ഋതുനന്ദനം... Part 149 "ദേവേട്ടാ... എഴുന്നേൽക്ക്"... രാത്രിയുടെ അന്ത്യയാമത്തിലെപ്പോഴോ ഒന്ന് മയങ്ങിയ ദേവദത്തനെ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ വിളി ഉണർത്തി. പതിയെ മിഴികൾ തുറന്ന ദേവദത്തൻ അത്ഭുതപരതന്ത്രനായിപ്പോയി... സ്വർണ്ണക്കസവ് നിറഞ്ഞ വെള്ളപ്പുടവയണിഞ്ഞ് അഴിച്ചിട്ട നീണ്ടിട തൂർന്ന മുടിയുമായി പ്രണയാംശുവൊഴുകുന്ന ഇന്ദീവരനയനവദനയായൊരു മന്ദസ്മിതത്തോടെ തന്നെ വിളിച്ചുണർത്തുന്ന ശ്രീലക്ഷ്മിയേയായിരുന്നു ദേവദത്തൻ കണ്ടത്.... ലച്ചുവിവിടെ വന്ന ദിനം തൊട്ട് പലപ്പോഴും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു ഇത് പോലെ വിളിച്ചുണർത്തുന്ന ഒരു ദിനത്തെ കുറിച്ച്. ഇന്നത് യാഥാർഥ്യമായിരിക്കുന്നു. ലച്ചുവിന് ഇന്ന് പതിവിലധികം സൗന്ദര്യമേറിയത് പോലെ തോന്നിപ്പോകുന്നു.... ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ അഴകാസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് ദേവദത്തനൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ ചിന്തിച്ചു... ദേവദത്തൻ തന്റെ നേരെ ഇമകളനക്കാതെ നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്ത് അവളറിയാതെ വ്രീളയുടെ ചാരുകാന്ത ശോണിമ പടർന്നിറങ്ങി.... "ദേവേട്ടാ... എഴുന്നേറ്റ് കുളിച്ചു വാ...നമുക്കൊന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയിട്ട് വരാം"... ദേവദത്തന്റെ നേരെ തന്റെ കൈയിലിരുന്ന തോർത്ത് നീട്ടിക്കൊണ്ട് ശ്രീലക്ഷ്മി മൊഴിഞ്ഞു... ദേവദത്തൻ മറുപടിയൊന്നും പറയാതെയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ കൈയിൽ നിന്നുമാ തോർത്തു വാങ്ങിക്കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു.... തോർത്തും കൊണ്ട് കുളിമുറിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ആ തോർത്തിൽ നനവ് പറ്റിയിരിക്കുന്നത് ദേവദത്തൻ ശ്രദ്ധിച്ചു... ആ തോർത്ത് മുണ്ടയാൾ തന്റെ നാസികയിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. അതിൽ നിന്നും കാച്ചെണ്ണയുടെയും വാസന സോപ്പിന്റെയും അത് കൂടാതെ മറ്റൊരു ഗന്ധവും അയാളുടെ നാസികയിലേക്ക് ഒഴുകിയിറങ്ങി.... തന്റെ ലച്ചുവിന്റെ ഗന്ധം.... ഒരു പാട് കാലത്തിനു ശേഷമിന്നാണ് ഇത് പോലെ തോർത്ത് മുണ്ടിൽ നിന്നുമതൊക്കെ അനുഭവിക്കുന്നത്... ആനന്ദഭരിതനായ ദേവദത്തൻ കുളിമുറിയിൽ കയറുന്നതിന് മുമ്പൊന്ന് ശ്രീലക്ഷ്‌മിയുടെ നേരെ നോട്ടമയച്ചു... വിതുന്നക വർണ്ണ നയനങ്ങളിൽ പ്രണയഗഭസ്ഥികളൊഴുക്കിക്കൊണ്ട് തന്റെ നേർക്കൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ സ്മരശരങ്ങളെയ്യുന്ന ശ്രീലക്ഷ്മിയെ നോക്കി ദേവദത്തനൊരു പുഞ്ചിരിച്ചു... തുടർന്നയാൾ കുളിയ്ക്കുവാനായി കയറി.... കുളിച്ചു കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയ ദേവദത്തന്റെ കൈയിലേക്ക് കട്ടിലിൽ തേച്ചു മടക്കി വച്ചിരുന്ന കസവു മുണ്ടും കുർത്തയും ശ്രീലക്ഷ്മി എടുത്തു കൊടുത്തു... ഇവളിതൊക്കെ എവിടെ നിന്നും എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നാവോ... ശ്രീലക്ഷ്മി തന്റെ നേരെ നീട്ടിയ വസ്ത്രങ്ങൾ വാങ്ങുമ്പോൾ ദേവദത്തനൊരു അമ്പരപ്പോടെ ചിന്തിച്ചു... "ദേവേട്ടാ... ഇങ്ങനെ അമ്പരക്കേണ്ട.. നമ്മുടെ മുറിയിലെ അലമാര തപ്പി നോക്കിയപ്പോഴാ രാമേട്ടൻ തേച്ചു മടക്കി വച്ചിരിക്കുന്ന ഈ മുണ്ടും കുർത്തയും കണ്ടത്. അതിങ്ങോട്ട് എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നു"... ശ്രീലക്ഷ്മിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ മൊഴിഞ്ഞു... തുടർന്ന് വസ്ത്രങ്ങൾ അണിയുവാനാരംഭിച്ച ദേവദത്തൻ നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് എല്ലാം ധരിച്ചു.... വസ്ത്രങ്ങൾ അണിഞ്ഞു ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു ശ്രീലക്ഷ്മിയെയൊന്ന് നോക്കിയ ദേവദത്തൻ കണ്ടത് തന്നെയാദ്യമായിട്ടെന്നവണ്ണം ശ്രീലക്ഷ്മി നോക്കി നിൽക്കുന്നതായിരുന്നു.. ദേവദത്തനെ തന്നെ നോക്കി നിന്ന ശ്രീലക്ഷ്മി ഉടനെ കൈകളിലെന്തോ പിടിച്ചിരുന്നത് ദേവദത്തന് നേരെ നീട്ടി... ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ കൈകളിലേക്ക് നോക്കിയ ദേവദത്തന് സന്തോഷമടക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.... ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ നീട്ടിപ്പിടിച്ച കൈകളിൽ ദേവദത്തൻ കണ്ടത് ഒരു ജോഡി പൊന്നിൻക്കൊലുസുകളായിരുന്നു... വിവാഹശേഷം താൻ ലച്ചുവിനായി പണിത പൊന്നിൻക്കൊലുസ്സുകൾ... ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ കൈയിൽ നിന്നുമാ കൊലുസ്സുകൾ വാങ്ങുമ്പോൾ ദേവദത്തൻ അതിയായ ആഹ്ലാദത്തോടെ ചിന്തിച്ചു... ശ്രീലക്ഷ്മി ദേവദത്തനോട് അണിഞ്ഞു തരുവാൻ കണ്കളാൽ ആംഗ്യം കാണിച്ചു കൊണ്ട് തന്റെ പുടവ അല്പമൊന്നുയർത്തി തന്റെ പാദങ്ങളെ അനാവൃതമാക്കി... ദേവദത്തൻ ഒറ്റക്കാലിൽ മുട്ടു കുത്തിയിരുന്നു ശ്രീലക്ഷ്മി നീട്ടിയ വലത് പാദം തന്റെ കാൽമുട്ടിലേക്ക് വച്ചു. അഗ്നിശിഖാ വർണ്ണം തൂകിയ ആ പാദാരവിന്ദത്തിൽ ദേവദത്തൻ കൊലുസ്സണിയുവാനാരംഭിച്ചു. കൊളുത്തുകൾ മുറുകിയില്ലെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ അയാൾ തന്റെ മുഖം താഴ്ത്തി പല്ലുകൾ കൊണ്ട് മുറുക്കി. ദേവദത്തന്റെ നിശ്വാസങ്ങൾ തന്റെ പാദത്തെ തഴുകിയപ്പോൾ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മനസ്സാകെ തരളിതമായി... കൊലുസിട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദേവദത്തൻ ശ്രീലക്ഷ്മിയെ ഒന്ന് തലയുയർത്തി നോക്കി. തന്റെ പ്രവൃത്തികളെയൊരു പ്രണയാർദ്രമായ മന്ദഹാസത്തോടെ സാകൂതം വീക്ഷിച്ചു നിൽക്കുന്ന ശ്രീലക്ഷ്മിയെ കണ്ട ദേവദത്തന്റെ മനസ്സ് പ്രണയാർദ്രമായി... തുടർന്ന് ദേവദത്തൻ ശിരസ്സ് താഴ്ത്തി കൈരവദലങ്ങളെ പോലെ മൃദുലമായ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ പാദത്തിൽ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി. ശേഷമൊന്ന് തലയുയർത്തിയപ്പോൾ ദേവദത്തൻ കണ്ടു കപോലങ്ങളിൽ പീതകാവേരമണിഞ്ഞു ത്രപാമുഖിയായി നിൽക്കുന്ന ശ്രീലക്ഷ്മിയെ... തുടർന്ന് ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ ഇടത്തെ കാലപ്പാദത്തിലും ദേവദത്തൻ കൊലുസ്സണിഞ്ഞു കൊടുത്തു.... പ്രണയഗഭസ്ഥികൾ ഒഴുകുന്ന നീലാംബുജങ്ങളോടെ ശ്രീലക്ഷ്‌മിയാ പ്രവൃത്തികൾ നോക്കി നിന്നു... കൊലുസ്സുകൾ അണിയിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദേവദത്തൻ എഴുന്നേറ്റു. അയാളുടെ മിഴികൾ ശ്രീലക്ഷ്മിയിൽ പതിഞ്ഞു.... "ദേവേട്ടാ... ഒരു മിനിറ്റ്"... തന്നെയും നോക്കി നിൽക്കുന്ന ദേവദത്തനോട് അപ്രകാരം മൊഴിഞ്ഞിട്ട് ശ്രീലക്ഷ്മി ടേബിളിന് അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവൾ തന്റെ ബേഗിൽ കൈയിട്ടു എന്തോ എടുക്കുന്നത് ദേവദത്തൻ ശ്രദ്ധിച്ചു... നിമിഷങ്ങൾക്കകം കൈയിലെന്തോ എടുത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് ശ്രീലക്ഷ്മി അയാൾക്കടുത്തേക്ക് വന്നു... ദേവദത്തന്റെ മുന്നിലെത്തിയ ശ്രീലക്ഷ്മിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ തന്റെ കൈയിലുള്ള വസ്തു അയാൾക്ക് നേരെ നീട്ടി.... ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ കൈയിലൊരു കുങ്കുമച്ചെപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ ദേവദത്തൻ അമ്പരപ്പോടെ അവളെ നോക്കി.... "ലച്ചൂ... ഇത്"....? ദേവദത്തനൊരു സംശയത്തോടെ കുങ്കുമച്ചെപ്പിലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് ശ്രീലക്ഷ്മിയോട് തിരക്കി.... "രാമേട്ടൻ പോകുന്നതിനു മുമ്പൊരു ദിവസം തന്നതാ. അദ്ദേഹം ഹരിദ്വാർ പോയപ്പോൾ കൊണ്ട് വന്നത്"... ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ കുങ്കുമച്ചെപ്പ് തുറന്നു കൊണ്ട് ശ്രീലക്ഷ്മി ദേവദത്തന് മറുപടി കൊടുത്തു... തുടർന്ന് ശ്രീലക്ഷ്മിയാ കുങ്കുമം അണിയിച്ചു കൊടുക്കാൻ ദേവദത്തനോട് മിഴികളാൽ ആംഗ്യം കാണിച്ചു... ഉള്ളിൽ നുരഞ്ഞു പൊന്തിയ ആഹ്ലാദത്തോടെ ദേവദത്തനുടനെയാ ചെപ്പിൽ നിന്നുമൊരു നുള്ള് കുങ്കുമമെടുത്ത് ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ സീമന്തരേഖയിൽ അണിയിച്ചു. നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ മിഴികളടച്ചു കൊണ്ട് ആ കുങ്കുമം സ്വീകരിച്ചു.... കുങ്കുമമണിയിച്ച ശേഷം ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്തേക്കൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ നോട്ടമെറിഞ്ഞ ദേവദത്തൻ നമ്രശിരസ്കയായി തന്റെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്ന ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ താടിത്തുമ്പിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടുയർത്തി അവളുടെ നീലമിഴികളിലേക്ക് നോട്ടമൊന്ന് കൂടി പതിപ്പിച്ചു.... പ്രണയസാഗര വീചികൾ അലയടിക്കുന്ന ആ നീലമിഴികളിൽ ദേവദത്തൻ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ പതിപ്പിച്ചു. അയാളുടെ ചുണ്ടുകൾ പതിയവേ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ ഇരു മിഴികളും കൂമ്പിയടഞ്ഞു.... ================================== മുറ്റത്ത് നിന്ന് ഓരോന്ന് സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് ചെടികൾക്ക് വെള്ളം പകരുകയായിരുന്നു ആ സമയം അഭിരാമിയും മിത്രയും. മൂന്നാല് ദിവസമായിട്ടു ദേവദത്തന് ചായ കൊണ്ട് കൊടുക്കുന്നത് ശ്രീലക്ഷ്മി തന്നെയായത് കൊണ്ട് രാവിലെ മിത്രയും കിച്ചനിൽ കയറാറില്ല. ഇരുവർക്കും സംസാരിക്കാനുണ്ടായിരുന്നത് തലേന്ന് നടന്ന കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ചായിരുന്നു. ഇന്നലെ അറിഞ്ഞ സത്യങ്ങൾ തങ്ങളുടെ അച്ഛനമ്മമാരെ എത്രത്തോളം തകർത്തിരിക്കുമെന്ന യാഥാർഥ്യത്തെ കുറിച്ച് ഇരുവരും സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കവേ പൂമുഖത്തെത്തിയ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ രൂപം ഇരുവരുടെയും മിഴികളിൽ പതിഞ്ഞു... തുടർന്ന് പൂമുഖത്ത് നിന്നും മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങിയ ശ്രീലക്ഷ്മിയെ കണ്ടപ്പോൾ അഭിരാമിയും മിത്രയും അമ്പരന്നു പോയി. അമ്പരപ്പ് നിറഞ്ഞ ഭാവത്തോടെ ഇരുവരും പരസ്പരം നോക്കി... കസവു സെറ്റ് സാരിയുടുത്ത് നീണ്ട മുടിയഴിച്ചിട്ട് ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അങ്കണത്തിലേക്കിറങ്ങിയ അമ്മയെ ഇരുവരുമൊന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി... വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാദ്യമായിന്ന് അമ്മ സീമന്ദരേഖയിൽ കുങ്കുമമണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. തങ്ങളാദ്യമായി കാണുന്ന കാഴ്ച. ആ കുങ്കുമച്ചെമപ്പ് അമ്മയിലൊരു പ്രത്യേക ചൈതന്യം നിറച്ചിരിക്കുന്നത് പോലെയുളവായി അഭിരാമിയ്ക്കും മിത്രയ്ക്കും..... അമ്മയിന്ന് എന്നത്തെക്കാളും സുന്ദരിയായിരിക്കുന്നു. സുന്ദരിയെന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോരാ. അതി സുന്ദരിയെന്ന് പറയണം... ഒന്ന് കൂടി പ്രായം കുറഞ്ഞത് പോലെയുണ്ട് അമ്മയ്ക്ക്.... അഭിരാമി അമ്പരപ്പും അത്ഭുതവും നിറഞ്ഞ മിഴികളുമായി മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു.... പിന്നാലെ ശുഭവസ്ത്രധാരിയായി ദേവദത്തനും ഇറങ്ങി വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അഭിരാമിയുടെയും മിത്രയുടെയും മിഴികളൊന്ന് തിളങ്ങി...അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ഒരുമിച്ചു കണ്ടപ്പോൾ അഭിരാമിയുടെയും മിത്രയുടെയും മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞ ആമോദത്തിൻ ശംഖൊലികൾ ഇരുവരുടെയും വദനങ്ങളിൽ പ്രകടമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു.... "ആരായിത്...ശ്രീകോവിലിൽ നിന്നും ദേവി നേരിട്ടിറങ്ങി വന്നതാണോ"...? ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ നേരെ നോക്കിയൊരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ അഭിരാമി ചോദിച്ചു... "അതേലോ... അവിടിരുന്നു ബോറടിച്ചപ്പോൾ ഒന്ന് പുറത്തിറങ്ങാമെന്ന് കരുതി"... അഭിരാമി ചോദിച്ച അതേ ടോണിലൊരു ചിരിയോടെ ശ്രീലക്ഷ്മി മറുപടി കൊടുത്തു... ഈ നിമിഷങ്ങളിൽ മിത്രയുടെ നോട്ടം അമ്മയുടെ മുഖത്തായിരുന്നു.... അമ്മയുടെ സൗന്ദര്യം ഏഴിരട്ടിയായി വർദ്ധിച്ചത് പോലെ തോന്നിയപ്പോൾ മിത്രയ്ക്ക്... ഇത്രയും കാലം കാണാത്തൊരു പ്രസന്നതയും എടുപ്പും അമ്മയിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു...മിത്ര അഭിമാനത്തോടെ ചിന്തിച്ചു... "തമ്പുരാട്ടി എങ്ങോട്ടാ രാവിലെ തന്നെ"..? കുസൃതിയോടെയുള്ള അഭിരാമിയുടെ വീണ്ടുമുള്ള ചോദ്യം മിത്രയുടെ കാതുകളിൽ പതിഞ്ഞു... "അതോ... നിനക്കൊരു കല്യാണാലോചന വന്നിട്ടുണ്ട്. ചെറുക്കന്റെ വീട് വരെയൊന്ന് പോകുവാ. മാതാപിതാക്കൾക്ക് കുറച്ചു ഉത്തരവാദിത്തം ഉള്ളത് കൊണ്ട് അച്ഛനും ഞാനും കൂടിയൊന്ന് പോയി കാണാമെന്ന് വച്ചു"... ശ്രീലക്ഷ്മി അഭിരാമിയെ നോക്കി കളിയാക്കുന്നത് പോലെ മറുപടി നൽകി... അമ്മയുടെയും മകളുടെയും സംഭാഷണങ്ങൾ കേട്ട് നിന്ന ദേവദത്തന്റെ മുഖത്തൊരു ചിരി വിടർന്നു.... "അയ്യോടാ... അമ്മയിത്രയ്ക്ക് അഡ്വാൻസ് ആയോ... ആട്ടെ ഇതെന്താ അമ്മയുടെ ചുണ്ടിനു പറ്റിയത്"...? ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ അതേ ടോണിൽ അഭിരാമിയുടെ ചോദ്യമുയർന്നു... അഭിരാമിയുടെ ചോദ്യം ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ ഉള്ളിലൊരു ചമ്മൽ നിറച്ചു.... "അതൊരു ഉറുമ്പ് കടിച്ചതാ"...ചമ്മൽ മറച്ചു കൊണ്ട് ശ്രീലക്ഷ്മി ഒഴുക്കൻ മട്ടിൽ മറുപടി നൽകി... "ഏതായാലും ആ ഉറുമ്പ് നല്ല ബോധവും വിവരവുമുള്ള കൂട്ടത്തിലാ... അച്ഛന്റെ ചുണ്ടിലും അത് പോലെ കടിച്ചിരിക്കുന്നു"...ദേവദത്തന്റെ നേരെ നോക്കിക്കൊണ്ട് അഭിരാമിയൊരു പൊട്ടിച്ചിരിയോടെ ശ്രീലക്ഷ്മിയ്ക്ക് മറുപടി നൽകി... അഭിരാമിയുടെ മറുപടിയിൽ ദേവദത്തന്റെയും ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെയും ഉള്ളിലൊരു പോലെ ചമ്മൽ നിറഞ്ഞു... "നന്നായിപ്പോയി... എന്തൊക്കെയാ പെണ്ണിന് അറിയേണ്ടത്... ദേവേട്ടാ നമുക്ക് ഇറങ്ങാം"...മുഖത്തെ ചമ്മൽ മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടൊരു കപടഗൗരവം എടുത്തണിഞ്ഞ് അഭിരാമിയ്ക്ക് മറുപടി നൽകിയ ശ്രീലക്ഷ്മി ദേവദത്തനോടായി മൊഴിഞ്ഞു കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നടന്നു.... തുടർന്ന് ശ്രീലക്ഷ്മിയും ദേവദത്തനും കാറിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി... ശ്രീലക്ഷ്മി നടക്കുമ്പോൾ കൊലുസ്സിന്റെ കിലുക്കം കാതുകളിൽ പതിഞ്ഞപ്പോൾ അഭിരാമിയത് ശ്രദ്ധിച്ചു... അമ്മ കൊലുസ്സുകൾ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. തങ്ങൾ വളർന്നതിനു ശേഷം ആദ്യമായിട്ടാണ് അമ്മ കൊലുസ്സുകൾ അണിയുന്നത്. അമ്മ നടക്കുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക താളത്തിലാ കൊലുസ്സുകളുടെ മണിക്കിലുക്കം കാതുകൾക്ക് ഇമ്പമായ രീതിയിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വെറുതെയല്ല അച്ഛൻ കഥയിൽ അമ്മയുടെ പദവിന്യാസങ്ങളെ പറ്റി വർണ്ണിക്കുമ്പോൾ ഈ കൊലുസ്സുകളുടെ കിലുക്കങ്ങളെ കുറിച്ചു വർണ്ണിച്ചിരിക്കുന്നത്.... കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു നീങ്ങുന്ന തന്റെ അച്ഛനമ്മമാരെ നോക്കികൊണ്ട് അഭിരാമിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ ചിന്തിച്ചു.. "ചേച്ചി"...മിത്ര അഭിരാമിയുടെ ചുമലിൽ കൈ വച്ചു കൊണ്ട് വിളിച്ചു... അഭിരാമിയൊരു നിറപുഞ്ചിരിയോടെ മിത്രയെ നോക്കി.... ചേച്ചിയുടെ മുഖം ആനന്ദത്താൽ പ്രകാശമാനമായിരിക്കുന്നതായും മിഴികളിൽ അഭിമാനം നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്നതായും മിത്രയ്ക്കനുഭവപ്പെട്ടു... "ശരിയ്ക്കും ശിവപാർവതിമാർ തന്നെ. ദൈവം ഇരുവരെയും സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നത് തന്നെ തമ്മിലൊരുമിക്കാനാണെന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്നു അല്ലേ ചേച്ചി"...? അഭിരാമിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയൊരു അഭിമാനത്തോടെ മിത്ര ചേച്ചിയോട് തിരക്കി... അഭിരാമിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അതേയെന്ന അർത്ഥത്തിൽ തലയാട്ടി. അവളുടെ മിഴികളിൽ അതിയായ ആഹ്ലാദം തുളുമ്പി നിൽക്കുന്നത് മിത്ര ശ്രദ്ധിച്ചു... "ചേച്ചി... രണ്ട് പേർക്കും ഒന്ന് കൂടി പ്രായം കുറഞ്ഞ പോലെയുണ്ട്. പണ്ടത്തെ ഫോട്ടോയിൽ കാണുന്നത് പോലെയല്ലേ ഇപ്പോഴും. രണ്ട് പേരും അമൃത് വല്ലതും കഴിച്ചിട്ടുണ്ടോ"...? മിത്രയൊരു സംതൃപ്തി നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ അഭിരാമിയോട് ചോദിച്ചു.... "ഇരുവരും മനസ്സിലിട്ട് പരസ്പരം പൂജിച്ചു നടക്കുവല്ലേ പിന്നെങ്ങനെ പ്രായം കൂടും"....അഭിരാമിയൊന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മിത്രയ്ക്ക് മറുപടി നൽകി.... "ചേച്ചി... എന്നാലും എനിക്ക് ചെറിയൊരു ഭയമുണ്ടായിരുന്നു എല്ലാം അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മയെന്തെങ്കിലും കടുംകൈ ചെയ്യുമോ എന്ന്".... മിത്രയൊരു ഭയപ്പാടോടെ അഭിരാമിയോട് മൊഴിഞ്ഞു... "അങ്ങനെ ചിലപ്പോൾ നടക്കുമായിരുന്നു"....