#📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ # തുടർക്കഥ ഭാഗം 79 . # അനീറ്റ റൂമിനുള്ളിൽ അങ്ങോട്ടമിങ്ങോട്ടും അക്ഷമയായി നടക്കവേ പെട്ടന്ന് ഫോൺ ശബ്ധിച്ചു.... ചുറ്റുമിരുന്ന ഡോക്ട്ടറെയും മറ്റൊരു സ്ത്രീയെയും മറികടന്നു അവർ ഫോൺ എടുത്തു.... അങ്ങേതാലയ്ക്കൽ നിന്ന് കേട്ട വാർത്ത അവരുടെ മനം നിറയ്ക്കാൻ പോന്നതായിരിക്കണം മുഖം സന്തോഷത്തിൽ കൂടുതൽ ചുവന്നു തുടുത്തു.... എന്തൊക്കെയോ കണക്ക് കൂട്ടലുകൾ ആ മുഖഭാവത്തിൽ നിന്ന് മറ്റുള്ളവർക്ക് വായിച്ചെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞു...... *******-******** ഈ സമയം ഇൻസ്പക്റ്റർ മീനു ജെനിയുടെ വീട്ടിൽ എത്തി കഴിഞ്ഞിരുന്നു... ജെനിക്ക് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നതിനു മുൻപ് അവർ കൂടെ വന്ന വനിതാ പോലീസ്കാരോട്എന്തോ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.... നോക്ക് ജെനി... ഇനി ഞങ്ങളോട് സഹകരിക്കണം... നിന്റ ഭർത്താവോ കുട്ടികളോ ഒരിക്കലും അന്ന് നടന്ന സംഭവം അറിയില്ല... ഇത് എന്റെ വാക്കാണ്.... തീർത്തും താൻ പെട്ടു പോയെന്ന് അപ്പോഴാണ് അവൾക്ക് മനസ്സിലായത്... ഞാൻ... ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം... മാഡം പറഞ്ഞോളൂ.... ആ ഗ്രന്ഥം... അത് വേണം ഞങ്ങൾക്ക്... അത് മുകുന്ദേട്ടൻ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു... ഞാൻ കൊടുക്കാമെന്നു വാക്ക് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.... അത് സാരമില്ല... നിനക്ക് പോലും അറിയാത്ത ഒത്തിരി കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട്. അത് ഞാൻ വഴിയേ പറയാം. ഇതിപ്പോ ഞങ്ങളെ ഏല്പിക്കുക.... പക്ഷേ മാഡം... അത് പൂജ ചെയ്ത് ശുദ്ധിയാക്കി നിലവറയിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുകയാണ്... അത് സാരമില്ല.. ഒരുപാട് ജീവനുകൾ കവർന്നെടുത്ത ചില ആചാരങ്ങൾ ഉണ്ട്... അത് നമുക്ക് തത്കാലം മറക്കാം... നിന്റ അച്ഛന്റെ ജീവൻ പോലും കവർന്നെടുത്തത് അങ്ങനെ ഒരു ആചാരമല്ലേ....? കുറ്റബോധത്തോടെ അവൾ തല താഴ്ത്തി... എനി വേ. നമ്മുക്കത് മറക്കാം... ഇതിന്റ യഥാർത്ഥ അവകാശി ശരിക്കും ആരെന്ന് അറിയുമോ ജെനിക്ക്... ഉമേച്ചി.... അല്ല..... ഭദ്ര.... ങ്ങേ.... അതെങ്ങനെ....? അത് ഭദ്രയല്ല... അവളുടെ പേര്...സാക്ഷാൽ സീതലക്ഷ്മി... അയ്യോ.... ഞെട്ടിപ്പോയി ജെനി... അവർ മരിച്ചതല്ലേ കുഞ്ഞുനാളിൽ... എങ്ങനെ...? കാവിലെ ഇത്സവത്തിനിടയിൽ തീ പിടുത്തത്തിൽ.... അല്ല... അവൾ ജീവനൊടുണ്ട്... അവളാണ് ഭദ്ര..... അപ്പൊ.... ഉമേച്ചി... പറയാം.... ആദ്യം ഇതൊക്കെ ഒന്ന് ശരിയാവട്ടെ..... (തുടരും)