ശ്രീഭദ്ര 49 എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ അവനിലേക്ക് എത്തി. ഭദ്രയുടെ ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിച്ചു തുടങ്ങി. 'എന്തായിരിക്കും പറയാൻ പോകുന്നത്? ഭഗവാനെ തന്റെ പേര് പറയാതിരുന്നാൽ മതിയായിരുന്നു.'അവൾ ആശങ്കയോടെ അവനെ നോക്കി. ഇന്ദ്രൻ എല്ലാവരെയും നോക്കി.അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചുറ്റും ഓടിനടക്കുമ്പോൾ ഭദ്ര കൂടുതൽ തല താഴ്ത്തി. "നിങ്ങളോട് ഞാനൊരു കഥ പറയാം.എന്റെ പ്രണയകഥ. വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഏകദേശം അഞ്ചോ ആറോ വർഷം ആയിക്കാണും. ഞാനന്ന്  ബിരുദാനന്തരബിരുദത്തിനു പഠിക്കുന്ന സമയം. അന്നൊക്കെ പ്രീഡിഗ്രി കോളേജുകളിൽ ഉള്ള സമയം. ന്യൂ കമെഴ്‌സിനെ ഞങ്ങൾ റാഗിംഗ് ഒക്കെ ചെയ്യും. ഇന്നത്തെ പോലൊന്നും അല്ല.ചെറുതായിട്ട് പാട്ട് ഡാൻസ് ഒക്കെ. അങ്ങനെ ഓരോ ക്ലാസ്സിലും കയറി ഇറങ്ങുന്നതിനിടക്ക് ഒരു ക്ലാസ്സിൽ നല്ല സുന്ദരിപെൺപിള്ളേർക്കിടയിൽ ഒരു പാവം പെൺകുട്ടി.മെലിഞ്ഞ ഇരുണ്ടനിറത്തിലുള്ള ഒരു സാധാരണ ഗ്രാമവാസി കുട്ടി.അന്ന് ഞാൻ അവളെ കളിയാക്കി. അവൾ തിരിച്ചും ദേഷ്യപ്പെട്ടു. അവളുടെ കൂട്ടുകാർക്കൊപ്പം നടക്കുമ്പോളും ഞാൻ അവളെ മൈൻഡ് ചെയ്തില്ല. അതവൾക്ക് ദേഷ്യം ഒന്നും ഉണ്ടാക്കിയില്ല. കാരണം സ്വന്തം കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളും എല്ലാം അറിയുന്ന ഒരു ശരാശരി പെണ്ണായിരുന്നു അവൾ. ഇടക്ക് എപ്പോളോ അവളിലേക്ക് അറിയാതെ എന്റെ മിഴികൾ ഒന്ന് പോയി.അവൾ പരിഭവത്തോടെ മുഖം കൂർപ്പിച്ച്‌ എന്നെ നോക്കിയപ്പോൾ എന്റെ കുട്ടികളെ അതൊരു വല്ലാത്ത നോട്ടം.എന്റെ നെഞ്ചിൽ തുളച്ചു കയറി. പിന്നീട് ഇടക്ക് കാൽവഴുതി കോളേജിലെ പടിക്കെട്ടിൽ നിന്ന് വീഴാൻ തുടങ്ങിയ അവളെ ഞാൻ എന്നിലേക്ക് ചേർത്തണച്ചു. അന്നവളുടെ മുടിയിലെ കാച്ചെണ്ണയുടെയും അവൾ പുരട്ടിയ ചന്ദന തൈലത്തിന്റെയും മണം.. ഹാ.. ഇന്നും ഓർക്കുമ്പോ കുളിര് കോരുന്നു. അന്ന് അവൾ കൂട് കൂട്ടിയതാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ. പക്ഷേ അവളോട് പറഞ്ഞപ്പോ അവൾക്കത് തമാശയായി തോന്നി. സുന്ദരികളായ ഒരു പാട് പെൺകുട്ടികൾ പ്രണയിനികളായിട്ടുള്ള എന്റെ പ്രണയിനി ആവാൻ അവൾക്ക് താല്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു. കൂട്ടത്തിൽ ഒരുവൾ ആവാൻ തീരെ താല്പര്യം ഇല്ലെന്ന് അവൾ എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞു.