കുടുംബം Part 10 അർച്ചനയെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആണ് അമ്മയും മേഘയും ഒക്കെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്ന് കാർത്തിക്ക് മനസിലായി... അത് ഈ ജന്മം ഉണ്ടാകില്ല,കാർത്തിക് ജീവിച്ചാലും മരിച്ചാലും തന്റെ അർച്ചന കൂടെ ഉണ്ടാവണം, അതാണ് താൻ എന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നത്... കാർത്തിക് ഉറച്ച തീരുമാനം എടുത്തിരുന്നു... അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ തന്നെ കാർത്തിക്കും അർച്ചനയും മുൻകൂട്ടി തീരുമാനിച്ചതുപോലെ എവിടെയോ പോകാൻ തയ്യാറായി വന്നു.. എവിടെപോകുവാ രണ്ടാളും,,,, നന്ദിനി അവരെ കണ്ടപ്പോൾ ചോദിച്ചു. ഒരു ഫ്രണ്ടിന്റെ മാരിയേജ് ഉണ്ട് ചേച്ചി, പോയിട്ട് വരാം കെട്ടോ എന്നും പറഞ്ഞു നന്ദിനിയെ കൂടുതൽ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിപ്പിക്കാതെ അർച്ചന നടന്നു... ഡോക്ട‌ർ ലക്ഷ്മ‌മണ വാര്യരുടെ മുൻപിൽ ഇരിക്കുകയാണ് അർച്ചനയും കാർത്തിക്കും പറയുന്നത്കൊണ്ട് മറ്റൊന്നും തോന്നരുത് രണ്ടാളും, തന്നെയുമല്ല കാർത്തിക് ഒരു ഡോക്‌ടറും കൂടിയാണ്, സൊ ഞാൻ ഓപ്പൺ ആയിട്ടേ പറയത്തൊള്ളൂ,,, ഡോക്ടർ വാര്യരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ രണ്ടുപേരുടെയും ചങ്കിടിപ്പ് കൂടി. അദ്ദേഹം അർച്ചനയെ നോക്കി..... ദൈവം നമ്മളെ സൃഷ്‌ടിക്കുമ്പോൾ എല്ലാവര്ക്കും എല്ലാകാര്യത്തിലും സമത്വം തരില്ല... എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ പ്രശ്നസങ്കീര്ണമാകും നമ്മുടെ ജീവിതം.. അതിനെ എല്ലാം തരണം ചെയ്തു വേണം നമ്മൾക്കു ജീവിക്കുവാൻ.... അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ മനുഷ്യജീവിതത്തിന് അര്‌ഥമില്ലാതാകും..... അർച്ചനയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ഡോക്ടർ വാര്യർക്ക് വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നു.. അർച്ചന ....... താങ്കൾ സങ്കടപെടുവൊന്നും വേണ്ട, നമ്മൾക്ക് എന്തായാലും സൃഷ്‌ടികർത്താവിനെ മുറുക്കെ പിടിച്ചു പ്രാർത്ഥിക്കാം... അദ്ദേഹം കണ്ണ് തുറക്കാതിരിക്കില്ല, അക്കോർഡിങ് റ്റു മെഡിക്കൽ എത്തിക്സ്, നിങ്ങൾക്ക് ഒരു അമ്മയാകാനുള്ള കഴിവ് ഇല്ല, ന്നിരുന്നാലും ഇതെല്ലം തിരുത്തി കുറിച്ച ഒരുപാട് സംഭവങ്ങൾ ഉണ്ട്... അമ്മയാകില്ല എന്ന് അടിവരയിട്ടു ഞാൻ പോലും പറഞ്ഞ ഒരു കൊഴുക്കോട്ടു കാരി സുഹറക്ക് എട്ട് വര്ഷം കൂടി ഒരു ആൺകുട്ടി ജനിച്ചു... അതുപോലെ മിറക്കിൾ എന്തേലും സംഭവ്കും.... ഡോക്‌ടർ പ്രത്യാശ നിരത്തി കൊണ്ട് അവളോട് പറഞ്ഞു.. അങ്ങനെ കുറച്ചു സമയം കൂടി ഇരുന്നതിനു ശേഷം രണ്ടുപേരും കൂടി തിരിച്ചു വരുവാൻ എഴുനേറ്റു..... ഡോണ്ട് വറി