അഭിരാമി മിത്രയ്ക്ക് മറുപടി നൽകി.... "ചേച്ചി".... മിത്രയൊരു അന്താളിപ്പോടെ അഭിരാമിയെ വിളിച്ചു... "അതേ മിത്തൂ... ഇന്നലെ അമ്മ നമ്മുടെ മുറിയിൽ വന്നിരുന്നു. നമ്മൾ ഉറങ്ങിയെന്നു കരുതി മുറിയിലേക്ക് വന്ന അമ്മയുടെ വരവിലും പോക്കിലുമൊക്കെ എന്തോ ഒരു പന്തികേട് എനിക്ക് തോന്നിയപ്പോൾ ഞാനെഴുന്നേറ്റ് അമ്മയറിയാതെ അമ്മയെ പിന്തുടർന്നു..." "അമ്മ നേരെ പോയത് കിച്ചനിലേക്ക് ആയിരുന്നു. അവിടെ നിന്നും അമ്മ കീടനാശിനി എടുത്തു കുടിക്കുവാനൊക്കെ ഒരുങ്ങിയതാ... പെട്ടെന്നെന്തോ ചിന്തിച്ച പോലെ അമ്മ അതവിടെ വച്ചു നേരെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോകുന്നതും അവിടെ കിടന്ന അച്ഛന്റെ കാലിൽ വീണു കരയുന്നതുമാണ് പിന്നെ ഞാൻ കണ്ടത്... തുടർന്ന് ദേവേട്ടനും ലച്ചൂട്ടിയും ജോയിന്റ് ആവുന്നത് കാണുവാനും കഴിഞ്ഞു"... അഭിരാമി തലേ ദിവസം താൻ സാക്ഷ്യം വഹിച്ച രംഗങ്ങൾ മിത്രയോട് വിവരിച്ചു.... അഭിരാമി പറഞ്ഞതെല്ലാം കേട്ട മിത്ര വായ് പൊളിച്ചു കൊണ്ട് നിന്ന് പോയി... "ചേച്ചി... അപ്പോൾ അച്ഛനും അമ്മയും ഇന്നലെ ഒരു മുറിയിലാണോ കിടന്നത്"...? മിത്ര അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ മുഖഭാവങ്ങളോടെ തിരക്കി.... മറുപടിയായി അഭിരാമി അതേയെന്ന് തല കുലുക്കി... "മിത്തൂ... നമുക്ക് ഒന്ന് പുറത്തൊക്കെ പോയി കറങ്ങിയിട്ട് വരാം...ഇന്നത്തെ ദിവസമീ വീട്ടിൽ ദേവേട്ടനും ലച്ചൂട്ടിയും പ്രണയിച്ചു നടന്നോട്ടെ".... അഭിരാമി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മിത്രയോട് മൊഴിഞ്ഞു... മിത്രയും അത് ശരി വച്ചു.... തുടന്നിരുവരും പൂമുഖത്തേക്ക് കയറുവാനൊരുങ്ങി... "ദേവേട്ടാ...ദേവേട്ടൻ എന്റെ ചുണ്ടൊരു പരുവമാക്കിക്കളഞ്ഞല്ലോ.. നമ്മുടെ മൂത്ത സന്താനത്തിന്റെ ചോദ്യത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ഞാനാകെ ചമ്മിപ്പോയി... പല കാര്യങ്ങളിലും അവൾ ദേവേട്ടന്റെ കാർബൺ കോപ്പിയാ...എല്ലാം കണ്ടു പിടിച്ചു കളയും"...കാറിൽ കയറിയിരുന്നു വണ്ടി എടുക്കാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ വാക്കുകളിൽ അല്പം പരിഭവമണിഞ്ഞു കൊണ്ട് ശ്രീലക്ഷ്മി ദേവദത്തനോട് പറഞ്ഞു... "അതു കൊള്ളാം....അവളെന്റെ ചെവിയ്ക്ക് പിന്നിലേക്ക് നോക്കാതെ നിന്നത് ഭാഗ്യം...ആ നഖം കൊണ്ടത് പോലെയുള്ള പിടിത്തമല്ലായിരുന്നോ.. കുളിക്കുമ്പോൾ നല്ല നീറ്റൽ ആയിരുന്നു"... തന്റെ ചെവിയ്ക്ക് പിന്നിലെ നഖക്ഷതങ്ങൾ കാണിച്ചു കൊണ്ട് ദേവദത്തൻ ശ്രീലക്ഷ്മിയോട് പറഞ്ഞു... "പോട്ടെ നരസിംഹം... തല്ക്കാലം ഇത് വാങ്ങി ആശ്വസിക്ക്"... ആ നഖക്ഷതങ്ങളിൽ ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് ശ്രീലക്ഷ്മി മൊഴിഞ്ഞു... ദേവദത്തൻ ശ്രീലക്ഷ്മിയെ നോക്കിയൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു... തുടർന്ന് ദേവദത്തൻ വണ്ടിയെടുത്തു... ================================== വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ക്ഷേത്രത്തിൽ ദേവദത്തനോടൊപ്പം എത്തിച്ചേർന്ന ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മനസ്സ് ഒരായിരം തവണ ദേവിയോട് മാപ്പിരക്കുകയായിരുന്നു. ഉള്ളിൽ നിന്നെല്ലാം തികട്ടി വന്നപ്പോൾ അവളുടെ മിഴികൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. തൊഴുതതിന് ശേഷം ദേവദത്തന്റെ നേരെ നോക്കിയ ശ്രീലക്ഷ്‌മി കണ്ടത് ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ തന്റെ മേൽ നോട്ടമയച്ചു നിൽക്കുന്ന ദേവദത്തനെയാണ്... "ദേവേട്ടാ... ശ്രീകോവിൽ അവിടെയാണ്"...ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ശ്രീകോവിലിനു നേരെ മിഴികളാൽ ആംഗ്യം കാണിച്ചു കൊണ്ട് ശ്രീലക്ഷ്മി ദേവദത്തനോട് മൊഴിഞ്ഞു... പണ്ടും ശ്രീലക്ഷ്മി തന്നോട് പറയാറുണ്ടായിരുന്നത് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം കേട്ടപ്പോൾ ദേവദത്തന്റെ മനസ്സിലും ചിരി പൊട്ടി... "എന്റെ ദേവി ശ്രീകോവിലിനു പുറത്താണ്"...