ഋതുനന്ദനം.... Part 27 അഭിരാമി നടത്തിയ അഭിമുഖത്തിന്റെ ദൃശ്യങ്ങൾ മുന്നോട്ട് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അഭിരാമിയുടെ പക്വതയോടും, യുക്തിയോടും കൂടിയുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ കൊണ്ട് ആ പരിപാടിയെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ട് പോകുന്നത് കണ്ട അഞ്ജന തന്റെ മകളെക്കുറിച്ചോർത്ത് അഭിമാനം കൊണ്ടു…. ആദ്യമായി ചെയ്യുന്നതിന്റെ ഭയാശങ്കകളേതുമില്ലാതെ സഫുടതയാർന്ന വാക്കുകളാൽ എത്ര ഭംഗിയായി തന്റെ മകൾ ആ രംഗത്തെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു… അഞ്ജന അഭിരാമിയുടെ പ്രകടനത്തെ കുറിച്ചഭിമാനത്തോടെയോർത്തു… വീണ്ടും അഞ്ജനയുടെ മിഴികൾ ദേവദത്തനിലുടക്കി. ശാന്തനായി ഒരു മന്ദഹാസത്തോടെ അഭിരാമിയുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് യുക്തിഹിതമായി ഉത്തരം നൽകിക്കൊണ്ടിരുന്ന ദേവദത്തന്റെ നേരെയവർ സാകൂതം തന്റെ മിഴികളയച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… പരിപാടി കാണുമ്പോൾ തന്റെയമ്മയുടെ പ്രതികരണമെന്തെന്ന് അറിയുവാനായി അഭിരാമി ഇടയ്ക്ക് അഞ്ജനയുടെ മുഖത്തേക്ക് ഇടംകണ്ണിട്ടൊന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ അവളൊനമ്പരന്നു…. കലാകാരന്മാരെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ നീരസം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന താൻ പലപ്പോഴും ദത്തൻ സാറിനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോഴൊക്കെ താല്പര്യമില്ലാത്ത മട്ടിൽ ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്ന തന്റെയമ്മ ഈ പരിപാടി മുഴുകിയിരുന്ന് കാണുന്നു. അതും ദത്തൻ സാറിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകളും ശ്രവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു…. എന്താവും അമ്മയുടെ മനസ്സിലിപ്പോൾ..? തന്റെ അമ്മയുടെ മുഖത്തെ ഭാവമാറിയുവാനായി അഭിരാമിയൊന്ന് ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ അമ്മയൊരു നിർവികാര മനോഭാവത്തോടെയാണ് എല്ലാം കണ്ടും കേട്ടുമിരിക്കുന്നതെന്ന് അഭിരാമിയ്ക്ക് തോന്നി… അഞ്ജന ദേവദത്തനെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നത് കണ്ട അഭിരാമി പതുക്കെ അമ്മയുടെ മറുഭാഗത്തിരിക്കുന്ന മിത്രയെ ഒന്ന് തോണ്ടി. മിത്ര തിരിഞ്ഞു അഭിരാമിയുടെ നേരെ നോട്ടമയച്ചപ്പോൾ അഭിരാമി മിണ്ടരുതെന്നു തന്റെ ചുണ്ടിൽ വിരൽ വച്ചു കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാട്ടി. എന്നിട്ടൊരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ അഭിരാമി മിത്രയ്ക്ക് അമ്മ പരിപാടി കാണുന്നത് കാണിച്ചു കൊടുത്തു. അഞ്ജന ചുറ്റുമുള്ളതെല്ലാം മറന്നെന്ന പോലെ പരിപാടി കാണുന്നതിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നത് മിത്രയിലും അമ്പരപ്പുളവാക്കി… ടി