*_ചെറു കഥ_* *_____________________________* മൊയ്ല്യാര്ക്കുള്ള ചെലവു ദിവസമായതിനാൽ പലചരക്ക് സാധനങ്ങൾ മേടിക്കാൻ അടുത്തുള്ള സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിൽ പോയതായിരുന്നു ഞാനും എന്റെ രണ്ട് നാത്തുന്മാരും.എനിക്കത് വളരെ ഇഷ്ടമുള്ള പരിപാടിയാണ് ഇവര് സാധനങ്ങൾ മേടിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ മേടിക്കാത്ത സാധനങ്ങളുടെ വില നോക്കി ഞെട്ടിത്തരിക്കും. തിന്നാൻ കൊതിയുള്ള ഐറ്റമാണങ്കിലും ഞാനത് മേടിച്ച് അയ്ന്റെ മെയ്ലാളി എങ്ങാനും നന്നായി പണം പെരുത്ത് അഹങ്കാരിയായാലോ എന്ന് ചിന്തിച്ച് ലോക നന്മക്കായി ഞാൻ കൊതി ഉപേക്ഷിക്കും. അങ്ങനെയുള്ള ഒരു കുപ്പിയെടുത്ത് തലങ്ങും വിലങ്ങും നോക്കി 'എന്റെ കായി കൊണ്ട് ഇയ്യ് ചീത്തയാവണ്ടടാ ഇന്റെർനാഷണൽ കുത്തക മുതലാളീ' എന്ന് നിരീക്കുമ്പോൾ ദാ.. ഓടി വരുന്നു എന്റെ വല്യ നാത്തൂൻ. ഹും എനിക്കിത് മേടിച്ച് തന്ന് സോപ്പിടാൻ ആയിരിക്കും, അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ കുത്തക മുതലാളി രക്ഷപ്പെടുന്നതിൽ ഇയ്ക്ക് വിരോധല്ല്യ. നോക്കി… ഇങ്ങൾ അത് അവടെ വെക്കി.. സലിന്റെ പേഴ്സ് പോയേലോ.. ഓൾ ഓള മാപ്ലന്റെ പേഴ്സ് കളഞ്ഞു പോയത് പറഞ്ഞ് വിമ്മിട്ടപ്പെട്ട് കിതക്കുകയാണ്. ഉം… ന്നട്ട്.. ഞാനൊരു താളത്തിൽ ചോദിച്ച് ഇന്റെർനാഷണൽ മുതലാളിയുടെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള കുപ്പി കുലുക്കി. ഇങ്ങൾ അത് ആടെ വെക്കി.. പെണ്ണിൻ മാപ്ലന്റെ പേഴ്സ് പോയതിനേക്കാൾ എടങ്ങേറാണ് എന്റെ കയ്യിലെ കുപ്പി കണ്ടിട്ട്. പറ ജ്ജ്… എപ്പളാ പോയത് ഏടന്നാ പോയത്… ഞാൻ ഓൾ പറഞ്ഞത് അനുസരിക്കാതെ കുപ്പി പിടിച്ച് പിന്നെയും ചോദിച്ചു. അറീലാന്ന്.. പേഴ്സിൽ പൈസയായിട്ട് ആയിരത്തി നാന്നൂറും പിന്നെ എ ടി എം, ദുബായീത്തെ ഐഡി കാർഡും ഒക്കെണ്ട്.. പാവണ്ട് അയ്നൊരു സമാധാനവുമില്ല.. ഓൾ സങ്കടത്തോടെ ഉരുകി പറയുകയാണ്. മുതു മുത്തൻ മനുഷൻ ആയിട്ടും ഓന്റെ പേഴ്സ് നോക്കാൻ വക്കില്ലാത്ത ചെങ്ങായി. ഓനൊക്കെ എങ്ങനെ ഇന്റെ ആങ്ങളയായത്,കാര്യ പ്രാപ്തി ഇല്ലാത്ത