💞ദേവനന്ദിനി.... Part 53💞 നന്ദു…നിന്നെയിനി സങ്കടപ്പെടുത്താതെ മിഴികൾ നിറക്കാതെ ഈ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു പിടിച്ചോളാം നിന്റെ ദേവേട്ടൻ എന്നും…മനസ്സിലങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ തൂനെറ്റിയിൽ ചുംബനമർപ്പിച്ചു….. എന്നാൽ അവന്റെ മാറിൻ ചൂടിൽ മുഖമമർത്തി കണ്ണീരുപ്പ് നിറഞ്ഞ അവന്റെ ചുംബനത്തെ കണ്ണുകളടച്ചു ഏറ്റു വാങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ ചൊടികളിൽ വിടർന്ന നറുപുഞ്ചിരി അവൻ കണ്ടില്ല… ഗൗരിയെ തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് കിടക്കവേ രുദ്രന്റെ മനസിൽ അവൾ തന്നെ കാണുവാൻ വേണ്ടി വന്ന ദിവസം തൊട്ടുള്ള സംഭവങ്ങൾ ഓടിയെത്തി… വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമുള്ള കാത്തിരിപ്പിന് ശേഷം തന്നെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെയൊന്നു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരയാനവൾ കൊതിച്ചിരിക്കില്ലേ. അവളുടെ മിഴികളിൽ തന്നോടുള്ള പ്രണയമായിരുന്നു അന്നും. താനന്നു അതിനോട് അവഗണന കാണിക്കുകയായിരുന്നു… വീട്ടിൽ എത്തിയതിന്റെ അടുത്ത ദിവസം ഒരുപാട് കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം തനിയ്ക്കായി ആ കൈകൾ കൊണ്ട് സദ്യ ഉണ്ടാക്കിത്തന്നു തന്നെയൂട്ടുമ്പോൾ അവൾ തന്നിൽ നിന്നും കണ്ണുകളെടുക്കാതെ നോക്കിനില്ക്കുകയായിരുന്നു. അവളിപ്പോഴും തന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് മാമു പറഞ്ഞിട്ടും താനതൊക്കെ അവഗണിക്കുകയായിരുന്നു…. എത്ര പെട്ടെന്നാണ് താൻ പോലുമറിയാതെ തന്റെ വീട്ടിൽ വീട്ടുകാരിയെ പോലെ ഇവൾ ആയി മാറിയത്. ദിവസവും ഭാര്യ ഭർത്താവിനെ യാത്രയാക്കുന്ന പോലെ യാത്രയാക്കുന്നതും ഒക്കെ…. ആദ്യമായി മാർകെറ്റിൽ കൊണ്ട് പോയപ്പോൾ താൻ ചേർത്തു പിടിച്ചപ്പോഴും അവളുടെ ആനന്ദം ആ മിഴികളിൽ പ്രകടമായിരുന്നു. താൻ പുറമെ കാണിച്ചില്ലെങ്കിലും അന്ന് ചേർത്തു പിടിയ്ക്കുമ്പോൾ തന്റെ മനസ്സിലും അവളോടുള്ള പഴയ ഇഷ്ടം പുനർജ്ജനിക്കുകയായിരുന്നു…. തിരികെ വന്നതിനു ശേഷം ആദ്യമായി ഗൗരി തന്നെ ചുംബിച്ചതും, ധർമ്മഗിരിയിൽ പോയതും അവിടെ തന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ നോക്കാതെ തന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചതും, കള്ള് കുടിച്ചു വന്നപ്പോൾ തന്നെ ഊട്ടിയതും, പരിചരിച്ചതും പിന്നെ അതിന്റെ പേരിൽ ഗൗരി ബ്ലാക്‌മെയ്ൽ ചെയ്യുന്നതുമൊക്കെ ഓർത്ത രുദ്രന്റെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞ അവളോടുള്ള അടങ്ങാത്ത പ്രണയവും വാത്സല്യവും ഒരു നറുപുഞ്ചിരിയായി അവന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ വിരിഞ്ഞപ്പോൾ ചുംബനങ്ങളായി അവളുടെ തൂനെറ്റിയിൽ പതിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ സംഭവങ്ങൾ ഓർക്കുമ്പോഴും അവന്റെ ചുംബനങ്ങൾ അവളുടെ നെറ്റിയിലും മൂർദ്ധാവിലും പതിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു….. അവളോടൊപ്പമുള്ള ഓർമകളിൽ മുഴുകി അവന്റെ രാവിന്റെ ആ യാമങ്ങൾ നിദ്രാവിഹീനമായിക്കൊണ്ടിരിക്കെ അവന്റെ അവൾക്കായുള്ള ഹൃദയത്തിൻ വിങ്ങലുകൾ ശ്രവിച്ചു കൊണ്ട് അവന്റെ സ്നേഹചുംബനങ്ങൾ പുഞ്ചിരികളോടെ അവൾ നിദ്രാവിഹീനയായി ഏറ്റു വാങ്ങുന്നത് അവനറിഞ്ഞില്ല…. 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 ഇരവിന്റെ അന്ത്യയാമങ്ങളിൽ എപ്പോഴോ മയങ്ങിയ ഗൗരി പിറ്റേന്ന് രാവിലെ കണ്ണു തുറക്കുമ്പോൾ ബ്ലാങ്കെറ്റിനുള്ളിൽ തന്നെ തന്റെ നെഞ്ചോട് പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു കൊണ്ടുറങ്ങുന്ന രുദ്രനെയാണ് കണ്ടത്. അവൾക്കവനോട് അടങ്ങാത്ത പ്രണയം മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു. അവൾ അവന്റെ വക്ഷസ്സിൽ ഒരു ചുംബനമർപ്പിച്ചു അവന്റെ കൈ വിടുവിച്ചു എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ രുദ്രൻ അവളെയൊന്നു കൂടി മുറുക്കി തന്നോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു…. അവന്റെ ചുണ്ടിലൊരു പുഞ്ചിരി തത്തിക്കളിക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു… "ദേവേട്ടാ…വിട് "….അവന്റെ കവിളിൽ തഴുകിക്കൊണ്ട് അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു… "കുറച്ചു നേരം കൂടി അവിടെ കിടക്ക് നന്ദു"….രുദ്രനൊരു ചിണുങ്ങലോടെ കണ്ണുതുറക്കാതെ മൊഴിഞ്ഞു… അവളൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് ഒന്നു കൂടി അമർന്നു കിടന്നു…. കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞു വാതിലിൽ മുട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് രണ്ട് പേരും ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റു… ഗൗരി വേഗമെഴുന്നേറ്റ് ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. ഒരു ചിരിയോടെ കയ്യിൽ ഒരു തെർമോസുമായി ബേബേ നിൽക്കുന്നു… "എന്താ മോളെ…..