ദേവദത്തൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ശബ്ദം താഴ്ത്തി ശ്രീലക്ഷ്മിയ്ക്ക് മറുപടി നൽകി... വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷവും ദേവദത്തനിൽ നിന്നാ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മുഖം വ്രീളയാൽ അരുണാഭമായി.... കഴിപ്പിച്ച വഴിപാടുകളുടെ പ്രസാദം ലഭിച്ചപ്പോൾ ശ്രീലക്ഷ്മി തന്റെ കൈരവദല കരാംഗുലികളാൽ ദേവദത്തന്റെ നെറ്റിയിൽ ചന്ദനം അണിയിക്കവേ ചന്ദനം ചാലിച്ചതിന്റെ ഇളം തണുപ്പ് തന്റെ മനോസികതലങ്ങളെ നനവണിയിക്കുന്നത് പോലൊരു പ്രതീതിയുളവായ് ദേവദത്തനിൽ... തന്റെ കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്ന താലിയിൽ ശ്രീലക്ഷ്‌മി ചന്ദനം തൊടുമ്പോൾ ദേവദത്തൻ അതിയായ ആഹ്ലാദത്തോടെ അത് നോക്കി നിന്നു.... പഴയ ഓർമ്മകൾ അയവിറക്കി ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രദക്ഷിണം നടത്തി യതിന് ശേഷം മടങ്ങിയ ഇരുവരുടെയും യാത്ര അവസാനിച്ചത് ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ അച്ഛനമ്മമാരുടെ അസ്ഥിത്തറകളിൽ ആയിരുന്നു... ശ്രീലക്ഷ്മി അച്ഛനമ്മമാരോടും താൻ ചെയ്തതിനു മാപ്പപേക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് പ്രാർത്ഥനയിൽ മുഴുകി.... പൊടുന്നനെയൊരു ഇളം തെന്നൽ തന്നെ സ്നേഹപൂർവ്വം വന്ന് പൊതിയുന്നത് ശ്രീലക്ഷ്മിയറിഞ്ഞു.... അല്പനിമിഷങ്ങൾ പ്രാർത്ഥനയിൽ മുഴുകിയതിനു ശേഷം ശ്രീലക്ഷ്മി ദേവദത്തന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയ മിഴികളിലെ നീർക്കണങ്ങൾ ദേവദത്തൻ തന്റെ കൈ വിരലുകളാൽ തൂത്തെറിഞ്ഞു.... ഒരേങ്ങളോടെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ ദേവദത്തൻ തഴുകി കൊണ്ട് ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... തുടർന്ന് അൽപനേരം ഇരുവരും ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ വീടിന്റെ പൊളിഞ്ഞ ഉമ്മറത്തിരുന്നു തങ്ങളുടെ പഴയ കാലത്തിൻ ഓർമ്മകളിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു കൊണ്ടിരുന്നു.... കുറേ സമയം ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ വീട്ടിൽ ചെലവിട്ട് തങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ എത്തുമ്പോൾ ഇരുവരുടെയും മനസ്സ് പഴയ ദേവേട്ടനിലും ലച്ചുവിലും എത്തിയിരുന്നു... അതിനിടെ പുറത്ത് പോകുന്ന വിവരം അഭിരാമി ഇരുവരെയും വിളിച്ചു അറിയിച്ചിരുന്നു.. വീട്ടിലവർ തങ്ങളുടെ പ്രണയനിമിഷങ്ങൾ ലോഭമില്ലാതെ പരസ്പരം പകർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.... ഇരുവരുടെയും മനസ്സിൽ നിന്നും വേർപാടിന്റെ ഓർമ്മകൾ മാഞ്ഞു പോയത് പോലെയായിരുന്നു.... മുതിർന്ന രണ്ട് കുട്ടികളുടെ അച്ഛനമ്മമാരാണെന്ന് മറന്നു ശ്രീലക്ഷ്മി പണ്ടത്തെപ്പോലെ ദേവദത്തനോട് കുസൃതികൾ കാട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ദേവദത്തനാവട്ടെ അതെല്ലാം ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് അന്നത്തെ പോലെയവളെ ചൊടിപ്പിച്ചു കൊണ്ടുമിരുന്നു... തങ്ങളുടെ പ്രണയനിമിഷങ്ങളിൽ മുഴുകി ഇരുവരും തൊടിയിലെ പുളി മരത്തിനു കീഴിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.... പുളി പറിക്കുവാനായി പുളി മരത്തിൽ കയറാനൊരുങ്ങിയ ദേവദത്തനെ ശ്രീലക്ഷ്മി തടഞ്ഞെങ്കിലും അയാളത് വക വച്ചില്ല. അയാൾ മരത്തിൽ കയറി