ଉପନ୍ୟାସ "ମୋହିନୀ" କୁହୁଡ଼ି (ଭାଗ -୧) ............................…............................................. ...... କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଯେତେବେଳେ ବି 'କୁହୁଡ଼ି'ର ନାଁ ଉଠେ, ଚର୍ଚ୍ଚାର ବଜାର ସରଗରମ ହୋଇଯାଏ। ସେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ନାଁ ନଥିଲା, ଥିଲା ଗୋଟିଏ ରହସ୍ୟମୟ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ। ୪୫ ବର୍ଷ ବୟସରେ ପାଦ ଦେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାକୁ ଦେଖିଲେ ଏମିତି ଲାଗୁଥିଲା ଯେମିତି ସମୟ ତା' ଆଗରେ ଅଟକି ଯାଇଛି। ତା'ର ଛବି ୨୫ ବର୍ଷର ଜଣେ ତେଜସ୍ୱୀ ଯୁବକ ପରି ଥିଲା, ଯିଏକି ନିଜର ପ୍ରଥମ ନଜରରେ ଯେକୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ସମ୍ମୋହିତ କରିବାର କ୍ଷମତା ରଖୁଥିଲା। ତା'ର ସୁନ୍ଦରତାରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଆକର୍ଷଣ ଥିଲା ଯେ ସେ ସହରର ଅନେକ ଯୁବତୀଙ୍କର 'ପ୍ରଥମ ପ୍ରେମ' ପାଲଟି ଯାଇଥିଲା। କୁହୁଡ଼ିର ଏହି 'ଚିର-ଯୌବନ'କୁ ନେଇ ଲୋକଙ୍କ ଭିତରେ ଅନେକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ (ଗୁଜବ) ପ୍ରଚଳିତ ଥିଲା। ଚା’ ଦୋକାନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବଡ଼ ବଡ଼ ମହଲ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସମସ୍ତେ ନିଜ ନିଜ ଢଙ୍ଗରେ ତା'ର ରୂପର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଥିଲେ। କେହି ଲୁଚାଛପାରେ କହୁଥିଲେ ଯେ ସେ ଯବାନ ଦିଶିବା ପାଇଁ କୌଣସି ବିରଳ ଔଷଧ ସେବନ କରେ, ତ ଆଉ କେହି ତା'ର ଏହି ସୁଗଠିତ ଶରୀରର ଶ୍ରେୟ ତା'ର କଠୋର ବ୍ୟାୟାମ ଏବଂ ଯୋଗ ସାଧନାକୁ ଦେଉଥିଲେ। କିଛି ଲୋକଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା ଯେ କୁହୁଡ଼ି ଅନ୍ନ ଛାଡ଼ି ଦେଇଛି ଏବଂ କେବଳ ଫଳ ଖାଇ ପ୍ରକୃତିର ରସରେ ବଞ୍ଚି ରହି ନିଜକୁ ଏତେ ଉଜ୍ୱଳ ଏବଂ ସୁସ୍ଥ ରଖିଛି। ମାତ୍ର ସତ୍ୟ କ'ଣ ଥିଲା, ତାହା କେହି ବି ଜାଣିନଥିଲେ। କୁହୁଡ଼ିର ହସରେ ଏକ ଗଭୀର ରହସ୍ୟ ଲୁଚି ରହିଥିଲା, ଯାହା ଏହି ସମସ୍ତ ଚର୍ଚ୍ଚାକୁ କେବଳ ଗୁଜବର ହାୱାରେ ଉଡ଼ାଇ ଦେଉଥିଲା। ସେ ଥିଲା ଏକ ଏମିତି ନାୟକ ଯାହାକୁ ସମୟ ଛୁଇଁ ପାରିଲା, କିନ୍ତୁ କେବେ ହେଲେ ବି ବଦଳାଇ ପାରିଲା ନାହିଁ।""