വിയിൽ എന്തെങ്കിലും പരിപാടിയ്ക്ക് പോലും അമ്മയിത് പോലെ മുഴുകിയിരുന്ന് കാണുന്നത് ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല. അഭിമുഖപരിപാടി വല്ലതുമാണെങ്കിൽ അപ്പോൾ തന്നെ സ്ഥലം കാലിയാക്കുന്ന ആളാണ്‌. പലപ്പോഴും പല സാഹിത്യകാരമാരുടെയും മറ്റും പ്രഭാഷണങ്ങളും അഭിമുഖങ്ങളും തങ്ങൾ വയ്ക്കുമ്പോൾ അതിൽ അമ്മ അസ്വസ്ഥത പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതും അതൊക്കെ വച്ചു കാണുന്നതിന് അമ്മ തങ്ങളെ ശാസിക്കുന്നതും മിത്രയ്‌ക്കോർമ്മ വന്നു… തുടർന്നു അഭിമുഖമവസാനിക്കുന്നത് വരെ അഭിരാമിയുടെയും മിത്രയുടെയും മിഴികൾ തങ്ങളുടെ അമ്മയിലായിരുന്നു…. അല്പം അമ്പരപ്പുളവാക്കിയെങ്കിലും അമ്മ അസ്വസ്ഥതകളൊന്നും പ്രകടിപ്പിക്കാതെ പരിപാടി കാണുന്നതിൽ അഭിരാമി ഉള്ളാലെ സന്തോഷിച്ചു. മിത്രയുടെ അവസ്ഥയും മറ്റൊന്നായിരുന്നില്ല…. വീഡിയോ അവസാനിച്ചപ്പോൾ അഞ്ജന പോകാനായി എഴുന്നേറ്റു. അഭിരാമി വീഡിയോ ക്ലോസ് ചെയ്തു…. "അഞ്ജുട്ടി…അഭിമുഖം കാണുന്നില്ല, താല്പര്യമില്ല, എഴുത്തുകാരും കലാകാരന്മാരുമൊക്കെ ചീത്തവരാണെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ബലം പിടിച്ചിട്ട് വീഡിയോ കണ്ണെടുക്കാതെയിരുന്ന് കാണുകയായിരുന്നല്ലോ"..?അടുക്കളയിലേക്ക് പോകാനൊരുങ്ങിയ അഞ്ജനയോട് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അഭിരാമി ചോദിച്ചു… "അഭിമുഖം വളരെ നന്നായിരുന്നു. അതിൽ നിന്റെ പ്രകടനം അത്രയ്ക്ക് ഗംഭീരമായിരുന്നത് കൊണ്ടത് നന്നായി ശ്രദ്ധയോടെ കണ്ടു…അതിലെന്താ ഇത്രയ്ക്ക് പറയാനായിട്ട് ഉള്ളത് "….അഞ്ജന ഒരു നിർവ്വികാരഭാവത്തോടെ മറുപടി നൽകി… "ചേച്ചി…ഒരാൾ നരസിംഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് നിന്നും കണ്ണെടുക്കുന്നില്ലായിരുന്നു കേട്ടോ"….മിത്ര ഉറക്കെച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അഞ്ജനയെ ഇടംകണ്ണിട്ട് നോക്കി മൊഴിഞ്ഞു.. "ദേ പെണ്ണേ…നീയെന്റെ കൈയീന്ന് വാങ്ങിക്കും കേട്ടോ "….അഞ്ജന മിത്രയെ നോക്കി ശാസിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… അഞ്ജന അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു… "ചേച്ചി…..ഒരു കാര്യം പറയാതെ വയ്യ…നീ ആ പരിപാടി പൊളിച്ചു….ആദ്യായിട്ട് അവതരിപ്പിക്കുകയാണെന്ന് ആരും പറയില്ല. എന്ത് ചുള്ളനാണ് പുള്ളി. ഈ മനുഷ്യൻ ഒരു മുരട്ട് സ്വഭാവമായിരുന്നു എന്നു വിശ്വസിക്കുവാൻ പ്രയാസം. ഈ അഭിമുഖത്തിൽ പുള്ളിയെത്ര സൗമ്യനായിട്ടാണ് ഓരോ ചോദ്യങ്ങൾക്കുമുള്ള മറുപടി നൽകുന്നത് "….മിത്ര അഭിരാമിയുടെ പരിപാടി മുൻപ് കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും തന്റെ അഭിപ്രായങ്ങൾ മറയില്ലാതെ അഭിരാമിയോട് വിവരിച്ചു… അഭിരാമി അതിന് ശേഷം ദേവദത്തൻ തന്നെ ഡിന്നറിനു കൊണ്ട് പോയതും ഒരുപാട് സംസാരിച്ചതുമൊക്കെ മിത്രയോട് വിവരിച്ചു. മിത്രയെല്ലാമൊരു അത്ഭുതത്തോട് കൂടി കേട്ടിരുന്നു… പിന്നെ പലപ്പോഴായി ദേവദത്തന്റെ വീട്ടിൽ പോയപ്പോൾ അയാളുടെ കൂടെ എടുത്ത ഫോട്ടോകളും, പിറന്നാൾ ദിവസത്തെ ഫോട്ടോകളുമൊക്കെ അഭിരാമി മിത്രയെ കാണിച്ചു. ചിലതൊക്കെ അഭിരാമി മിത്രയ്ക്ക് മുമ്പ് അയച്ചു കൊടുത്തിരുന്നു… "ചേച്ചി….