പക്ഷേ ഞാൻ പിന്മാറാൻ ഒരുക്കം അല്ലായിരുന്നു.വീണ്ടും ഞാൻ അവൾക്ക് പിന്നാലെ തന്നെ നടന്നു. ഒടുവിൽ അവൾ എന്നിലേക്കണഞ്ഞു. അപ്പോളും ഒരുപാട് തടസ്സങ്ങൾ പറഞ്ഞിരുന്നു. എന്റെ സ്റ്റാറ്റസിന്  ചേരില്ല.. എന്റെ അച്ഛന് ഇഷ്ടാവില്ല എന്നൊക്കെ. പക്ഷേ അതൊക്കെ തരണം ചെയ്യുമെന്ന് ഞാൻ അവൾക്ക് ഉറപ്പ് കൊടുത്തു.അങ്ങനെ അവളെന്റേത് മാത്രം ആയി. ഒരു പ്രത്യേകതകളും ഇല്ലാത്ത സാധാരണ പെൺകുട്ടി. പക്ഷേ അവളങ്ങനെ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു. ഒരിക്കലും പറിച്ചെറിയാനാവാത്ത വിധം.. ആദ്യത്തെ ഇയർ ഏപ്രിൽ മെയ് അവധിക്കാണ്‌ എനിക്കത് ശരിക്കും മനസിലായത്.. അവളെ പിരിയാനാവില്ലെന്ന സത്യം. അത്രമേൽ എന്നിലലിഞ്ഞ എന്റെ മാത്രം പ്രണയം.. പക്ഷേ വിധി വീണ്ടും വില്ലനായി. എന്റെ അച്ഛൻ ഈ ബന്ധം എതിർത്തു. അവളെ ആരും അറിയാതെ കൊല്ലുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി. പകരം രണ്ട് ഓപ്ഷൻ എന്നിലേക്കെറിഞ്ഞു.. ഒന്നുകിൽ വേറൊരു വിവാഹം, അല്ലെങ്കിൽ അച്ഛന്റെ ബിസിനസിലേക്ക് ഇറങ്ങണം. അതിന് അമേരിക്കയിൽ പോയി എംബിഎ ചെയ്യണം. ഇനി അവളുമായി കോൺടാക്ട് പാടില്ല. അവളെ അല്ലാതെ വേറൊരാളെ എന്റെ ലൈഫിലേക്ക് കൊണ്ട് വരുന്നത് ചിന്തിക്കാൻ പോലും ആവില്ലായിരുന്നു എനിക്ക്. അതുകൊണ്ട് രണ്ടാമത്തെ ഓപ്ഷൻ എടുത്ത് അമേരിക്കയിലേക്ക് പോയി. അവിടെ മുഴുകുടിയനായി. ഇനി ജീവിക്കണ്ടെന്ന് കരുതി. പക്ഷേ എന്റെ അങ്കിൾ എന്നെ ശരിക്കും മോട്ടിവേറ്റ് ചെയ്ത് ഇന്നീ കാണുന്ന നിലയിൽ ആക്കി. തിരികെ വന്നതിനു ശേഷം ഞാൻ ആദ്യം അന്വേഷിച്ചത് അവളെ ആയിരുന്നു. ആ നാട്ടിൽ ചെന്ന്. പക്ഷേ ഒരു വിവരവും ആരും പറഞ്ഞില്ല. എനിക്ക് നിരാശ ആയിരുന്നു ഫലം. അങ്ങനെ കുറേ അലഞ്ഞു ഈയിടെ അറിഞ്ഞു അവൾ ഈ നഗരത്തിൽ ഉണ്ട്. ഇവിടെ ഏതോ കോളേജിൽ പഠിക്കുന്നു. ഉണ്ട് അവൾ ഇവിടെ ഉണ്ട്.. ഈ കോളേജിലേക്ക് വന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ ഹൃദയം മിടിച്ചിരുന്നു.. ഇവിടുണ്ട് അവളെന്ന് പറയും പോലെ. പറ നിങ്ങൾക്കറിയുമെങ്കിൽ കാണിച്ചു താ. ഇപ്പൊ ഈ നിമിഷം ഞാനറിയുന്നു ഇവിടെ ഉണ്ട് അവളെന്ന്. അവളുടെ സാമീപ്യം അറിയാൻ കഴിയുന്നു. പ്ലീസ് പുറത്ത് വാ നീ. എനിക്ക് വേണം നിന്നെ.. പ്ലീസ്.." അവൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി. അവസാന വാചകത്തിൽ അവൻ കരഞ്ഞു പോയി. കോൺഫറൻസ് ഹാൾ നിശബ്ദം ആയി. ഭദ്ര ശരിക്കും ഹൃദയം മുറിഞ്ഞു കരഞ്ഞു. പക്ഷേ എന്നിട്ടും മുന്നോട്ട് വന്നില്ല. നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊണ്ടവൾ നിശബ്ദം തേങ്ങി.