କୁହୁଡ଼ିକୁ ନେଇ ଚାଲିଥିବା ଚର୍ଚ୍ଚାରେ ସେଦିନ ଏକ ନୂଆ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମୋଡ଼ ଆସିଲା, ଯେତେବେଳେ ଲିଜାର ମା’ ଏକ ଅତି ଗୋପନୀୟ କଥାର ପେଡ଼ି ଖୋଲିଲେ । ସେ ଗମ୍ଭୀର ସ୍ୱରରେ କହିଲେ— କୁହୁଡ଼ିର ଏହି ତେଜ ଏବଂ ଚିର-ଯୌବନ କୌଣସି ସାଧାରଣ ଔଷଧ ବା ଫଳର କରାମତି ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ପଛରେ ରହିଛି ବର୍ଷ ବର୍ଷର ନିଷ୍ଠାପର ସାଧନା । ତାଙ୍କ କହିବା ଅନୁଯାୟୀ, କୁହୁଡ଼ି ନିଜ ଭିତରେ ଥିବା କୁଣ୍ଡଳିନୀ ଶକ୍ତିକୁ ଜାଗ୍ରତ କରିସାରିଛି । ସେ ନିଜର 'ମଣିପୁର ଚକ୍ର' ଏବଂ 'ଅନାହତ ଚକ୍ର' ଉପରେ ବିଜୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିସାରିଛି । ମଣିପୁର ଚକ୍ରର ଜାଗ୍ରତ ତାକୁ ଅଦମ୍ୟ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜ ପ୍ରଦାନ କରିଥିବା ବେଳେ, ଅନାହତ ଚକ୍ର ତା' ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱରେ ଭରି ଦେଇଛି ସେହି ସମ୍ମୋହନୀ ଶକ୍ତି, ଯେଉଁଥିପାଇଁ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହୋଇପାରିଛି । ଲିଜାଙ୍କ ମା’ ବିଶ୍ୱାସର ସହ କହୁଥିଲେ ଯେ, ଯଦି କୁହୁଡ଼ି ଏହି ସାଧନା ପଥରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ବାକି ତିନୋଟି ଚକ୍ରକୁ ସିଦ୍ଧ କରିନିଏ, ତେବେ ତା’ର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଯାତ୍ରା ଅଧିକ ଗଭୀର ହେବ। କୁହୁଡ଼ିର ସେହି ରହସ୍ୟମୟ ନୀରବତା ପଛରେ ଯେ ଏତେ ବଡ଼ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶକ୍ତି ଲୁଚି ରହିଥିଲା, ତାହା କେହି କଳ୍ପନା ବି କରିନଥିଲେ।"କୁହୁଡ଼ିକୁ ସବୁ ଜଣା ଥିଲା। ସହରର ଗଳିକନ୍ଦିରେ କିମ୍ବା ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ଗହଣରେ ତାକୁ ନେଇ କିଏ କେଉଁ କଥା କହୁଛି, ସେ ସବୁ ବୁଝିପାରୁଥିଲା। ତା' ପଛରେ ହେଉଥିବା ପ୍ରତିଟି ଗୁଞ୍ଜରଣ ତା' କାନକୁ ଶୁଭୁଥିଲା। କିଏ ତାକୁ ସମବେଦନା ଜଣାଉଛି ତ କିଏ ତା'ର ଏହି ରୂପକୁ ନେଇ ଈର୍ଷା କରୁଛି, ସେ ସବୁ ଜାଣି ମଧ୍ୟ ନୀରବ ରହୁଥିଲା। ସେହି ନୀରବତା କୌଣସି ଦୁର୍ବଳତା ନଥିଲା, ବରଂ ତାହା ଥିଲା ଏକ ଗଭୀର ସମୁଦ୍ର ପରି—ଶାନ୍ତ ଅଥଚ ଅତଳ। କୁହୁଡ଼ି କିଛି କୁହେନାହିଁ, କେବଳ ତା'ର ସେହି ରହସ୍ୟମୟ ହସଟିଏ ହସିଦିଏ। ପ୍ରକୃତରେ, ସେହି 'ଅସଲ ରହସ୍ୟ' କେବଳ ତାକୁ ହିଁ ଜଣା। ସେ ଜାଣିଥିଲା ଯେ ଏହି ଦୁନିଆର ଲୋକମାନେ କେବଳ ବାହ୍ୟ ଆବରଣକୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେ ଜୀବନର ସେହି ଗଭୀରତାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିସାରିଛି ଯେଉଁଠି ଶବ୍ଦମାନେ ନିଜର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ହରାଇ ବସନ୍ତି। ତା'ର ଏହି ମୌନତା ହିଁ ତା'ର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ସତ୍ୟ ଥିଲା।"" ସନ୍ଧ୍ୟାର ସେହି ନିଛାଟିଆ ସମୟ। ଆକାଶଟା ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣରୁ ଧୀରେ ଧୀରେ କଳା ପଡ଼ି ଆସୁଥାଏ। ଏକ ବିରାଟ, ପୁରାତନ ବରଗଛ ମୂଳେ ଦୁଇଜଣ ସାଙ୍ଗ ବସିଥାନ୍ତି। ସେହି ବରଗଛର ଓହଳଗୁଡ଼ିକ ଅନ୍ଧାରରେ କାହାର ଲମ୍ବା କେଶ ଭଳି ତଳକୁ ଝୁଲି ରହିଥାଏ, ଯେମିତି କିଛି ଅଦୃଶ୍ୟ ଶକ୍ତି ଉପରୁ ଚାହିଁ ରହିଛି। ପାଖରେ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଚା’ ଦୋକାନ। ଦୋକାନୀ ଜଣକ ଜଣେ କାଳିଆ, ଶୁଖୁଆ ଭଳି ପତଳା ମଣିଷ—ଯାହାକୁ ଦେଖିଲେ ମନେହୁଏ ସେ ଯେମିତି କୌଣସି ଶ୍ମଶାନରୁ ଉଠି ଆସିଥିବା ଏକ ଜୀବନ୍ତ କଙ୍କାଳ (Skeleton)। ତା’ର ଗାତ ଭିତରେ ପଶିଯାଇଥିବା ଆଖି ଦୁଇଟି ନିଷ୍ପ୍ରଭ, କିନ୍ତୁ ଭୟଙ୍କର। ତା’ ହାତରୁ ବାହାରୁଥିବା ମାଛର ଆଇଁଷିଆ ଗନ୍ଧ (Fishy smell) ପବନରେ ଭାସିଆସି ନାକରେ ବାଜୁଥାଏ, ଯାହା ମନରେ ଏକ ଅଜଣା ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥାଏ। ସେହି ଦରଭଙ୍ଗା ବେଞ୍ଚରେ ବସି ଦୁଇ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏକ ରହସ୍ୟମୟ ଦାର୍ଶନିକ ଆଲୋଚନା: ପ୍ରଥମ ସାଙ୍ଗ: "ଦେଖୁଛୁ ଏହି ବରଗଛକୁ? ଏଇଟା କେବଳ ଗୋଟେ ଗଛ ନୁହେଁ, ଏଇଟା ହେଉଛି ସମୟର ଏକ ସାକ୍ଷୀ। ଏହାର ପ୍ରତିଟି ଓହଳରେ ଶହ ଶହ ବର୍ଷର ଅତୃପ୍ତ ଆତ୍ମାର କାହାଣୀ ଝୁଲୁଛି।" ଦ୍ଵିତୀୟ ସାଙ୍ଗ: (ଚା’ ଗ୍ଲାସରୁ ଗରମ ଧୂଆଁ ଉଠୁଥାଏ) "ହଁ, ଆଉ ଏହି ମାଛର ଗନ୍ଧ... ଏହା ମନେ ପକାଇ ଦିଏ ଯେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଦିନେ ଏମିତି ପଚି ସଢ଼ି ଯିବା। ଜୀବନଟା ଗୋଟେ ବଡ଼ ଭ୍ରମ। ଆମେ ଯାହାକୁ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଭାବୁଛେ, ତାହା କେବଳ ଅନ୍ଧାର ଭିତରେ ଲୁଚି ରହିଥିବା ଏକ କୁହୁକ।" ଦୋକାନୀ: (ହଠାତ୍ ଏକ ଭୟଙ୍କର ହସ ହସି) "ବାବୁ, ଜୀବନ ଆଉ ମୃତ୍ୟୁ ଭିତରେ ଫରକ କ’ଣ ଜାଣିଛ? ଖାଲି ଏଇ ନିଶ୍ୱାସଟା। ଏହି ବରଗଛର ଚେର ଯେମିତି ମାଟି ଭିତରକୁ ଯାଇ ଶବମାନଙ୍କୁ ଖୋଜେ, ମଣିଷର ଲୋଭ ମଧ୍ୟ ତାକୁ ସେମିତି ଅନ୍ଧାର ଆଡ଼କୁ ଟାଣିନିଏ।" ଚାରିଆଡ଼େ ଝିଙ୍କାରିର ଶବ୍ଦ ଆହୁରି ତୀବ୍ର ହୋଇଉଠେ। ସେହି ସାମାନ୍ୟ ଚା’ ଦୋକାନଟି ଯେମିତି ଏକ ଅଲୌକିକ ଦୁନିଆର ଦ୍ୱାର ପାଲଟିଯାଏ। ଦୁଇ ବନ୍ଧୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବଳ ଚା’ ପିଉନାହାଁନ୍ତି.. କ୍ରମଶଃ.. @5g_jeet #✍️ମୋ କଲମରୁ📑 #✍ଟ୍ରେଣ୍ଡିଙ୍ଗ କୋଟସ📃 #✍କବିତା📃 ⏹️⏹️⏹️⏹️⏹️⏹️⏹️⏹️⏹️⏹️ ଭଲ ଲାଗିଲେ କମେଣ୍ଟ କରିବେ 😊 #odiastory #odiakahani #odiahorrorstory #odiaupanyas #odiasong #odiacomedy #odianews #odishanews