ആ പഴയ കലാലയ ഇടനാഴിയിൽ, മഴവിൽ ചിരിയുമായി നീ നടന്നപ്പോൾ- എന്റെ നെഞ്ചിൽ ആദ്യം പൂത്തത് ചുവന്നു തുടുത്തൊരു ഗുൽമോഹർ ആയിരുന്നു. ലക്ചർ ഹാളിലെ വിരസമായ നിമിഷങ്ങളിൽ, നിന്റെ മിഴികളിലെ കവിത തിരഞ്ഞപ്പോൾ- വാകപ്പൂക്കൾ വീണുകിടന്ന മരച്ചുവട്ടിൽ നമ്മുടെ മൗനങ്ങൾ പ്രണയമായി മാറി. ഇന്നും ഓർക്കുന്നുണ്ട് ഞാൻ... നിന്റെ പുസ്തകത്താളിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെക്കാൻ ഞാൻ തന്ന ആ ചുവന്ന പൂവിനെ; അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു വിപ്ലവം വേറെയേതുണ്ടായിരുന്നു നമ്മുടെ ലോകത്ത്? കാലം മാഞ്ഞുപോയിട്ടും, ദൂരങ്ങൾ അകറ്റിയിട്ടും- ഇന്നും ആ ഗുൽമോഹർ പൂക്കുമ്പോൾ, എന്റെ ഉള്ളിലെ പ്രണയിനി ഉണരുന്നു... നമ്മുടെ മാത്രം ആ പഴയ വസന്തമായി! #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