#📔 കഥ ഭാഗം ഒൻപത് നീയും ഞാനും പിന്നെ അവരും ഇടക്ക് ആളുകളൊഴിഞ്ഞപ്പോഴും മീനു മുന്നിലേക്ക് കയറി നിൽക്കാതെ എന്നെ ചാരി നിന്നു... സ്റ്റാൻഡിലെത്തി ബസ്സിറങ്ങി നാലുപാടും നോക്കി നാട്ടിലേക്കുള്ള ബസ് വരുന്ന അവിടേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ പരിചയക്കാരായി പലരെയും കണ്ടു... അവൾ വേഗം കൈപിടിച്ച് വലിച്ച് ഒരു ബസിന് പിറകിലേക്ക് നിർത്തി പറഞ്ഞു "ശാരദ അമ്മായി ഉണ്ട് അവിടെ... ഞാൻ കണ്ടു... നീ കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് വന്നാൽ മതി... അടുത്ത ബസിനായാലും മതി... ഒരുമിച്ച് പോകണ്ട..." അത് പറഞ്ഞ് കോഴിക്കോട് ബസുകൾ നിർത്തിയിട്ടതിന് പിറകിലൂടെ നടന്ന് പോകുമ്പോൾ ഇടക്കിടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ബസ്സ്റ്റാ്ഡിൽ നിന്നും കുറച്ച് ചൂടുകടല വാങ്ങി കൊറിച്ചു കൊണ്ട് നാട്ടിലേക്കുള്ള ബസ് വരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് നടന്നു... പണി കഴിഞ്ഞ് ബസ് കാത്തു നിന്ന മനോജ് അടുത്തേക്ക് വന്ന് ചോദിച്ചു "രാവിലെ പോനനിട്ട്  ഇതുവരെ നീ മടങ്ങി പോയില്ലേ..." "ഇല്ല അവന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോൾ ഊണുകഴിഞ്ഞ് പോയാൽ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു അങ്ങനെ നേരം പോയി" കുറച്ച് കടലയെടുത്ത് അവനു കൊടുത്ത് കുറച്ച് കടല കയ്യീലിട്ട്  ഞെരടി പൊരി ഊതി കളയുന്ന പോലെ കാണിച്ച്  മീനു നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി അവൾ മുടിയിഴകൾ ചെവിക്ക് പിറകിലേക്കൊതുക്കി ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കി അവളുടെ ചുണ്ടിലൊരു പുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു... അവൾ കയറിയ ബസിൽ തന്നെ കയറി നാട്ടിലെത്തി രണ്ടാളും രണ്ടു വഴികളിലൂടെ അപരിചിതരായി നടന്ന് വീട്ടിലെത്തി.. ഇടവഴിയിലൂടെ നടന്നു പോകുന്ന മീനുവിനെ ഒന്നുകൂടി നോക്കി... മാറിലേക്ക് പറ്റിചേർന്നവളിതാ അപരിചിതയായി നടന്നു പോകുന്നു... മനസിൽ കാൽപാടുകൾ ബാക്കിയാക്കികൊണ്ട്.. ഷർട്ടഴിച്ചിട്ട് കുളി കഴിഞ്ഞ് അകത്ത് കയറി അമ്മമ്മ കാര്യമായി സംസാരിച്ചില്ല.. ഇന്നത്തെ പോക്ക് തീരെ ഇഷ്ടപെടാത്തതാണല്ലോ.. അവൾ ചാരി നിന്ന അവളുടെ പുറംവിയർപ്പ് പടർന്ന ഷർട്ട് അലക്കാതെ അതുപോലെ മടക്കി വെച്ചു... അവളെ എപ്പോഴുമോർക്കാനായി അവളുടെ മണമറിയാനായി... പിറ്റേ ആഴ്ച കോയമ്പത്തൂരിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ എതിരെ നിന്നൊരു അംബാസിഡർ കാർ വരുന്നത് കണ്ടു അതിൽ സ്ത്രീകളും കുട്ടികളുമുണ്ടായിരുന്നു.. മോളോകുളത്തിന്റെ അവിടെ നിന്നും താഴോട്ടേക്ക് തിരിഞ്ഞ് വാര്യൻമാരുടെ പടിക്കൽ നിർത്തിയപ്പോൾ അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നവരാണെന്ന് കരുതി റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് നടന്നു വണ്ടി കയറി