കുഞ്ഞാപ്പു. ഔ.. പാവല്ലേ.. എന്താപ്പോ ചെയ്യാ.. അല്ല പൈസ പോയാലും രേഖയൊക്കെ കിട്ടിയാ മത്യായ്നു ല്ലെ.. ഞാൻ കുപ്പി കുലുക്കി അതി കഠിനമായി സങ്കടപ്പെട്ടു. ങേ.. ങ്ങേ.. പൈസയും കിട്ടണം കുറി പൈസയാണ്, അയ്ൻ ഒരു സമാധാനവുമില്ല ഇങ്ങൾ ആ കുപ്പി ആടെ വെച്ചാണി. ഓന്റെ പേഴ്സ് കൊണ്ടു കളഞ്ഞത് എന്റെ കയ്യിലെ കുപ്പിയാണെന്ന മട്ടിൽ സങ്കടത്തോടെ അരിശപ്പെടുകയാണ്. ആഹാ.. ബെർതെ അല്ല ഓള മാപ്ലന്റെ പേഴ്സ് പോയത്, പാവപ്പെട്ട കുപ്പിനോട് വരെ പോര് കാട്ടുന്നവരോട് പടച്ചോൻ ഇതൊക്കെ ചെയ്യും. “ സാരല്ല ആയിരത്തി നാന്നൂർ ഞാൻ തരാം രേഖകൾ ഒക്കെ കിട്ട്യാ മത്യാനു” ഒക്കെ പാടെ കിട്ടി ഓര ദുൽമു കൂട്ടണ്ട എന്ന് കരുതി ഞാൻ അപ്രകാരം മൊഴിഞ്ഞു. ഹും.. എത്താ ഇങ്ങക്ക് അല്ലേലും അന്തമില്ലല്ലോ.. ഈടത്തെ ആയിരത്തി നാന്നൂറല്ല ആടത്തെ ആയിരത്തി നാന്നൂർ. പത്ത് മുപ്പത്തയ്യായിരം ഉർപ്യണ്ട്.. ങ്ങൾ ആ കുപ്പി അവിടെ വെച്ച് പോന്നാണി.. മിന്നു സാധനങ്ങൾ എടുത്തു നിക്കുന്നുണ്ടാവും…. എന്നും പറഞ്ഞ് ആങ്ങളക്ക് ഫോൺ വിളിച്ചു കൊണ്ട് ഓൾ ഒരു പോക്ക്. ഹു.. ആ മുപ്പത്തയ്യായിരത്തീന്ന് രണ്ടായിരം തന്നീനേൽ ഈ കുപ്പി മേടിച്ച് കുത്തക മുതലാളിയെ അഹങ്കാരിയാക്കാമായിരുന്നു. അതങ്ങെനെ മുപ്പത്തയ്യായിരം പേഴ്സിലിട്ട് ഇമ്മതം കുത്തി നടന്നാൽ പടച്ചോൻ പരീക്ഷിക്കും, ഞാൻ കുപ്പി റാക്കിലോട്ട് തന്നെ തിരികെവച്ച് നടന്നു. ഓൾ സാധനങ്ങൾ എടുക്കാൻ നിക്കാതെ ഫോൺ വിളിച്ച് ഓനോടു സങ്കടപ്പെടുകയാണ്. പിന്നെ സങ്കടപ്പെട്ട് ഫോൺ വിളിച്ചാൽ പെഴ്സ് പൊന്തി വരികയൊന്നുമില്ലല്ലോ. മിണ്ടാതെ സഹിച്ചു സങ്കടപ്പെടണം, അതാണ് അതിന്റെ ഒരു ഇത്. എനിക്കും തോന്നുന്നുണ്ട് സങ്കടം എന്റെ പുന്നാര ആങ്ങളയല്ലേ.. ഞാനും പുരക്ക് എത്തുന്നത് വരെ പ്രാർത്ഥിച്ചു. “ പടച്ചോനെ കായി പോയാലും രേഖകളും പേഴ്സും തിരിച്ചു കിട്ടണേ.. ഓനൊരു സാധുവാണ് ഓൻ സമാധാനം കൊടുക്കണേ…” പുരക്ക് വന്നപ്പോൾ ഉമ്മ കൊടൂര പ്രാർത്ഥന. പാവം ന്റെ കുട്ടി പാവം ന്റെ കുട്ടി എന്ന് ഫബിഹയ്യാലാഹി ചൊല്ലും പോലെ പറയുന്നുണ്ട്. ഓൻ ആരെയും പോലയല്ല പാവാണ് ന്ന് എന്നെ നോക്കി