മരുമകൾ 56 " ആഹാ... അമ്മൂമ്മക്കിളി ഇതെപ്പോ ലാൻഡ് ചെയ്തു? " അമ്മമ്മേടെ അടുത്തേക്ക് കയറിയിരുന്നു തോളിൽ കയ്യിട്ട് കൊണ്ട് മീനു ചോദിക്കുന്നത് കേട്ട് മാമൻ കണ്ണും മിഴിച്ച് നോക്കി ഇരിപ്പുണ്ട്. രണ്ട് മൂന്ന് വട്ടമേ കണ്ടിട്ടുള്ളെങ്കിലും അവര് കട്ട ചങ്ക്‌സ് ആണെന്ന് മാമന് അറിയില്ലല്ലോ? കുറച്ചു സമയം അവളുടെ ലൈസൻസ് ഇല്ലാത്ത വാർത്തമാനവും അമ്മമ്മയുടെ മറുപടിയും ഒക്കെ കേട്ടിരുന്ന് റിലേ പോയിട്ടോ എന്തോ മാമൻ എഴുന്നേറ്റു പുറത്തേയ്ക്ക് പോയി. " അതേ.... " മാമൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങിയതും അവൾ അമ്മമ്മയെ തോണ്ടി വിളിച്ചു. " മ്മ്..? " അമ്മമ്മ അവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞിരുന്നു. " അതേ... എനിക്ക് കല്യാണം ഒക്കെ നോക്കി തുടങ്ങി. " അവള് നിലത്തു കാലു കൊണ്ട് ചുരണ്ടി നമ്രമുഖിയായിട്ടിരുന്നാണ് പറച്ചില്. " ആഹാ... നല്ല കാര്യമാണല്ലോ? " അമ്മമ്മ ചിരി ഒതുക്കി ഇരിപ്പുണ്ട്. ഇവക്കിത് പ്രാന്തായാ? എന്നുള്ള ഭാവത്തിൽ ഞാൻ ഇരിക്കുമ്പോഴും അമ്മമ്മക്ക് എന്തോ കത്തിയ മട്ടാണ്. " അല്ല... നമ്മുടെ മറ്റേ കാര്യം എന്തായി? " മീനു കണ്ണ് മാത്രം ഉയർത്തി അമ്മമ്മേ നോക്കി. അപ്പഴും നാണത്തിനൊരു കുറവുമില്ല.... അവളുടെ കാട്ടികൂട്ടൽ കണ്ടിട്ട് എനിക്കാണേൽ ചിരി പൊട്ടീട്ട് വയ്യ. " എന്ത് മറ്റേ കാര്യം? " അമ്മമ്മ താടീൽ കൈ കൊടുത്തിരിപ്പാണ്. " ദേ... അമ്മൂമ്മേ... ഒരുമാതിരി മറ്റേടത്തെ പരിപാടി കാണിക്കരുത്? നിങ്ങളല്ലേ പറഞ്ഞത്? ഏതോ കണ്ണനോ കണ്ണിലെ ഉണ്ണിയോ എങ്ങാണ്ടോ ഉണ്ടെന്ന്.... " " ഹാ... ഉണ്ട്.... എന്റെ ചെറുമോൻ.. കണ്ണൻ.... അവന് എന്തോ പറ്റി? " അമ്മമ്മ നിഷ്കു ആയി. എനിക്ക് ഇപ്പോഴാണ് കാര്യം കത്തിയത്. " ഇങ്ങനെ കണ്ണീ ചോരയില്ലാത്ത വർത്തമാനം പറയരുത് കേട്ടോ? അമ്മൂമ്മയ്ക്ക് അറിയോ? അമ്മൂമ്മ അന്നങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ഓരോ മിനിട്ടും കണ്ണൻ കണ്ണൻ എന്നുള്ള ചിന്തേ എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.... അമ്മൂമ്മേടെ ആ കണ്ണിലുണ്ണിയായ കണ്ണാം പക്കിയേം കെട്ടി, ഞങ്ങക്ക് പത്ത് പിള്ളേരുമായി, ആ പിള്ളാരുടേം, അവരുടെ പിള്ളാരുടേം കല്യാണോം കഴിഞ്ഞു, ഞങ്ങള് രണ്ടാളും ഡബിൾ സെഞ്ച്വറീം അടിച്ചു, ഒടുക്കം പ്രായം കൂടിയ ദമ്പതികൾ എന്ന് ഗിന്നസ് ബുക്കിൽ പേര് വന്നത് അറിഞ്ഞു ഞങ്ങള് രണ്ടാളും ഒരുമിച്ചു അറ്റാക്ക് വന്ന് തട്ടിപ്പോകുന്നതും, ഒടുക്കം ഞങ്ങടെ കൊട്ടാരം പോലുള്ള വീട്ടിന്റെ ഹാളിൽ ഞങ്ങള് ഒരുമിച്ചു വെള്ള പുതച്ചു കിടക്കണതും വരെ ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ട് കൂട്ടീട്ടൊണ്ട്. ഇനി അതൊന്നും നടക്കൂല്ല എന്നെങ്ങാനും അറിഞ്ഞാൽ ചങ്ക് പൊട്ടി ചത്തു പോകും ഞാൻ..... " ആഹാ.... എന്താ കരച്ചില്? ജയഭാരതി കരയുമോ ഇങ്ങനെ? ഒന്നോ രണ്ടോ പിരി ലൂസ് ആണെന്ന് അറിയാം. ഇതിപ്പോ ഇവളുടെ നട്ടും ബോൾട്ടും കംപ്ലീറ്റ് ഇളകി കിടപ്പാണല്ലോ? " എന്റെ പ്രണയവല്ലരി ഇന്ന് വളർന്ന് പടർന്നു പന്തലിച്ചു തളിർത്തു പൂത്തു നിൽപ്പാണ് അമ്മൂമ്മേ... അത് നിറയെ കണ്ണാം പക്കികൾ വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്നത് അമ്മൂമ്മ കാണുന്നില്ലേ? അതിന് വെള്ളോം വളോം ഇട്ടത് അമ്മൂമ്മയാണ്. ഇനിയത് കരിയിച്ചു കളഞ്ഞാൽ ചങ്ക് തകർന്ന് ചത്തു പോകുന്നേന് മുന്നേ അമ്മൂമ്മേടെ പേരും എഴുതി വച്ച് ഞാൻ ആത്മഹത്യ ചെയ്യും.... നോക്കിക്കോ.... " അവള് ഇല്ലാത്ത കണ്ണീരു തുടയ്ക്കാൻ എടുത്ത നേരിയത്തിന്റെ തുമ്പ് പിടിച്ചു വച്ച് അമ്മമ്മ അവളെ അടിമുടി നോക്കി. " ഇത്രേ ഒള്ളൂ കാര്യം? എന്റെ പൊന്ന് മോള് കരയാതെ.... നിന്റെ വള്ളീലെ പൂവ് കായായി ആ കായ പറിച്ചു കറി വച്ച് ചോറും ഉണ്ടിട്ടെ ഞാൻ ഇന്ന് ഇവിടുന്ന് പോവൂ... എന്റെ കൂടെ വന്നവനാ കണ്ണന്റെ അച്ഛൻ. ഇന്ന് ഇതിനൊരു തീരുമാനം ഉണ്ടാക്കീട്ടെ ഞാൻ പോകുന്നൊള്ളൂ.... എടാ മനോഹരാ... ഇങ്ങ് വന്നെ.... " അമ്മമ്മ മീനൂനെ ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കീട്ട് പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഉറക്കെ വിളിച്ച്. അമ്മമ്മ ആരാ ആള്? ഞാൻ രണ്ട് കൈ കൊണ്ടും ചുണ്ട് മറച്ചു ചിരി ഒതുക്കി. നമ്മുടെ മീനുവോ? രണ്ട് കണ്ണും പുറത്തേക്ക് തള്ളി ഒരു നിമിഷം ഞെട്ടി നിന്നു. പിന്നെ റോക്കറ്റ് വിട്ട പോലെ പുറത്തേക്ക് ഒരൊറ്റ ഓട്ടം.... ലവള് തന്നെ സംവിധാനം ചെയ്ത നാടകത്തിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു ട്വിസ്റ്റ്‌ പാവം പ്രതീക്ഷിച്ചു കാണില്ല. അവളുടെ ഓട്ടം കണ്ടിട്ട് എണീക്കാൻ വയ്യാതെ കിടന്ന ഞാൻ അറിയാതെ എണീറ്റ് കട്ടിലിലേക്ക് ചാരി ഇരുന്ന് ചിരിച്ചു പോയി. അമ്മമ്മയും കുലുങ്ങി ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. " ദേവൂട്ടിയെ.... അമ്മമ്മ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ? " അമ്മമ്മേടെ ചുളിവ് വീണ വിരലുകൾ എന്റെ കൈകളെ പിടിച്ചെടുത്തു. " ഞാനാ കാന്താരിയെ എന്റെ കണ്ണന് വേണ്ടി ആലോചിക്കട്ടെ? " അമ്മമ്മേടെ കണ്ണിൽ ഒരു തിളക്കമുണ്ട്. " അപ്പൊ അന്ന് അമ്മമ്മ ശെരിക്കും പറഞ്ഞത് തന്നെയാണോ? " ഞാൻ അതിശയത്തിലാണത് ചോദിച്ചത്. " ഏയ്‌... അന്ന് ഞാനത് വെറുതെ പറഞ്ഞത് തന്നെയാ.... " " പിന്നെ.... ഇപ്പൊ അവള് പറഞ്ഞത് കേട്ടിട്ടാണാ ? അതവള് ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാ അമ്മമ്മേ.... " " അതെനിക്കും അറിയാല്ലോ... എന്നാലും ഇപ്പൊ എനിക്ക് അങ്ങനെ ഒരാലോചന.... അവക്ക് കല്യാണം നോക്കി തുടങ്ങി എന്ന് പറഞ്ഞത് നേരല്ലേ? " " അത് നേരാ.... " " കണ്ണനും നോക്കണൊണ്ട്. ഈ കുറുമ്പിയെ എനിക്കിഷ്ടവാ... എന്റെ കണ്ണന് ചേരും... " " പക്ഷെ അപ്പൂപ്പൻ അറിഞ്ഞാ? " " സാധാരണ ബ്രോക്കർ വഴിയൊള്ള ആലോചന പോലെ അപ്പൂപ്പനോട് പറയാം. ബാക്കിയൊക്കെ പിന്നെയല്ലേ? നിന്റെ അമ്മേ ഒന്ന് നേരിട്ട് കണ്ടാ അപ്പൂപ്പന്റെ ദേഷ്യോം പിണക്കോം ഒക്കെ അങ്ങ് മാറൂന്നേ... ചിലപ്പോ ഒക്കേം ഒരു നിമിത്തം ആണെങ്കിലോ? എന്തായാലും ഞാൻ മനോഹരനോട് ഒന്ന് പറയട്ടെ..... " " മ്മ്.... " ഞാൻ ചിരിയോടെ തലയാട്ടി. മീനു പാവാ... ഒത്തിരി അടുപ്പം ഉള്ളവരോട് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ കാണിച്ചു നടക്കും എങ്കിലും സ്നേഹിച്ചാൽ ചങ്ക് പറിച്ചു കൊടുക്കും അവള്. അമ്മമ്മ പറഞ്ഞത് പോലെ ചിലപ്പോ ഇതൊരു നിമിത്തം ആണെങ്കിലോ? എല്ലാം കലങ്ങി തെളിയും എങ്കിൽ.... അപ്പൂപ്പനും അമ്മയും തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ അവസാനിക്കുമെങ്കിൽ നടക്കട്ടെ അല്ലെ ....? 🦋 🦋 🦋 രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞു ഹരിയേട്ടന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയതിന്റെ അടുത്ത ദിവസമാണ് അഞ്ചാം മാസത്തെ സ്കാനിംഗിള്ള ഡേറ്റ് കിട്ടിയിരുന്നത്. ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് ഹരിയേട്ടൻ ഒപ്പം വരാമെന്നു ഉറപ്പ് പറഞ്ഞിട്ടാണ് ഇങ്ങോട്ടേക്ക് പോന്നത് തന്നെ. പക്ഷെ, ആളിനന്ന് കോളേജിൽ എന്തോ അത്യാവശ്യം വന്നു. എന്നാപ്പിന്നെ അച്ഛനേം അമ്മേം കൂട്ടി പോകാമെന്നായി... അപ്പോഴുണ്ട് കാലത്തെ തന്നെ അമ്മേടെ കാൾ വരുന്നു... അച്ഛമ്മയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് വയ്യാതായത്രേ.... അവര് ഇപ്പൊ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണ്. എന്നാപ്പിന്നെ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് പോകാമെന്നു ഹരിയേട്ടനോട് പറഞ്ഞു. വേറെ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നുമില്ലല്ലോ? ഹോസ്പിറ്റലിൽ ചെല്ലുക... സ്കാൻ എടുക്കുക.... റിസൾട്ട്‌ ഡോക്ടറിനെ കാണിക്കുക, അവര് പറയുന്നതൊക്കെ കേൾക്കുക, ഹോസ്പിലിൽ ഫാർമസിയിൽ നിന്ന് തന്നെ മെഡിസിൻ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ വാങ്ങുക, തിരികെ പോരുക... ഇതൊക്കെ തന്നെയല്ലേ എല്ലാം തവണയും....? അതിനിനി ഒരാള് കൂട്ട് വരേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ? പക്ഷെ ഒറ്റയ്ക്ക് പോകാൻ ഹരിയേട്ടൻ സമ്മതിച്ചില്ല.. ഡോക്ടറുടെ ഓ പി ഇനി ഫ്രൈഡേയെ ഉള്ളൂ. അന്ന് പോകാമെന്നായി. ആളും അന്ന് ലീവാക്കി കൂടെ വരാമെന്ന്.... അങ്ങനെ കരുതി ഇരിക്കുമ്പോ ദേ വരുന്നു ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു ഓഫർ... ആരുടെ അടുത്തൂന്നാ? നമ്മുടെ അമ്മായി തന്നെ. ആള് കൂടെ വരാമെന്ന്.... പകച്ചു പോയി എന്റെ യൗവനം! അമ്മായീടെ കൂടെ വരാമെന്ന പറച്ചിലിൽ എന്തെങ്കിലും ദുരുദ്ദേശം