അയലത്തെ അമ്പിളി 🌜20 കാവ്യ ഉറക്കം ഉണരുമ്പോൾ രാവിലെ ഒരുപാട് വൈകിയിരുന്നു..... മൂരി നിവർന്ന് അവളെഴുന്നേറ്റിരുന്നു. ശരീരം ആകമാനം വേദനിക്കുന്നു ണ്ട്. തറയിൽ കിടന്നതിന്റയാണ്. രാത്രി ഉറങ്ങിയതേയില്ല...... പ്രതാപൻ പറഞ്ഞത് പോലെ അക്കാമ്മ നല്ല രീതിയിൽ തന്നെയാണ് അവളെ പരിചരിച്ചത്. അവർ അവൾക്കായി നിലത്ത് പായ വിരിച്ച് കൊടുത്തിരുന്നു. നിലത്ത് വിരിക്കാനും മൂടാനും പുതപ്പും തലയിണയും കൊടുത്തു. എന്നിട്ടും നിലത്തു കിടന്ന് ശീലം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാകാം ഉറങ്ങാനായില്ല. അതോ പുതപ്പിൽ നിന്നും വന്ന മുഷിഞ്ഞ മണം കാരണമോ? കിടക്കും മുന്നേ തന്നെ വീടിനുള്ളിൽ ആകെ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന ഒരു തരം ദുർഗന്ധം അവളെ വശംകെടുത്തിയിരുന്നു. ഗർഭിണി ആയിരുന്നിട്ടും അതേവരെ ശർദ്ദിൽ ഇല്ലാത്തിരുന്നവൾ രാത്രി പലതവണ ശർദ്ദിച്ചു. രാത്രിയിൽ അക്കാമ്മ ഉറട്ടി പോലുള്ള എന്തോ പലഹാരമാണ് കഴിക്കാനായി കൊണ്ട് വന്നത്. നല്ല വിശന്നിരുന്നത് കൊണ്ടാകും കാവ്യക്ക് അത് അതീവ രുചികരമായി തോന്നി. പക്ഷെ അതിന് ഒപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന കറിക്ക് ആ മുറിയിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് മാതിരി ഒരുതരം ഗന്ധം തന്നെ ആയിരുന്നു. കാവ്യ അത് കഴിക്കാതെ മാറ്റി വച്ചപ്പോൾ ഔഷധ ഗുണമുള്ളതാണെന്നും ഗർഭിണികൾ കഴിക്കേണ്ടതാണ് എന്നുമൊക്കെ പറഞ്ഞു നിർബന്ധിച്ചു ആക്കാമ്മ അവളെക്കൊണ്ട് അത് മുഴുവൻ കഴിപ്പിച്ചു. അവളത് അതേ പടി ശർദ്ധിച്ചു കളയുകയും ചെയ്തു. രാത്രി മുഴുവൻ ശർദ്ദിച്ചതിന്റെയാണോ ആ ദുഷിച്ച ഗന്ധം ശ്വസിച്ചതിന്റെയാണോ തലയാകെ പൊട്ടി പിളരും പോലെ വേദന തോന്നി കാവ്യക്ക്. കുറച്ചു നേരം അവൾ എഴുന്നേറ്റു അതേ ഇരിപ്പിരുന്നു. കുറച്ചു നേരം അങ്ങനെ തന്നെ ഇരുന്നപ്പോഴാണ് പ്രതാപൻ രാവിലെ വരാമെന്നു പറഞ്ഞ കാര്യം അവൾക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്. നേരം എത്രയായെന്ന് അറിയാൻ ഒരു മാർഗവും ഇല്ല. തലേന്ന് രാത്രി വാച്ച് അഴിച്ച് ബാഗിൽ വച്ചത് ഓർത്തു കാവ്യ. തല ചരിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ ബാഗ് ഇന്നലെ വച്ചിടത്തു നിന്നും അല്പം മാറി ഇരിപ്പുണ്ട്. കയ്യെത്തിച്ചു അവളത് തന്റെ അടുത്തേക്ക് നീക്കി വെച്ചു. ബാഗിന്റെ മുന്നിലുള്ള ചെറിയ അറ തുറന്നു അതിനുള്ളിലേക്ക് കയ്യിട്ട് വാച്ച് തിരഞ്ഞു. ആ അറ ശൂന്യമായിരുന്നു. അവൾ പരിഭ്രമത്തോടെ വീണ്ടും വീണ്ടും ആ അറയിൽ തപ്പി. ഒന്നും തന്നെ കിട്ടിയില്ല. കാവ്യ ബാഗിന്റെ നടുക്കുള്ള വലിയ അറയുടെ സിബ് തുറന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി.. അതിനുള്ളിലെ വസ്ത്രങ്ങൾ അടുക്കി വച്ചത് പോലെ തന്നെ ഇരിപ്പുണ്ട്. അവൾക്ക് നേരിയ തോതിൽ ആശ്വാസം തോന്നി. അവളതൊക്കെ അടുക്ക് തെറ്റാതെ എടുത്തു പുറത്ത് വച്ചു. ബാഗിന്റെ ഏറ്റവും അടിയിലായിട്ട് ഒരു കുഞ്ഞ് അറയുണ്ട്. ഒരു രഹസ്യ അറ... അവിടെയാണ് കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന കുറച്ചു പൈസയും സ്വർണവും ബാങ്ക് പാസ്സ് ബുക്കും ചെക്ക് ലീഫും എ ടി എം കാർഡും ഒക്കെ വച്ചിരുന്നത്. അവൾ ആ അറ തുറന്ന് കൈ ഉള്ളിലേക്ക് കടത്തി പരിശോധിച്ചു . അതിനുള്ളിൽ ഒന്നും തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല....! കാവ്യ വെപ്രാളത്തോടെ ചാടി എഴുന്നേറ്റു. ബാഗ് തലകീഴായി പിടിച്ചു പല തവണ കുടഞ്ഞു. ഒന്നും നിലത്തേക്ക് വീണില്ല....! അടുക്കി വച്ചിരുന്ന തുണികൾ ഒക്കെയും വാരി വലിച്ചിട്ട് തിരഞ്ഞു. അവൾ അന്വേഷിച്ചത് ഒന്നും തന്നെ കിട്ടിയില്ല....! കാവ്യ കിതച്ചു കൊണ്ട് തലയ്ക്കു കൈ താങ്ങി നിലത്തേക്കിരുന്നു. കബളിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു! തന്നോട് ഇന്നലെ അമിതമായ സ്നേഹം കാട്ടിയ അക്കാമ്മ.... അവരോടു കള്ളി ആയിരുന്നു.....! തന്റെ മുഴുവൻ സാമ്പാദ്യവും അവരു മോഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു....! തന്റെ ഒപ്പില്ലാത്ത ചെക്ക് ലീഫ് കൊണ്ട് അവർക്ക് ഒന്നിനും പറ്റില്ല. പക്ഷെ ഏ ടി എം കാർഡ്? അതിന്റെ പിൻ നമ്പർ ചെക്ക് ബുക്കിന് പിന്നിൽ എഴുതി വച്ചിരുന്നു എന്നോർക്കവേ കാവ്യയ്ക്ക് ശ്വാസം വിലങ്ങും പോലെ തോന്നി. നെഞ്ചിൽ അമർത്തി തടവിക്കൊണ്ട് അവൾ ശക്തിയായി ചുമച്ചു. " എന്നമ്മാ....? " കാവ്യ ചുമയ്ക്കുന്നത് കേട്ട് അക്കാമ്മ പുറത്ത് എവിടെയോ നിന്നും ഓടി അകത്തേക്ക് വന്ന് അവൾക്ക് അരികിൽ ഇരുന്നു. " എന്റെ കാശ്ശെവിടെ? പാസ് ബുക്ക്‌ എവിടെ? നിങ്ങള്.... നിങ്ങൾ എല്ലാം മോഷ്ടിച്ചു അല്ലെ? " അവൾ ഇരുന്ന ഇരുപ്പിൽ തന്നെ അവരെ നോക്കി അലറി. " എന്നമ്മ? ഉങ്കൾക്ക് എന്നാച്ച് ? ഒന്നുമേ പുരിയലെ....? " അവരവളെ നോക്കി കണ്ണ് മിഴിച്ചു. " എന്റെ ബാഗിലിരുന്ന കാശ് എവിടേന്ന്? നിങ്ങൾ എന്തിനാ എന്റെ ബാഗ് എടുത്തത്? " കാവ്യ ചീറി. " ഓ... അതാണോ? " അവർ ആശ്വസിക്കുന്നത് കണ്ട് കാവ്യക്ക് കലിയാണ് വന്നത്. " രാവിലെ പ്രതാപൻ വന്നിരുന്നു. അപ്പൊ കുട്ടി ഉറക്കമായിരുന്നു. " അക്കാമ്മ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി ഇരുന്നു. ഇത്തവണ അവര് മലയാളമാണ് സംസാരിച്ചത്. അവർക്ക് തമിഴും മലയാളവും ഒരുപോലെ വഴങ്ങും എന്ന് കാവ്യക്ക് ഇന്നലെയെ മനസിലായിരുന്നു. " എന്നോട് നിന്നെ ഉണർത്തണ്ട, ബാഗ് എടുത്തു കൊടുക്കാൻ പറഞ്ഞു. ഭർത്താവല്ലേ ബാഗ് ചോദിക്കുന്നെ? ഞാൻ എടുത്തു കൊടുത്തു. അതീന്ന് എന്തൊക്കെയോ എടുത്തിട്ട് അപ്പൊത്തന്നെ ബാഗ് തിരിച്ചു തരേം ചെയ്തു. ഞാൻ അത് അവിടെ തന്നെ തിരിച്ചു കൊണ്ടു വച്ചു. എന്തോ അത്യാവശ്യം ഉണ്ട്. രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞേ വരൂ എന്ന് കുട്ടിയോട് പറയാനും പറഞ്ഞു. " അക്കാമ്മ പറഞ്ഞു നിർത്തിയിട്ടും കാവ്യ അനങ്ങിയില്ല. അവളാകെ ഒരു സ്തംഭനാവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു. ചതിച്ചത് ആക്കാമ്മയല്ല... പ്രതാപനാണ്....! ആ തിരിച്ചറിവ് അവളുടെ തലയ്ക്കുള്ളിൽ ഒരു വിസ്ഫോടണം തീർത്തു. കണ്ണുകളിൽ ഇരുട്ട് കയറി. കാവ്യ കുഴഞ്ഞു നിലത്തേക്ക് വീണു.... 