മഴ തകർത്തു പെയ്യുകയാണ് കാലാവസ്ഥയുടെ റെഡ് അലെർട്ടൂകൾ വരുന്നുണ്ട് കഴിവതും അത്യാവശ്യമില്ലാത്തവർ പുറത്തിറങ്ങാതിരിക്കുക മലയോര പ്രദേശങ്ങളിലെ യാത്ര ഒഴിവാക്കുക തുടങ്ങിയ നിർദ്ദേശങ്ങളടങ്ങിയ മെസ്സേജുകളും വാർത്തകളും മൊബൈലുകളിലും ടി വി യിലും തുടരെ തുടരെ വരുന്നുമുണ്ട്.. എന്നിട്ടും ഇന്നത്തെ പുലർച്ചയിലെ തോരാ മഴയത്തു ഞാൻ എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നതെന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഒരു കുന്നിൻ മുകളിലേക്കുള്ള യാത്രയാണ്...... അവിടെയെന്താണ് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ അതിനുത്തരം ഒറ്റവാക്കിൽ പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് ഭ്രാന്താണെന്ന് നിങ്ങൾ പറയും..... അതുകൊണ്ട് നിങ്ങൾക്ക് മനസിലാക്കുവാൻ വേണ്ടി രണ്ടു പേരുടെ കഥ പറയാം ഒരാൾ ദേവസ്യ ചേട്ടനെന്ന ഒരു ചായക്കടക്കാരനും മറ്റൊരാൾ റിട്ടയർ ആർമി ഉദ്യോഗസ്ഥൻ ബെഞ്ചമിൻ സാറും. ഇവരെക്കുറിച്ച് പറയാൻ കാരണം ഈ തോരാ മഴയത്തെ പുലർച്ചയിൽ ദേവസ്യ ചേട്ടൻ ചേട്ടന്റെ ചായക്കട തുറന്നിട്ടുണ്ടാകും അവിടെ ഈ സമയത്തു ബെഞ്ചമിൻ സർ ഒരു ചായയും കുടിച്ചുകൊണ്ട് ആ കടയുടെ ബെഞ്ചിലിരിപ്പുമുണ്ടാകും.... "ഇത്രയും കാലം മഴയത്തും വെയിലത്തും കിടന്നു അലഞ്ഞ നിങ്ങൾക്കിനിയെങ്കിലും കിടന്നുറങ്ങിക്കൂടെ".... "ചായ കുടിക്കാൻ ഏതോ പട്ടിക്കാട്ടിൽ പോയിട്ടുവേണോ"?? എത്ര ചായ വേണേലും ഞാൻ ഇട്ടു തരാം? എന്ന് ബെഞ്ചമിൻ സാറിന്റെ ഭാര്യ പറയുമ്പോൾ സാറ് ഒരു കൂസലുമില്ലാതെ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെമഴ കോട്ടും ധരിച്ചുകൊണ്ട് കാറിന്റെ കീയുമെടുത്തു പുറത്തേക്കിറങ്ങും.... എന്താ സർ മറുപടി പറയാത്തതെന്നു ചോദിച്ചാൽ അതിനു കൃത്യമായി ഒരു മറുപടി പറയുവാൻ ഇല്ലെന്നു തന്നെ പറയാം അല്ലെങ്കിൽ പറയുവാൻ ശ്രമിച്ചാൽ തന്നെ മറ്റൊരാൾക്ക്‌ മനസിലാക്കുവാൻ പാടുള്ള ഒരുപാട് സംഗതികൾ അതിലുണ്ടാകും എന്നതിനാലാണ്. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ " ഒരു വൈബ് അനുഭവം ആണത് അതെങ്ങനെ മറ്റൊരാൾക്ക്‌ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി കൊടുക്കുവാൻ പറ്റും ബെഞ്ചമിൻ സാറിനു ആ വൈബു ഒന്നുകിൽ കുന്നിൻപുറത്തെ ഒറ്റപ്പെട്ട കടയോടാകാം അല്ലെങ്കിൽ ആവി പറക്കുന്ന ചെമ്പിലെ ദേവസ്യ ചേട്ടന്റെ ചായയോടാകാം അല്ലെങ്കിൽ ആ സമയത്തെ ഒറ്റപ്പെടലിനോടാകാം അതുമല്ലെങ്കിൽ ഇതെല്ലാം ചേർന്നിട്ടാകാം .... ഇനി ചായക്കടക്കാരൻ ദേവസ്യ ചേട്ടനാണെകിൽ അദേഹത്തിന്റെ മക്കൾ രണ്ടും ഗവണ്മെന്റ് ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ് സാമ്പത്തികമായി യാതൊരു പ്രശ്നവുമില്ലാത്തയാൾ അയാൾക്ക്‌ ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ട് ആ ചായക്കട ഈ മലയുടെ മുകളിലെ എണ്ണപ്പെട്ട ആൾക്കാർക്കുവേണ്ടി തുറക്കേണ്ട ഒരു കാര്യവുമില്ല. പക്ഷെ അദ്ദേഹം എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടാണെങ്കിലും ആ കട തുറന്നിരിക്കും അതും ഒരു പക്ഷെ ബെഞ്ചമിൻ സാറിനെപ്പോലൊരു വൈബ് നു വേണ്ടി മാത്രമായിരിക്കാം .