ഉണ്ടാകുമെന്ന് നിനച്ചിട്ടോ എന്തോ ഹരിയേട്ടനായിരുന്നു അക്കാര്യത്തിൽ താല്പര്യക്കുറവ്. അമ്മായിയോട് ഉടനെ നോ പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഫ്രൈഡേ തന്നെ പോയാൽ മതി എന്ന് ആള് പറഞ്ഞു. ഹോസ്പിറ്റലിൽ വിളിച്ച് ഫ്രൈഡേ ഡോക്ടറിന്റെ ഓ പി ബുക്ക്‌ ചെയ്യാമെന്നും പറഞ്ഞു. ഹോസ്പിറ്റലിൽ വിളിച്ചപ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്നം. ഇന്നൂടെ കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ മൂന്നാഴ്ച ഡോക്ടർ ലീവ് ആണത്രേ.... പുള്ളിക്കാരിക്ക് എന്തോ സർജറി ഉണ്ടെന്ന് ഇടയ്ക്ക് പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് കുറച്ചു ലീവ് എടുക്കേണ്ടി വരുമെന്നും.... ഡോക്ടർസിനും അസുഖം വരില്ലേ? അവര് അമാനുഷികരൊന്നും അല്ലല്ലോ? അങ്ങനെ ഒടുവിൽ അമ്മായീടെ കൂടെത്തന്നെ പോകാമെന്നായി. അവരെ ഒഴിവാക്കാൻ എന്തെങ്കിലും കാരണം കിട്ടുമോ എന്ന് ആലോചിച്ചെങ്കിലും വിശ്വസനീയമായത് ഒന്നും തന്നെ കിട്ടിയില്ല. ഞാനും അമ്മായീം കൂടി ശശി മാമന്റെ ഓട്ടോയിൽ ആശുപത്രിയിലേക്ക് തിരിച്ചു. അമ്മായിക്ക് പതിവില്ലാതെ വല്ലാത്ത സ്നേഹമായിരുന്നു. ആളിന്റെ മനസ്സിൽ എന്തോ ഉദ്ദേശം ഉണ്ടെന്ന് അതോടെ എനിക്ക് ഉറപ്പായി. ഇനി അത് എന്താണെന്ന് മാത്രം അറിഞ്ഞാൽ മതി. 🦋 🦋 🦋 🦋 🦋 സ്കാനിൽ അങ്ങനെ പ്രത്യേകിച്ച് കുഴപ്പമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്റെ ശരീരം അങ്ങനെ തടിച്ചൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലും കുഞ്ഞിന് ആവശ്യത്തിന് വെയിറ്റ് ഉണ്ടെന്നും മറ്റ് കോംപ്ലിക്കേഷൻസ് ഒന്നും തന്നെ ഇല്ലെന്നും ഡോക്ടർ പറഞ്ഞപ്പോൾ വല്ലാത്ത ആശ്വാസം തോന്നി. സാധാരണ കഴിക്കുന്നത് പോലെ പോലും ആഹാരം കഴിക്കാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ട് കുഞ്ഞിന് ആവശ്യത്തിന് weight ഉണ്ടാകുമോ എന്ന് പേടിയുണ്ടായിരുന്നു എനിക്ക്. " അപ്പോ ഉണ്ടായിരുന്ന പ്രശ്നം ഒക്കെ മാറി അല്ലേ ഡോക്ടറെ? ഇനിയിപ്പോ റസ്റ്റിന്റെ ഒന്നും ആവശ്യമില്ലല്ലോ? " അമ്മയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഡോക്ടർ എന്നെ നെറ്റി ചുളിച്ചു ഒന്നു നോക്കി. കൂടെ " ഞാൻ മുൻപ് റസ്റ്റ് പറഞ്ഞിരുന്നൊ? " എന്നൊരു ചോദ്യവും. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ അവിടെ ഇരുന്ന് ഉരുകിപ്പോയി. ചെറിയ എന്തോ കോംപ്ലിക്കേഷൻ ഉണ്ടെന്നും നല്ലോണം റസ്റ്റ് വേണമെന്നും ഒക്കെ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞെന്ന് അമ്മയോട് പറഞ്ഞു പിടിപ്പിച്ചത് ഹരിയേട്ടനാണ്. ഞാനന്നേ പറഞ്ഞതാണ് അങ്ങനെ നുണ ഒന്നും പറയണ്ട എന്ന്.... ആര് കേൾക്കാൻ? അങ്ങനെയൊക്കെ പറയുമ്പോൾ എനിക്ക് ജോലി എടുക്കേണ്ടി വരില്ല എന്നുള്ള ചിന്തയായിരുന്നു പുള്ളിക്കാരന്. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ശർദ്ദിൽ കൊണ്ട് വശം കെട്ട് തളർന്നിരിപ്പാണല്ലോ ഞാൻ? ഇനി ജോലി കൂടി ചെയ്യാനുള്ള ആരോഗ്യം നിനക്കില്ല എന്ന് പറയും ആള്. ഇതിപ്പോ അന്ന് ആ പറഞ്ഞത് സത്യമാണോ എന്ന് അറിയാനാകും അമ്മായി കൂടെ വന്നത് എന്നെനിക്കൊരു സംശയം ഇല്ലാതില്ലാതില്ല.... സത്യം പറഞ്ഞാൽ അമ്മ കൂടെ വരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ, പണ്ട് എന്നോ കണ്ട ഏതോ ഫിലിമിലെ അമ്മായിയമ്മയെപ്പോലെ, ഓട്ടോ ഗട്ടറുള്ള വഴികളിലൂടെയൊക്കെ ഓടിച്ച്, ഉള്ള കുഴിയിൽ ഒക്കെ ചാടിച്ച്, ഗർഭം അലസിപ്പിക്കാനുള്ള വല്ല പ്ലാനും ആകുമെന്നാ ഞാൻ കരുതിയത്. ഉദ്ദേശം ഇപ്പോഴല്ലേ ക്ലിയർ ആയത്.... എന്തായാലും ഞാൻ 'പെട്ടു' ന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ? ഹരിയേട്ടന് എന്റെ ഈ അവസ്ഥ വല്ലതും അറിയണോ? ഒരുപക്ഷെ ഞാൻ ഇരുന്ന് പരുങ്ങുന്നത് കണ്ട് എന്റെ അവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയത് കൊണ്ടോ അതോ അമ്മായീടെ എന്റെ നേർക്കുള്ള കൂർത്ത നോട്ടം കണ്ടത് കൊണ്ടോ എന്തോ ഡോക്ടർ തന്നെ അതിന് പരിഹാരം കണ്ടു. " ഓഹ് യെസ്... ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു അല്ലെ? " പെട്ടെന്ന് ഓർത്തത് പോലെ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞപ്പോ ആശ്വാസത്തോടെ ഞാനൊന്ന് നിശ്വസിച്ചു. നന്ദിയോടെ ഡോക്ടറിനെ നോക്കുമ്പോ ഡോക്ടറുണ്ട് എന്നെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി ഒരു കള്ളച്ചിരി. ഞാനുമൊന്ന് ചമ്മി ചിരിച്ചു. സുപ്രിയ ഡോക്ടറിന്റെ കസിൻ ആണെന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് ഡോക്ടറിന് ഞങ്ങളോട് നല്ലൊരടുപ്പമുണ്ട്. ചെറിയൊരു സൗഹൃദവും. അതാണിപ്പോ ഉപകാരമായത്. " ചെറിയൊരു കോംപ്ലിക്കേഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിപ്പോ മാറി. ഇനി ചെറിയ ജോലികൾ ഒക്കെ ചെയ്യാം. ഒത്തിരി weight ഉള്ളതൊന്നും എടുക്കാത്തിരുന്നാൽ മതി. " ഞാൻ അമ്മായീടെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് പാളി നോക്കി. " എനിക്കിത് കേട്ടാൽ മതി ഡോക്ടറേ " എന്നൊരു ഭാവമായിരുന്നാ മുഖത്ത്. ദീപാവലിക്ക് പൂത്തിരി കത്തിച്ചാൽ ഉണ്ടാകോ ഇത്രേം വെട്ടം? അമ്മാതിരി സന്തോഷം ആ മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞു കാണാം. നന്നായി പണി എടുത്താലേ നോർമൽ ഡെലിവറി നടക്കൂ എന്നും പറഞ്ഞു എന്നെക്കൊണ്ട് പട്ടിപ്പണി എടുപ്പിക്കാനുള്ള പരിപാടി ആണോ ആവോ? പിന്നെ അമ്മായി ഒറ്റ ഒരക്ഷരം ഡോക്ടറിനോട് ചോദിച്ചിട്ടില്ല. എന്ന് മാത്രമല്ല പിന്നീട് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞതൊന്നും അവര് ശ്രദ്ധിച്ചത് കൂടിയില്ല... അവർക്ക് വേണ്ടത് കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞല്ലോ? 