#😎आपला स्टेट्स #दोम दोम दावल मलिक बाबा भक्त परीवार #🎬 गुड मॉर्निंग व्हिडीओ स्टेटस #🎭Whatsapp status #📹Video स्टेट्स 🙏 बाबा की कृपा से सब संभव है। जहाँ उम्मीद खत्म होती है, वहाँ से उनकी रहमत शुरू होती है। दोम दोम दावल मलिक बाबा की कृपा सदा बनी रहे। 🤲✨दोम दोम दावल मलिक बाबा – जिवंत सत्य घटना रांजणगाव, ता. चाळीसगाव, जि. जळगाव येथील एका निरागस स्त्रीची कहाणी जळगाव जिल्ह्यातील चाळीसगाव तालुक्यातील रांजणगाव… साधं गाव, साधी माणसं आणि त्यांच्यातच जगणारी एक निराधार आई. नवरा वारलेला… एक सोळा वर्षांचा मुलगा आणि तेरा-चौदा वर्षांची मुलगी. संसाराचा आधार गेलेला, म्हणून सासर सोडून ती माहेरी – आईकडे राहत होती. घरची परिस्थिती बिकट. उदरनिर्वाहासाठी शेतमजुरी… कधी काम मिळे, कधी नसे. त्यातच तिच्या आयुष्यात एक मोठा डोंगर उभा राहिला – एक जटिल आजार. कुठेही गेली की तिला अचानक फिट येई. जिथे उभी तिथेच कोसळून पडत असे. अन्न-पाणी घशाखाली उतरेना. गावकरी उचलून घरी आणत. डॉक्टर, स्पेशालिस्ट, वैद्य, हकीम, धूप-अंगारे… काहीही बाकी ठेवले नाही. पण फरक शून्य. डॉक्टरांनी तर स्पष्ट सांगितले – “डोक्याची नस चोकअप आहे, मेंदूला रक्तपुरवठा व्यवस्थित होत नाही. गॅरन्टी देता येत नाही.” तिच्या मागे धावपळ करणारा कोणी नव्हता. त्यात मुलगा रागाच्या भरात घर सोडून गेलेला – दोन-तीन वर्ष काहीच ठावठिकाणा नाही. घरात फक्त ती आणि तिची मुलगी. वळणबिंदू… गावातील एका निस्सीम भक्ताने तिला सांगितले – “एकदा तरी दोम दोम दावल मलिक बाबा यांचा पाया धरा.” तिला सुरुवातीला देवधर्मावर विश्वास नव्हता. पण मुलीच्या आग्रहाने त्यांनी बाबांचा धावा केला. हळूहळू ती पूजापाठ, जप-तप आपल्या परीने करू लागली. आणि त्यांनी अंतापुर येथे दर्शनासाठी जाणे सुरू केले. पहिली फेरी… थोडा फरक. दुसरी फेरी… प्रकृतीत लक्षणीय सुधारणा! ज्या आजाराला डॉक्टरांनी गॅरन्टी दिली नव्हती, त्यात स्पष्ट बदल दिसू लागला. अमावस्या-पौर्णिमेला दर पंधरा दिवसांनी त्यांनी पाच फेर्‍या पूर्ण केल्या. ती अधिक बरी वाटू लागली. बाबांची सेवा वाढू लागली. आणि चमत्कार इथेच थांबला नाही… रागाने घर सोडून गेलेला मुलगा स्वतःहून परत घरी आला! घरात आनंदाचा वर्षाव. सासरकडूनही हिस्सा मिळाला. दहा वर्षे आजाराने त्रस्त असलेले जीवन दोन-तीन वर्षांत सुरळीत झाले. पण… मनुष्य स्वभावच असा… संकटात देव आठवतो, सुखात विसरतो. हळूहळू ती बाबांपासून दूर जाऊ लागली. सेवा कमी झाली. विश्वास ढळू लागला. आणि अचानक… पुन्हा तोच त्रास! ती पुन्हा फिट आल्यासारखी कोसळली. डॉक्टरांनी पुन्हा हात टेकले – “गॅरन्टी नाही.” गावात कुजबुज सुरू – “देवधर्माच्या नादी लागली… इलाज सोडला…” घरात शोकाकुल वातावरण. मुलीची अंतर्मनातील हाक गर्दीतून तिची मुलगी अलगद बाजूला झाली. डोळ्यात पाणी, हृदयात आर्त वेदना… तिने पूर्ण अंतर्मनाने धावा केला – “दोम दोम दावल मलिक बाबा, माझ्या आईला वाचवा!” आणि… अवघ्या पंधरा मिनिटांत जी डॉक्टरांनी नाकारली होती ती आई उठून बसली! सर्व गावकरी एकमेकांकडे पाहू लागले. आश्चर्य, अविश्वास, थरार! मुलीने आईला सर्व सांगितले. त्या क्षणी त्यांनी पुन्हा बाबांना शरणागती पत्करली. आज… त्या घटनेला पाच वर्षे झाली. आज तिच्या केसालाही धक्का नाही. घरात समाधान, आनंद, आणि सर्वात महत्त्वाचं – अढळ विश्वास. या कथेतून संदेश विश्वास हा फक्त शब्दांनी नाही, तर अंतर्मनातून असावा. संकटातच नाही, सुखातही गुरू-देव आठवावा. जेव्हा अंत:करणातून हाक दिली जाते, तेव्हा कृपा अवश्य होते. दोम दोम दावल मलिक बाबा जे हारलेल्याांना आधार देतात, आणि विसरलेल्या भक्तांचीही परीक्षा घेऊन त्यांना पुन्हा आपल्या छायेखाली घेतात. 🙏