പിന്നെയും പറഞ്ഞു. കുത്തും കോമയുമിട്ട് ഓനെ നന്നാക്കുന്നത് കണ്ടാൽ ഞാനാരെയൊ കുത്തിക്കൊന്ന ക്രൂരയാണെന്ന് തോന്നും. ഉമ്മാന്റെ മൂന്നു മക്കളും പാവങ്ങളാണ്. പ്രത്യേകിച്ചു ഞാൻ അത് ഉമ്മാക്ക് അറിയില്ലെങ്കിലും എന്നെ വായിക്കുന്ന ജന ലക്ഷങ്ങൾക്ക് അറിയാം.. അല്ലേ.. പാവം പോലും പത്തു മുപ്പത്തയ്യായിരം പേഴ്സിലിട്ടു നടക്കുന്ന ഓനൊക്കെ ഏടത്തെ പാവമാണ്. നൂറ്റിരത്തിന്നാലു ഉർപ്യ പേഴ്സിലുള്ള ഞാനാണ് ഈ പുരക്കത്തെ ഏറ്റവും പാവം. അന്തിക്ക് പത്തിരി പരത്തി വെക്കുമ്പോഴും മസാല പുരട്ടി വെക്കുമ്പോഴും പുരക്കകത്ത് ഇതന്നെ പാട്ട് , "ഇന്റെ കുട്ടിന്റെ പേഴ്സ്... ഇന്റെ കുട്ടി പാവാണ്..." നാത്തൂൻ ആണേൽ മിണ്ടാട്ടമില്ല. ഞാനും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നുണ്ട് “ കായി കിട്ടിയില്ലേലും പേഴ്സും രേഖകളും കിട്ടട്ടേയെന്ന്..” എനിക്കുമുണ്ട് സങ്കടം, ഞാനത് ആരേയും അറിയിക്കാതെ ഉള്ളിലൊതുക്കുന്നുവെന്ന് മാത്രം,എന്തോ അങ്ങനെ ശീലമായിപ്പോയി. ഞാൻ നേർച്ച നേർന്നിട്ടുണ്ട് കിട്ടിക്കോളും, ചോർ കോഴീനെ പോലെ കൊത്തി തിന്നുന്ന നാത്തൂൻ പൊരിച്ച മീനിന്റെ നടു കഷണം ഇട്ടു കൊടുത്ത് സമാധാനിപ്പിച്ചു. ഞാനും നേർന്നിട്ടുണ്ട് മ്മാ… ഓൾ മീനും കൂട്ടി കുഴച്ച ഉരുള വായിൽ വെച്ച് പിന്നെയും സങ്കടപ്പെടുന്നു. "സാരല്ല ഞാനും നേർന്നിട്ടുണ്ട് കിട്ടിക്കോളും.." രണ്ടാമത്തെ നാത്തൂൻ ഉമ്മാന്റെയും ഓളെയും ഒപ്പം കൂടി സങ്കടം ശമിപ്പിക്കുന്നു. കള്ളത്തി ഇമ്മാന്റെ കൈ കൊണ്ട് മീൻ കിട്ടാനാവും. ഒരു പാത്രം നിറച്ച് പൊരിച്ച മീനുണ്ട് ഒറ്റക്ക് എടുത്താൽ പോരെ, കയ്യൊന്ന് നീട്ടാതെ മീൻ പാത്രത്തിലെത്താൻ ഓരോരോ അടവ്. ഇമ്മാതിരി മടിയത്തി! “ഇങ്ങൾ എടങ്ങേറാവാതെ തിന്നാൻ നോക്കി പടച്ചോൻ ഒരു വഴി കണ്ടിട്ടുണ്ടാകും” ഉമ്മ അതും പറഞ്ഞ് രണ്ടാമത്തെ നാത്തൂനും മീനിട്ടു തീറ്റിച്ചു. പാവല്ലേ ഓൻ... പൈസ കിട്ടീല്ലേലും.. ഞാനെന്റെ വിമ്മിട്ടം പറയാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ മൂന്നു പെണ്ണുങ്ങളും കൂടി എന്നെ കൂർപ്പിച്ചൊരു നോട്ടം. "ഇങ്ങൾ മാളിയേന്റമോൾത്തെ മുത്തിക്ക് ആയിരത്തൊന്ന് നേർച്ചയാക്കി എല്ലാം ശരിയായിക്കോളും.." ഞാൻ മൂന്നിന്റെയും നോട്ടത്തിന്റെ ചൂടിൽ ഉപായം പറഞ്ഞ് തീറ്റ നിർത്തി. അത് ഏടെയാണ്.. മുത്തി എന്ന് പറയുമ്പോൾ മുസ്ലിമാണോ.. ഉമ്മ ചോദിക്കുകയാണ്. ശ്ശെ.. എമ്മാതിരി ചോദ്യമാണ്. മത മൈത്രിയില്ലാത്ത ബല്ലാത്തൊരു ചോദ്യം. തെന്താ.. ഇമ്മാ…ഇങ്ങൾക്ക് ഇത്ര പ്രായായില്ലോ.. മതം ചോദിക്കുന്നു.. അജ്ജേ.. ഒരു ആയിരത്തൊന്നു മുത്തിക്ക് കൊടുത്താൽ ഇങ്ങളെ കാര്യം നടക്കും എന്ന് പറയുമ്പോൾ അയ്ന്റെ ജാതിയും മതവും നോക്കാ.. ഇമ്മാതിരി അന്ധവിശ്വാസി ആവല്ലേ ഇമ്മാ.. പടപ്പുകൾ എല്ലാം ഒന്നല്ലേ.. ഞാൻ നിന്ന് കത്തിക്കയറി, അല്ല പിന്നെ ദേഷ്യം വരൂല്ലേ.. അല്ല.. അങ്ങനല്ല… അതല്ല കുഞ്ഞോളെ ഉമ്മ കിടന്ന് തകിടം മറിയുകയാണ്. ഒരു കുഞ്ഞോളും കഞ്ഞോളുമില്ലാ.. വിശ്വാസമുണ്ടേൽ മതി. ഉം.. നേർന്നിട്ടുണ്ട്.. പോയത് ഓളെ മാപ്ലന്റേത് ആയത് കൊണ്ട് നാത്തൂൻ കണ്ണടച്ച് നിയ്യത്ത് ചെയ്ത് പ്രഖ്യാപിച്ചു. പാത്രം കഴുകി വെക്കുന്നതിനിടയിൽ ആങ്ങള പിന്നെയും വിളിച്ചു. കിട്ടി… കിട്ടി… ഹ…ഹ...ഹ.. നാത്തൂൻ സോപ്പ് പതയുള്ള കൈ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് തുള്ളിച്ചാടി, രേഖയും പേഴ്സും സേഫല്ലേ.. ഞാൻ ആവശേത്തോടെ ചോദിച്ചു. ആ.. എല്ലാം കിട്ടി, സി സി ടിവിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ സോക്സിന്റെ ബാസ്ക്കറ്റിൽ വീണത് കണ്ടു. ആഹു.. ഹ…ഹ ഓൾ നിന്ന് തുള്ളിച്ചാടുകയാണ്. പൈസ പോയാൽ ഉണ്ടാക്കാം രേഖയും പേഴ്സും കിട്ടിയല്ലോ.. ഞാനും തുള്ളിച്ചാടാതെ ഒപ്പം കൂടി. “ ആയിരത്തൊന്ന് വേം തരണം ട്ടോ..” ഞാനവളെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.. ആ.. ഇന്റേൽ പൈസല്ല, എടുത്തിട്ട് തരാം.. ഓൾ ഉമ്മാന്റെ അടുത്തു നിന്ന് പിന്നെയും തുള്ളി തുള്ളി പറയുകയാണ്. പൈസയില്ലാതെ നേർച്ച നേരാൻ ഈറ്റാൾക്ക് ഒന്നും മടിയില്ലേ.. മുപ്പത്തിയ്യായിരം പോകുമ്പോൾ നാൽപതിനായിരം നേർച്ചവെക്കുന്ന അന്ധവിശ്വാസികൾ. അയ്യേ.. അയ്യയ്യേ.. ഉമ്മ നന്ദി സൂചകമായി ഓതുന്നുണ്ട്. ഓൾ ഓള പുരക്ക് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു പിന്നെയും തുള്ളുന്നു. ഗൂഗിൾപേയിൽ പൈസയുണ്ടോ.. വേം കൊടുക്കണം ഞാൻ ഓളെ ഒന്നൂടെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി. ആ.. ഉണ്ട്..