*_#తెలిసింది_గోరంత_తెలుసుకోవాల్సింది_కొండంత_*
*ఈ నిజం తెలిసిన తర్వాత కర్ణుడిపై అభిప్రాయం మారిపోతుంది!*
*_వెయ్యి కవచాల రహస్యం – కర్ణుడి పూర్వజన్మ గాధ_*
*సహస్ర కవచుడి శాపం – కర్ణుడి జన్మ వెనుక దైవిక కథ*
*కర్ణుడు: ఓటమి కాదు… పూర్వజన్మ బాకీ!*
*దానం కోసం జన్మించిన వీరుడు – కర్ణుడి అద్భుత గాథ*
*ప్రాణం పోతున్నా దానం మానని మహావీరుడు కర్ణుడు*
*కృష్ణుడి ముందు కూడా తల వంచని దాత – కర్ణుడు*
*నర–నారాయణుల శాపఫలం – కర్ణుడిగా జన్మించిన సహస్రకవచుడు*
*దైవ సంకల్పంలో బందీ అయిన వీరుడు – కర్ణుడి జీవితం*
*పూర్వజన్మ పుణ్య–పాపాల మధ్య కర్ణుడి మహాగాథ*
*కర్ణుడి అంతిమ పరీక్ష – దేవుడినే కదిలించిన దానం*
*_ఎందుకు కర్ణుడిని విధి కూడా క్షమించలేదు?_*
*#మహాభారతంలో వీరగాథలకు పెట్టింది పేరు కర్ణుడు. అయితే ఆయన ఈ జన్మలో పడ్డ కష్టాలన్నింటికీ బీజం ఆయన పూర్వ జన్మలోనే పడింది. ఆసక్తికరమైన ఆ "దంబోద్భవుని" కథను క్రమ పద్ధతిలో వివరిస్తాను:*
*_దంబోద్భవుడు -_* *వెయ్యి కవచాల రాక్షసుడు*
*పూర్వం దంబోద్భవుడు అనే ఒక శక్తివంతుడైన* *అసుర రాజు* *ఉండేవాడు. అతను సూర్యదేవుని గురించి ఘోరమైన తపస్సు చేసి, అమరత్వాన్ని కోరుకున్నాడు.*
*కానీ అది సాధ్యం కాదని సూర్యుడు చెప్పడంతో, ఒక విచిత్రమైన వరాన్ని అడిగాడు:*
*తనకు వెయ్యి (1000) రక్షణ కవచాలు ఉండాలి*.
*ఒక్కో కవచాన్ని ఛేదించాలంటే ఒక వ్యక్తి వెయ్యి సంవత్సరాలు తపస్సు చేయాలి*.
*ఏ రోజైతే ఆ కవచాన్ని ఛేదిస్తారో, ఆ క్షణమే ఆ కవచాన్ని ఛేదించిన వ్యక్తి మరణించాలి.*
*ఈ వరంతో అతను అజేయుడిగా మారి, దేవతలను, ఋషులను హింసించడం మొదలుపెట్టాడు. అందుకే అతనికి "సహస్ర కవచుడు" అని పేరు వచ్చింది.*
*నర-నారాయణుల యుద్ధం_*
*లోక కల్యాణం కోసం విష్ణుమూర్తి నర-నారాయణులు అనే ఇద్దరు మునులుగా అవతరించాడు*. *దంబోద్భవుని అంతం చేయడానికి వారు ఒక ప్రణాళిక వేశారు:*
*నరుడు వెయ్యి సంవత్సరాలు దంబోద్భవునితో యుద్ధం చేస్తాడు, ఈలోపు నారాయణుడు తపస్సు చేస్తాడు*.
*వెయ్యి సంవత్సరాల తర్వాత నారాయణుడు వచ్చి ఒక కవచాన్ని ఛేదిస్తాడు. వరం ప్రకారం కవచం ఛేదించిన వెంటనే నారాయణుడు మరణిస్తాడు*.
*అప్పుడు నరుడు తన తపఃశక్తితో (మృతసంజీవని విద్య వంటిది) నారాయణుడిని బ్రతికించి, తను యుద్ధానికి వెళ్తాడు.*
*ఇలా ఒకరు యుద్ధం చేస్తూ, మరొకరు తపస్సు చేస్తూ 999 కవచాలను ముక్కలు చేశారు. చివరికి ఆ రాక్షసుడి వద్ద కేవలం ఒక్క కవచం మాత్రమే మిగిలింది*.
*కర్ణుడిగా జన్మించడం*
*తన ప్రాణం మీదకు రావడంతో, దంబోద్భవుడు భయపడి తన ఆరాధ్య దైవమైన సూర్యదేవుని శరణు వేడాడు*.
*సూర్యుడు తన భక్తుడిని కాపాడక తప్పలేదు. సరిగ్గా ఆ సమయంలోనే యుగం మారింది.*
*ఆ మిగిలిపోయిన ఒక కవచంతో ఉన్న రాక్షసుడే, ద్వాపర యుగంలో సూర్యుని అంశతో, కుంతీ దేవికి కర్ణుడిగా జన్మించాడు*.
