ഒരിക്കൽ ഞാൻ മറ്റുള്ളവരുടെ വാക്കുകളിൽ എന്റെ വില അളന്നിരുന്നു… ✨ ആരെങ്കിലും എന്നെ പ്രശംസിച്ചാൽ ഞാൻ സന്തോഷിച്ചിരുന്നു… ആരെങ്കിലും അവഗണിച്ചാൽ എന്റെ മനസ്സ് തകർന്നിരുന്നു… ✨ ആരെങ്കിലും എന്നെ മനസ്സിലാക്കിയാൽ മാത്രമേ എന്റെ ജീവിതം അർത്ഥവത്താകൂ എന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ദിവസങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു… ✨ മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണുകളിൽ എന്നെ ഞാൻ അന്വേഷിച്ചിരുന്ന അവിടെയായിരുന്നു എന്റെ ലോകം… ✨ പക്ഷേ ഒരിക്കൽ… മഴ പതിഞ്ഞിറങ്ങിയൊരു നിശ്ശബ്ദ രാത്രിയിൽ… ✨ ലോകം മുഴുവൻ തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് മാത്രം എന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു… ✨ അപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളം പതുക്കെ എന്നോട് ചോദിച്ചു… ✨ “നീ ഒരിക്കലെങ്കിലും നിന്നെ തന്നെ കേട്ടിട്ടുണ്ടോ…?” ✨ “നിന്റെ മനസ്സ് കരഞ്ഞപ്പോൾ നീ അതിനെ ചേർത്ത് ആശ്വസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടോ…?” ✨ “നീ മറ്റുള്ളവർക്കായി ഇത്രയും കരുതൽ കാണിക്കുമ്പോൾ നിനക്കായി നീ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ…?” ✨ “ലോകം മുഴുവൻ വിട്ടുപോയാലും നിനക്കായി നീ നിന്നിട്ടുണ്ടോ…?” ✨ ആ ചോദ്യങ്ങൾ എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴത്തിലേക്ക് ഒരു വെളിച്ചം പോലെ വീണു… ✨ അപ്പോൾ ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു… ✨ ഇത്രയും കാലം ഞാൻ മറ്റുള്ളവരിൽ തേടിയിരുന്ന സ്നേഹവും അംഗീകാരവും സാന്ത്വനവും… എന്നിൽ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു… ✨ ഞാൻ എന്നെ തന്നെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു… എന്നാൽ എന്റെ മനസ്സ് എന്നെ ഒരിക്കലും വിട്ടുപോയിരുന്നില്ല… ✨ അന്ന് മുതൽ ഞാൻ എന്നെ തന്നെ പതുക്കെ സ്നേഹിക്കാൻ തുടങ്ങി… ✨ എന്റെ പിഴവുകളെ ശത്രുവായി കാണാതെ ജീവിതം പഠിപ്പിച്ച മൂല്യമായ പാഠങ്ങളായി സ്വീകരിക്കാൻ പഠിച്ചു… ✨ എന്റെ കണ്ണീരെ ബലഹീനതയായി കാണാതെ ഹൃദയത്തിന്റെ സത്യമായി ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ പഠിച്ചു… ✨ എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ മറ്റുള്ളവരുടെ അനുമതിക്ക് കാത്തുനിർത്താതെ ധൈര്യത്തോടെ ജീവിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചു … ✨ ലോകം നമ്മെ എത്ര സ്നേഹിച്ചാലും അത് ഒരിക്കലും പൂർണ്ണമാകില്ല പക്ഷേ നമ്മുടെ സ്വന്തം ഹൃദയം നമ്മെ സ്നേഹിക്കാൻ പഠിച്ചാൽ ജീവിതം ഒരു മനോഹര യാത്രയാകും… ✨. Self love സ്വാർത്ഥതയല്ല… ✨ മറിച്ച് നമ്മുടെ ആത്മാവിനെ മനസ്സിലാക്കി അതിനോടൊപ്പം സ്നേഹത്തോടെ നിൽക്കുന്നതാണ്… ✨ നമ്മുടെ വേദനകളെയും സ്വപ്നങ്ങളെയും പിഴവുകളെയും ഒരേ സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നതാണത്… ✨ ലോകം മുഴുവൻ നമ്മെ സ്നേഹിക്കാതിരുന്നാലും നമ്മുടെ ഹൃദയം നമ്മെ ചേർത്ത് പിടിച്ചാൽ ജീവിതം ഒരിക്കലും ശൂന്യമായി തോന്നുകയില്ലെന്ന് #😍 ആദ്യ പ്രണയം #❤️ പ്രണയം സ്റ്റാറ്റസുകൾ ശിവപാർവതി