66 അയലത്തെ അമ്പിളി ഇത് വരെ കാവ്യയെക്കുറിച്ച് അപ്പുവിന് ഒന്നും അറിയണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഒരാൾ ഈ വീട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നോ എന്ന് പോലും സംശയം തോന്നും വിധം ആയിരുന്നു അവളുടെ പെരുമാറ്റം. ഇപ്പോ പെട്ടെന്ന് എന്ത് പറ്റിയോ ആവോ? അതും ഡിവോഴ്സിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്ന ഈ അവസ്ഥയിൽ. അമ്പിളിക്ക് ആകെ ആശങ്കയായി. " എന്താ മോളെ? എന്തിനാ ഇപ്പൊ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്? അമ്മേ കാണണം എന്ന് തോന്നിയോ? " അമ്പിളി അപ്പുവിന്റെ കവിളിലൂടെ പയ്യെ വിരൽ ഓടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. " മ്ഹും.... അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല. " " പിന്നെന്താ? എന്താ ഇപ്പോ അമ്മേ ഓർക്കാൻ? " " എന്റെ അമ്മ ഒളിച്ചോടി പോയതാണോ അമ്പിളിമാമാ? " അമ്പിളിയുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി കൊടുക്കാതെ വീണ്ടും ഒരു ചോദ്യം കൂടി.... പെട്ടെന്നുള്ള അപ്പുവിന്റെ ചോദ്യം അമ്പിളിയെ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു. ഇത്രയും നാള് കഴിഞ്ഞ് ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം.? കുഞ്ഞിന്റെ മനസ്സിൽ എന്തോ കരട് വീണിട്ടുണ്ട് എന്ന് അമ്പിളിക്ക് മനസ്സിലായി. " അനീറ്റ ഇന്നും പറഞ്ഞു..... എന്റെ അമ്മ ചീത്തയാണ്... ഒളിച്ചോടി പോയതാന്ന്... അതുകൊണ്ട് എന്നോട് കൂട്ടില്ലാന്ന്.... " സങ്കടം കൊണ്ട് അപ്പുവിന്റെ ഒച്ച അടഞ്ഞു. " ആരാ അനീറ്റ? " " എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ആയിരുന്നു.... അന്ന് അമ്മയെ കാണാതായേ പിന്നെ അവൾ എന്നോട് മിണ്ടിയിട്ടില്ല. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് കൂട്ടുകൂടാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ പറയും എന്റെ അമ്മ ഒളിച്ചോടി പോയതാ അതുകൊണ്ട് എന്നോട് കൂട്ടുകൂടരുതെന്ന് അവളുടെ അമ്മ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന്.... അനീറ്റ മാത്രമല്ല ശ്രുതിയും മിത്രയും മിണ്ടാറില്ല. അവരു മിണ്ടാത്തതിൽ എനിക്ക് വിഷമമില്ല. പക്ഷെ.... അനീറ്റ എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ആയിരുന്നു... അവളും മിണ്ടാതെ ആയപ്പോൾ അപ്പുവിന് ഒരുപാട് ഒരുപാട് സങ്കടം വന്നു. ഇന്ന് അനീറ്റ ലഞ്ച് കൊണ്ടു വന്നിട്ടില്ലായിരുന്നേ... അവളുടെ അമ്മ ബാഗിൽ എടുത്ത് വയ്ക്കാൻ വിട്ടു പോയതാണ്. അപ്പോൾ ടീച്ചർ പറഞ്ഞു ഷെയറിങ് ഈസ്‌ കെയറിങ് ആണെന്ന്. അതുകൊണ്ട് എല്ലാവരോടും അനീറ്റയുമായി ഫുഡ് ഷെയർ ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു. ഞാനും എന്റെ ചോറ് പാത്രത്തിന്റെ അടപ്പിൽ കുറച്ചു ഫുഡ് എടുത്ത് അനീറ്റ അനീറ്റയ്ക്ക് കൊടുത്തു. ഞാൻ കൊടുത്തത് അവൾ വാങ്ങിയില്ല... അപ്പോ ടീച്ചർ അവളെ വഴക്ക് പറഞ്ഞു. അന്നേരം അവളത് വാങ്ങി. എന്നിട്ടും കഴിച്ചില്ല... ടീച്ചർ കാണാതെ വേസ്റ്റ് ബിന്നിൽ കൊണ്ട് തട്ടിക്കളഞ്ഞു.... എനിക്കപ്പോ സങ്കടം വന്നു. ഞാൻ പിന്നെയും ചോദിച്ചു എന്താ എന്നോട് കൂട്ടുകൂടാത്തെ എന്ന് .... ഞാൻ കൊടുത്ത ഫുഡ്‌ മാത്രം കളഞ്ഞത് എന്തിനാന്ന്.... അപ്പോ അവൾ പറയാ...., എന്നോട് കൂട്ടുകൂടരുതെന്ന് അവളുടെ അമ്മ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന്. എന്റെ അമ്മ ഭയങ്കര ഭയങ്കര ചീത്തയാണെന്ന്..... അമ്മ എന്നെയും അച്ഛനെയും ഒക്കെ കളഞ്ഞിട്ട് വേറെ ആരുടെയോ കൂടെ ഒളിച്ചോടി പോയതാണെന്ന്.... എന്നോട് കൂട്ട് കൂടിയാ അവളെ അവളുടെ അമ്മ തല്ലുമെന്ന്.... ആണോ അമ്പിളിമാമാ? എന്റെ അമ്മ ഭയങ്കര ചീത്തയാണോ? അപ്പുവിനെ ഇഷ്ടമില്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ അന്ന് എന്നെ ഓർഫനേജിൽ കളഞ്ഞിട്ട് പോയത്? അച്ഛൻ ആദ്യം പറഞ്ഞു അമ്മ എന്തോ കള്ളം പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് അമ്മേ പോലീസ് കൊണ്ട് പോയതാണെന്ന്. പിന്നെ പറഞ്ഞു അച്ഛനും അമ്മേം കൂടെ ചെറുതായിട്ട് പിണങ്ങിയത് കൊണ്ട് അമ്മ ഇങ്ങോട്ട് വരാത്തത് ആണെന്ന്. അതൊക്കെ കള്ളമാ... അല്ലെ അമ്പിളിമാമ? " അപ്പുവിന് എന്ത് മറുപടി കൊടുക്കണമെന്ന് അറിയാതെ അമ്പിളി തരിച്ചിരുന്നു. അമ്പിളിക്ക് കാവ്യോട് ദേഷ്യം തോന്നി. ഇഷ്ടം ഇല്ലാത്ത ജീവിതത്തിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയതിൽ അല്ല. അമ്മ ഒളിച്ചോടി പോയവൾ ആണെന്ന ചീത്തപ്പേരു ഈ കൊച്ച് കുഞ്ഞിന് ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്തതിൽ..... കാവ്യയോട് തോന്നിയതിനേക്കാൾ അധികമായി അനീറ്റയുടെ അമ്മയോട് ദേഷ്യം തോന്നി അമ്പിളിക്ക്. കൊച്ച് കുഞ്ഞിനോടാണോ ആവശ്യം ഇല്ലാത്തതൊക്കെ പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നത്? കൊച്ച് കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ആണോ വിദ്വേഷത്തിന്റെ വിഷം കുത്തി വയ്ക്കുന്നത്? രുദ്രനും ഇതുപോലെ പലതും കേൾക്കുന്നുണ്ടാവും. അവനതൊക്കെ സഹിക്കാൻ കഴിയും. പക്ഷേ അപ്പുവോ? അവൾ കുഞ്ഞല്ലേ? അമ്പിളിക്ക് സങ്കടം വന്നു... " അങ്ങനെ ഒന്നും അല്ല... അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് അപ്പൂസിന്റെ അമ്മേം അച്ഛനും കൂടെ ചെറുതായിട്ട് ഒന്ന് പിണങ്ങി. അതാ അമ്മ ദൂരെ പോയത്.... അപ്പൂസിന് അച്ഛനില്ലേ? അച്ഛന് അപ്പൂസിനെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമല്ലേ? പിന്നെ എന്താ? " അപ്പുവിനോട് അങ്ങനെ പറയാനാണ് അമ്പിളിക്ക് തോന്നിയത്. ഇതൊക്കെ ചിന്തിച്ചായിരിക്കുമോ കുഞ്ഞിന് പനി കൂടിയത് എന്നുപോലും അവൾക്ക് തോന്നിപ്പോയി. " മ്ഹും.... അപ്പുവിന് അമ്മയും വേണം അച്ഛനും വേണം... എന്റെ ഫ്രണ്ട്സിനൊക്കെ അച്ഛനും അമ്മയും ഉണ്ടല്ലോ? പേരെന്റ്സ് മീറ്റിങ്ങിനൊക്കെ രണ്ടാളും കൂടെയാ വരുന്നത്. എനിക്കും അമ്മയെ വേണം.... " കുഞ്ഞിന്റെ സംസാരം കെട്ട് അമ്പിളിക്ക് സങ്കടത്തോടൊപ്പം ഭയവും തോന്നി. ഡിവോഴ്സുമായി രുദ്രൻ മുന്നോട്ട് പോകുന്ന ഈ അവസരത്തിൽ അപ്പു കാവ്യയെ വേണമെന്ന് വാശി പിടിക്കുമോ എന്ന ഭയം. " അമ്മേ വേണം... പക്ഷെ... കാവ്യ അമ്മയെ വേണ്ട... അമ്മയ്ക്ക് എന്നോട് ഇഷ്ടമല്ല. അതല്ലേ എന്നെ ഓർഫനേജിൽ ആക്കിയിട്ട് പോയത്? അമ്പിളിയമ്മാവനെ പോലെ അമ്മ എനിക്ക് കഥ പറഞ്ഞു തന്നിട്ടില്ല.... പാട്ടുപാടി തന്നിട്ടില്ല... എനിക്കിഷ്ടമുള്ള ഫുഡ് ഒന്നും ഉണ്ടാക്കി തന്നിട്ടില്ല. എന്റെ കൂടെ കളിക്കേമില്ലായിരുന്നു.... എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിക്കില്ല.... ഉമ്മം തരില്ല.... ഒന്നും ചെയ്യില്ലായിരുന്നു.... ഞാൻ മിണ്ടാൻ ചെല്ലുമ്പോ മിണ്ടാറു കൂടിയില്ല. അതുകൊണ്ട് ആ അമ്മയെ എനിക്ക് വേണ്ട. അമ്പിളിമാമന് എന്നെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണല്ലോ? അമ്പിളിമാമന് എന്റെ അമ്മയാവാമോ? " അപ്പുവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അമ്പിളി തരിച്ചിരുന്നു. അത്രയധികം സംസാരിച്ചത് കൊണ്ടാവണം. അപ്പു കൂടുതൽ തളർന്നു പോയിരുന്നു.... എന്നിട്ടും രണ്ട് കൈകൊണ്ടും അമ്പിളിയെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് തന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് പ്രതീക്ഷയോടെ നോക്കി കിടക്കുന്ന കുഞ്ഞിനോട് എന്ത് മറുപടി പറയണമെന്ന് അമ്പിളിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു..... മോളെന്നെ അമ്മ എന്ന് തന്നെ വിളിച്ചോ എന്ന് പറയണമെന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു അമ്പിളിക്ക്. പക്ഷെ താൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ... അപ്പു തന്നെ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത് രുദ്രൻ കേട്ടാൽ അവൻ എന്ത് കരുതും എന്നോർത്തപ്പോൾ അപ്പുവിനോട് അങ്ങനെ പറയാനും അമ്പിളിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. 🌜 ആശുപത്രിയിൽ എത്തുമ്പോഴും അppu പനിച്ച് വിറയ്ക്കുക തന്നെയായിരുന്നു. ഇൻജക്ഷനും ഡ്രിപ്പും ഒക്കെ നൽകിയിട്ടും പനിയും ക്ഷീണവും മാറാത്തത് കൊണ്ട് അപ്പുവിനെ അഡ്മിറ്റ് ആക്കേണ്ടി വന്നു. റൂം കിട്ടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ് എന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും രാത്രിയോടെ ഒരു റൂം ഒത്തു കിട്ടി. റൂമിലേക്ക് മാറിയിട്ടും അമ്പിളിയെ വിടാതെ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു അപ്പു. കുഞ്ഞിനെ ആ അവസ്ഥയിൽ ഇട്ടിട്ട് തിരികെ പോകാൻ അമ്പിളിക്കും മനസ്സ് വന്നില്ല. കുമാരൻ വീട്ടിൽ ഒറ്റക്കാണ്. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി അയാളുടെ അവസ്ഥ തീരെ മോശമാണ്. എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും മരണം സംഭവിക്കാം എന്ന അവസ്ഥയിലാണ് അയാൾ. ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോയപ്പോൾ തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ കൊണ്ടു പോയിക്കോളാൻ പറഞ്ഞു ഡോക്ടർ. കൂടുതൽ ഇനിയൊന്നും ചെയ്യാനില്ലത്രേ.... കുമാരനോട് ക്ഷമിച്ചിട്ടൊന്നും അല്ല. ഒരു തുള്ളി വെള്ളം വേണമെന്ന് തോന്നിയാൽ അതുപോലും കിട്ടാതെ മരിക്കേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ഓർത്തപ്പോൾ അയാൾ അവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് കിടന്നോട്ടെ എന്ന് ചിന്തിക്കാനും അമ്പിളിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അങ്ങനെ ഓരോന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ആണ് കാന്റീനിൽ നിന്നും രാത്രിയിലേക്കുള്ള ആഹാരവും വാങ്ങി രുദ്രൻ വരുന്നത്. അപ്പുവിന് ചെറിയ ചൂടുള്ള കഞ്ഞിയാണ്. അമ്പിളി അത് കുഞ്ഞിന് സ്പൂണിൽ കോരി കൊടുക്കുന്ന നേരത്ത് രുദ്രൻ എഴുന്നേറ്റു. " ഞാൻ അഭിയെ വിളിച്ചു അമ്പിളിയുടെ വീട്ടിൽ ആക്കിയിട്ടിങ്ങ് പോരാം. " രുദ്രൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും അമ്പിളിക്കും ആശ്വാസം തോന്നി. കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ അറിഞ്ഞ ശേഷം രുദ്രനും കുമാരനോട് ഒരു അകൽച്ച ഉണ്ട്. എന്നിട്ടും വെറും മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ പേരിലാണ് അവൻ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത് എന്നും അമ്പിളിക്ക് അറിയാം. " എന്ത് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും ഇവിടെ നഴ്സിംഗ് സ്റ്റേഷനിൽ പറഞ്ഞാൽ മതി. വേറെ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ വിളിച്ചോ.... ഞാൻ പെട്ടെന്ന് വരാം. " അമ്പിളിയോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടാണ് രുദ്രൻ ആശുപത്രിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയത്. രുദ്രൻ അഭിയെയും കൂട്ടി അമ്പിളിയുടെ വീട്ടിലെത്തി മുൻ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തു കയറുമ്പോഴേ കുമാരന്റെ മുറിയിൽ നിന്നും എന്തൊക്കെയോ അപ ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അഭിയും രുദ്രനും ഓടിയാണ് ആ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കയറിയത്. രുദ്രനെ കണ്ടതും