എഴുന്നേൽക്കാറായില്ലേ.. നിങ്ങൾക്കുള്ള ചായയാ. ഇതും കുടിച്ചു ഫ്രഷ് ആയിട്ട് ദാബയിലോട്ട് വാ "…ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ബേബേ തെർമോസ് ഗൗരിയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തിട്ട് മടങ്ങി… ഗൗരി രുദ്രനെ വിളിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു ചായ കൊടുത്തു. രണ്ട് പേരും ചായ കുടിച്ചതിന് ശേഷം ഫ്രഷ് ആവാനൊരുങ്ങി…. ഫ്രഷ് ആയതിനു ശേഷം ദാബയിലെത്തിയ രുദ്രനും ഗൗരിയ്ക്കും ബേബേ ചോള ബട്ടൂര ബ്രേക്ക്‌ഫാസ്റ്റ് ആയി വിളമ്പി…. ബ്രേക്ഫസ്റ്റ് കഴിഞ്ഞു രുദ്രൻ ദാബയ്ക്ക് വെളിയിലേക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ ഗൗരി രസോയിയിൽ ബേബേയുടെ കൂടെ നിന്നു.. "നന്ദു മോളെ…. ഇന്നലെ ഞാൻ പലതും കണ്ടു കേട്ടോ "… ബേബേയൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഗൗരിയോട് പറഞ്ഞു.. ബിയർ അടിച്ചു രുദ്രൻ എടുത്തു നടക്കുമ്പോൾ ബേബേയുടെ മുൻപിൽ പെട്ടത് അവൾക്ക് ഓർമ്മ വന്നു. അത് കൊണ്ട് നാസ്ത കഴിക്കുമ്പോൾ ബേബേയെ അഭിമുഖീകരിക്കാൻ അവൾക്കൊരു വിഷമമുണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ബേബേ പറയുക കൂടി ചെയ്തപ്പോൾ അവളൊന്നു കൂടി ചൂളി…. ഗൗരി ബേബേയുടെ മുന്നിൽ മുഖം താഴ്ത്തി നിന്നു…. "മോളെ…ഇന്നലെ അവനെന്നോട് എല്ലാം പറഞ്ഞു. എന്റെ ദേവ്മോന്റെ ഭാഗ്യമാ മോൾ. മോളെ പോലെ അവനെ ഇത് പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയെ കിട്ടിയതിൽ ബേബേയ്ക്ക് അഭിമാനമേ ഉള്ളൂ"… ബേബേ ഒരു വാത്സല്യത്തോടെ ഗൗരിയുടെ കവിളിൽ തഴുകിക്കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു… "പിന്നെ ഇന്നലത്തെ പോലെ ബിയർ അടിക്കുന്നത് ശീലമാക്കേണ്ട കേട്ടോ"...ബേബേ ഒരു പൊട്ടിച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു… "ബേബേ "….ഗൗരിയുടെ മുഖത്ത് നാണവും ജാള്യതയും ഒരുപോലെ നിറഞ്ഞു. അവൾ ബേബേയുടെ ചുമലിലേക്ക് മുഖം താഴ്ത്തി… ബേബേ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ തന്റെ ചുമലിലേക്ക് ഒന്നു കൂടി ചേർത്തു പിടിച്ചു… ഈ സമയം പുറത്ത് ബൽക്കാർ രുദ്രനോട് തലേന്ന് രാത്രി നടന്ന കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ചു രുദ്രനോട് ചോദിക്കുകയായിരുന്നു… "എന്തായിരുന്നെടാ ഇന്നലെ നീയും ബാബിയും കൂടി ടെറസ്സിൽ ഹോളിവുഡ് പടം കളിക്കുകയായിരുന്നോ…ബാബിയോട് എന്തിനോ പകരം വീട്ടുന്നത് പോലെയുള്ള കിസ്സിങ് പ്രകടനമായിരുന്നല്ലോ"….ബൽക്കാർ രുദ്രനെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു… "നീയെങ്ങനെ കണ്ടു അതെല്ലാം"...രുദ്രനൊരു ചമ്മലോടെ ബൽക്കാറിനോട് ചോദിച്ചു.. "അതോ.... നിന്നെ തെരഞ്ഞു ടെറസിലേക്ക് വരുന്നതിനു മുൻപ് ബാബി എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു. കുറെ സമയം കഴിഞ്ഞും നിങ്ങൾ മുറിയിലേക്ക് പോയില്ലെന്നു തോന്നിയതിനാൽ ഞാൻ ടെറസ്സിലേക്ക് വന്നത്. അപ്പോഴല്ലേ നിന്റെ പെർഫോമൻസ്".... ബൽക്കാർ രുദ്രനെ കളിയാക്കിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി.. "ബല്ലൂ…അതിനൊരു കാരണമുണ്ട് "…തുടർന്ന് രുദ്രൻ ഗൗരി പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെല്ലാം ബൽക്കാറിനോട് പറഞ്ഞു. എല്ലാം കേട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ബൽക്കാറിന്റെ മുഖത്ത് ഒരമ്പരപ്പും സങ്കടവും എല്ലാം കലർന്നൊരു ഭാവം നിറഞ്ഞു… "യാരാ…എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനാകുന്നില്ല. ബാബിയെ പോലെ ഇങ്ങനെ പ്രണയിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ ഉണ്ടാകുമോ. തപസ് ചെയ്താലും കിട്ടില്ല ബാബിയെ പോലെ ഇത്രയും സ്നേഹം നിറഞ്ഞൊരു പെണ്ണിനെ. ഞാനപ്പോഴേ പറഞ്ഞില്ലേ ബാബി മനസ്സറിഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞതാകില്ല അന്നങ്ങനെയെന്നു. ബാബിയ്ക്ക് നിന്നെ ചതിക്കാൻ കഴിയില്ല ഈ ജന്മം "….. ബൽക്കാർ അങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്ത് ഗൗരിയോടുള്ള മതിപ്പ് നിറഞ്ഞു നിന്നു… "ശരിയാടാ… അവൾക്കെന്നോട് അങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയില്ലെന്നും ഞാനറിയാത്ത എന്തെങ്കിലും കാരണമുണ്ടാവാമെന്നും ഞങ്ങളുടെ ബന്ധത്തെ പറ്റി അറിയുന്നവർക്കൊക്കെ തോന്നി. പക്ഷെ അവളെ സ്നേഹിച്ച എനിക്ക് മാത്രം ഒരിക്കലും അങ്ങനെ തോന്നിയില്ല"….രുദ്രന്റെ വാക്കുകളിൽ ഒരു ആത്മനിന്ദ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു അത് പറയുമ്പോൾ.. "സാരമില്ലെടാ…നീ ബാബിയെ അത്ര മാത്രം സ്നേഹിച്ചത് കൊണ്ടാ നിനക്കെങ്ങനെ സംശയം തോന്നാതെ പോയത്. പിന്നെ അങ്ങനെ നിനക്ക് തോന്നാതിരുന്നത് നന്നായില്ലേ. അത് കൊണ്ട് നിങ്ങൾക്ക് വീണ്ടുമിത് പോലെ ഒരുമിക്കാനായില്ലേ"...ബൽക്കാർ രുദ്രനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ടെന്നവണ്ണം പറഞ്ഞു… "പിന്നെ ബാബിയുടെ കാര്യത്തിൽ വേറൊന്നോർത്താണെനിക്ക് കൂടുതൽ സങ്കടം "… (ബൽക്കാർ) എന്താണെന്ന് പുരികമുയർത്തിക്കൊണ്ട് രുദ്രൻ ചോദിച്ചു… "നിന്നെപ്പോലെ ഒരു വട്ടന് വേണ്ടിയാണല്ലോ ബാബി ഈ ദുരിതമെല്ലാം അനുഭവിച്ചതെന്നു ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്കൊരു കുണ്ഠിതം"….ബൽക്കാർ ഒരു കളിയാക്കിച്ചിരിയോടെ രുദ്രനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "പോടാ തെണ്ടി….