തന്റെ കടയിലിരുന്നു താനുണ്ടാക്കിയ ചായ ആസ്വദിച്ചു കുടിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ മുഖങ്ങൾ അതെന്നും കണ്ടില്ലെങ്കിൽ ദേവസ്യ് ചേട്ടനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദിവസങ്ങളുടെ പൂർണത നഷ്ടമാകും....... അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു വന്നത് കേവലം വാക്കുകളാൽ മാത്രം മറ്റൊരാൾക്ക്‌ പൂർണ്ണമായും മനസ്സിലാക്കി കൊടുക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു തരം ഫീലിംഗ്സ്.അതു കാരണമാണ് ഈ കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയത്തും കുന്നിൻ മുകളിലെ കടയിൽ ചായ ഉണ്ടാകുവാനും അതു കുടിക്കാൻ ആളുണ്ടാവാനും കാരണമാകുന്നൂ എന്നതാണ്. ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞ ചായക്കടയും ദേവസ്യ എന്ന ചായക്കടക്കാരനും ബെഞ്ചമിൻ സാറുമൊക്കെ എവിടെയാണന്നു ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ പോകുന്ന ഈ കുന്നിൻ മുകളിൽ. തന്നെയാണ്...... അപ്പോൾ ഞാനും പോകുന്നത് ചായ കുടിക്കാനാണോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ അതല്ല എന്റെ ലക്ഷ്യം എനിക്കൊരാളെ കാണണം....അയാളെ കാണുന്നതിലാണ്‌ എന്റെ വൈബ് അതിനുമുൻപ് ഞാൻ ആരാണെന്നു ഇതുവരെ പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ അതു പറയാം എന്റെ പേര് ആകാശ് എന്റെ വയസ്സ് ഇരുപത്തി മൂന്ന്.ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞിട്ട് നില്കുന്നു. ഇനി ബാംഗ്ലൂരിൽ ഒരു കോഴ്സ് ചെയ്യാൻ നോക്കുന്നുണ്ട്. ആ സമയമാണ് ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്നു പഠിക്കുകയായിരുന്ന എന്റെ നാട്ടുകാരി ദീപിക നാട്ടിലേക്ക് വരുന്നത്. കാണാനൊക്ക സൂപ്പർ. എന്റെ ഫ്രണ്ട്‌സ് ഒക്കെ അവളുടെ കട്ട ഫാൻ ആയിരുന്നു.മാത്രമല്ല അവൾ നല്ലൊരു ബാഡ്മിന്റൺ പ്ലയെർ ആയിരുന്നു. അത്കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ കളിക്കാൻ പോകുന്ന സ്റ്റേഡിയത്തിലൊക്കെ ഞങ്ങളും പോകുന്നതും പതിവായിരുന്നു. കോർട്ടിൽ കളികഴിഞ്ഞു വിയർത്തു തളർന്നു നിൽക്കുന്ന അവളെ കാണാൻ ഭയങ്കര രസമാണ്..... അങ്ങനെയിരിക്കവേ ഒരു ദിവസം റോഡിലൂടെ വരുമ്പോൾ അവൾ ഒരു ചുവപ്പ് സ്കൂട്ടിയിൽ എതിരെ വരുന്നു. അവളെയൊന്നു ഇമ്പ്രെസ്സ് ചെയ്യാനെന്താ വഴി എന്ന് ആലോചിച്ചു വരുമ്പോഴാണ്‌... അവൾ എതിരെ വന്നതും സ്കൂട്ടി നിർത്തി ഇങ്ങോട്ട് കയറി കഴിഞ്ഞ കളി കാണാൻ വന്നിരുന്നോ എന്ന് ചോദിക്കുന്നതും... സ്ഥിരമായി ഞങ്ങൾ അവളുടെ കളി കാണാൻ വരുന്നത് അവളും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു... ഏതായാലും അന്ന് അവളെ പരിചയപ്പെട്ടു.