🌜 പിറ്റേന്നും ജയയെ റൂമിലേക്ക് മാറ്റിയില്ല. ജയയുടെ ചേച്ചി ലതയും ഭർത്താവും മകനും അന്ന് ഉച്ചയോടെ എത്തിയിരുന്നു. ലതയുടെ മകൻ ആരുഷിനു വയസ്സ് പതിനെട്ടാണ്. കാര്യങ്ങളൊക്കെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള പ്രാപ്തി ഉണ്ടവന്. ജയയുടെ മക്കളെയും അപ്പൂപ്പനേയും അവന് വലിയ കാര്യവുമാണ്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ പപ്പുവേട്ടനും മക്കൾക്കും കൂട്ടായി ആരുഷിനെ ജയയുടെ വീട്ടിൽ നിർത്തി ലതയും ഭർത്താവും ആശുപത്രിയിൽ നിൽക്കാം എന്ന് തീരുമാനമായി. ലത വന്നതോടെ രുഗ്മിണിയമ്മ തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. അവർക്കൊപ്പം രുദ്രനും.... ശ്രീധരനും കലയുമൊക്കെ അന്ന് വൈകിട്ടോടെ തിരികെ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു... നവ്യ വീടിനടുത്തുള്ള ഒരു മൾട്ടി സ്‌പെഷ്യയാലിറ്റി ഹോസ്പിറ്റലിൽ റിസപ്ഷണിസ്റ്റ് ആയിജോലി നോക്കുന്നുണ്ട്. നാളെയും കൂടി ലീവ് കിട്ടുക ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. അത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് താല്പര്യം ഇല്ലെങ്കിലും അന്ന് തന്നെ മടങ്ങിപ്പോകാൻ ശ്രീധരൻ നിർബന്ധിതനായത്. " അച്ഛൻ ചെക്കപ്പിന് പോയില്ലല്ലോ? നാളെ ഞാൻ കാറുമായിട്ട് വരാം. സമയം എപ്പഴാന്ന് വച്ചാൽ നോക്കീട്ട് പറഞ്ഞാൽ മതി..." അവരൊക്കെ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ രുദ്രൻ ഓർത്ത് പറഞ്ഞു. അവർക്ക് പോകാനായി രുദ്രൻ തന്നെ വിളിച്ചു വരുത്തിയ ഓട്ടോയിലേക്ക് കാലെടുത്തു വച്ച ശ്രീധരൻ അത് കേട്ട് നിശ്ചലനായി. ഒരു നിമിഷം അങ്ങനെയേ നിന്ന ശേഷം തിരിഞ്ഞു വന്ന് രുദ്രനെ മുറുകെ പുണർന്നു. " നിനക്ക് ഞങ്ങളോട് ഒട്ടും ദേഷ്യം തോന്നുന്നില്ലേ ടാ കുഞ്ഞേ? " അയാളുടെ കണ്ണീർ നനവ് പുറത്തറിഞ്ഞതും രുദ്രൻ അയാളെ ബലം പ്രയോഗിച്ചു തന്നിൽ നിന്നും അടർത്തി മാറ്റി. " അച്ഛന് ഇതെന്താ? എനിക്ക് നിങ്ങളോടൊന്നും ഒരു ദേഷ്യോം ഇല്ല. അവള് ചെയ്തതിന് നിങ്ങളോട് ദേഷ്യം കാണിച്ചിട്ട് എന്തിനാ? ആരുടേം മനസ്സൊന്നും നമുക്ക് ചൂഴ്ന്ന് നോക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ? അതിപ്പോ മക്കൾ ആയാലും... " രുദ്രൻ അയാളുടെ പുറത്ത് മെല്ലെ തട്ടി. " പക്ഷെ അവളോട് ഞാൻ ക്ഷമിക്കില്ല. അതിനി ആര് പറഞ്ഞാലും.... എന്ത് വന്നാലും.... " ഇത്തവണ രുദ്രന്റെ വാക്കുകൾ ദൃഢമായിരുന്നു. കണ്ണുകൾ അമർത്തി തുടച്ച് കൊണ്ട് വീണ്ടും പോകാനായി തിരിയുമ്പോൾ ശ്രീധരന്റെ ഷർട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന മൊബൈൽ ബെല്ലടിച്ചു. അയാളത് എടുത്തു നോക്കി. " അരുണിന്റെ വീട്ടീന്നാണല്ലോ? " അയാൾ സംശയത്തോടെ തിരിഞ്ഞ് നവ്യയെ നോക്കി. 🌜 🌜 🌜 🌜 🌜 ബാക്കി നാളെ തരാം കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