കുറച്ച് പുളികൾ പറിച്ചു താഴേക്ക് ഇട്ടപ്പോൾ ശ്രീലക്ഷ്മി പണ്ടത്തെപ്പോലെ മരത്തിന് ചുവട്ടിൽ ഓടി നടന്നു കൊണ്ടതെല്ലാം പെറുക്കിയെടുത്തു... തുടർന്ന് അങ്കണത്തിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ ദേവദത്തൻ ശ്രീലക്ഷ്മിയെ ഇരു കൈകളാലും കോരിയെടുത്തു. ദേവദത്തന്റെ കഴുത്തിലൂടെ ഇരു കൈകളും ചുറ്റി അയാളുടെ മിഴികളിലേക്ക് ശ്രീലക്ഷ്മി തന്റെ നീലനയനങ്ങളാൽ നോട്ടമെറിയുമ്പോൾ ദേവദത്തനറിഞ്ഞു തന്റെ പ്രാണനായവളുടെ നീലക്കടമ്പ് പൂത്ത സരസിജ നയനങ്ങളിൽ തുളുമ്പുന്ന അടങ്ങാത്ത പ്രണയത്തിൻ സരില്പതി വീചികളെ..... ഉച്ചയ്ക്ക് തനിയ്ക്കും ദേവദത്തനും മാത്രമായി ഭക്ഷണമൊരുക്കുമ്പോൾ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മനസ്സിൽ അനിർവചനീയമായൊരു ആനന്ദാനുഭൂതി നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു... പരസ്പരം ഉച്ചഭക്ഷണം ഊട്ടിയതിന് ശേഷം ഹാളിലെ ദിവാനിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ദേവദത്തൻ ശ്രീലക്ഷ്മിയോട് തനിയ്ക്കായ് ഒന്ന് രണ്ട് ചുവടുകൾ വയ്ക്കുവാനാവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ അവളയാൾക്കായ് ആമോദത്തോടെ ചുവടുകൾ വയ്ക്കുവാനാരംഭിച്ചു.... കുറച്ച് നേരം ചുവടുകൾ വച്ചതിന് ശേഷം ശ്രീലക്ഷ്മി ദിവാനിൽ ചാഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ദേവദത്തന്റെ അടുത്തു വന്നയാളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് തന്റെ ശിരസ്സ് ചായ്ച്ചു.... ശ്രീലക്ഷ്മിയെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ച ദേവദത്തനവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ടുകളമർത്തി.... "ലച്ചൂ... എന്താ നിർത്തിയത്"...? തന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടക്കുന്ന ശ്രീലക്ഷ്മിയോട് ദേവദത്തൻ തിരക്കി... "ദേവേട്ടാ... എന്തോ ഒരു തളർച്ച... ദേവേട്ടൻ വിഷമിക്കേണ്ട.. എന്റെ ചുവടുകളും നൂപുരധ്വനികളുമൊക്കെ എന്നും ദേവേട്ടന് മാത്രമുള്ളതല്ലേ".... ശ്രീലക്ഷ്മിയൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ ദേവദത്തന്റെ കവിളിൽ ചുംബനമർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു... മറുപടിയായി ദേവദത്തൻ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ ഇരുമിഴികളിലും തന്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി... തന്റെ പ്രാണനെയും പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു കൊണ്ട് ദിവാനിൽ ചാഞ്ഞു കിടക്കുമ്പോൾ ദേവദത്തന്റെ മിഴികളിൽ അറിയാതെ മയക്കം വന്നു മൂടി. അയാളുടെ നെഞ്ചിലേക്കമർന്നു കിടന്ന ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മിഴികളെയും നിദ്രാദേവത തഴുകിയണച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു അപ്പോഴേക്കും... തുടരും NB : ഒന്നര വർഷമായി ഋതുനന്ദനത്തോട് ഒപ്പമുള്ള യാത്ര അവസാനത്തിലേക്ക് അടുക്കുകയാണ്. ഉദ്ദേശിച്ച അവസാനം ഒരു പാർട്ടിൽ ഒതുങ്ങാത്തതിനാൽ അടുത്തൊരു പാർട്ട്‌ കൂടിയുണ്ടാകും… ഈ കഥ 2022 ഇൽ ഒരു മത്സരത്തിനു വേണ്ടി എഴുതി തുടങ്ങിയതായിരുന്നു. അതിനാൽ എന്റെ മുഴുവൻ പദസമ്പത്തുകളും സാഹിത്യവും ഒക്കെയീ കഥയിൽ പകർത്തുവാൻ ഞാൻ തീരുമാനമെടുത്തു. എന്നാൽ സമയബന്ധിതമായി തീർക്കാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ ഞാനീ കഥ sc #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #📙 നോവൽ യിലും കൂടി പോസ്റ്റുകയായിരുന്നു…