ഇതിൽ ചില ഫോട്ടോകൾ നീയെനിക്ക് അയച്ചു തന്നിരുന്നല്ലോ. അപ്പോൾ തൊട്ട് പറയണമെന്ന് കരുതിയതാ നിന്റെയും നരസിംഹത്തിന്റെയും ഒരുമിച്ചുള്ള ഫോട്ടോകൾ കണ്ട് കഴിഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ അച്ഛനും മകളും അല്ലെന്ന് ആരും പറയില്ല. നിങ്ങൾ തമ്മിൽ അത്തരമൊരു കെമിസ്ട്രി ഫീൽ ചെയ്യുന്നുണ്ട് നിങ്ങളൊരുമിച്ചുള്ള ഈ ഫോട്ടോകൾ കാണുമ്പോൾ. എന്നാലും ഇങ്ങേരെ നീ മാറ്റിയെടുത്തല്ലോ. സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു " …. മിത്രയുടെ മിഴികളിലും വാക്കുകളിലും തന്റെ ചേച്ചിയോടുള്ള അഭിമാനം നിറഞ്ഞു നിന്നു…. "മിത്തൂ…നിനക്കറിയാമോ.. ഇദ്ദേഹവുമായുള്ള അഭിമുഖമാണെന്റെ ടാസ്ക് എന്നു കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാവരും പറയുന്ന കേട്ട് ഞാൻ ചെറുതായൊന്നു ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു. പക്ഷെ അദ്ദേഹം ആദ്യത്തെ ദിവസം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അഭിമുഖത്തിന് സമ്മതിച്ചെന്നും പരിപാടിയിൽ അദ്ദേഹം ശാന്തനായിരുന്നതുമൊക്കെ ഓഫീസിൽ എല്ലാവരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി…" "ഞാൻ മുമ്പ് സംസാരിച്ചത് പോലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടിൽ അദ്ദേഹമെനിക്ക് തന്ന സ്വാതന്ത്ര്യം ഞാനൊരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്തതാണ്. ആ മനുഷ്യന്റെ സ്വകാര്യ ദുഃഖങ്ങൾക്ക് എത്രയും പെട്ടെന്നൊരു അറുതി വരട്ടെയെന്നാണ് ഞാനിപ്പോൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് "…അഭിരാമി പറഞ്ഞതെല്ലാം അത്ഭുതത്തോടെ മിത്ര കേട്ടിരുന്നു… "നീയാദ്യം അദ്ദേഹത്തെ കാണാൻ പോകുമ്പോൾ നിന്റെ ചിലപ്പോഴുള്ള എങ്ങും ആരെയും കൂസാതെയുള്ള സംസാരം നിനക്ക് പണി വാങ്ങിച്ചു തരുമെന്നും ചൂടനായ പുള്ളി എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ നിനക്കത് പിടിക്കാതെ നീയെന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു കൊളമാകുമെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചിരുന്നു. എന്നാലുമങ്ങനെയൊന്നും സംഭവിച്ചില്ലല്ലോ….ചേച്ചി പറയുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ആ മനുഷ്യനെയൊന്നു കാണാൻ തോന്നിപ്പോകുന്നു…." മിത്രയൊന്ന് പറഞ്ഞു നിർത്തി…. "നരസിംഹത്തെ കുറിച്ചൊക്കെ പിന്നെ സംസാരിക്കാം. രണ്ട് പേരും കഴിക്കാൻ വന്നേ"…ഹാളിലെ മേശയിൽ ഭക്ഷണസാധനങ്ങൾ ഒരുക്കി വയ്ക്കുവാനായി വന്ന അഞ്ജന രണ്ട് പേരോടുമായി പറഞ്ഞു… "അഭി…നീ കേരളത്തിൽ പോയത് ജോലിക്കാണോ അതോ നിന്റെ നരസിംഹത്തെ കാണാനോ…പെണ്ണിന് വന്നപ്പോൾ തൊട്ട് നാവിൽ നിന്നും നരസിംഹമെന്ന വാക്കൊഴിഞ്ഞ നേരമില്ല"...