ഒരു മാലാഖയുടെ സന്തോഷം പതിമൂന്ന് വർഷത്തിനപ്പുറം നടന്ന എന്റെ ഒരു അനുഭവം . ദില്ലിയിലെ ഒരു ആശുപത്രിയിൽ നേഴ്സ് അഥവാ മാലാഖ എന്ന വിളിപേര് മാത്രം കൈമുതലായി ജോലി ചെയ്യുന്ന കാലം .അന്ന് ഒരു ബുധനാഴ്ച്ച ആയിരുന്നു . അന്നെനിക്ക് ജോലി അവധി ആയതിനാൽ കുറച്ചു വൈകിയാണ് എണീറ്റത്.മരിച്ചാലും ഐ.സി.യു വിലേക്കു മാറ്റരുത് എന്നു പറഞ്ഞിരുന്ന ഒരു രോഗിയെ ഐ.സി.യു.വിലക്ക് മാറ്റിയതിന്റെ പേരിൽ ( ആ കഥ മറ്റൊരിക്കൽ പറയാം ) നഴ്‌സിംഗ് സൂപ്രണ്ട്‌ കാര്യമായരീതിയിൽ വഴക്കു പറഞ്ഞ വിഷമത്തിൽ കിടന്നതാണ്.എന്തോ തലേദിവസത്തെ സംഭവം ഹൃദയത്തെ നന്നായി ഉലച്ചതു കൊണ്ടാകാം പിറ്റേ ദിവസവും ഒരു ഉഷാറില്ലായിരുന്നു . അപ്പോളാണ് കലപില ഫോണിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടു എന്റെയൊരു സുഹൃത്ത് വന്നു പറഞ്ഞു “ജെൻസി ഒരു വിസിറ്റർ ഉണ്ട് “ ഇതാരപ്പ എനിക്കൊരു വിസിറ്റർ എന്ന സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കിയതും അവൾ പറഞ്ഞു “ ഓ വേറാരും അല്ല ആ ഗുപ്താജി (യഥാർത്ത പേര് അല്ല ) ആണ് .” ആദ്യമേ പറയട്ടെ ഗുപ്താജി ആളൊരു മധ്യവയസ്‌കൻ ആണ് .ശരീരത്തെ കാർന്നു തിന്നുന്ന ഇഞ്ചിഞ്ചായി കൊല്ലുന്ന കാൻസർ രോഗി കൂടിയാണ് . ആളൊരു ദേഷ്യക്കാരനാ അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഗുപ്താജി അഡ്മിറ്റ് ആയാൽ ഞങ്ങൾക്കെല്ലാവർക്കും അടുത്തു പോകാൻ പേടിയായിരുന്നു .മാസത്തിൽ ഒരു മൂന്നു വട്ടം എങ്കിലും അഡ്മിറ്റ്ആകും. കീമോതെറാപ്പി, വേദന,ക്ഷീണം അങ്ങനെ അങ്ങനെ ഓരോരോ കാരണങ്ങൾ .എപ്പോളും ഭാര്യ കൂടെ കാണും . പറയാതിരിക്കാൻ വയ്യ ഗുപ്താജിയുടെ ഭാര്യാ നല്ലൊരു ആന്റി ആണ്. ഗുപ്താജി ഞങ്ങളോട് വഴക്കിടുമ്പോൾ ഇടനില നിക്കുന്നത് ആന്റിയാണ് . ഒരുദിവസം ഗുപ്താജി അഡ്മിറ്റ് ആയപ്പോൾ കാനുല കുത്തിയിട്ടു ആർക്കും കിട്ടുന്നില്ല .മൂന്നാമത്തെ കുത്തിൽ കിട്ടാതായപ്പോൾ ഉണ്ടായ ഗുപ്താജിയുടെ അലർച്ച വേറൊരു രോഗിയുടെ അടുത്തതായിരുന്ന ഞാൻ പോലും കേട്ടു .ശരിക്കും ഗുപ്താജിയുടെ റിസീവിങ് നേഴ്സ് ഞാനാണ് .എനിക്ക് തിരക്കായതിനാലും , ഗുപ്താജി വന്ന സമയത്തു എന്റെ മറ്റൊരു രോഗിയുടെ അസുഖം കൂടിയതിനാലും എന്നെ സഹായിക്കാൻ വന്ന എന്റെ ഒരു സുഹൃത്തിനായിരുന്നു അന്നത്തെ പെരുന്നാള്. എന്തായാലും വരാനുള്ളത് വഴിയിൽ തങ്ങില്ല എന്നു പറഞ്ഞപോലെ ഗുപ്‍താജിക്ക്‌ കാനുല ഇടാനുള്ള എന്റെ ഊഴം എത്തി . സകല പുണ്യവാളന്മാരേയും മാതാവിനേയും വിളിച്ച് ഞാൻ ഗുപ്താജിയുടെ അടുത്തെത്തി .എന്നെ കണ്ടതും ഇരയുടെ അടുത്തേക്ക് അലറി വിളിക്കുന്ന സിംഹത്തെപോലെ നിക്കുന്ന ഗുപ്താജിയെ കണ്ടതും എന്റെ പകുതി ജീവൻ പോയതുപോലെ .