കേയമ്പത്തൂരെത്തിയപ്പോൾ ഏഴുമണിയായിരുന്നു... റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനരികിലെ ലോഡ്ജിലൊരു മുറിയെടുത്തു... രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കിടന്നു പിറ്റേന്നത്തെ പരീക്ഷയെ കുറിച്ചുള്ള ആധിയും മീനുവിന്റെ ഓർമ്മകളും മനസിനെ കീഴ്പ്പെടുത്തി... ഉറക്കം വരാതെ മുറിക്കുള്ളിൽ എണീറ്റ് നടന്നു ഇടക്ക് ജനാല തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി ചുവപ്പും പച്ചയും തെളിഞ്ഞ പലവഴി പോകുന്ന റെയിൽവേ ലൈനിലൂടെ ഏതൊക്കെയോ വണ്ടികൾ ഞരങ്ങി മൂളി വേഗം പ്രാപിക്കുന്നു... നെറ്റിയിലെ ലൈറ്റ് ഇരുട്ടിനെ തുളച്ച് കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് പായുന്നു... ചേങ്ങോട്ടുകാവിലെ കോമരത്തെപോലെ ഇടക്ക് കൂവിവിളിച്ച് ഓടിക്കിതച്ച് ഏതൊക്കെയോ വണ്ടികൾ നിർത്താതെ പായുന്നു... പ്ലാറ്റ്ഫോമിന് പിറകിലെ ഓടയിൽ നിന്ന് പെരുച്ചാഴികൾ പുറത്തിറങ്ങുന്നത് കാത്ത് തെരുവു പട്ടികൾ കൂട്ടം കൂടി നിൽക്കുന്നു.. തലയിൽ വട്ടത്തിൽ പൂചൂടിയ തമിഴത്തികൾ മുറുക്കി തുപ്പികൊണ്ട് റോഡിലേക്കിറങ്ങുന്നത് കണ്ടു... റൂമെടുത്തപ്പോൾ റൂംബോയി സെറ്റപ്പ് വേണോ എന്ന് ചോദിച്ചത് ഇവറ്റകളെ കരുതിയാവും... രാത്രിക്ക് പല വില പറയുന്നവർ..പലരാത്രിക്ക് പല വിലകൾ... ഒരു ശരീരവും... പുലർച്ചെക്കെപ്പോഴോ ഒന്ന് മയങ്ങി രാവിലെ എണീറ്റ് ബോർവെൽവെള്ളം തലയിൽ തട്ടിയപ്പോൾ മുടി കട്ടപിടിച്ച പോലെ തോന്നി... കുളികഴിഞ്ഞ് ഡ്രസ് മാറി ഹോട്ടലിൽ നിന്നും ഇഡ്ഡലിയും വടയും കഴിച്ച് പരീക്ഷാ സെന്റർ അന്വേഷിച്ച് കണ്ടുപിടിച്ചു... മിക്കവാറും തമിഴർതന്നെയായിരുന്നു കുറച്ച് മലയാളികളെ കണ്ടു... റെയിൽവേയിലേക്ക് മലയാളികളധികം വരുന്നില്ലെന്ന് തോന്നി... പരീക്ഷ നന്നായി എഴുതി... മിക്കവാറും അറിയുന്ന ചോദ്യങ്ങളായിരുന്നു.. ഉച്ചക്ക് രണ്ടുമണിക്കുള്ള ട്രെയിനിൽ കയറി പാലക്കാട് ഇറങ്ങി നാട്ടിലേക്കുള്ള ട്രെയിനിന് കാത്തു നിന്നു... അതിൽ കയറി നാട്ടിലെത്തുമ്പോൾ സന്ധ്യയായിരുന്നു...  കടയിൽ നിന്ന് നാല് കോഴിമുട്ടവാങ്ങി... കുറച്ച് പച്ചക്കറിയും... പരീക്ഷ നന്നായി എഴുതാനായതിൽ മനസിലൊരു സന്തോഷം തോന്നി... മേരേക്കാട്ടുകാരുടെ പാടത്ത് ട്രാക്ടർ അവസാന റൗണ്ട് പൂട്ടുന്നതിന്റെ പൊടി പാറുന്നത് കണ്ടു... നീളത്തിൽ വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു പോകുന്ന നടവരമ്പിന്റെ അറ്റത്തുള്ള കണ്ടത്തിൽ പച്ചക്കറിക്ക് വെള്ളം തിരിക്കുന്ന ഗോപാലേട്ടനെ കണ്ടപ്പോൾ ചോദിച്ചു "സന്ധ്യയായല്ലോ പണി നീർത്താറായില്ലേ..." "നിർത്താണ്... ഇന്ന് രാവിലെ പണിയുണ്ടായിരുന്നു അതോണ്ട് നനച്ചില്ല... ഇപ്പോഴാണ് ഒഴിവ് കിട്ടിയത്" "എന്നാൽ പണി നടക്കട്ടെ ഞാൻ പോണൂ.." വീടിന്റെ പടി കയറുമ്പോൾ അമ്മമ്മ നാമം ചൊല്ലാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു അകത്ത് കയറി ഡ്രസ് മാറി അടുക്കളയിൽ ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ പാത്രങ്ങളെല്ലാം കാലിയാണെന്ന് കണ്ട് അമ്മമ്മയോട് ചോദിച്ചു " ഇന്നൊന്നും വെച്ചില്ലേ... " " ഞാൻ പട്ടിണി കിടന്നാൽ നിനക്കെന്താ... നിനക്ക് നിന്റെ കാര്യമല്ലേ വലുത്" സന്ധ്യാ സമയത്ത് അമ്മമ്മയോട് തർക്കിക്കാൻ നിൽക്കാതെ വേഗം അരി കഴുകി അടുപ്പത്തിട്ട് കോഴിമുട്ട പുഴുങ്ങി മുട്ടക്കറിയുണ്ടാക്കി അടച്ചു വെച്ച് ഉമ്മറത്ത് പോയിരുന്നു.. മകരത്തിലെ തേര് കാറ്റ് മുറ്റത്തിനതിരിലെ വന്ന് തൊടിയിലേക്കെത്തിനോക്കി വേലിയരികിൽ നിന്ന കോളാമ്പി പൂവിന്റെ നെറുകയിൽ തലോടി കടന്നു പോയി... മീനുവിനെ അധികം കാണാതായി.. ഇടക്കെപ്പോഴെങ്കിലും ഇടവഴിയിലൂടെ പോകുന്നത് കാണും.. അവളോടെന്തെങ്കിലും മിണ്ടാൻ കൊതിയായി തുടങ്ങി... ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ റെയിൽവേ യുടെ ലെറ്റർ വന്നു അപ്പോയിന്റ്മെന്റ് ഓർഡർ... മദിരാശിയിലാണ് പോസ്റ്റിംഗ്... സന്തോഷമാണോ സങ്കടമാണോ വന്നതെന്നറിയില്ല.. ആദ്യം ഈ സന്തോഷ വാർത്ത പറയേണ്ട ആളെ കണ്ടിട്ട് തന്നെ ആഴ്ചകളായി... പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം അവൾ കോളേജ് വിട്ട് വരുന്ന സമയമായപ്പോൾ പുറത്തിറങ്ങി വെറുതെ ഇല്ലിക്കോൽ ശരിയാക്കി കോളാമ്പി ചെടിയുടെ ഇടവഴിയിലേക്ക് നീണ്ട കൊമ്പുകൾ വെട്ടി... വേലിക്കരികിൽ നിന്ന ചെമ്പരത്തിയുടെ കൊമ്പ് വെട്ടി തെങ്ങിനു ചുവട്ടിലേക്കിട്ടു... തലതാഴ്ത്തി നടന്നു വന്ന മീനുവിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ വേലിക്കാലുകൾ ഇളക്കിഅമർത്തുന്നതിനിടയിൽ പറഞ്ഞു "എനിക്കൊന്ന് കാണണം... സംസാരിക്കാനുണ്ട്..." "എനിക്കും... നാളെ കത്തിടാം.. എടുക്കണം മറക്കരുത്" നടത്തത്തിനിടയിലത്രയും പറഞ്ഞവൾ പോയപ്പോൾ അത്ര നേരം അർജന്റായീ ചെയ്ത പണി നിർത്തി കൈകൾ മുണ്ടിൽ തുടച്ച് നാലുപാടും നോക്കി വീട്ടിലേക്ക് കയറി പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അവൾ വരുന്ന സമയമായപ്പോൾ മുറിയുടെ ജനലിലൂടെ നോക്കി ശാരദേച്ചി പുറത്തില്ല... അമ്മമ്മ തൊഴുത്തിനരികിലാണ്... അവൾ നടന്നു പോകുന്നതിനിടയിൽ കാലിലെന്തോ തട്ടിയ പോലെ കുനിഞ്ഞു നിന്ന് ചെരുപ്പ് ശരിയാക്കുന്ന പോലെ കാണിച്ച് വേലിയിൽ പിടിക്കുന്നത് കണ്ടു.. അവൾ പടി കടന്ന് പോയ ഉടനെ തൊടീയിലേക്കിറങ്ങി നാല് കാന്താരി മൂളക് പൊട്ടിച്ച് മടിയിലേക്കിട്ട് പടിക്കലേക്കിറങ്ങി വേലിയിൽ തിരുകി വെച്ച കടലാസെടുത്ത് നാലുപാടും നോക്കി നിവർത്തി അച്ചൂ... കാര്യങ്ങളെല്ലാം കൈവിട്ട് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു... നിന്നോടല്ലാതെ ഞാനാരോട് പറയാനാണ്... നാളെ രാവിലെ നീ അമ്പലത്തിൽ വരണം ഞാറ്റടി കണ്ടത്തിന്റെ മൂലയിൽ വൈക്കോൽ കൂട്ടി വെച്ചിട്ടുണ്ട് അതിനുള്ളിൽ നിന്നാൽ മതി പണിക്കാരെത്തുമ്പോൾ ഒൻപത് മണിയാവും അതിനുമുമ്പേ നമുക്കവിടെ വെച്ച് കാണാം...രാവിലെ നേരത്തെ അമ്പലത്തിലെത്തണം മറക്കരുത്.. തുടരും രമേഷ് കൃഷ്ണൻ