ഈർഷ്യ കലർന്ന സ്വരത്തിൽ അഭിരാമിയെയും മിത്രയെയും നോക്കിയൊന്ന് മൊഴിഞ്ഞു കൊണ്ട് അഞ്ജന അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു… "എന്നിട്ട് അമ്മ ആ വീഡിയോ കാണുമ്പോൾ നരസിംഹത്തെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നതോ. അതും ഒരു മാതിരി കണ്ണിമ ചിമ്മാതെയുള്ള നോട്ടം "…. അഞ്ജന അടുക്കളയിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ മിത്ര അഞ്ജനയെ നോക്കി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു… അഞ്ജനയൊന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നു…. "ഞാൻ നിങ്ങൾ പറയുന്ന നരസിംഹത്തെയൊന്നും നോക്കിയതല്ല. എനിക്കങ്ങനത്തെ ആൾക്കാരെ പണ്ടുമിഷ്ടമല്ല. അതിൽ അയാളുമായി അഭിമുഖം നടത്തിയ നിന്റെയീ ചേച്ചിയുടെ പെർഫോമൻസ് കണ്ട് നോക്കി നിന്നു പോയതാ ഞാൻ…അവളൊരു കണ്ടു പിടിത്തവുമായി വന്നേക്കുന്നു "….അഞ്ജന മിത്രയെ നോക്കിയൊരു പരിഹാസത്തോടെ മറുപടി നൽകി… "കണ്ടവനെ കുറിച്ച് ചർച്ചയും ചെയ്തിരിക്കാതെ വന്ന് കഴിക്കാനിരുന്നേ രണ്ടും "… അഞ്ജന രണ്ടു പേരോടുമായി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വീണ്ടും അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി…. അമ്മയെ അധികം മുഷിപ്പിക്കേണ്ടെന്ന് കരുതി അഭിരാമിയും മിത്രയും കഴിക്കാനായി ഇരുന്നു…. കഴിയ്ക്കാനുള്ള ബാക്കി വിഭവങ്ങളുമായി അഞ്ജനയും ടേബിളിൽ വന്നിരുന്നു…. എല്ലാവരും വിളമ്പിക്കഴിക്കാനായി ആരംഭിച്ചു.. "ചേച്ചി…എന്തായാലും നീ മുമ്പൊരിക്കൽ പറഞ്ഞത് ഒരു കാര്യത്തിൽ നിന്റെ നരസിംഹവും നമ്മുടെ അമ്മയും ഒരുപോലെയാ "…കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ മിത്ര അഭിരാമിയോട് പറഞ്ഞു... "ഞാനെന്ത് പറഞ്ഞെന്ന് "…? അഭിരാമി മിത്രയോട് ചോദിച്ചു... "ചേച്ചി മുമ്പ് പറഞ്ഞില്ലേ അമ്മയ്ക്കും നരസിംഹത്തിനും പ്രായം കൂടുന്തോറും ചെറുപ്പമായ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുമെന്ന്. അങ്ങേരെ കണ്ടാൽ ഇപ്പോഴുള്ള പ്രായം പറയുമോ.. എന്ത് ചുള്ളനാ പുള്ളി.. നമ്മുടെ അമ്മയെ കണ്ടാലും ആരെങ്കിലും പറയുമോ നമ്മളെ പോലെ രണ്ട് വലിയ പെൺകുട്ടികൾ ഉണ്ടെന്ന്"…. മിത്ര അഞ്ജനയുടെ നേരെയൊന്ന് കണ്ണിറുക്കിച്ചിരിച്ചുക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "അത് ശരിയാ "…. മിത്ര പറഞ്ഞതിനെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അഭിരാമിയും ശരി വച്ചു… "കണ്ണ് വയ്ക്കാതെടീ…ജീവിച്ചു പൊയ്ക്കോട്ടെ "… നമ്രതയുടെ കുങ്കുമഛവിയണിഞ്ഞ വദനവുമായി അഞ്ജന ചിരിയോടെ രണ്ട് പേരെയും ശാസിച്ചു… "ഹ ഹ…നമ്മുടെ അഞ്ജുട്ടിയും നരസിംഹവും തമ്മിൽ എന്താ പൊരുത്തം. ഇക്കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ നരസിംഹത്തിന്റെ പ്രതികരണവും ഇതേ വാചകമായിരുന്നു"….പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അഭിരാമി മിത്രയോട് പറഞ്ഞു… അഭിരാമി പറഞ്ഞത് കേട്ട് പ്രത്യേകിച്ചൊരു ഭാവമാറ്റവുമില്ലാതെ അഞ്ജന തന്റെ കഴിപ്പ് തുടർന്നു… 'എടീ ചേച്ചി…നമ്മുടെ അഞ്ജുട്ടിയെ നരസിംഹത്തിന് വേണ്ടിയൊന്ന് ആലോചിച്ചാലോ "… മിത്രയൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അഭിരാമിയോട് തിരക്കി… മിത്ര പറഞ്ഞത് കേട്ട അഞ്ജനയുടെ മുഖഭാവം പെട്ടെന്ന് മാറി. രണ്ട് പേരുടെയും നേരെ അഞ്ജന രൂക്ഷമായൊരു നോട്ടമയച്ചു… പൊടുന്നനെഅഞ്ജന കഴിക്കുന്നത് മതിയാക്കിയെഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു… രംഗം പന്തിയല്ലെന്ന് കണ്ട അഭിരാമി പൊടുന്നനെയെഴുന്നേറ്റ് അമ്മയ്ക്കടുത്തേക്ക് വന്നു. എഴുന്നേറ്റ് പോകാനൊരുങ്ങിയ അമ്മയെ അവൾ പിടിച്ചിരുത്തി… "അമ്മാ…അവളൊന്നും മനസ്സിൽ വച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞതല്ലല്ലോ. ഒരു തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ. അമ്മ പിണങ്ങല്ലേ"….അഭിരാമി അമ്മയെ ഒന്നാശ്വസിപ്പിച്ചിരുത്തി… "എടീ മിത്തൂ…നിനക്കിച്ചിരി കൂടുന്നുണ്ട് കേട്ടോ.. ബെല്ലും ബ്രേക്കുമില്ലാതെ എന്തും വിളിച്ചു പറയുന്ന ഈ സ്വഭാവം അത്ര നല്ലതിനല്ല "….അഭിരാമി മിത്രയെ നോക്കിയൊരു ശാസനയോടെ മൊഴിഞ്ഞു.. "അമ്മയ്ക്കിത്രയ്ക്ക് പൊള്ളാൻ മാത്രം ഞാനെന്താ പറഞ്ഞത്. ഒരു തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ. അതിനിത്രയ്ക്ക് ഊറ്റം കൊള്ളേണ്ട ആവശ്യമെന്താ "…മിത്ര ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കഴിക്കുന്നത് നിർത്തിയെഴുന്നേൽക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു… "ഇരിക്കെടീ അവിടെ "…അഭിരാമി ക്രുദ്ധയായി മിത്രയോട് ആജ്ഞാപിച്ചു… മിത്ര അവിടെ തന്നെയിരുന്നു… "രണ്ട് പേരോടും കൂടിയാ പറയുന്നത്. ഞാനില്ലാത്തപ്പോൾ നിങ്ങൾ തമ്മിലെന്തുമായിക്കോ. ഞാനുള്ളപ്പോൾ കഴിപ്പ് നിർത്തി പോകുന്ന ഈ സ്വഭാവം നടക്കില്ല "…..അതീവ ഗൗരവത്തോടെ അമ്മയെയും മിത്രയെയും നോക്കികൊണ്ട് അഭിരാമി പറഞ്ഞു… പിന്നൊന്നും പറയാതെ മൂവരും ഭക്ഷണം കഴിക്കുവാനാരംഭിച്ചു…. അവർക്കിടയിൽ മൗനം തളം കെട്ടിയിരുന്നപ്പോൾ അഭിരാമി അതിനെ ഭേദിച്ചു കൊണ്ട് സംസാരിക്കുവാനാരംഭിച്ചു… "മിത്തൂ…നീ വിഷമിക്കേണ്ട കേട്ടോ…നീ തമാശയ്ക്ക് പറഞ്ഞതായിരിക്കാം പക്ഷേ എല്ലാവരും ആ രീതിയിൽ അതുൾക്കൊള്ളണമെന്നില്ല. അത് കൊണ്ട് പറയുമ്പോൾ മുന്നിലുള്ള ആളിനെ മനസ്സിലാക്കിയെ പറയാവൂ "…അഭിരാമി സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു... "ചേച്ചി…ഇതിനപ്പുറവും നമ്മൾ അമ്മയോടും അമ്മയുടെ മുമ്പിൽ വച്ചു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അന്നൊന്നും ഇത്രയ്ക്ക് പ്രശ്നമുണ്ടാക്കാത്ത അമ്മ നിസ്സാരമായ ഈയൊരു തമാശയ്ക്ക് ഇങ്ങനെ ഇളകുമെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചോ"...