🦋 വീട്ടിൽ എത്തി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാണ് ഹരിയേട്ടനെ വിളിച്ചത്. അമ്മയുടെ വരവിന്റെ ഉദ്ദേശം ആളിനോട് പറഞ്ഞു. " നിന്നെ നിന്റെ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് വിടാം ദേവൂ... ഡെലിവറി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു തിരികെ പോരാം. ഞാൻ അത് അന്നേ പറഞ്ഞതല്ലേ? " കേട്ട പാടേ ഹരിയേട്ടൻ പറഞ്ഞു. " എന്റെ ഹരിയേട്ടാ.... എനിക്കിപ്പോ അത്ര വലിയ കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലെന്നേ... വിശപ്പില്ല, ക്ഷീണം ഉണ്ട്.... അതൊക്കെ സാധാരണയല്ലേ? എന്ന് കരുതി ചെറിയ ജോലിയൊന്നും ചെയ്യുന്നതിൽ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാവില്ല. അല്ലെങ്കിലും ഈ സമയത്ത് കുറച്ചു ജോലിയൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് നല്ലതാണ് എന്നല്ലേ പറയാറ്. എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല എന്ന് തോന്നിയാൽ അപ്പോ ആലോചിക്കാം. " വലിയ തൃപ്തിയോടെയല്ലെങ്കിലും ഹരിയേട്ടൻ അത് സമ്മതിച്ചു. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഹരിയേട്ടൻ പറഞ്ഞത് പോലെ എന്റെ വീട്ടിൽ പോയി നിൽക്കുന്നത് തന്നെയാണ് എനിക്കും തൃപ്തി. ഒരു ആഹാരത്തിനോടും പ്രത്യേകിച്ച് ഇഷ്ടം തോന്നാറില്ല എങ്കിലും, ചിലതിനോട് വല്ലാത്ത ഇഷ്ടക്കേട് തോന്നാറുണ്ട്. ചിലതൊക്കെ കാണുമ്പോ തന്നെ ഒക്കാനം വരാറുണ്ട്... ഈ അഞ്ചാം മാസത്തിലും അതിന് മാറ്റം ഒന്നുമില്ല. കൂടുതലും ചോറിനുള്ള കറികളോടാണ് ആ ഇഷ്ടക്കേട്. അങ്ങനെ ഉള്ളപ്പോ കഞ്ഞി ഉണ്ടാക്കി കുടിക്കും ഞാൻ.... അത് കൊണ്ട് ആഴ്ചയിൽ ഏതാണ്ട് അഞ്ച് ദിവസവും കഞ്ഞി തന്നെയാണ്. കാര്യം മനസ്സിലായിക്കാണുമല്ലോ അല്ലെ? എന്റെ വീട്ടിൽ ആണേൽ എനിക്ക് ഇഷ്ടമില്ലാത്തതൊന്നും അമ്മ ഉണ്ടാക്കില്ലല്ലോ? അങ്ങനെ ഒക്കെ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ വീട്ടിൽ പോയി നിൽക്കാൻ തോന്നും. പക്ഷെ അങ്ങനെ അവിടെ തന്നെ നിന്നാൽ എനിക്ക് ഒരാളെ കാണാൻ തോന്നുമ്പോഴൊക്കെ കാണാൻ പറ്റുമോ? ഒന്നിച്ചിരിക്കാൻ വല്ലാത്ത ആശയാണിപ്പോ. കുറേ നേരം ആളിനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു വർത്തമാനം പറഞ്ഞിരിക്കാൻ പലപ്പോഴുമെനിക്ക് കൊതി തോന്നും.... ജനിക്കാനിരിക്കുന്ന ഞങ്ങടെ പോന്നോമനയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ വാ തോരാതെ പറയാൻ... ഞങ്ങൾ മൂന്നാളും ഒന്നിച്ചുള്ളൊരു സ്വർഗ്ഗം സ്വപ്നം കാണാൻ..... ആ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് കിടന്ന് ആളിന്റെ വലം കയ്യെടുത്തു എന്റെ ഉദരത്തെ പൊതിഞ്ഞു വച്ച് ഞങ്ങടെ കുഞ്ഞിമണിയോട് കിന്നാരം ചൊല്ലാൻ... അങ്ങനെ അങ്ങനെ ആശകൾ ഒരുപാടാണിപ്പോ.... സത്യത്തിൽ ഞാനിപ്പോ ഏറ്റവും