ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਅਕਸਰ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਨੇ ਭੇਡਾਂ ਨੂੰ ਮੁਫ਼ਤ ਕੰਬਲ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਲੇਲੇ ਨੇ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ "ਕੰਬਲਾਂ ਲਈ ਉੱਨ ਕਿੱਥੋਂ ਆਵੇਗੀ?" ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੀ ਕੌੜੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਚੋਣਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੁਫ਼ਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਕੋਈ ਮੁਫ਼ਤ ਬਿਜਲੀ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਨਕਦ ਪੈਸਿਆਂ ਦਾ ਅਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦਾ। ਅਸੀਂ ਇੱਕ "ਭੇਡਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ" ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਕੀਤੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਰ ਕੀ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਉਸ "ਲੇਲੇ" ਵਾਂਗ ਸੋਚਿਆ ਹੈ? ਸੋਚਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ: ਸਰਕਾਰ ਕੋਲ ਆਪਣਾ ਕੋਈ ਪੈਸਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਪੈਸਾ ਸਾਡਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਟੈਕਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਮੁਫ਼ਤ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਕੀਮਤ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਵਧੇ ਹੋਏ ਟੈਕਸਾਂ, ਮਹਿੰਗਾਈ ਜਾਂ ਕਰਜ਼ੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਹੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ। ਮੁਫ਼ਤ ਦੇ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਅਕਸਰ ਇਹ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਕੰਬਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅਜਿਹਾ ਮਾਹੌਲ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕੰਬਲ ਖ਼ੁਦ ਖਰੀਦ ਸਕੀਏ। ਸਾਨੂੰ ਮੁਫ਼ਤ ਦੀ ਰੋਟੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਮੁਫ਼ਤ ਦੇ ਤੋਹਫ਼ੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਚੰਗੇ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਹਸਪਤਾਲ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇਹੀ ਕਹਾਂਗਾ: ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਰਾਜਨੀਤੀ ਸਾਨੂੰ "ਭੇਡਾਂ" ਸਮਝ ਕੇ ਸਾਡੀ ਹੀ ਉੱਨ ਲਾਹੁੰਦੀ ਰਹੇਗੀ। ਆਓ, ਇੱਕ ਜਾਗਰੂਕ ਨਾਗਰਿਕ ਬਣੀਏ। ਵੋਟ ਉਸਨੂੰ ਪਾਈਏ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਮੁਫ਼ਤਖ਼ੋਰੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਤਮ-ਨਿਰਭਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੇ। ਧੰਨਵਾਦ! ਵੱਲੋ:-ਹਰਮਨਦੀਪ ਸਿੰਘ (ਸੀਨੀਅਰ ਵਾਈਸ ਪ੍ਧਾਨ ਸੋ੍ਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਲੋਕਤੰਤ੍ਰਿਕ ਮੋਰਚਾ ਪੰਜਾਬ) 8968876291 #🎥ਵਾਇਰਲ ਸਟੋਰੀ ਅਪਡੇਟਸ 📰 #tarntarn pb 46 wala #🌆 ਸਿਟੀ ਸਪੈਸ਼ਲ🎤 #🏙️ ਦੇਸ਼ ਵਿਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਅਪਡੇਟਸ 📰 #Ludhiana