മിത്ര വിഷാദത്തോടെ മൊഴിഞ്ഞു… അഞ്ജനയപ്പോഴേക്കും കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു പാത്രവുമെടുത്ത് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി… അഞ്ജന പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അഭിരാമി തന്റെ സംഭാഷണം തുടർന്നു…. "മിത്തൂ…. ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയ ദത്തൻ സാർ മറ്റൊരു വിവാഹത്തെ കുറിച്ചൊരിക്കലും ചിന്തിക്കില്ല"…അഭിരാമി പറഞ്ഞു… "അതെന്താ ചേച്ചി … നീയല്ലേ പറഞ്ഞത് നരസിംഹത്തെ പുള്ളിയുടെ ഭാര്യ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയതാണെന്ന് "….മിത്ര തന്റെ സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു… "അതേ…നരസിംഹമാണെങ്കിൽ പുള്ളിയെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയ ഭാര്യയെയും പൂജിച്ചു ജീവിക്കുകയാ.. വല്ലാത്തൊരു പ്രണയമാണ് ദത്തൻ സാറിന് പുള്ളിയുടെ ഭാര്യയോട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രണയവും ജീവനുമൊക്കെ ഈ ജന്മത്തിൽ ഒരാൾ മാത്രമാ…ശ്രീലക്ഷ്മിയെന്ന അദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ"….അഭിരാമിയൊരു നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു…. "അത് കൊള്ളാലോ… അങ്ങേരുടെ ജീവിതത്തെ പറ്റി നീ കൂടുതലൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ…കേൾക്കാനൊരു കൊതി. ശരിക്കും നരസിംഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചത് "…. മിത്ര തന്റെ സംശയങ്ങൾ അഭിരാമിയ്ക്ക് മുന്നിൽ നിരത്തി…. "നരസിംഹത്തിന്റെ ജീവിതമൊരു വല്ലാത്ത ട്രാജഡിയാണ് മിത്തൂ.. അദ്ദേഹമെഴുതിയ കഥകളെക്കാൾ സംഭവബഹുലമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം…." "ഇത് പോലെ തന്റെ ഭാര്യയെ പ്രണയിക്കുന്ന അല്ലെങ്കിൽ പ്രണയിച്ച ഒരു മനുഷ്യൻ ചിലപ്പോൾ ഈ ഭൂമുഖത്തുണ്ടാവില്ല. പുറമെ സന്തുഷ്ടനായിരിക്കുമ്പോഴും ഉള്ളിൽ നീറി നീറി കഴിയുന്നൊരു മനുഷ്യൻ അതാണ് ദേവദത്തൻ നരസിംഹനെന്ന എഴുത്തുകാരൻ…." തുടർന്ന് അഭിരാമി രാമേട്ടനിൽ നിന്നുമറിഞ്ഞ ദേവദത്തന്റെയും ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെയും വിവാഹം വരെയെത്തിയ കാര്യങ്ങളും, പിന്നീട് ദേവദത്തന്റെ ഭാര്യ മക്കളെയും കൊണ്ട് എങ്ങോട്ടോ പോയ കാര്യവുമെല്ലാം പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. ശ്രീലക്ഷ്മിയും മക്കളും ജീവിതത്തിൽ നിന്നും പോയതിനു ശേഷം പെയിന്റിംഗ് നിർത്തിയതും മറ്റും പറയുമ്പോൾ മിത്രയുടെ മുഖം ശോകാർദ്രമായി… ദേവദത്തൻ എന്നെങ്കിലുമൊരു ദിവസം തന്റെ ലച്ചുവും മക്കളും തന്നെയും തേടി വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ വർഷങ്ങളായി കാത്തിരിക്കുന്ന കാര്യമെല്ലാം അഭിരാമി വിവരിച്ചപ്പോൾ കേട്ട് നിന്ന മിത്രയുടെ മിഴികൾ അവളറിയാതെ നിറഞ്ഞൊഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു… തുടരും #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