മാത്രമല്ല അടുത്ത ആഴ്ച സൺഡേയിൽ നടക്കാനിരിക്കുന്ന ന്യൂ ഇയർ പാർട്ടിക്ക് ഞങ്ങടെ കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും എന്നെ മാത്രമായി ക്ഷണിച്ചത്.....എനിക്ക് അത്ഭുതമായിരിന്നു.നിനച്ചിരിക്കാത്ത നേരത്ത് എന്നെ തേടിയെത്തിയ മഹാ അത്ഭുതമായി അവളുടെ ക്ഷണം എനിക്ക് തോന്നി.. പക്ഷെ പിറ്റേന്ന് പുലർച്ചെ ഒരു സങ്കടകരമായ കാഴ്ച കണ്ടു വീടിനു മുൻവശത്തെ റോഡിനപ്പുറം ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന പുരയിടത്തിൽ ആക്രി പെറുക്കുന്നവർ പുരയിടം ലീസിനെടുത്തു അവിടെ ഷെഡുകൾ അടിച്ചിരിക്കുന്നു.... അവിടം ഞങ്ങളുടെ ഷട്ടിൽ കോർട്ടായയിരിന്നു ആ സ്ഥലത്താണ് അതെല്ലാം നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ആക്രിപെറുക്കികൾ ഷെഡ് അടിച്ചു അവിടം കൈയ്യേറിയത്. അത് എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത ഒരു സംഗതി ആയിരുന്നു. അത്കൊണ്ട് തന്നെ അവിടെയെത്തിയ കുടുംബാംഗാളോട് എനിക്കു വെറുപ്പായിരുന്നു . അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഒരു ദിവസം അവരുടെ കൂട്ടത്തിലുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി ആക്രി ഉണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു ദിവസം വീടിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് കടന്നു വന്നത് മൈഗ്രൻ എന്ന തലവേദനയുടെ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതിനാൽ അവളുടെ വരവും ചോദിപ്പും ഒന്നും എനിക്ക് തീരെയിഷ്ടപ്പെട്ടില്ല... അവളോട് ഇവിടെയൊന്നുമില്ല എന്നറിയിച്ചിട്ട് വീടിനകത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ അവൾ വീണ്ടും വീടിന്റെ അടുക്കള ഭാഗത്തുള്ള പുരയിടത്തിൽ നിന്നും ആക്രി പെറുക്കുന്നത് കാണാനിടായത്. പുരയിടത്തിൽ നിന്നും അവളെ ഓടിച്ചു വിടാനായി പരമാവധി ഉച്ചത്തിൽ ശബ്ദമെടുത്തുകൊണ്ട് ഭയപെടുത്താൻ ശ്രമിക്കവേ ഞാൻ അവിടെ കുഴഞ്ഞു വീണു.... പിന്നീട് ഉണർന്നപ്പോൾ അവൾ വീടിനകത്തെ മുറിയിലുണ്ട് ഞാൻ ബെഡിൽ തളർന്നു കിടക്കുകയാണ്. ഞാൻ കുഴഞ്ഞുവീണെങ്കിലും അവളുടെ സഹായത്തോടെ എങ്ങനെയോ മുറിയിലെത്തിയത് ചെറുതായി ഓർക്കുന്നുണ്ട്..... മുറിയിലെത്തിയ നേരം ബോധം ചെറുതായി ഒന്ന് മറഞ്ഞതുപോലെ തോന്നി പിന്നീടെപ്പോഴോ കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ എല്ലാം ശരിയായി.... അവളോട് പുറത്തുപോകാൻ ഇടയ്ക്കിടെ ഉള്ളിൽ പറഞ്ഞിരുന്നു പക്ഷെ അതവൾ കേട്ടിട്ടുണ്ടാകണമെന്നില്ല... എനിക്ക് ബോധം വന്നപ്പോൾ മാത്രമാണ് അവൾ വീട് വിട്ടു പോയത് ഈ സംഭവം ഞാൻ ആരോടും പറഞ്ഞില്ല പകരം വീട്ടിൽ നിന്നും എന്തേലും മോഷണം പോയിട്ടുണ്ടോ എന്ന തിരയുകയായിരുന്നു.... ഭാഗ്യം ഒന്നും പോയിട്ടില്ല എന്ന് ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് പിറ്റേന്ന് ഒരു ഉച്ച സമയത്തു അമ്മയുമായി കുടുംബ ശ്രീ സംഘടനയിലെ സ്ത്രീകൾ സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് നിൽക്കവേ ആക്രിപെറുക്കി പെണ്ണ് കടന്നു വരുന്നത്. അവൾ വന്നപാടെ എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി ഒരേ ഒരു കാര്യം ആവശ്യപ്പെട്ടുള്ളൂ.. പക്ഷെ അവളുടെ ആ ആവശ്യം എന്റെ ഇതുവരെയുള്ള എല്ലാ കഥകളെയും മാറ്റിയെഴുതിപ്പിച്ചു.... എന്തായിരുന്നു അവളുടെ ആവശ്യം എന്നല്ലേ,???? "എന്റെ ഷോൾ നിന്റെ മുറിയിലുണ്ട് അതിങ്ങെടുത്തു തരാൻ" ....കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടു പോയെന്നു പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ നടന്ന സംഭവങ്ങളൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് അമ്മയ്ക്കുൾപ്പടെ ആർക്കും വിശ്വാസം വന്നിട്ടില്ല അവരെല്ലാം പറയുന്നത് ഞാൻ അമ്മ പുറത്തുപോയ നേരം നോക്കി ആക്രി പെറുക്കുകാരിയെ വീട്ടിൽ വിളിച്ചു കയറ്റിയെന്നാണ്....... നാട്ടിൽ മൊത്തം ഈ വിഷയം ഇതേ രീതിയിൽ പാട്ടായി എന്ന് പ്രത്യേകിച്ച് പറയേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ...... സൺഡേയ് ന്യൂഇയർ പാർട്ടി... നേരത്തെ അതൊരു സ്വപ്നം ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്നത് പേടി സ്വപ്നമാണ്... നാട്ടിൽ പരന്നത് പോലുള്ള വാർത്തയാണ് ദീപികയും കേട്ടതെങ്കിലോ... അതായിരുന്നു ഭയം... ആ ആക്രിപ്പെണ്ണ് കാരണം എല്ലാം അവസാനിച്ചു എന്നൊരു തോന്നൽ വന്നപ്പോഴാണ്....ഫരീദ് ഇക്കായെ കാണാമെന്നു വെച്ചത് അദ്ദേഹം ഒരു സൂഫി ആചാര്യനാണ്.. സംഗീതവുമൊക്കെയായി നാടൊക്കെ അലഞ്ഞു തിരിയുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ. അദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ എനിക്കിഷ്ടമാണ് എന്റെ ഉള്ളിലെ സങ്കടം പറഞ്ഞപ്പോഴാണ്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെതായ ഒരു മറുപടി വന്നത് " ".അനേകായിരം പേരിൽ ഒരാൾക്ക്‌ മാത്രമായിരിക്കും നിമിഷങ്ങളുടെ ഒരംശത്തിന്റെ വേഗതയിൽ നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ പ്രണയത്തെ ജ്വലിപ്പിക്കാൻ കഴിവുണ്ടായിരിക്കുക............. അങ്ങനെ ഒരുവൻ അല്ലെങ്കിൽ ഒരവളെകാണുന്ന മാത്രയിലുണ്ടാകുന്ന പ്രണയം അത് നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ തിരിച്ചറിയുന്നൊരു വേഗതയിൽ തന്നെ സ്വന്തം ഹൃദയത്തിന്റെ സ്പന്ദനം സ്വയം തിരിച്ചറിയുന്നത് പോലൊരു അനുഭൂതി നമുക്ക് അനുഭവപ്പെടും .........