അർച്ചന, നല്ലൊരു പ്രഭാതത്തിനായി നമ്മൾക്ക് കാത്തിരിക്കാം... അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു കുലുക്കി കൊണ്ട് ഡോക്‌ടർ വാര്യർ പറഞ്ഞു.. മടങ്ങും വഴി രണ്ടുപേരും കാര്യമായിട്ടൊന്നും സംസാരിച്ചില്ല...... വീടെത്തിയത് പോലും അവൾ അറിഞ്ഞില്ല..... കാർത്തിക്ക് എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും നഷ്‌ടപെട്ടവൻ ആയിരുന്നു.. ഡോക്‌ടർ വാര്യർ അത്രക്ക് പ്രഗത്ഭനായ ഡോക്‌ടർ ആണ് ഈ കാര്യത്തിൽ.... ഇൻഫെർട്ടിലിറ്റി ട്രീറ്റ്‌മെൻ്റ് ആയിട്ട് ഒരുപാട് ദമ്പതികൾ അദ്ദേഹത്തതെ വിശ്വസിച്ചു വരുന്നതാണ്.... അത് നന്നായിട്ട് കാർത്തികിന് അറിയാം......എല്ലാം ദൈവഹിതം പോലെ നടക്കട്ടെ എന്ന് അവൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു... നന്ദിനി.... കൂട്ടുകാരൻ്റെ കല്യാണത്തിന് പോയി വന്ന ശേഷം രണ്ടിന്റെയും മുഖം എന്താ വാടിയിരിക്കുന്നത്, നീ ശ്രദ്ധിച്ചാരുന്നോ... ജാനകിയമ്മ നന്ദിനിയെ നോക്കി ചോദിച്ചു... അറിയില്ല അമ്മേ..... എന്തോ വിഷമം ഉണ്ട് രണ്ടാൾക്കും... നന്ദിനി പറഞ്ഞു... അമ്മ ഇനി അവളെ സങ്കടപെടുത്തരുത്, ദൈവം ഒരു കുഞ്ഞിനെ അവൾക്ക് കൊടുക്കണേ എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കാം നമ്മൾക്ക്...... Nnനന്ദിനി ഓരോ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ ജാനകിയമ്മക്കും തോന്നി അത് ശരിയാണെന്നു.... എനിക്ക് കോട്ടേഴ്‌സിലേക്ക് മാറിയാൽ കൊള്ളാമെന്നുണ്ട് അർച്ചന.... ഇവിടെ ഈ ബഹളവും, വഴക്കും എല്ലാം അല്ലേ.... രാത്രിയിൽ കിടക്കുമ്പോൾ കാർത്തിക്ക് അർച്ചയുടെ മുൻപിൽ ഒരു നിർദ്ദേശം വെച്ച്...... അതൊന്നും വേണ്ട കാർത്തിക്, ഇത്രയും അടുത്തല്ലേ ഹോസ്‌പിറ്റൽ, വെറുതെ എന്തിനാ കോട്ടെഷ്സിൽ നിൽക്കുന്നത്..... പിന്നെ 'അമ്മ പറയുന്നതിലും കാര്യം ഉണ്ട്, സ്വന്തം മകന് ഒരു കുഞ്ഞു ജനിക്കുന്നത് എല്ലാ അമ്മമാർക്കും സന്തോഷം ഉള്ള കാര്യം ആണ്, അതില്ലാതെ വന്നാൽ ഇങ്ങനെ ഒക്കെയേ സംഭവ്ക്കൂ.... അർച്ചന ജാനകിയമ്മയെ ന്യായീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു..... അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി...... ജാനകിയമ്മ കുത്തുവാക്കുകൾ ഇടക്ക് പറയുമെങ്കിലും ഇപ്പോൾ അർച്ചനയ്ക്ക് അതിൽ ഒന്നും വിഷമം ഇല്ല, കാരണം അവൾക്കറിയാം താൻ ഒരിക്കലും ഒരു അമ്മയാകില്ല പക്ഷെ അവരിൽ ഒരുപാട് മാറ്റം വന്നിരുന്നു... മരുമകൾ അമ്മായാകില്ല എന്ന സത്യം അവർ അൻഗീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി.... പതിവുപോലെ ഡ്യൂട്ടിക്ക് പോയ കാർത്തിക്ക് വീട്ടിൽ എത്തുന്ന സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും എത്തിയിട്ടില്ല.... അർച്ചനയ്ക്ക് ആദി കയറി... കാർത്തിയെ വിളിച്ചിട്ടും കിട്ടുന്നില്ല, ഹോസ്പ്പിറ്റലിൽ വിളിച്ചപ്പോൾ കാർത്തിക് എന്തോ ആവശ്യത്തിന് ബാംഗ്ലൂർ പോയി എന്നാണ് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്.... .