കുമാരൻ വെപ്രാളത്തോടെ അവന്റെ കൈപിടിച്ചു. " എന്റെ ആയുസ്സ് തീരാറായി കുഞ്ഞേ.... " അയാൾക്ക് സംസാരിക്കാൻ നല്ല പ്രയാസം തോന്നി. എങ്കിലും എന്തൊക്കെയോ രുദ്രനോട് പറയാനും ഉണ്ടായിരുന്നു..... " അമ്പിളി.... അവസാനമായിട്ട് ഒന്ന് കാണണമെന്നുണ്ട്.... പക്ഷേ വേണ്ട... അവളെ കണ്ടു കൊണ്ട് ചാവാനുള്ള ഭാഗ്യമൊന്നും എനിക്കില്ല. " കുമാരൻ ശ്വാസം ഒന്ന് ആഞ്ഞു വലിച്ചു. " ഈ കൊച്ചനോട് ഒന്ന് പുറത്തിറങ്ങി നിൽക്കാൻ പറയോ? എനിക്ക് മോനോട് മാത്രമായിട്ട് ഒരു കാര്യം പറയണം... " അഭിയെ നോക്കി കുമാരൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും, രുദ്രനെ ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം അഭി മുറിക്ക് പുറത്തേക്കിറങ്ങി നിന്നു. അഭി പുറത്തേക്കിറങ്ങി എന്ന് കണ്ടതും കുമാരൻ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. " അവൾ ഇന്ന് ഈ വിധം ഒറ്റയ്ക്കായി പോകാൻ കാരണം ഞാനാണ്. മരിക്കും മുൻപ് എങ്കിലും എനിക്കതിന് ഒരു പരിഹാരം കാണണം." അയാൾ എന്താണ് പറഞ്ഞുവരുന്നത് എന്നറിയാതെ രുദ്രൻ നെറ്റി ചുളിച്ചു. " ബന്ധം ഒഴിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാൽ കുഞ്ഞിന് അവളെ കെട്ടികൂടെ? അപ്പു മോളെ അവള് പൊന്നുപോലെ നോക്കിക്കോളും.... " കുമാരന്റെ ആവശ്യം കേട്ട് രുദ്രന് അരിശം ആണ് വന്നത്. " മാമൻ ഇത് എന്തൊക്കെയാണ് പറയുന്നത്? അമ്പിളി..... " രുദ്രൻ പറഞ്ഞു പൂർത്തിയാക്കും മുൻപേ കുമാരൻ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു... തനിക്ക് ഇനി അധിക സമയമില്ല എന്നൊരു തോന്നൽ അയാളിൽ അധികരിച്ചു വന്നു. ജീവൻ പോകും മുൻപ് പറയാനുള്ളത് എല്ലാം പറഞ്ഞു തീർക്കണം. " പണ്ട്... പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് അവൾക്ക്... അവൾക്ക് ഒരു ഇഷ്ടമുണ്ടായിരുന്നു. അതറിഞ്ഞതു കൊണ്ടാ... ഞാൻ അവളെ നേരത്തെ പിടിച്ചു കെട്ടിക്കാൻ നോക്കിയത്.... " " അമ്പിളിക്ക് ഇഷ്ടമോ? ആരോട്? " രുദ്രൻ അമ്പരന്നു. അതും കുമാരൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞതും തമ്മിൽ എന്തു ബന്ധം? അങ്ങനെ കൂടി അവൻ ചിന്തിക്കാതെ ഇരുന്നില്ല. " അവൾക്ക്.... അന്ന്... അന്നൊക്കെ.... രുദ്രൻ കുഞ്ഞിനോട് പ്രേമം ആയിരുന്നു.... " കുമാരൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് രുദ്രന്റെ കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞു പോയി. 🌜 🌜 🌜 🌜 🌜 അമ്പിളി ഇനി അധികം ഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടാവില്ല. ഈ അവസാന ഭാഗങ്ങളിൽ എങ്കിലും എല്ലാരും കഥയെക്കുറിച്ചുള്ള അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു പോകൂ ട്ടോ... കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