ഭൂമിയിലെ സ്വർഗ്ഗീയമായ അനുഭൂതികളിൽ ഒന്നാണത് അതിന് കാരണമായിത്തീരുന്ന അവനെ അല്ലെങ്കിൽ അവളെ അവഗണിക്കരുത് ആ പ്രണയത്തെയും ഒഴിവാക്കരുത്....... പ്രണയത്തെ പിന്തുടർന്നു തന്നെ പ്രണയിക്കണം.....അതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി ആ മറുപടി എന്നിൽ ചില കാര്യങ്ങൾക്കു വ്യകതതയുണ്ടാക്കി.........സമൂഹം അംഗീകരിക്കുന്ന ബന്ധങ്ങളേക്കാൾ മുൻപ് ഹൃദയം അംഗീകരിക്കുന്ന സത്യങ്ങൾ ഉണ്ട്... അതിനെ പിന്തുടരുക തന്നെ വേണം. അങ്ങനെയാണ് ഞാനീ മലമുകളിലേക്ക് ആദ്യമായി എത്തിതുടങ്ങുവാൻ കാരണം എന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ചു അമ്പലപ്പടികളിറങ്ങി വരുന്നവൾ ദീപികയാണെന്ന് കരുതുന്നെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് തെറ്റി... ഇത് നിത ഞാൻ മുൻപ് പറഞ്ഞിട്ടുള്ള എന്റെ കഥയിലെ ആക്രിപെറുക്കി പെണ്ണ്...... എന്താ കഥയല്ലേ.....????? അന്നത്തെ ആ സംഭവത്തിൽ എനിക്കു ഇവളോട് തീരാത്ത ദേഷ്യമായിരുന്നു എന്നത് സത്യം പക്ഷെ ഈ സംഭവങ്ങൾ നാട്ടിലൊക്കെ പാട്ടായപ്പോൾ കുറച്ചുപേർ എന്നെക്കാണാൻ വന്നു. അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ ശരിയാകില്ല നാട്ടിലെ പല കോഴികളും എന്നെ കാണാൻ വന്നു. "എങ്ങനെയാണ് അവളെ ഡീൽ ചെയ്തതെന്ന്??? എത്ര രൂപയാണ് അവൾക്കു ഒരു മണിക്കൂറിനു കൊടുക്കേണ്ടത്.. എങ്ങനെയാണ് അവളെ ഒതുക്കിയുയെടുക്കേണ്ടത്" അങ്ങനെയൊക്കെ ഈ വക ചോദ്യങ്ങളുമായി കുറച്ചുപേർ വന്നിരുന്നു എന്നാൽ അവർ ഈ വക ചോദ്യങ്ങളുമായി ആദ്യം പോയത് അവളുടെയും അവളുടെ ബന്ധുക്കളുടെയും അടുത്തേക്കായിരുന്നു എന്നും അത് നടക്കാതെ വന്നപ്പോഴാണ് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നതെന്ന് പറയുമ്പോൾ പാവം എനിക്കവളോട് ആദ്യമായി ഒരു സഹതാപം തോന്നി....വയ്യാതായി പോയ എന്നെ ഒന്ന് സഹായിക്കുക മാത്രമല്ലേ അവൾ ചെയ്തത്?? അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഗ്രൂപ്പിൽ ഓ പോസിറ്റീവ് ബ്ലഡ്‌ ആവശ്യമുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു മെസ്സേജ്‌ വരുന്നത്.... ഹോസ്പിറ്റലിലെത്തിയപ്പോഴാണ്‌ അവളെ വീണ്ടും കാണുന്നത്. ഇത്തവണ അവളുടെ അച്ഛന് ഒരു ആക്‌സിഡന്റ് പറ്റിയിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ അവളുടെ അച്ഛന് ഞാൻ ബ്ലഡ്‌ നൽകുകയും അതോടൊപ്പം അവളുമായി സഹൃദത്തിലാകുകയും ചെയ്തു. ഈ സംഭവങ്ങളെല്ലാം സാധാരണപോലെ കടന്നുപോയെങ്കിലും... അന്ന് ആദ്യമായി ദീപിക എന്നെ കണ്ട് റോഡിൽ അവളുടെ സ്കൂട്ടി നിർത്തി എന്നോട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ഒരു കുടവും തലയിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ അരികിലൂടെ അവളും കടന്നുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു ഒരു നിമിഷത്തിൽ എന്റെ നോട്ടം അവളിലേക്കും പോയിരുന്നു........ ഇനി മറ്റൊരു കാര്യം പറയാം സൂഫി ആചാര്യൻ ഫരീദിനെ കണ്ട ശേഷമാണ് എനിക്ക് ദീപികയെ വീണ്ടും കാണാനുള്ള ധൈര്യം വന്നത്..... ആചര്യൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രണയമുണ്ടെങ്കിൽ ഏത് തെറ്റും ന്യായീകരിക്കപ്പെടുമെന്ന വസ്തുത വലിയൊരു ധൈര്യമാണ് തന്നത്..... അങ്ങനെ ദീപികയെ ന്യൂഇയർ പാർട്ടിയിൽ ചെന്നുകണ്ടു......സംസാരിക്കാനും ധൈര്യം കിട്ടി പക്ഷെ... സൂഫി ആചാര്യൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അവളെ കാണുന്ന നിമിഷങ്ങളിലൊന്നും എന്റെ ഹൃദയസ്പന്ദനത്തെ സ്പർശിക്കുന്ന പോലൊരു അനുഭവം എനിക്കുണ്ടായില്ല.പക്ഷെ അങ്ങനെയൊരൂ അനുഭവം എനിക്കാനുഭവപ്പെട്ടത്. ദീപികയുടെ മുന്നിൽ വെച്ചു അവൾ എന്റെ അരികിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോളായിരുന്നു. ആ സമയം അവളിലേക്ക് എപ്പോഴോ എന്റെ നോട്ടം ഒന്ന് പാളിയപ്പോഴാണ്. ....എന്റെ ഹൃദയത്തെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിയന്ത്രിച്ചത് പോലെ ഒരു തോന്നൽ വന്നത്....... ആ തോന്നൽ സത്യമാണോ എന്നറിയാൻ ഞാൻ അവളെ പിന്തുടർന്നു..ഭൂമിയിലെ സൂഫിയുടെ വാക്കുകൾ പോലെ പ്രണയത്തെ പിന്തുടർന്നു തന്നെ പ്രണയിക്കണം... അങ്ങനെയാണ് അവൾ എന്നും പുലർച്ചെ തൊഴുവാൻ പോകാറുള്ള ഈ മലമുകളിലെ അമ്പലത്തിനു പുറത്തു ഞാനുമെത്തിയത് ...എന്നും എത്തുന്നതും ഇന്നുമെത്തിയതും ....... അങ്ങനെ പരസ്പരം കണ്ടു സംസാരിച്ചു ശേഷം മലയിറങ്ങുമ്പോൾ മാത്രമാണ് എന്റെ ആ ദിവസത്തിനു തുടക്കമാകുന്നത്.... ഇപ്പോൾ ഏകദേശം മനസിലായിക്കാണുമെന്നു പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.... ദേവസ്യ ചേട്ടനും ബെഞ്ചമിൻ സാറും എന്റെ പ്രണയവും ഞങ്ങളുടെ ഈ മലകയറ്റവുമൊക്കെ...........ഈ മലയുടെ താഴെ അവൾ വെറുമൊരു ആക്രി പെറുക്കുന്ന പെണ്ണാണ്, സാമ്പത്തികമോ വിദ്യാഭ്യാസമോ ഇല്ലാത്തവൾ. ഞങ്ങളെ വേർപിരിക്കാൻ ആയിരം കാരണങ്ങളും ആയിരം പേരുമുണ്ടായിരിക്കാം അതിനാൽ തന്നെ ഒരു പക്ഷെ ഞങ്ങൾ വേർപിരിഞ്ഞേക്കാം ഒറ്റപ്പെട്ടു പോയേക്കാം എന്നിരുന്നാലും കാലമെത്തുന്ന കാലത്തോളം ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ പ്രണയത്തെ നിശബ്ദമായി പിന്തുടരുക തന്നെ ചെയ്യും....... കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