#life quotes #life quotes #life quotes #life quotes #life quotes “சுழன்ற ஒரு ஐநூறு ரூபாய்”
ஒரு ஊரில்
ஒரு இளைஞன்
தினமும் கல்லூரிக்கு பேருந்தில் சென்று வந்தான்.
ஒரு நாள் காலை,
வழக்கம் போல
பேருந்து நிறுத்தத்திற்கு கிளம்பும்போது
அவன் பையில் இருந்தது
ஒரே ஒரு ₹500 நோட்டு தான்.
சில்லறை இல்லை.
அவன் அருகில் இருந்த
தெரிந்த ஒரு சிறிய உணவகத்துக்குள் சென்று
“அண்ணா, சில்லறை இருக்கா?”
என்று கேட்டான்.
உணவக முதலாளி
சற்றே வருத்தமாகச் சொன்னார்:
“தம்பி,
இப்போதுதான் கடை திறந்தேன்.
என்னிடம் இருக்கிறது
₹200 தான்.”
இளைஞன்
சிறிது நேரம் யோசித்தான்.
பிறகு
₹500 நோட்டை
அவரிடம் நீட்டிவிட்டு சொன்னான்:
“அண்ணா,
இப்போ அந்த ₹200 மட்டும் தாங்க.
மீதியை
நான் மாலை வந்து வாங்கிக்கிறேன்.”
உணவக முதலாளி
அந்த நம்பிக்கையைப் பார்த்து
₹200 கொடுத்தார்.
இளைஞன்
பேருந்தைப் பிடித்து
கல்லூரிக்கு சென்றான்.
அன்று காலை,
உணவகத்துக்கு
பால் வழங்கும் பால்காரர் வந்தார்.
“அண்ணா,
இன்றைய பால் பணம்
₹500 தரணும்.”
உணவக முதலாளி
கேஷ் பெட்டியைத் திறந்தார்.
அதில் இருந்தது
அந்த இளைஞன் கொடுத்த
அதே ₹500.
“மாலை தான்
பையனுக்கு தரணும்…”
என்று நினைத்தார்.
ஆனால்
வேறு வழி இல்லை.
அந்த ₹500-ஐ
பால்காரரிடம் கொடுத்தார்.
பால்காரர்
அந்த பணத்தை எடுத்துக் கொண்டு
நேரே
தன் ஊர் மளிகைக் கடைக்கு சென்றார்.
அங்கு கடைக்காரர் சொன்னார்:
“தம்பி,
நீங்க எனக்கு
₹500 பாக்கி இருக்கீங்க.
கொஞ்சம் சிரமமா இருக்கு.”
பால்காரர்
தாமதிக்காமல்
கையில் இருந்த
அதே ₹500-ஐ
அவரிடம் கொடுத்தார்.
அந்த மளிகைக் கடைக்காரரிடம்
மதியம்
ஒரு சிறு வியாபாரி வந்தார்.
“அண்ணாச்சி,
நீங்க எனக்கு
₹500 தரணும்.
இன்று அவசரம்.”
மளிகைக் கடைக்காரர்
சற்றும் தயங்காமல்
அதே ₹500-ஐ
அந்த வியாபாரியிடம் கொடுத்தார்.
மாலை நேரம்.
அந்த சிறு வியாபாரி
அவர் வீட்டில்
ஒரு சிறிய நிகழ்ச்சி இருந்ததால்
உணவு ஆர்டர் செய்ய
அதே உணவகத்துக்கே வந்தார்.
“அண்ணா,
இன்று இரவு
சாப்பாடு வேண்டும்.
இதோ முன் பணம்.”
என்று சொல்லி
அதே ₹500-ஐ
மீண்டும்
உணவக முதலாளியிடமே கொடுத்தார்.
மாலை முடிந்து,
கல்லூரி முடிந்து
அந்த இளைஞன்
உணவகத்துக்கு வந்தான்.
உணவக முதலாளி
அவனைப் பார்த்து
சிரித்துக்கொண்டே
₹300 கொடுத்தார்.
“நன்றி தம்பி,”
என்றார்.
அதற்கு அந்த இளைஞன்
மெதுவாகச் சொன்னான்:
“அண்ணா,
நான் தான் நன்றி சொல்லணும்.
காலையில்
இந்த ₹500-ஐ
பேருந்தில் எடுத்துக்கிட்டு போயிருந்தா
எனக்கு பெரிய சிரமம் வந்திருக்கும்.
நீங்க ₹200 கொடுத்தது
எனக்கு பெரிய உதவி.”
இருவரும்
சிரித்துக் கொண்டே
பிரிந்தார்கள்.
🌿 கதை சொல்லும் உண்மை
ஒரே ஒரு ₹500 நோட்டு
ஒரே ஒரு நாளில்
எத்தனை பேரின்
தேவையை பூர்த்தி செய்தது.
அதே பணம்
யாரிடமும்
நின்றுவிடவில்லை.
சுழன்றது.
பயன்பட்டது.
பலருக்கு உதவியது.
**இந்த பூமியிலும் அப்படித்தான்.
செல்வம் சுழன்றால்
அது அர்த்தம் பெறும்.
குவிந்தால்—
அது எண்ணிக்கை மட்டுமே.**
செல்வம்
பயன்படத் தெரிந்தால்
மனிதனுக்கும் பயன்.
சமூகத்துக்கும் பயன்.
நாட்டுக்கும் பயன்.
இல்லையென்றால்
அது
பெயரளவிலான
சொத்து தான்......
🌍 சமூகப் பொறுப்பு சார்ந்த ஆழமான கருத்துகள்
1️⃣ செல்வம் வைத்திருப்பது பெருமை அல்ல
👉 பயன்படுத்தத் தெரிந்தால் தான் மதிப்பு
பலரிடம்
செல்வம் குவிந்து கிடக்கிறது.
ஆனால்
அது அவர்களுக்கும் பயன் இல்லை,
சமூகத்துக்கும் பயன் இல்லை.
2️⃣ சிறிய உதவியும் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்
அந்த மாணவன்
பெரிய உதவி செய்யவில்லை.
ஒரு நம்பிக்கை மட்டும் கொடுத்தான்.
👉 அதுவே
பல மனிதர்களின்
ஒரு நாள் தேவையை தீர்த்தது.
3️⃣ நம்பிக்கை தான் சமூகத்தை இணைக்கிறது
அந்த ₹500
எழுத்துப் பத்திரம் இல்லாமல்
பல கைகளில் சென்றது.
👉 காரணம்: நம்பிக்கை
நம்பிக்கை இல்லாத சமூகம்
பணத்தால் கூட ஒன்றாக முடியாது.
4️⃣ செல்வம் ஓட வேண்டும், உறங்கக்கூடாது
பணம், அறிவு, திறமை
எல்லாமே ஒரே மாதிரி.
👉 பயன்படுத்தினால் வளர்ச்சி
👉 தேக்கினால் வீழ்ச்சி
5️⃣ உண்மையான செல்வம் என்பது பகிர்தல்
ஒரு மனிதன்
எவ்வளவு வைத்திருக்கிறான்
என்பது முக்கியமில்லை.
👉 எவ்வளவு பேருக்கு பயன்படுகிறான்
என்பதே முக்கியம்.
🌿 இறுதி சமூகச் சிந்தனை
**ஒரு நோட்டு சுழன்றால்
ஒரு நாள் வாழ்வுகள் நகரும்.
செல்வம் சுழன்றால்
ஒரு சமூகம்
முன்னேறும்.**