അധികം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ആ ആളിന്റെ സാമീപ്യമാണ്. രണ്ട് ദിവസമൊക്കെ കാണാതാകുമ്പോ 'കാണാൻ കണ്ണ് കഴയ്ക്കുന്നു' എന്നൊക്കെ പറയില്ലേ അത് പോലൊരു തോന്നലാണ്.... കഴിഞ്ഞ രണ്ടാഴ്ച വീട്ടിൽ നിന്ന പാട് എനിക്കറിയാം. അതിനിടെ ആകെ മൂന്നോ നാലോ തവണയാണ് ആള് വന്നത്. നല്ല തിരക്കിലാണിപ്പോ ഹരിയേട്ടൻ. ഏതോ പേപ്പർ പബ്ലിഷ് ചെയ്യാനുണ്ടെന്നോ, എന്തോ പ്രൊജക്ടോ അങ്ങനെ എന്തൊക്കെയോ ആയിട്ട് ആകെ ഓട്ടത്തിലാണ്. അതിന്റെ കൂടെ കോളേജിലെ എക്സാം സുപ്രണ്ട്ന്റെ ഡ്യൂട്ടിയും. മിക്കപ്പോഴും എട്ട് മണിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞാണ് വീട്ടിൽ എത്താറ്. പിന്നെ എപ്പഴാ എന്നെ നോക്കി വരാൻ നേരം.? ശനിയാഴ്ച്ചയും തിരക്ക് തന്നെയാണ്. എന്നാലും ഞാൻ വീട്ടിൽ ആയിരുന്നപ്പോ കിട്ടുന്ന നേരത്തിന് ഓടി വരുമായിരുന്നു... കുറച്ചു നേരം നിന്നിട്ട് പോകും. ഒന്ന് നേരെ കണ്ണ് നിറച്ച് കാണാനോ വർത്തമാനം പറയാനോ നേരം കിട്ടില്ല... ഇവിടെ ആണേൽ രാത്രി എനിക്ക് മാത്രമായിട്ട് കിട്ടുവല്ലോ? രാത്രി ഉറങ്ങാൻ സമ്മതിക്കാതെ പിടിച്ചിരുത്തി വർത്തമാനം പറയും ഞാൻ. പലതും വരാനിരിക്കുന്ന വിരുന്നുകാരനെക്കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നങ്ങളാണ്, പ്രതീക്ഷകളാണ്, ഇഷ്ടങ്ങളാണ്..... ആദ്യത്തെ ആള് ആൺകുഞ്ഞായാൽ കൊള്ളാമെന്നാണെനിക്ക്. രണ്ടാമത്തേത് പെണ്ണും.... അതാവുമ്പോ ചേട്ടന്റെ അനിയത്തിക്കുട്ടിയായിട്ട് അവള് വളരൂല്ലോ? മധുവിനേം മീനൂനേം പോലെ.... ഞാൻ വീട്ടിൽ പോയി നോക്കുമ്പോ കൂടെ വന്ന് നിക്കാൻ ആളിന് ഇഷ്ടക്കേടൊന്നും ഉണ്ടായിട്ടല്ല. " പെങ്കോന്തന്മാരാ ഭാര്യ വീട്ടില് വന്ന് നിക്കണത്. അന്തസ്സുള്ള പിള്ളേര് തങ്ങൂല " എന്ന് ഹരിയേട്ടൻ കേൾക്കെ തന്നെ പലതവണ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്റെ അച്ഛമ്മ. ഇവിടുത്തെ അമ്മയോട് മറുത്തു പറയാം. എന്റെ അച്ഛമ്മയോട് മറുത്തു പറയാൻ മടി കാണും ആളിന്. അച്ചമ്മ ഇപ്പൊ കുറേ ഒതുങ്ങിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇത് പോലെ ചില ചിന്തകളൊക്കെ മരണം വരെ മാറാൻ പോണില്ലല്ലോ? എന്നിട്ടും, കഴിഞ്ഞ രണ്ടാഴ്ച ഞാൻ വീട്ടിൽ നിന്നില്ലേ? അതിന്റെ ഇടയില് അത്രയ്ക്കും മിസ്സ്‌ ചെയ്യുന്നു എന്ന് ഞാൻ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞതും കേട്ട് ഒരു ദിവസം തങ്ങാമെന്നും പറഞ്ഞു വന്നിരുന്നു ആള്. വീട്ടിലേക്ക് വന്നതേ ഏതാണ്ട് രാത്രി ഒൻപത് മണി അടുപ്പിച്ചാണ്. കുളിയും ഫുഡും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു റൂമിൽ എത്തിയപ്പോ തന്നെ മണി പത്തായി. അതിനിടേൽ തന്നെ അച്ഛമ്മ എന്തൊക്കെയോ മുറുമുറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നു മണിയൊക്കെ ആയപ്പോ ഇവിടുന്ന് അമ്മേടെ കാൾ വന്നു. അന്നേരം ഞങ്ങള് കുഞ്ഞിന് ഇടാനുള്ള