​മഴനൂലുകൾക്കിടയിലെ മുംബൈ ​മുംബൈയിലെ തിരക്കേറിയ ലോക്കൽ ട്രെയിനുകൾക്ക് എപ്പോഴും വിയർപ്പിന്റെയും തിടുക്കത്തിന്റെയും മണമാണ്. ജോലിക്കായുള്ള പരക്കംപാച്ചിലിനിടയിൽ, പോക്കറ്റിലെ ചുരുങ്ങിയ നോട്ടുകളെയും ഉള്ളിലെ ആകുലതകളെയും മുറുകെപ്പിടിച്ച് വിൻഡോ സീറ്റിനോട് ചേർന്ന് ഞാൻ ഇരുന്നു. അന്ന് പുറത്ത് മഴ നൂലുകൾ പോലെ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ​എതിരെയുള്ള സീറ്റിൽ ഒരു സ്ത്രീ ഇരിപ്പുണ്ട്. ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ തന്നെ ഒരു മലയാളിയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. പക്ഷേ, അവരുടെ വേഷവിധാനങ്ങളും മുഖത്തെ കടുംനിറത്തിലുള്ള മേക്കപ്പും ആ പരിസരത്ത് വേറിട്ടുനിന്നു. ഏത് സാഹചര്യത്തിലാണ് അവർ നിൽക്കുന്നതെന്ന് ആ വേഷം വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും അവരുടെ മുഖത്ത് എന്തോ ഒരു പിരിമുറുക്കം നിഴലിച്ചിരുന്നു. ഗൗരവമേറിയ ഏതോ ചിന്തയിലാണെന്ന് തോന്നുംവിധം അവർ ഇടയ്ക്കിടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നെടുവീർപ്പിടുന്നു. ​ആ നഗരത്തിലെ ഒരു അപരിചിതത്വം മാറ്റാനെന്നോണം ഞാൻ അവരോട് പതുക്കെ ചോദിച്ചു: "നാട്ടിൽ എവിടെയാ...?" ​പെട്ടെന്നുള്ള ചോദ്യം കേട്ട് അവർ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു. എന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയ ശേഷം അവർ മറുപടി പറഞ്ഞു. "തൃശ്ശൂരാ..." ആ സംഭാഷണത്തിനിടയിൽ ജീവിതത്തിന്റെ കടുപ്പമേറിയ വഴികളിലൂടെ നടന്ന് ആ തൊഴിലിൽ എത്തിയതാണെന്ന് അവർ മറച്ചുവെച്ചില്ല. അല്പനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ ശബ്ദം താഴ്ത്തി എന്നോട് ചോദിച്ചു: "മോന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ആയിരം രൂപ എടുക്കാനുണ്ടോ? അത്യാവശ്യമായി വേണമായിരുന്നു." ​ഞാൻ ഒന്ന് പതറിപ്പോയി. എന്റെ പോക്കറ്റിൽ ആകെയുള്ളത് അടുത്ത കുറച്ചു ദിവസത്തെ ഭക്ഷണത്തിനുള്ള തുക മാത്രമായിരുന്നു. ജോലി കിട്ടാതെ അലയുന്ന എന്റെ അവസ്ഥ ഞാൻ അവരോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു. മുംബൈ എന്ന മഹാ നഗരത്തിൽ ഒരു ജോലിക്കായി ഞാൻ നടത്തുന്ന കഷ്ടപ്പാടുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവരുടെ മുഖത്തെ ആ ഗൗരവം മാറി. ​അതുവരെ പണം ചോദിച്ച ആ സ്ത്രീയുടെ കണ്ണുകളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു കരുതൽ നിറഞ്ഞു. പണം കിട്ടാത്തതിലുള്ള നിരാശയല്ല, മറിച്ച് തന്റെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന ചെറുപ്പക്കാരൻ ഈ വലിയ നഗരത്തിൽ നേരിടുന്ന പോരാട്ടത്തോടുള്ള ഒരു ബഹുമാനമായിരുന്നു അത്. ​"സാരമില്ലടാ..." അവർ എന്റെ കൈയിൽ പതുക്കെ തട്ടി. "ജോലി അന്വേഷിച്ചു വന്നതല്ലേ, എല്ലാം ശരിയാകും. ഈ നഗരം ആരെയും കൈവിടില്ല. മോൻ ധൈര്യമായിരിക്ക്." ​ട്രെയിൻ അടുത്ത സ്റ്റേഷനിൽ നിർത്തിയപ്പോൾ അവർ എഴുന്നേറ്റു. തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ എന്നെ നോക്കി ഒരിക്കൽ കൂടി പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ പുഞ്ചിരിക്ക് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ടായിരുന്നു. ഒരേ നഗരത്തിൽ രണ്ട് രീതിയിൽ അതിജീവനത്തിനായി പൊരുതുന്ന രണ്ട് മനുഷ്യർ തമ്മിലുള്ള ഒരു തിരിച്ചറിവിന്റെ പുഞ്ചിരിയായിരുന്നു അത്. മുന്ന #😔 ഇമോഷണൽ സ്റ്റാറ്റസ് 😍 #💭 Inspirational Quotes #💝 ആശംസകള്‍ #💞 നിനക്കായ് #സ്പെഷ്യൽ സ്റ്റോറീസ് ✍