രുദ്രൻ ബൽക്കാറിനെ ഒന്നു തല്ലാനാഞ്ഞു.. ബൽക്കാർ അവിടെ നിന്നും ഓടി മാറി "…രുദ്രൻ അവനോടിപ്പോകുന്നതു ഒരു ചിരിയോടെ നോക്കി നിന്നു…. രുദ്രന് അപ്പോൾ തന്നെ ഗൗരിയെ ഒന്നു കാണണമെന്ന് തോന്നി. അവൻ നേരെ രസോയിയിലേക്ക് നടന്നു…. രസോയിയിൽ രുദ്രൻ ചെല്ലുമ്പോൾ ഗൗരി ബേബേയോടൊപ്പം എന്തോ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവനവളെ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി നിന്നു. ഇടയ്ക്ക് ഗൗരിയും കണ്ടു രുദ്രൻ തന്നെയും നോക്കി നിൽക്കുന്നത്. അവന്റെ നോട്ടത്തിൽ അവൾ വ്രീളാവിവശയായി പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്നു…. രണ്ടു കണ്ണുകൾ അവരെ വീക്ഷിക്കുന്നത് രണ്ട് പേരുമറിഞ്ഞില്ല…. "ദേവ്മോനെ…നിന്നെ ഈ ഭാഗത്തേക്ക്‌ ഒന്നും സാധാരണ കാണാത്തതാണല്ലോ.. ഇന്നെന്തു പറ്റി എന്റെ മോന് "….ബേബേ രുദ്രന്റെ നേരെ കളിയാക്കിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു…. "ഒന്നുമില്ല ബേബേ "…രുദ്രനൊരു ചമ്മലോടെ ബേബേയ്ക്ക് മറുപടി നൽകി… "ഞാനിവിടെ ആരെയും പിടിച്ചു വച്ചിട്ടില്ല കേട്ടോ…എന്റെ മോൻ കൊണ്ടുപോയ്ക്കോ"...ബേബേ ഒന്നു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രനോട് പറഞ്ഞു…. പിന്നെ ബേബേ ഗൗരിയുടെ നേരെ നോക്കി രുദ്രന്റെ കൂടെ പൊയ്ക്കോളാൻ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് സംജ്ഞ കാണിച്ചു…. ഗൗരി രുദ്രന്റെ കൂടെ രസോയിയിൽ നിന്നും നടന്നു നീങ്ങി….. അവർ പോകുന്നത് ബേബേ സംതൃപ്തി നിറഞ്ഞ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി നിന്നു…. 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 ദാബയിൽ നിന്നും കുറച്ചു മാറി താമസിക്കുന്ന കെട്ടിടത്തിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയ്ക്ക് ഉള്ള ഒരു സിമന്റ്‌ കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഇരിപ്പിടം പോലെയുള്ള ഒരു നിർമ്മിതിയിൽ രുദ്രനും ഗൗരിയും ഇരുന്നു… തന്റെ അടുത്തിരുന്ന ഗൗരിയെ രുദ്രൻ പൊടുന്നനെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു. അവൾ അവന്റെ ആലിംഗനത്തിന് വിധേയായി നെഞ്ചോട് ചേർന്നിരുന്നു…. "എന്താ ദേവേട്ടന് ഇപ്പോൾ പെട്ടെന്നൊരാവേശം "….ഗൗരിയൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ രുദ്രന്റെ മുഖത്തേക്കു നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു… "ഒന്നുമില്ല നന്ദു… നിന്നെ എപ്പോഴും കണ്ടു കൊണ്ടിരിക്കണമെന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്നു"….അവളുടെ നെറ്റിയിലൊരു ചുംബനമർപ്പിച്ചു കൊണ്ടി രുദ്രൻ മറുപടി നൽകി… "ദേവേട്ടൻ ഇന്നലെ ഉറങ്ങിയില്ല അല്ലെ.."(ഗൗരി) "എപ്പോഴാണ് ഉറങ്ങിയതെന്നു അറിയില്ല. എന്തായാലും നേരം പുലരാറായപ്പോഴാണ് ഞാനൊന്നു മയങ്ങിയത്…അല്ല അത് നിനക്കെങ്ങനെ അറിയാം "…രുദ്രൻ ഒരു അത്ഭുതത്തോടെ ഗൗരിയോട് ചോദിച്ചു.. "ദേവേട്ടന്റെ ഈ മനസ്സ് വിങ്ങികൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ എനിക്കെങ്ങനെ ഉറങ്ങാൻ കഴിയും "….