35 അയലത്തെ അമ്പിളി 🌜 സോഫിയ.... ഇരുനിരത്തിൽ ഒരല്പം തടിച്ചുരുണ്ടൊരു സുന്ദരി. അവളെ കാണുമ്പോൾ അവൾക്ക് ഇരുപത്തി അഞ്ച് തികഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നോ എന്ന് സംശയമാണ്. ആരോടും അധികം അടുപ്പം കാണിക്കാത്ത പ്രകൃതക്കാരി. അന്ന് കുറച്ചധികം കഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു അവളെ ഒന്ന് വലയിൽ ആക്കി എടുക്കാൻ. സാധാരണ അവിവാഹിതകളോട് താല്പര്യം കാണിക്കാത്തതാണ്. അത്തരം റിലേഷൻസ് റിസ്ക് ആണ്. ഒഴിവാക്കി കളയാൻ പാടായിരിക്കും. ചിലപ്പോ തലയിൽ ആകാനും മതി. അത് കൊണ്ട് അത്തരം ബന്ധങ്ങളിൽ ഒന്നും അബദ്ധത്തിൽ പോലും ചെന്ന് ചാടാറുണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷെ എന്ത് കൊണ്ടോ അവളെ കണ്ടില്ല എന്ന് നടിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. പതിയെ പതിയെ അവളെ തന്റെ വരുത്തിയിൽ ആക്കി എടുത്തു. അവിവാഹിതൻ ആണെന്ന് അവളെ വിശ്വസിപ്പിച്ചു. അവൾക്ക് തന്നോട് കൊണ്ട് പിടിച്ച പ്രേമം ആയിരുന്നു. താൻ അത് ആവോളം ആസ്വദിച്ചിട്ടും ഉണ്ട്. അവളെയും.... വീട്ടിലെ പ്രാരാബ്ദങ്ങളും മറ്റും പറഞ്ഞു എത്ര കാശ് തട്ടിച്ചിട്ടുണ്ട് അവളുടെ പക്കൽ നിന്നും? ഒടുവിൽ തിരുവനന്തപുരത്ത് മറ്റൊരു കമ്പനിയിൽ ജോലി തരപ്പെട്ടപ്പോൾ അങ്ങോട്ട് മാറി. സോഫിയയെ ഒഴിവാക്കാൻ അന്ന് അവളോട് ഒരു നൂറായിരം നുണകൾ പറയേണ്ടി വന്നിരുന്നു. തങ്ങളുടെ ബന്ധം വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞു എന്നും അവൾ ക്രിസ്ത്യാനി ആയത് കൊണ്ട് അമ്മ സമ്മതിക്കുന്നില്ല എന്നും പറഞ്ഞു. അമ്മയെ ധിക്കരിച്ച് അവളെ വിവാഹം ചെയ്‌താൽ അമ്മ ആത്മഹത്യ ചെയ്യും എന്നാണ് ഭീഷണി എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് ഭയന്നു. കുഞ്ഞ് നാളിലെ അച്ഛൻ മരിച്ച തന്നെ അമ്മയാണ് വളർത്തിയതെന്നും ആ അമ്മക്ക് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയാൽ പിന്നെ താനും ജീവനോടെ ഉണ്ടാവില്ല എന്നുമൊക്കെ പറഞ്ഞു സെന്റി അടിച്ചപ്പോ ആ സെന്റിമെന്റ്സിൽ അവൾ അലിഞ്ഞു. അവൾ ഇത്തരം സെന്റിമെന്റ്സിൽ വീഴുന്ന ആളാണെന്നുംഒരു സാധു ആണെന്നും സോഫ്റ്റ്‌ ഹാർട്ടിന് ഉടമയാണെന്നും ആദ്യമേ മനസ്സിയിലായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവളെ കൺവീൻസ് ചെയ്യിക്കാൻ പറ്റിയ ഒരു കഥ നാളുകൾക്ക് മുന്നേ മെനഞ്ഞുണ്ടാക്കി വച്ചിരുന്നു. അത് അതി വിദഗ്ധമായി അവളുടെ മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തതോടെ അവൾ സ്വയമേ ഒഴിവായി തന്നു. അവസാനമായി അവളെ കണ്ടു പിരിഞ്ഞതിന്റെ അന്ന് അവൾ തന്റെ നെഞ്ചിൽ വീണ് തന്നെ മുറുകെ പുണർന്ന് കൊണ്ട് പൊട്ടി പൊട്ടി കരഞ്ഞത് ഇന്നും ഓർക്കുന്നു. അന്ന് തനിക്ക് ഒന്നും തോന്നിയില്ല. ഇപ്പോഴും അത് ഓർത്ത് വിഷമം ഒന്നും തോന്നുന്നും ഇല്ല. പിന്നീട് അവളെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചിട്ടില്ല. അവൾക്ക് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്ന് അറിയുകയും ഇല്ല .... പക്ഷെ ... ഈ നിമിഷം .... തന്റെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന തോമസിന്റെ കണ്ണുകളിലെ അഗ്നി പറയാതെ പറയുന്നുണ്ട് അവൾക്ക് എന്തോ ആപത്ത് സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന്. മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന തോമസ് നിസ്സാരനല്ല എന്നറിയാം. ഒരുപക്ഷെ തന്റെ ജീവന് തന്നെ ആപത്തുണ്ടായേക്കും.... തോമസ് പ്രതാപന്റെ കവിളിലെ പിടി വിട്ട് നിവർന്ന് എഴുന്നേറ്റു. പ്രതാപൻ നിരങ്ങി നീങ്ങി ചുമരിലേക്ക് ചാരി ഇരുന്ന് കിതച്ചു. " കൊല്ലില്ല നിന്നെ.... കൊല്ലാതെ കൊല്ലത്തെ ഉള്ളൂ.... ഒന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പ് പറയാം.... നീയിനി പുറം ലോകം കാണത്തില്ല.... " ഇത്ര നാളും മറ്റുള്ളവരെ കുരുക്കിയിട്ടേ ഉള്ളൂ... ഇപ്പൊ തിരിച്ചടികൾ തുടർച്ചയാവുകയാണ്. പ്രതാപന്റെ മനസ്സിൽ അന്ന് ആദ്യമായി ഭയമെന്ന വികാരം ഉണ്ടായി. തന്റെ ബുദ്ധിയും കുതന്ത്രവും കൊണ്ട് എന്തിനെയും നേരിടാമെന്ന ആത്മവിശ്വാസം ഇല്ലാതായി. ഈ കുടുക്കിൽ നിന്നും രക്ഷപെടാൻ ആകില്ല എന്ന ചിന്ത അവനിൽ വളർന്നു തുടങ്ങി. അത്രയും പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടക്കാനൊരുങ്ങിയ തോമസ് തിരിഞ്ഞു വന്ന് പ്രതാപന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ആഞ്ഞു ചവിട്ടി. അവൻ ശക്തിയായി ചുമച്ചു കൊണ്ട് ചരിഞ്ഞു നിലത്തേക്ക് വീണു ബോധരഹിതനായി. " പേടിക്കാതെടോ... അങ്ങനെ ഒന്നും അവൻ ചാകത്തില്ല... " പ്രതാപൻ മറിഞ്ഞു വീഴുന്നത് കണ്ട് ഒരല്പം പരിഭ്രമത്തോടെ അയാൾക്ക് അരികിലേക്ക് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയ സി പി ഓ യോടായി അങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് തോമസിന് പിറകെ ജയിംസും സെല്ലിന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. " ജയിംസേ... അവനിനി പുറത്തിറങ്ങരുത്. " കാറിലേക്ക് കയറും മുന്നേ തോമസ് ജയിംസിനോടായി പറഞ്ഞു. " ഞാൻ അത്ര നല്ലവൻ ഒന്നുമല്ല. പക്ഷെ ഒരുത്തനെ കൊന്ന് കളയാൻ ഒന്നും എന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റത്തില്ല. അത് കൊണ്ടാ ... ഇല്ലേൽ അവനെ വെട്ടി നുറുക്കി കൊന്നേനെ ഞാൻ ... " അയാൾ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി പിടിച്ചു. " അല്ലെങ്കിലും അവൻ അങ്ങനെ ഒറ്റയടിക്ക് മരിക്കേണ്ടവൻ അല്ല തോമാച്ചായാ... അവനുള്ള പണി കുറച്ചു കുറച്ചായി കൊടുക്കണം. അത് പുറത്തല്ല... ജയിലിനകത്തു കൊടുത്തോളം ഞാൻ... അവൻ കണ്ടിട്ടോ കെട്ടിട്ടോ പോലും ഇല്ലാത്ത കേസുകളാണ് ഇനി അവന്റെ തലയിൽ വരാൻ പോകുന്നത്. ജയിലിനകത്തു കിടന്നവൻ നരകിക്കും ... ഒന്ന് ചത്തു കിട്ടാൻ പ്രാർത്ഥിക്കും ... " ജയിംസ് പകയോടെ പല്ലിറുമ്മി. " ഹ്മ്... നീ വേണ്ടത് പോലെ ചെയ്യും എന്നെനിക്ക് അറിയാം. " തോമസ് ജയിംസിന്റെ തോളിൽ തട്ടി. കാറിൽ കയറി ഇരുന്ന ശേഷം തോമസ് കാറിന്റെ ഗ്ലാസ്സ് താഴത്തി ജയിമ്സിനെ നോക്കി. " ടാ... നിങ്ങൾ ഇന്ന് വൈകിട്ട് എവിടേലും പോണുണ്ടോ? " തോമസിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ജയിംസ് ചമ്മലോടെ തല ചൊറിഞ്ഞു. " അത് പിന്നെ... വൈകിട്ട് എന്തോ പർച്ചേസിങ് ഉണ്ട്. കൂടെ വരാവോ എന്നവള് ചോദിച്ചപ്പോ.... " " അടുത്ത മാസം കല്യാണം അല്ലേടാ? അത് കഴിഞ്ഞു പോരെ ഒരുമിച്ചുള്ള ഈ കറക്കം ഒക്കെ? " തോമസ് പിന്നെയും ചോദിച്ചു. " പേടിയാണോ തോമാച്ചായാ? " അയാളിലെ ആശങ്ക കണ്ട് ജയിംസ് ചോദിച്ചു പോയി. ജയിംസിന്റെ ആ ചോദ്യത്തിന് ആദ്യമൊരു വിളറിയ ചിരി ആയിരുന്നു മറുപടി. " ചൂട് വെള്ളത്തിൽ വീണ പൂച്ച പച്ചവെള്ളം കണ്ടാലും പേടിക്കും എന്നല്ലേ? എന്ന് വച്ച് നിന്നെ എനിക്ക് വിശ്വാസക്കുറവൊന്നും ഇല്ലടാ. അന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് എല്ലാം തുറന്ന് പറയുമ്പോ എനിക്ക് പേടി തന്നെയായിരുന്നു. നീയെന്റെ സോഫിയെ വേണ്ടാന്ന് പറയുമോന്ന്.... അല്ല... വേണ്ടന്ന് പറയും എന്ന് തന്നെയാ ഞാൻ കരുതിയത്. പക്ഷെ... നീയെന്നെ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു. അവള് മനസ്സ് കൊണ്ട് ഒരു വിവാഹത്തിന് തയാറാകും വരെ നീ കാത്തിരുന്നു. അതും എത്ര വർഷം? ആ നിന്നെ ഞാൻ എങ്ങനെ സംശയിക്കാനാടാ? " അത് പറയുമ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരുന്നു. " അവളുടെ ആഗ്രഹം അല്ലെ? എത്ര നാളുകൾക്ക് ശേഷമാ അവളൊന്ന് സന്തോഷിച്ചു കാണുന്നത്. നിങ്ങള് പോയേച്ചും വാ... " അത്രയും പറഞ്ഞു നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ അയാൾ കാർ ഓടിച്ചു പോയി. ജയിംസ് അത് നോക്കി നിന്ന ശേഷം തിരികെ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് തന്നെ കയറി പോയി. #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ 🌜 🌜 🌜 🌜 🌜