ആദ്യം കാനുല ഇടാൻ വന്ന നഴ്സിനെ തനി ദില്ലി ഗാവ് വാലാ ഭാഷയിൽ പറയാവുന്ന എല്ലാ ചീത്തയും പറയുന്നുണ്ട്.എന്നാൽ ആ മരത്തിലിരിക്കുന്ന പക്ഷിയുടെ കഴുത്ത് മാത്രേ ഞാൻ കാണുന്നുള്ളൂ എന്നു പറഞ്ഞ അർജുനനെ പോലെ ഞാൻ ഗുപ്താജിയുടെ കയ്യിലെ ഞരമ്പ് മാത്രേ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നുള്ളു. പെട്ടെന്നാണ് ഇടിവെട്ട് ഏറ്റവനെ പാബ് കടിച്ചു എന്നു പറയുന്നപോലെ ഗുപ്താജിയുടെ ഭാര്യയുടെ ഡയലോഗ് “ദേ താങ്കൾ നോക്കിയാലും ഏതു ഞരമ്പ് കിട്ടാത്തവരെയും കുത്തുന്ന നേഴ്സ് ആണ് വന്നിരിക്കുന്നത് “ അതുപറഞ്ഞപ്പോൾ ഗുപ്താജി കുറച്ച് തണുത്തു (ഞാൻ വിയർത്തു) .ഒറ്റ കണ്ടീഷൻ ഒറ്റ കുത്തിൽ കിട്ടണം . എന്തായാലും ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായി കാനുല ഇടാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞത് ഒരു അടി എങ്കിലും എനിക്ക് ഉറപ്പാ .ആലോചിക്കും തോറും എന്റെ കണ്ണിലെ അർജുനൻ കണ്ട ഗുപ്താജിയുടെ ഞരമ്പ് മാഞ്ഞു തുടങ്ങി .കണ്ണിൽ ഇരുട്ടു മാത്രം . രക്ഷപ്പെടാൻ ഒരു വഴിയും ഇല്ല എന്നു മനസിലാക്കിയ ഞാൻ കൂട്ടിനു വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോയ മാതാവിനോടും പുണ്യവാളന്മാരോടും വേണ്ടത് ചെയ്തോളാൻ പറഞ്ഞു മനസിനെ ഏഗാഗ്രമാക്കി കാനുല കയ്യിലെടുത്തു ദൈവാനുഗ്രഹം അല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല ഗുപ്താജി പറഞ്ഞപോലെ ഒറ്റക്കുത്തിൽ സംഗതി ക്ലീൻ. അന്നുമുതൽ ഗുപ്താജിയുടെ കാനുലാ നേഴ്സ് എന്ന കിരീടം എനിക്കു സ്വന്തം . അന്നുമുതൽ എന്നു ഗുപ്താജി അഡ്മിറ്റ് ആയാലും എനിക്കായിയുള്ള രോഗികളുടെ ലിസ്റ്റിൽ ആളുടെ പേര് ഉണ്ടാകും . അവരോടു കൊച്ചു കൊച്ചു വർത്തമാനം പറഞ്ഞും എത്ര തിരക്കിട്ട ഡ്യൂട്ടി ആണേലും അവർക്കായി അവർ പറയുന്നത് മാത്രമാണ് ശരി എന്നു സമ്മതിച്ച് ഗുപ്താജിക്കും ഭാര്യക്കുമായി ഒരഞ്ചു മിനിറ്റെങ്കിലും മാറ്റിവക്കുമായിരുന്നു .അങ്ങനെ ഇടയ്ക്കിടക്ക് ആശുപത്രി സന്ദർശനം നടത്തിയിരുന്ന ഗുപ്താജിയും ഭാര്യയും എന്റെയും വീട്ടിലെ ആരൊക്കെയോ പോലെയായിരുന്നു . മൂന്നാഴ്ച്ച മുൻപ് ഡിസ്ചാർജ് ആയി പോയ ഗുപ്താജി ഇപ്പൊ എന്തിനെന്നെ കാണാൻ വന്നു ? തെല്ലൊരു സംശയത്തോടെ വിസിറ്റർ റൂമിലെത്തിയ ഗുപ്താജിയെ കണ്ടതും ശരിക്കും പാവം തോന്നി.