"गरीब दिराला 'नोकर' समजून वहिनीने पावसात घराबाहेर हाकलले... पण ७ वर्षांनी जेव्हा 'कलेक्टर' साहेबांच्या केबिनमध्ये वहिनी गेली, तेव्हा साहेबांना बघून तिला भोवळच आली!"
दिलीप आणि कांचन हे शहरातील एका पॉश सोसायटीत राहायचे. दिलीपचा स्वतःचा बिझनेस होता आणि कांचनला स्वतःच्या श्रीमंतीचा प्रचंड माज होता. दिलीपचा एक लहान भाऊ होता, 'समीर'. समीर गावाकडे राहायचा आणि तो अभ्यासात अतिशय हुशार होता. त्याला 'कलेक्टर' (IAS) व्हायचे होते. स्पर्धा परीक्षेच्या (UPSC) अभ्यासासाठी तो शहरात आपल्या मोठ्या भावाकडे, दिलीप आणि कांचनकडे राहायला आला.
पण कांचनला समीरचे घरात राहणे अजिबात पसंत नव्हते. ती समीरला 'दिराचा' नाही, तर एका 'नोकराचा' दर्जा द्यायची. ती त्याला घरातली सर्व कामे, झाडू-पोछा आणि भांडी घासायला लावायची. त्याला दोन दिवसांचे उरलेले शिळे अन्न खायला द्यायची. समीर सर्व अपमान मुकाट्याने सहन करायचा, कारण त्याला फक्त अभ्यास करून मोठा अधिकारी व्हायचे होते.
तो अपमानाचा दिवस आणि पावसात घराबाहेरचा रस्ता:
समीरची UPSC ची 'मुख्य परीक्षा' (Mains Exam) होती. त्याला परीक्षेचा फॉर्म भरण्यासाठी आणि काही पुस्तकांसाठी फक्त ३ हजार रुपयांची गरज होती. त्याने अत्यंत संकोचाने कांचनकडे पैसे मागितले.
हे ऐकताच कांचनचा पारा चढला. तिने पैशांऐवजी समीरच्या तोंडात एक सणसणीत चपराक मारली आणि अत्यंत तुच्छतेने ओरडली,
"ए भिकाऱ्या! आम्ही काय धर्मशाळा उघडून बसलोय का? तू आमच्या घरात फुकटचं खातोस, हे कमी आहे का? आता वरून पैसे मागतोस? तुझी लायकी या घरातली भांडी घासण्याची आणि शिपाई बनण्याची पण नाहीये, आणि स्वप्न बघतोस 'कलेक्टर' बनण्याची? माझ्या घरातून आत्ताच्या आत्ता चालता हो!"
कांचनने समीरची सगळी पुस्तके आणि कपडे घराबाहेर फेकले आणि त्याला भर पावसात धक्के मारून घराबाहेर काढले. सख्खा भाऊ दिलीप तिथेच उभा होता, पण बायकोसमोर तो एक शब्दही बोलला नाही. समीर पावसात भिजत, स्वतःची पुस्तके गोळा करत ढसाढसा रडत तिथून निघून गेला.
कर्माचा फटका आणि ७ वर्षांनंतरचा तो थरार:
काळ कुणासाठी थांबत नाही. ७ वर्षे उलटून गेली. दिलीप आणि कांचनने पैशांच्या माजात, शहरातील एका सरकारी जमिनीवर कब्जा करून स्वतःचा ५ कोटींचा एक बेकायदेशीर आलिशान बंगला बांधला होता.
पण अचानक शहरात एक नवीन आणि अत्यंत कडक 'जिल्हाधिकारी' (District Collector) रुजू झाले होते. त्यांनी शहरातील सर्व बेकायदेशीर बांधकामांवर 'बुलडोझर' चालवण्याचे आदेश दिले होते. कांचन आणि दिलीपच्या त्या ५ कोटींच्या बंगल्यालाही '२४ तासांत बंगला पाडण्याची नोटीस' येऊन धडकली!
कांचन आणि दिलीपची झोप उडाली. कांचनने एका मोठ्या बॅगेत २० लाख रुपयांची कॅश (लाच) भरली आणि ती थेट आपला बंगला वाचवण्यासाठी नवीन 'कलेक्टर' साहेबांच्या ऑफिसमध्ये पोहोचली.