*అందుకే కర్ణుడు పుట్టుకతోనే సహజ సిద్ధమైన కవచ కుండలాలను కలిగి ఉన్నాడు.*
*పూర్వ జన్మలో నర-నారాయణులుగా ఉన్నవారే, ఈ జన్మలో అర్జున-కృష్ణులుగా పుట్టారు.*
*_ముగింపు_*
*పూర్వ జన్మలో బాకీ ఉన్న ఆ ఒక్క కవచాన్ని తొలగించడానికే, ఇంద్రుడు బ్రాహ్మణ రూపంలో వచ్చి కర్ణుని కవచ కుండలాలను దానంగా అడుగుతాడు. ఆ తర్వాతే అర్జునుడు (నరుడు) కర్ణుడిని సంహరించగలిగాడు. ఇలా కర్ణుని జీవితం వెనుక ఒక పెద్ద దైవిక ప్రణాళిక దాగి ఉంది.*
*కర్ణుడి అనన్య సామాన్యమైన దాతృత్వం గురించి మనకు తెలుసు, కానీ ఆయన వ్యక్తిత్వంలోని అత్యంత గొప్ప గుణాన్ని చాటిచెప్పే "కర్ణుడి అంతిమ పరీక్ష" అనే ఒక అద్భుతమైన ఘట్టం ఉంది. ఇది చాలా మందికి తెలియని కథ.*
*కర్ణుని దానగుణానికి చివరి పరీక్ష_*
*కురుక్షేత్ర యుద్ధం ముగింపు దశకు చేరుకుంది. కర్ణుడు రథం దిగి, తన రథచక్రాన్ని భూమి నుండి బయటకు తీయడానికి ప్రయత్నిస్తున్న సమయంలో అర్జునుడి బాణానికి గురై నేలకొరుగుతాడు.* *ప్రాణాలు పోయే ఆఖరి క్షణాల్లో కూడా కర్ణుడు తన దానగుణాన్ని ఎలా చాటుకున్నాడో ఈ కథ చెబుతుంది*.
*కృష్ణుడు వేసిన పందెం*
*కర్ణుడు మరణశయ్యపై ఉన్నప్పుడు, కృష్ణుడు అర్జునుడితో...* *"అర్జునా! లోకమంతా కర్ణుడిని గొప్ప దాత అని మెచ్చుకుంటుంది కదా, ఇప్పుడు అతను మరణించే స్థితిలో ఉన్నాడు. ఈ స్థితిలో కూడా అతను దానం చేయగలడో లేదో చూద్దాం రా" అని అంటాడు.*
*కృష్ణార్జునులు ఇద్దరూ బ్రాహ్మణ వేషధారణలో కర్ణుడి వద్దకు వెళతారు.*
*వింత కోరిక*
*ప్రాణాలతో కొట్టుమిట్టాడుతున్న కర్ణుడి దగ్గరికి వెళ్లి కృష్ణుడు (బ్రాహ్మణ రూపంలో), "ఓ వీరా! మాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది, ఏదైనా దానం చేయి" అని అడుగుతాడు*.
*కర్ణుడి పరిస్థితి:* *అప్పటికే అతని ఒంటిపై ఉన్న కవచ కుండలాలు ఇంద్రుడికి ఇచ్చేశాడు. రాజ్యాధికారం లేదు. చేతిలో పైసా లేదు*.
*కర్ణుడి సమాధానం*: *"మహానుభావా! ఈ స్థితిలో నా దగ్గర మీకు ఇవ్వడానికి ఏమీ లేదు. క్షమించండి" అని వినయంగా అంటాడు.*
కానీ కృష్ణుడు వదలకుండా, "నీ నోట్లోని బంగారు పళ్ళు ఉన్నాయి కదా, అవి మాకు దానంగా ఇవ్వు" అని అడుగుతాడు.
కర్ణుడి త్యాగం
సాధారణంగా ఎవరైనా సరే ఆ స్థితిలో ఆ మాట వింటే కోప్పడతారు. కానీ కర్ణుడు నవ్వి, పక్కనే ఉన్న ఒక రాయిని తీసుకుని తన నోటిపై కొట్టుకుని, ఆ బంగారు పళ్ళను ఊడగొట్టి వారికి ఇవ్వబోతాడు.
అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణుడు (కృష్ణుడు), "అయ్యో! రక్తంతో తడిసిన ఈ పళ్ళను మేమెలా తీసుకోగలం? ఇది మాకు అపవిత్రం" అని అంటాడు.
కర్ణుడు ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా, తన విల్లు అందుకుని, వరుణ దేవుని ప్రార్థించి ఒక బాణాన్ని నేలకు కొడతాడు. అక్కడి నుంచి ఒక స్వచ్ఛమైన నీటి ధార వస్తుంది. ఆ నీటితో బంగారు పళ్ళను కడిగి, శుద్ధి చేసి బ్రాహ్మణులకు సమర్పిస్తాడు.