ആകെ ക്ഷീണിച്ച് കോലം കേട്ട പ്രകൃതം . കൊച്ചു വർത്തമാനത്തിനു ശേഷം ഈ വരവിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം തിരക്കിയതും “മോളൊന്നു എണീറ്റു നിന്നെ എന്നിട്ടു ഇതൊന്നു വാങ്ങിക്കെ “ എന്നു പറഞ്ഞു എനിക്കഭിമുഖമായി നിക്കുന്ന ഗുപ്താജിയേയും ഭാര്യയേയും തെല്ലൊരു ചിരിയോടെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടു ഞാൻ പറഞ്ഞു “ആന്റി ഞങ്ങൾക്കിതൊന്നും വാങ്ങിക്കാൻ പാടില്ല. ജോലിക്കുള്ള പ്രതിഫലം അധികൃതർ തരുന്നുണ്ട് പിന്നെ ഇങ്ങനെ വാങ്ങിയെന്നറിഞ്ഞാൽ ഉള്ള ജോലിയും പോകും “. എനിക്കുള്ള ഗുപ്താജിയുടെ ഭാര്യയുടെ മറുപടി ശരിക്കും എന്നെ കരയിപ്പിച്ചു . “ഇതു ഞങ്ങൾ തരുന്ന ടിപ്പ് ഒന്നും അല്ല .ഞങ്ങളുടെ മോളുക്കുള്ള കന്യാധനം “ “കന്യാധനമൊ ???” “അതെ രണ്ടാഴ്ച്ച മുമ്പ് ഗുപ്താജിയുടെ നില വഷളാവുകയും ഐ.സി.യു വിൽ അഡ്മിറ്റ് ആകുകയും ചെയ്തു.ഒരു ദിവസം കഴിഞ്ഞു കുറച്ച് സുഖം ആയപ്പോൾ ഗുപ്താജി മോളെ തിരക്കിയായിരുന്നു അപ്പോൾ ഡ്യൂട്ടി നേഴ്സ് പറഞ്ഞു മോൾക്ക് നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടി ആണെന്ന് .മാത്രവുമല്ല മോളുടെ കല്യാണം ഉറപ്പിച്ചു .ഇവിടന്നു പോകുകയാണെന്ന് .വീട്ടിൽ വന്ന അന്ന് മുതൽ ഗുപ്താജി പറയുന്നതാണ് മോളെ വന്നു കാണണം അനുഗ്രഹിക്കണം എന്നൊക്കെ .ഞാൻ പറഞ്ഞതാണ് ഇനി ആശുപത്രിയിൽ പോകുമ്പോൾ വന്നു കാണാം എന്ന് .അപ്പൊ ഗുപ്താജി പറയാണ് അന്നുവരെ ജീവിച്ചിരിക്കും എന്ന് ഉറപ്പില്ലാന്നു .അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോളേക്കും ആന്റി കരയുകയായിരുന്നു. അവരുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ആ നൂറ്റിയൊന്ന് രൂപയും വാങ്ങി കാലിൽ വീണു അനുഗ്രഹം വാങ്ങിച്ചപ്പോൾ എന്റെ നെറുകയിൽ ഉള്ള നാലു കൈകളുടെ സന്തോഷം ഞാൻ അനുഭവിച്ചു . അല്ലയോ ഗുപ്താജി പ്രിയപ്പെട്ട ആന്റി നിങ്ങളിപ്പോളും ഈ ഭൂമുഖത്തുണ്ടോ എന്നെനിക്കറിയില്ല .നേരിൽ കണ്ടാൽ ഒരു പക്ഷെ നിങ്ങളുടെ മുഖം പോലും ഞാൻ തിരിച്ചറിയില്ല .എന്റെ വിവാഹജീവിതത്തിലേക്ക് ആദ്യമായി അനുഗ്രഹം വർഷിച്ച ആ കൈകളും അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട ആ നിമിഷവും എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതാണ് .നെഞ്ചോടു എന്നും ചേർത്ത് പിടിക്കാൻ അഭിമാനത്തോടെ വിളിച്ചു പറയാൻ നിങ്ങൾ തന്ന ഓർമ എന്റെ മാലാഖ ജീവിതത്തിലെ കൊച്ചു കൊച്ചു സന്തോഷങ്ങളിൽ എന്നും മുന്നിട്ടു നിൽക്കുന്നു . ഇതുപോലെയുള്ള ഒരുപാടു അനുഭവങ്ങൾ ഓരോ നേഴ്സ്മാരുടെയും ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ട്. ആതുരസേവനത്തിന്റെ പാതയിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുന്ന ഓരോ നേഴ്സിനും ആശംസകൾ . ✍🏽 കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