എന്താ ഇപ്പോൾ അങ്ങോട്ടേക്ക് ഒരു യാത്ര... അർച്ചന സകല ദൈവങ്ങളെയും വിളിച്ചു പ്രാർത്ഥിച്ചു..... ഒന്ന് ഫോൺ എടുത്ത് എന്തെങ്കിലും കാർത്തി ഒന്ന് സംസാരിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു.. ആ ശബ്‌ദം ഒന്ന് കേട്ടാൽ തനിക്ക് ഇത്രയധികം വിഷമം വരില്ല എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.... കുറെ സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കാർത്തിക് തിരിച്ചു വിളിച്ചു.... നാളെ വരാൻ കഴിയു എന്നവൻ അറിയിച്ചു.... അടുത്ത ദിവസം രാവില മുതൽ എല്ലാവരും കാർത്തിയെ പ്രതീക്ഷിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്... രാത്രി പത്തുമണിയായിട്ടും കാർത്തി വന്നില്ല, വിളിച്ചിട്ടു കിട്ടുന്നുമില്ല.... ജാനകിയമ്മ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നുണ്ട് എൻ്റെ കാർത്തിക്കെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ ഞാൻ പിന്നെ ജീവനോടെ ഉണ്ടാകില്ല അമ്മേ.... കരഞ്ഞുകലങ്ങിയ കണ്ണുമായി അർചന ഇരിക്കുകയാണ്..... കാർത്തിയെ അന്വഷിച്ചു പോകാൻ വേണ്ടി രാജൻമേനോനും മക്കളും വേഗം വണ്ടി എടുത്തു.... അപ്പോളേക്കും കാർത്തിയുടെ കാർ വരുന്നത് എല്ലാവരും കണ്ടു.. കാർത്തിക്കിൻറെ കൂടെ മറ്റൊരു ആളും കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു.... കാർത്തിക്ക് വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി, കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ആളിന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് കേവലം ഒരു വയസ്പോലും ആകാത്ത ഒരു വെളുത്തു തുടുത്ത ഒരു പെൺകുഞ്ഞുണ്ടായിരുന്നു.... ആ കുഞ്ഞിനെ കാർത്തിക്ക് മേടിച്ചു.... ഉറങ്ങിക്കിടന്ന ആ കുഞ്ഞു വേഗം ഉച്ചത്തിൽ കരയുവാൻ തുടങ്ങി.... എല്ലാവരും സ്‌തബ്‌ധരായി നിൽക്കുകയാണ്... അർച്ചന ഓടിച്ചെന്നപ്പോൾ അവൻ കുഞ്ഞിനെ അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് കൈമാറി... കൂടെ വന്ന ആൾ കാർത്തിയുടെ വണ്ടിയിൽ കയറി പോയി... ഇതെന്താ മോനെ.... ഏതാ ഈ കുഞ്ഞു....എന്തൊരു ഓമനത്തം ആണ്... ജാനകിയമ്മ അവൻ്റെ മുൻപിലേക്ക് വന്നു... പെട്ടന്നുള്ള അമ്മയുടെ മാറ്റം കാർത്തിയെ ഞെട്ടിച്ചു... കാർത്തിക്ക് പതിയെ അകത്തേക്ക് കയറി... സെറ്റിയിൽ അമർന്നുകൊണ്ട് അവൻ ല്ലാവരെയും നോക്കി.. അമ്മേ ഇത്തിരി വെള്ളം വേണം, അവൻ ജാനകിയമംയെ നോക്കി.... #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