടിയിൽ നിന്നും കണ്ണനുള്ള കളിപ്പാട്ടങ്ങളെടുത്ത് സുലൈമാൻ മുമ്പിലും കദീജുമ്മ പിറകിലുമായി  മുറ്റത്തേക്ക് കയറി കാറിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് അപ്പോഴേക്കും അമ്മയും ശ്രീജയും ജലജയും പുറത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു കദീജുമ്മ ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ പറഞ്ഞു "ഞാൻ രാവിലെ പുറപ്പെട്ട് നിന്നതാണ് രാവിലെ ഇവന് ഒരു ട്രിപ്പ് ഉണ്ടാർന്നു..അത് ഇറക്കി വരാന്ന് പറഞ്ഞ് പോയ പഹയനാണ്.. എന്നിട്ട് ഇപ്പോഴാണ് വരണത്..." സുലൈമാൻ പറഞ്ഞു "വെളുപ്പാൻ കാലത്ത് ഒരു ട്രിപ്പ് വന്നപ്പോൾ പോയീന്നത് നേരാണ്.. പക്ഷേ പത്ത്മണയാവുമ്പോഴേക്ക് തിരിച്ചുവരാന്ന് കര്തി പോയി... അവടെ ചെന്ന് കുടുങ്ങി പഹയമാര്   പൈസേം തന്നില്ല... പിന്നെ കച്ചറയായപ്പോൾ പോലീസുവന്ന് സ്റ്റേഷനിൽ കൊണ്ടോയി... അവടെ ചെന്നപ്പഴല്ലേ കാര്യം തിരിഞ്ഞത് അവറ്റോൾക്ക് കഞ്ചാവിന്റെ പരിപാടിയാണെന്ന്.... പടച്ചോന്റെ കുദ്റ്ത്തോണ്ട് ഒരു ഒപകാരണ്ടായി..കേസിൽ കുടുങ്ങീല പക്ഷേ  ഇനി എല്ലാമാസവും ഒപ്പിടാനായി അവിടെ ചെല്ലണം... " " അത് സാരല്യ... ഏതായാലും ഇത്ര കൊണ്ടൊതുങ്ങിയല്ലോ... ഭാഗ്യം വരൂ അകത്തേക്കിരിക്കാം.. " മുറിയിൽ ചെന്ന്  കദീജുമ്മ കണ്ണനെയെടുത്ത് മടിയിൽ വെച്ചപ്പോൾ അമ്മയുടെ മുഖം മങ്ങിയത് കണ്ടു.... ജലജയുടെ താടി പിടിച്ചുകൊണ്ട് കദീജുമ്മ പറഞ്ഞു... " ഒന്നു പെററപ്പോൾ ജ്ജ് മൊഞ്ചത്തിയായല്ലോ..." അതുകേട്ട് ജലജ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു " ഒന്നു പോ.. താത്താ.. അത്ര വല്യ മൊഞ്ചത്തിയൊന്നുമല്ല ഞാൻ.." അതുപറഞ്ഞ് അവൾ ഇടംകണ്ണിട്ട് എന്നെയൊന്ന് നോക്കി തുടരും രമേഷ്കൃഷ്ണൻ