ഗൗരി പ്രണയാർദ്രയായി മറുപടി നൽകി … "നന്ദു….എല്ലാവരും…എന്തിനധികം പറയുന്നു ഇന്നലെ കണ്ട ബല്ലു വരെ പറഞ്ഞു നിനക്കെന്നെ ഒരിക്കലും ചതിക്കാൻ പറ്റില്ലെന്നും നീയൊരിക്കലും മനസ്സ് കൊണ്ടാവില്ല അന്നങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞതെന്നും ഞാനറിയാത്ത എന്തെങ്കിലും കാരണമുണ്ടാവുമെന്നും.. പക്ഷെ നീ മനസ്സിലിട്ടുകൊണ്ട് നടന്ന എനിക്ക് മാത്രം ആ ചിന്തയുണ്ടായില്ലല്ലോടാ….പലപ്പോഴും അറിയാതെയാണെങ്കിലും നിന്നെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു പോയല്ലോടാ "….രുദ്രൻ വിഷാദം നിറഞ്ഞൊരു വിളറിയ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ആത്മനിന്ദ നിറഞ്ഞു നിന്നു…. "ദേവേട്ടാ…ദേവേട്ടന്റെ സ്ഥാനത്ത് ആരായിരുന്നാലും ദേവേട്ടൻ ചിന്തിച്ചത് പോലെ ചിന്തിച്ചു പോകും. ദേവേട്ടന്റെ അടുത്ത് ഒരു തെറ്റുമില്ല. ദേവേട്ടനെന്നെ സ്വന്തം പ്രാണനായി കൊണ്ട് നടന്നത് കൊണ്ട് എന്റെ വാക്കുകൾ ദേവേട്ടനിൽ ഉണ്ടാക്കിയ ഷോക്ക് കാരണമാ കാരണമാ അങ്ങനെ ദേവേട്ടൻ ചിന്തിച്ചു പോയത്. അതിനെ കുറിച്ചോർത്ത് ദേവേട്ടനൊരിക്കലും സങ്കടപ്പെടേണ്ട. ഒരു കണക്കിന് അത് നന്നായില്ലേ ദേവേട്ടാ. അത് കൊണ്ട് നമുക്കിപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ ഒരുമിക്കാൻ വിധിയുണ്ടായില്ലേ. ആരൊക്കെ ശ്രമിച്ചിട്ടും നമ്മളെ പിരിക്കാൻ ആർക്കെങ്കിലും കഴിഞ്ഞോ "….ഗൗരി രുദ്രനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവനൊരു ചുംബനം നൽകിക്കൊണ്ട് അവനിലേക്ക് ഒന്നു കൂടി ഇഴുകിച്ചേർന്നിരുന്നു… അൽപനേരം അവരങ്ങനെ തന്നെയിരുന്നു… "നന്ദു….ഇന്നലെ നീ നല്ല സെറ്റ് ആയതോണ്ട് ചോദിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. നിന്റെ വീട്ടുകാർ ഇപ്പോൾ "…. അൽപനേരത്തെ മൗനത്തെ ഭേദിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് ചോദിച്ചു… "എന്റെ വീട്ടുകാർ….അവർ അവരുടെ ലാഭത്തിനു വേണ്ടി എന്റെ പ്രാണനെ എന്നിൽ നിന്നുമകറ്റിയപ്പോൾ കരുതിയില്ല അവരുടെ നാശം അവിടെ നിന്നും തുടങ്ങിയത്"...ഗൗരിയുടെ വാക്കുകളിൽ അവളുടെ വീട്ടുകാരോടുള്ള പുച്ഛവും വെറുപ്പും നിറഞ്ഞു നിന്നു… "എന്ന് വച്ചാൽ "… രുദ്രൻ അമ്പരപ്പോടെ വീണ്ടും തിരക്കി… "എന്ന് വച്ചാൽ ഇപ്പോൾ അവർക്ക് ആ പഴയ പ്രൗഡിയും മറ്റുമൊന്നും ഇപ്പോൾ ഇല്ല. ഞാൻ തന്നെ രഹസ്യമായി അവരുടെ പല കള്ളത്തരങ്ങളും സാമ്പത്തിക തട്ടിപ്പുകളും ഒക്കെ സംബന്ധിച്ച വിവരങ്ങൾ ഇൻകം ടാക്സ് ഡിപ്പാർട്മെന്റിനും മറ്റുള്ള അതോറിറ്റികൾക്കുമൊക്കെ കൈ മാറി. ഞങ്ങളുടെ പല സ്ഥാപനങ്ങളും റെയ്ഡ് ചെയ്യപ്പെട്ടു. അച്ഛനും ചേട്ടന്മാരും തമ്മിൽ പല കാര്യത്തിലും വഴക്കുണ്ടായി. കുടുംബ ബിസിനസ് തകർന്നു.