#🤘 My Status ਕਲਪਨਾ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿਚੋਂ… “ਤੂੰ! ਕੁੱਝ ਤਾਂ ਤਮੀਜ਼ ਸਿੱਖ ਓਏ ਦਿਲਾ ਮੇਰਿਆ…? ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਧੜਕ ਰਿਹਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਰੜਕ ਰਿਹਾ!” ਇਨਸਾਨ ਦਾ ਦਿਲ ਅਜੀਬ ਮਖ਼ਲੂਕ ਹੈ। ਇਹ ਤਰਕ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਤਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਪਾਸੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਿਆਰ ਦਾ ਨਿੱਘ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇ, ਉਸੇ ਪਾਸੇ ਝੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਦਿਲ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਭੁੱਲ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਧੜਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਫਿਕਰ ਦੀ ਲੋੜ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਕਈ ਵਾਰ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੁਹੱਬਤ, ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ, ਆਪਣੀ ਤਵੱਜੋ ਦੇ ਕੇ ਇਹ ਸਮਝ ਬੈਠਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅਹਿਮ ਹਿੱਸਾ ਹਾਂ। ਪਰ ਸੱਚ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਦਿਲ ਇਹ ਫ਼ਰਕ ਸਮਝਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਸ ਲਈ ਧੜਕਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਕਈ ਵਾਰ ਉਸ ਧੜਕਨ ਨੂੰ ਬੋਝ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਤਮੀਜ਼ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਤਮੀਜ਼ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਦਿਲ ਧੜਕਣਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇ। ਤਮੀਜ਼ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਔਕਾਤ ਨਹੀਂ, ਆਪਣੀ ਕਦਰ ਪਛਾਣਨੀ ਆ ਜਾਵੇ। ਜਿਸ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਹੀ ਪਰਵਾਹ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ, ਇਕਤਰਫ਼ਾ ਉਮੀਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮੁਹੱਬਤ ਜਾਂ ਲਗਾਅ ਕਦੇ ਵੀ ਭਿਖ ਨਹੀਂ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਿੱਥੇ ਸਾਡੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ, ਉੱਥੇ ਆਪਣੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਦਾ ਵੀ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਪਵੇਗਾ। ਦਿਲ ਨੂੰ ਇਹ ਸੱਚ ਮੰਨਣਾ ਔਖਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹੀ ਉਸ ਲਈ ਅਸਲ ਤਾਲੀਮ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਅਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡੀ ਸੱਚਾਈ, ਸਾਡੀ ਸਾਫ਼ ਨੀਅਤ ਇੱਕ ਦਿਨ ਸਭ ਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਜਾਵੇਗੀ। ਪਰ ਹਰ ਕੋਈ ਸੱਚ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰੇ, ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਓਦੋਂ ਤੱਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦੇ ਹੋ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਬਣੇ ਰਹੋ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਅਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਵਾਜ਼ ਰੜਕਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਦਿਲ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗਲਤੀ ਇਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਆਪਣੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਨੀਅਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸਲੀਅਤ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਦਰਦ ਵੀ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀ ਕਦਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਕਦਰ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹਰ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸੰਤੁਲਨ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਧੜਕਣ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਚੁੱਪ, ਉੱਥੇ ਸੁਰ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। ਸੁਰ ਤਦੋਂ ਬਣਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਇੱਜ਼ਤ, ਸਮਝ ਅਤੇ ਪਰਵਾਹ ਬਿਲਕੁਲ ਬਰਾਬਰ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਲਈ ਦਿਲ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਨਹੀਂ, ਸਮਝਾਉਣਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ… ਧੜਕ, ਪਰ ਓਥੇ ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੀ ਧੜਕਣ ਦੀ ਕਦਰ ਹੋਵੇ। ਚਾਹ, ਪਰ ਓਥੇ ਜਿੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਚਾਹਿਆ ਜਾਵੇ। ਰਹਿ, ਪਰ ਓਥੇ ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਬੋਝ ਨਾ ਬਣੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਉਪਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੁਹੱਬਤ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦਿਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਗਲਤ ਥਾਂ ਤੇ ਧੜਕਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਿਸ਼ਤੇ ਮੰਗਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਮੇਲ-ਜੋਲ ਨਾਲ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਸੋ ਦਿਲਾ ਮੇਰਿਆ, ਤਮੀਜ਼ ਸਿੱਖ ਲੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਰੜਕਦਾ ਹੈਂ, ਉੱਥੇ ਧੜਕਣ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ✍🏻ਹਰਫੂਲ ਸਿੰਘ ਭੁੱਲਰ 🌹 ਹਰਮੰਦਰ ਸਿੰਘ ਵਿਰਕ 📞+919463215026