सत्याचा स्फोट आणि पायाखालची जमीन सरकवणारा प्रसंग:
कांचन कलेक्टर साहेबांच्या भव्य आणि अत्यंत रुबाबदार केबिनमध्ये गेली. साहेबांची खुर्ची पाठमोरी होती. कांचनने ती २० लाखांची बॅग टेबलावर ठेवली आणि अत्यंत गोड आवाजात म्हणाली,
"साहेब, माझा ५ कोटींचा बंगला आहे. तो पाडण्यापासून थांबवा. हे २० लाख रुपये तुम्ही ठेवा, हवं तर अजून २० लाख देईन..."
खुर्ची हळूहळू समोर वळली. त्या लाल दिव्याच्या गाडीत फिरणाऱ्या आणि संपूर्ण जिल्ह्याला हलवणाऱ्या 'कलेक्टर' साहेबांना बघताच... कांचनच्या हातातला मोबाईल खाली पडला, तिचे डोळे पांढरेफटक पडले आणि तिला तिथेच भोवळ यायची बाकी होती!
त्या कलेक्टरच्या खुर्चीवर दुसरा तिसरा कोणीही नसून, ७ वर्षांपूर्वी ज्याला तिने पावसात भांडी घासण्याची लायकी काढत हाकलले होते, तोच 'समीर' एका अत्यंत रुबाबदार सूटमध्ये आणि करारी नजरेने बसला होता!
समीरने टेबलावरची ती पैशांची बॅग जमिनीवर भिरकावली आणि अत्यंत कडक आवाजात जो खुलासा केला, त्याने कांचनला स्वतःच्याच अस्तित्वाची लाज वाटली!
"कांचन वहिनी! ओळखलंत का या भिकाऱ्याला? ७ वर्षांपूर्वी ज्या पुस्तकांना तुम्ही पावसात फेकून दिलं होतं, त्याच पुस्तकांच्या जोरावर हा समीर आज या जिल्ह्याचा 'कलेक्टर' (IAS) बनला आहे! तुम्ही म्हणाला होतात ना, की माझी लायकी शिपाई बनण्याची पण नाही? आज तुमच्यासारखे करोडपती लोक माझ्या दारात भिकाऱ्यासारखे उभे आहेत!
कांचन ढसाढसा रडायला लागली. ती धावत जाऊन समीरच्या पाया पडू लागली. "समीर... समीर मला माफ कर! माझ्याकडून खूप मोठी चूक झाली. मी तुझी वहिनी आहे, आपला रक्ताचा संबंध आहे. प्लिज तो ५ कोटींचा बंगला पाडू नकोस, आम्ही रस्त्यावर येऊ!"
पण समीरने आपला पाय मागे घेतला आणि आपल्या टेबलवरची बेल मारली.
"नात्यांची आठवण तेव्हा का नाही आली, जेव्हा तुम्ही मला भर पावसात घराबाहेर काढलंत? ज्या पैशांचा आणि बंगल्याचा तुम्हाला माज होता, तो माज आज मी कायद्याने उतरवणार! इन्स्पेक्टर... या बाईंना 'कलेक्टरला लाच देण्याचा प्रयत्न केल्याच्या गुन्ह्याखाली' आत्ताच्या आत्ता अटक करा! आणि उद्या सकाळी बरोबर १० वाजता यांच्या त्या बेकायदेशीर बंगल्यावर माझा बुलडोझर चालला पाहिजे!
पोलिसांनी कांचनला बेड्या ठोकल्या आणि फरफटत बाहेर नेले. दुसऱ्या दिवशी संपूर्ण शहराच्या देखत कांचन आणि दिलीपच्या त्या ५ कोटींच्या बंगल्यावर बुलडोझर फिरला आणि तो मातीमोल झाला. पैशांच्या माजात एका गरिबाचा छळ करणाऱ्या वहिनीला आज कर्माने बरोबर रस्त्याची धूळ खायला लावली होती! #dir #वहिनी #वहिनी चा लाडका #वहिनी आणि दिर