അവസാനം ചേട്ടന്മാർ അവരുടെ വിഹിതവും വാങ്ങി അവരുടേതായ ബിസിനെസ്സും മറ്റും തുടങ്ങി.അവരൊക്കെ വീട്ടിൽ നിന്നും മാറി.എന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ അടിത്തറ ഞാൻ തന്നെയളക്കി… എനിക്കവരുടെ സ്വത്തോ ഒന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ല. ഞാനവരോട് ഒരു കാര്യമേ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നുള്ളൂ എന്റെ ദേവേട്ടന്റെ കൂടെയുള്ള ജീവിതം മാത്രം, നമ്മളെ വെറുതെ വിടാൻ. അവരതിനു തയ്യാറാകാതെ തകർത്തെറിഞ്ഞത് നമ്മുടെ ജീവിതമാണ്. അതെനിക് ഒരിക്കലും ക്ഷമിക്കുവാൻ സാധിക്കുകയില്ല "…. പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ ഗൗരിയുടെ മുഖം കോപം കൊണ്ട് ചുവന്നു. ഗൗരിയുടെ അത്തരത്തിലൊരു മുഖം രുദ്രന്റെ കണ്മുന്നിൽ ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു… ഒരമ്പരപ്പോടെയാണ് രുദ്രനെല്ലാം കേട്ടിരുന്നത്…. ഗൗരി വീണ്ടും തുടർന്ന് കൊണ്ടിരുന്നു… "പക്ഷെ എന്റെ മാനസികനില തെറ്റിയത് അച്ഛനിൽ ഒരു മനസ്താപമുണ്ടാക്കിയത് കൊണ്ടാണോ എന്തോ അച്ഛനെന്നെ പലപ്പോഴും ചെന്നൈയിലും ബാംഗ്ലൂരിലും കാണുവാനും മറ്റും ഒക്കെ വന്നിരുന്നു. പക്ഷെ എനിക്ക് കാണേണ്ടിയിരുന്നില്ല ആ മനുഷ്യനെ. സ്വന്തം മകളുടെ ജീവിതം തകർത്തതിന് ശേഷമുള്ള ആ മനസ്താപത്തിനും മറ്റും ഒരു വിലയുമില്ല. ഞാൻ ചിന്തിച്ചത് ശരിയായിരിക്കാം തെറ്റായിരിക്കാം പക്ഷെ എനിക്ക് ഇതാണ് ശരിയെന്നു തോന്നിയത്. ട്രീറ്റ്മെന്റ് കഴിഞ്ഞു ഞാൻ ആ വീട്ടിൽ നിന്നിട്ടില്ല "…. ഗൗരി പറഞ്ഞു നിർത്തി…. ഗൗരിയെല്ലാം പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ രുദ്രന് തന്റെ പെണ്ണിനെ കുറിച്ചു അഭിമാനം നിറഞ്ഞു…. തന്റെ നന്ദു എന്നും തന്റെ നന്മ മാത്രമേ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുള്ളൂ. ബേബേ പറഞ്ഞത് പോലെ മുജ്ജന്മപുണ്യമാണ് ഇവൾ. ഇവളുടെ സ്ഥാനത്ത് വേറെ ഏതെങ്കിലും പെണ്ണായിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു പക്ഷെ അന്നത്തെ വിവാഹബന്ധത്തിലൂടെ കിട്ടാൻ പോകുന്ന ജീവിതം വേണ്ടെന്നു വക്കില്ലായിരുന്നു അല്ലെങ്കിൽ വീട്ടുകാരുടെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി ആ ജീവിതവുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടേനെ. പക്ഷെ ഇവളോ…തന്നെ സ്വന്തമാക്കാൻ പറ്റിയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ സ്വയം ജീവനൊടുക്കാനാണ് ഇവൾ തീരുമാനിച്ചത്…രുദ്രൻ ഗൗരിയെ കുറിച്ച് അഭിമാനത്തോടെ ഓർത്തു…. തുടരും കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