യാത്ര PART-3 അവൾ തന്റെ ഡയറി അഭിയെ കാണിച്ചു. അതിൽ നിറയെ അഭിയുടെ ചിത്രങ്ങളായിരുന്നു! പെൻസിൽ കൊണ്ട് വരച്ച കുറെ സ്കെച്ചുകൾ. "എന്നും ട്രെയിനിൽ എന്റെ തൊട്ടടുത്ത് ഇരിക്കുന്ന നിങ്ങളോട് ഒരു വാക്ക് മിണ്ടാൻ എനിക്ക് ഒരുപാട് കൊതിയുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഞാൻ പോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ വേദനിക്കും എന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതിരുന്നത്." അവൾ ഒളിച്ചുതാമസിച്ചത് മരിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല, മറിച്ച് തന്റെ മരണം ആരും കാണാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു. പക്ഷേ, അഭിയുടെ സ്നേഹം അവളെ കണ്ടെത്തി. അഭി അവളെ തിരികെ കൊണ്ടുപോകാമെന്ന് പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അവൾ സമ്മതിച്ചില്ല. "എന്റെ അവസാന ദിവസങ്ങൾ ഇവിടെ ഈ മഞ്ഞിനും കാറ്റിനും ഇടയിൽ സമാധാനമായി കഴിയണം." അടുത്ത കുറച്ചുദിവസം അഭി അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. അവർ ഒരുപാട് സംസാരിച്ചു. ട്രെയിനിൽ വെച്ച് പറയാൻ ബാക്കിവെച്ച ആയിരം കഥകൾ. ഒരു വൈകുന്നേരം, ആ ബംഗ്ലാവിന്റെ ചായ്പ്പിലിരുന്ന് സൂര്യാസ്തമയം നോക്കി നിൽക്കെ, അഭിയുടെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ച് അവൾ എന്നെന്നേക്കുമായി കണ്ണടച്ചു. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ഷൊർണൂർ-കോഴിക്കോട് ട്രെയിനിൽ ഇന്നും അഭിഷേക് യാത്ര ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അവൻ ജനാല സീറ്റിലല്ല ഇരിക്കുന്നത്. അവന്റെ കയ്യിൽ അവൾ അവസാനമായി നൽകിയ ആ ഡയറിയുണ്ട്. അതിൽ അവൾ എഴുതിയിരുന്നു: "നമ്മൾ ഒരിക്കലും അപരിചിതരല്ലായിരുന്നു. ഓരോ സ്റ്റേഷനിലും നമ്മൾ കണ്ടുമുട്ടിയിരുന്നത് ഒരു ജന്മത്തിന്റെ പകുതി യാത്രകൾ പൂർത്തിയാക്കാനായിരുന്നു." ഇന്നും തിരൂർ സ്റ്റേഷൻ എത്തുമ്പോൾ അഭി ജനാലയ്ക്ക് പുറത്തേക്ക് നോക്കും. അവിടെ ആ നീല ചുരിദാറിട്ട പെൺകുട്ടി ഒരു ചെറുചിരിയോടെ തനിക്ക് നേരെ കൈവീശുന്നത് അവൻ കാണും... അവന്റെ ഓർമ്മകളിൽ മാത്രം. (അവസാനിച്ചു) #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