PART-24 നിഴലുകൾ ഉറങ്ങാത്ത വീട് ആദി തന്റെ സർവ്വശക്തിയും സംഭരിച്ചു. വിക്ടറുടെ നൂലുകൾ അവന്റെ ശ്വാസനാളത്തെ മുറുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കാഴ്ച മങ്ങാൻ തുടങ്ങിയിട്ടും ആദിയുടെ ലക്ഷ്യം ആ വെള്ളി സൂചിയിലായിരുന്നു. തന്റെ അച്ഛന്റെയും അമലിന്റെയും, ഈ തടവറയിൽ കഴിയുന്ന നൂറുകണക്കിന് നിഴലുകളുടെയും ഏക പ്രതീക്ഷ ആ ഒറ്റ നീക്കത്തിലാണ്. വിക്ടർ അട്ടഹസിച്ചു കൊണ്ട് ആദിയുടെ നിഴലിനെ വേർപെടുത്താൻ തന്റെ സ്വർണ്ണ സൂചികൾ ഉയർത്തി. ആ നിമിഷം, ആദി തന്റെ കയ്യിലെ വെള്ളി സൂചി വിക്ടറുടെ നെഞ്ചിലെ ആ ചെറിയ തുളയിലേക്ക് ആഞ്ഞു തറച്ചു! ഒരു നിമിഷം ആ ഹാൾ പൂർണ്ണമായും നിശബ്ദമായി. വിക്ടറുടെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് സ്വർണ്ണനിറത്തിലുള്ള രശ്മികൾ പുറത്തേക്ക് വന്നു. വെള്ളി സൂചി തറച്ച ഭാഗത്തുനിന്ന് അയാൾ തുന്നിച്ചേർത്ത ശരീരം ഓരോന്നായി അഴിയാൻ തുടങ്ങി. "ഇല്ല... ഈ ഉടമ്പടി അവസാനിക്കില്ല!" വിക്ടർ അലറി. പക്ഷേ അയാളുടെ ശരീരം വെറും കറുത്ത നൂലുകളായി മാറി തറയിൽ ചിതറി. വിരലുകളിലെ സ്വർണ്ണ സൂചികൾ ഓരോന്നായി നിലത്തു വീണു കരിഞ്ഞുപോയി. വിക്ടർ ഇല്ലാതായതോടെ ചുവരുകളിൽ തടവിലാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന നിഴലുകൾക്ക് ജീവൻ വച്ചു. ആദിയുടെ അച്ഛന്റെ നിഴൽ പതുക്കെ ചുവരിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട് അവന്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. രൂപമില്ലെങ്കിലും ആ സ്പർശനത്തിൽ അച്ഛന്റെ സ്നേഹം ആദി അനുഭവിച്ചു. ഒരു നിമിഷം ആ നിഴൽ ആദിയുടെ തലയിൽ കൈവെച്ചു അനുഗ്രഹിച്ചു, പിന്നെ ഒരു പ്രകാശമായി അന്തരീക്ഷത്തിൽ ലയിച്ചു. അമലിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് കറുത്ത പുക പൂർണ്ണമായും പുറത്തുപോയി. ഭാസ്കരന്റെ ആത്മാവ് ഇപ്പോൾ ശാന്തനാണ്. അയാൾ ആദിയെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ച ശേഷം മറഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് ആ പഴയ ഡച്ച് കൊട്ടാരം കുലുങ്ങാൻ തുടങ്ങി. അടിത്തറയിലെ നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള രഹസ്യങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് വരികയാണ്. ആദി ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന അമലിനെ തോളിലേറ്റി പുറത്തേക്ക് ഓടി. അവർ മുറ്റത്തെത്തിയതും ആ വലിയ വീട് ഒരു തുന്നൽ മെഷീൻ പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നത് പോലെ തകർന്നു വീണു. വർഷങ്ങളായി അവിടെ തടവിലാക്കപ്പെട്ട ആത്മാക്കളുടെ നിലവിളികൾ കാറ്റിൽ അലിഞ്ഞുപോയി. (തുടരും) #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