പേര് കണ്ട് പിടിക്കുന്ന തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു. എത്രയൊക്കെ നോക്കീട്ടും ഒന്നും മനസ്സിന് പിടിക്കാതെ ആകെ വട്ടായി ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് കാൾ വരുന്നത്. അച്ഛന് തീരെ വയ്യാത്രേ.... ശ്വാസം മുട്ടൽ കാരണം നിൽക്കാനും കിടക്കാനും വയ്യാന്ന്.... ഹരിയേട്ടൻ എന്റെ വീട്ടിൽ നിൽക്കുന്നത് കാരണം എടുക്കുന്ന അടവാണെന്നാണ് ഞങ്ങൾ ആദ്യം കരുതിയത്. പക്ഷെ സംഗതി സത്യമായിരുന്നു. ഹരിയേട്ടൻ എത്തും മുന്നേ തന്നെ അമ്മ, ബീന ചേച്ചീടെ മോനേം കൂട്ടി ശശി മാമന്റെ ഓട്ടോയിൽ അച്ഛനെ പി ആർ എസ് ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. Lung infection ആയതാണത്രെ..... രണ്ട് ദിവസമായിട്ടു ചെറിയ ശ്വാസം മുട്ടൽ ഉണ്ടായിട്ടും ഹരിയേട്ടനോട് പറയാതിരുന്നതാണ് അച്ഛൻ. അത് കൊണ്ട് എന്തുണ്ടായി? മൂന്ന് ദിവസമാണ് ഐ സി യു വിൽ കിടന്നത്. സത്യത്തിൽ അത് കാരണം കൂടിയാണ് ഞാൻ രണ്ടാഴ്ചയോളം എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നതും. അച്ഛന് വയ്യാന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ ഓരോന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ഹരിയേട്ടനെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ച് വരുത്തി എന്നോ കരഞ്ഞു കാണിച്ചു അവിടെ പിടിച്ചു നിർത്തി എന്നോ ഒക്കെ അമ്മായി പലരോടും പറഞ്ഞു നടന്നു എന്ന് പിന്നീട് അറിഞ്ഞു. " അച്ഛന് വയ്യാതെ ഇരിക്കുമ്പോ തന്നെ ഭാര്യേടെ ശൃംഗാരത്തിന് നിന്ന് കൊടുക്കണം കേട്ടോടാ? അച്ഛനും അമ്മേം ചത്താലും കുഴപ്പമില്ലാതായോ നിനക്കിപ്പോ? നോക്കാൻ വയ്യെങ്കി വല്ല വൃദ്ധ സദനത്തിലും കൊണ്ടാക്ക്, അവര് ഇതിലും നന്നായിട്ട് നോക്കിക്കോളും.... " എന്ന് വല്യമ്മ ഹരിയേട്ടന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞു കളഞ്ഞു. അങ്ങനെ വല്യമ്മ പറയണമെങ്കിൽ അമ്മ എത്ര മാത്രം പറഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ടുണ്ടാകണം? ആളിനത് നല്ലോണം വിഷമമാകുകേം ചെയ്തു. 🦋 🦋 🦋 🦋 🦋 പനി പിടിച്ചു എഴുതി വച്ചതാണെങ്കിലും പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാൻ എഴുന്നേറ്റ് ഇരിക്കണ്ടേ? അതാട്ടോ.... പിന്നെ ഇതൊരു റിയൽ സ്റ്റോറി ആണെന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ? കുറച്ചൊക്കെ എന്റെ ഇമേജിനേഷൻ ഉണ്ടെങ്കിലും കൂടുതലും #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ എന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ ലൈഫ് ആണ്. അമ്മായിക്ക് നല്ലത് കൊടുക്കണം എന്ന് എനിക്കും ആഗ്രഹം ഉണ്ട് 😌. പക്ഷെ റിയൽ ലൈഫിൽ അതൊക്കെ നടക്കുമോ? പിന്നെ ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ കിട്ടുമായിരിക്കും അല്ലെ? 😁