కృష్ణుడి అసలు రూపం
కర్ణుడి దాతృత్వానికి చలించిపోయిన కృష్ణుడు తన నిజరూపాన్ని చూపిస్తాడు.
"కర్ణా! నీవు మరణిస్తున్నావు అని తెలిసి కూడా నీ దానగుణాన్ని వదులుకోలేదు. నీ పుణ్యఫలాన్ని కూడా ధారపోశావు. నీ వంటి వీరుడు, దాత ఈ భూమిపై మరొకరు ఉండరు" అని దీవిస్తాడు.
కర్ణుడు చిరునవ్వుతో, "కృష్ణా! నిన్ను చూస్తూ ప్రాణాలు వదలడం కంటే మించిన వరం నాకు ఏముంటుంది?" అని ప్రాణాలు విడుస్తాడు.
ఈ కథ కర్ణుడి వ్యక్తిత్వంలోని స్థితప్రజ్ఞతను, దానం పట్ల అతనికున్న నిబద్ధతను చాటిచెబుతుంది.
కర్ణుని వివాహ జీవితం గురించి పురాణాలలో మరియు జానపద కథల్లో వేర్వేరు ప్రస్తావనలు ఉన్నాయి.
ముఖ్యంగా కర్ణుడికి ఇద్దరు భార్యలు ఉన్నట్లు చెబుతారు. వారి గురించి క్రమ పద్ధతిలో ఇక్కడ ఉంది:
1. వృషాలి (మొదటి భార్య)
మహాభారతం ప్రకారం, కర్ణుడి మొదటి భార్య పేరు వృషాలి.
నేపథ్యం: ఆమె కర్ణుడిలాగే సూత వంశానికి (రథసారథుల వంశం) చెందినది. దుర్యోధనుడి తండ్రి అయిన ధృతరాష్ట్రుడి సారథి 'అధిరథుడు' (కర్ణుడి పెంపుడు తండ్రి) ఈ సంబంధాన్ని నిశ్చయించాడు.
స్వభావం: వృషాలి చాలా పతివ్రత మరియు వివేకవంతురాలు. కర్ణుడు అంగరాజ్యానికి రాజు అయిన తర్వాత కూడా ఆమె ఎంతో అణకువగా ఉండేది.
ముగింపు: కురుక్షేత్ర యుద్ధం ముగిసిన తర్వాత, కర్ణుని మరణ వార్త విని ఆమె సహగమనం చేసిందని చెబుతారు.
2. సుప్రియ (రెండవ భార్య)
కర్ణుడి రెండవ భార్య పేరు సుప్రియ. ఈమె గురించి కొన్ని గ్రంథాలలో మరియు నాటకాల్లో ప్రస్తావన ఉంది.
పరిచయం: ఈమె దుర్యోధనుడి భార్య అయిన భానుమతికి అత్యంత సన్నిహిత స్నేహితురాలు.
వివాహం: దుర్యోధనుడు భానుమతిని వివాహం చేసుకునే సమయంలోనే, ఆమె స్నేహితురాలైన సుప్రియను కర్ణుడు వివాహం చేసుకున్నాడు. వీరిద్దరి మధ్య స్నేహం వల్ల ఈ వివాహం జరిగింది.
కర్ణుని సంతానం
కర్ణుడికి వీరద్దరి ద్వారా సుమారు తొమ్మిది మంది కుమారులు కలిగినట్లు పురాణాలు చెబుతున్నాయి.
వారిలో ముఖ్యులు:
వృషసేనుడు: ఇతను కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో మహావీరుడిగా పోరాడాడు. అర్జునుడి చేతిలో మరణించాడు.
వృషకేతుడు: కర్ణుని కుమారులలో కురుక్షేత్ర యుద్ధం తర్వాత ప్రాణాలతో మిగిలిన ఏకైక కుమారుడు ఇతనే.
వృషకేతుని కథ (ఒక విశేషం)
కర్ణుడు మరణించిన తర్వాత, అతను తన సోదరుడని తెలుసుకున్న పాండవులు (ముఖ్యంగా అర్జునుడు) చాలా బాధపడతారు. ఆ పశ్చాత్తాపంతో అర్జునుడు కర్ణుడి చివరి కుమారుడైన వృషకేతుడిని అక్కున చేర్చుకుని, అతనికి సకల యుద్ధ విద్యలు నేర్పించి, ఇంద్రప్రస్థానికి రాజును చేస్తాడు.
*విధి ఓడించినా,*
*దానం ఓడిపోలేదు…*
*అందుకే కర్ణుడు ఓటమి కాదు –* *చరిత్ర.”*
“కర్ణుడు యుద్ధంలో ఓడిపోయాడు గానీ,
మనసుల్లో మాత్రం శాశ్వత విజేత.”
*“దేవుడే పరీక్ష పెట్టినా*
*దానాన్ని వదలని వాడే*
*నిజమైన మహావీరుడు.”*
*_“అందరూ దానం చేస్తారు…_*
*_కాని ప్రాణాల_* *_అంచున నిలబడి చేసిన దానం_*
*_కర్ణుడి ప్రత్యేకత.”_* #మన సంప్రదాయాలు సమాచారం