അയക്കാം.. നല്ല ശക്തിയുണ്ടല്ലേ ഓര്ക്ക്. ഓൾ മുത്തിയുടെ പ്രഭാവത്തിൽ പ്രസന്നവദനയായി അത്ഭുതം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഉം... ഞാൻ മൃദുവായി മൂളി. അല്ല ആ മുത്തീന്റെ മഖ്ബറ ഏടെയാണ് രണ്ടാമത്തെ നാത്തൂൻ ഏണി വലിച്ചിട്ട് ഒരു ചോദ്യം. "മഖ്ബറ ഉണ്ടാക്കാൻ അത് മയ്യത്തായിട്ടില്ല…" ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തു. അറിയാതെ ഓരോന്ന് ഉറപ്പിച്ചു വന്നോളും എന്തൊക്കെ അറിയണം പെണ്ണിന്. സ്ഥലം എവിടെയാണ് നമുക്ക് മൂന്നാൾക്കും പോയി കൊടുക്കാം.. ഓൾ പിന്നെയും.. കാര്യം നടക്കുവോളം എങ്ങനേലും നടന്നാ മതിയായിരുന്നു, ഇപ്പോൾ അവർക്ക് മുത്തിയുടെ ആധാർ കാർഡും റേഷൻ കാർഡും വേണം, മനുഷ്യന്മാർ നന്നാവൂലാ.. പാലം കടക്കോളം എന്തൊക്കെയായിരുന്നു.. നന്ദിയില്ലാത്താ വർഗ്ഗങ്ങൾ. ഇയ്യ് തരണ്ട.. അന്റെ സംശയം ഇയ്ക്ക് മനസ്സിലായി.. ഹൌ.. എങ്ങനെ അനക്ക് അങ്ങനെ ചിന്തിക്കാൻ തോന്നി.. ഇന്റെ ആങ്ങളക്ക് വേണ്ടിട്ടല്ലേ.. ഞാൻ കൊടുത്തോളം.. അല്ലേലും എന്റെ പ്രാർത്ഥനക്കും നേർച്ചക്കും പത്തരമാറ്റ് സ്നേഹത്തിനും ഈ പുരക്കകത്ത് ആട്ടിൻ കാട്ടത്തിന്റെ വില പോലുമില്ലല്ലോ.. ഞാൻ ഹൃദയവേദനയോടെ മാള്യേന്റെമോളിലോട്ട് നടന്ന് വാതിലടച്ചു. ദു:ഖമൊതുക്കി കണ്ണാടിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട മുത്തിയെ നോക്കി. ഹൌ എമ്മാതിരി ശക്തിയാണ് മുത്തിക്ക് അഞ്ചു മിനിറ്റ് കൊണ്ടല്ലേ കാര്യം തിരി പാടാക്കി കൊടുത്തത്. അന്ധവിശ്വാസത്തിന് ഞാൻ എതിരാണ് ന്നാലും അനുഭവം കൊണ്ട് പറയാതെ വയ്യ. എമ്മാതിരി പവറാണ് മുത്തിക്ക്, നേർച്ചപൈസ കൂടി കൊടുത്തിരുന്നേൽ പേഴ്സിൽ ആയിരം റിയാൽ ഏറെ വെച്ചേനേ, അയ്ൻ എങ്ങനെ കാര്യം നടന്നാൽ ഒക്കെ കാലുമാറുകയല്ലേ.. ഹൌ... ന്നാലും പിന്നെയും പറയാതെ വയ്യ എമ്മാതിരി പവറാണ് മുത്തിക്ക്! _*✍🏻Sabna Nichu*_ #📔 കഥ