മിണ്ടാതെ അനങ്ങാതെ ഇരുന്നു. താൻ അനുഭവിച്ച സങ്കടത്തിന്റെയും വിങ്ങലിന്റെയും ഒരു ശതമാനം പോലും ഇല്ല ഇതെന്ന് അവളോർത്തു. അന്നത്തെ ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞു തിരികെ പോകുമ്പോൾ എല്ലാ കുട്ടികളും ആകെ മ്ലാനമായിരുന്നു.ആരും പക്ഷേ പേര് ചോദിച്ചില്ല..അത് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു പക്ഷേ ഭദ്രയെ തീർച്ചറിഞ്ഞേനെ.ഭദ്രക്കും സമാധാനം ആയി. മനമൊന്ന് കലങ്ങി എങ്കിലും സഹിക്കാൻ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു ഇപ്പോൾ. കുട്ടികൾ ഒഴുകി കോളേജ് ഗേറ്റിനു പുറത്തേക്ക് പോയി തുടങ്ങി. അവളും ആ കൂട്ടത്തിൽ അങ്ങനെ ഒഴുകി. എന്തൊക്കെയോ ചിന്തകൾ മനസ്സിൽ ഇട്ട്. ഇന്ദ്രൻ തന്റെ കാറിൽ കയറി. കുട്ടികൾക്കൊപ്പം കാറും നീങ്ങി തുടങ്ങി. അവൻ പിന്നിലെ സീറ്റിൽ ഇരുന്ന് ഓരോന്നോർത്ത് പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. ഭദ്ര എന്തൊക്കെയോ ചിന്തകളിൽ മുഴുകി കാറിന് തൊട്ടടുത്ത് കൂടി നടന്നു നീങ്ങി. പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഉൾപ്രേരണയിൽ ഇന്ദ്രൻ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ തൊട്ടടുത്തു കൂടി നടന്നു നീങ്ങിയ ഭദ്രയിൽ കണ്ണുകൾ ഉടക്കി. ഒരു ഞെട്ടലോടെ അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കി. അതേ.. അവൾ തന്നെ... ഇതിനിടയിൽ ഭദ്ര അറിയാതെ കാറിലേക്കൊന്ന് നോക്കി. തന്നെത്തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രനെ കണ്ട് അവൾ ഒരു മാത്ര നിന്നു. ഇതേസമയം ഇന്ദ്രൻ ഡോർ തുറന്നു പുറത്തിറങ്ങി. അവൾക്കടുത്തേക്ക് നടക്കാനാഞ്ഞു. പക്ഷേ അവൾ പെട്ടെന്ന് നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണുകൾ പുറം കൈകൊണ്ട് തുടച്ച് ആ കൂട്ടത്തിലേക്ക് ഉൾവലിഞ്ഞു. "ഏയ്... നിക്ക്..." അവൻ കൈനീട്ടി വിളിച്ചുവെങ്കിലും ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുപോലും നോക്കാതെ അവൾ ആ കൂട്ടത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്ന് റോഡിലേക്ക് പോയി.. ആദ്യം വന്ന ബസിൽ കയറി പോയി. ശേ... അവൻ നിരാശയോടെ കൈകുടഞ്ഞു. അവൾ പോയ വഴിയേ നോക്കി നിന്നു.. പക്ഷേ കണ്ണുകളിൽ വിഷാദത്തിന് പകരം സന്തോഷം നിറഞ്ഞു.... ✍️പവിഴമല്ലി #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #😔 ഇമോഷണൽ സ്റ്റാറ്റസ് 😍 #💌 പ്രണയം #❤️ പ്രണയം സ്റ്റാറ്റസുകൾ