*_റൂഹ ഹയാത്തി_* _`PART:-9`_ *_✍🏻....ASSAIN VK...._* *_____________♻️🔆♻️______________* അയാൾക്ക് ഒരുപാട് കാരണങ്ങൾ ഒന്നും വേണ്ട പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ... ഏതങ്കിലും തുണി അലക്കാൻ മറന്നാൽ... ഭക്ഷണത്തിൽ ഉപ്പോ എരിവോ കൂടിയാൽ.... ഞാൻ ഫോണിൽ കഥ വായിക്കുന്നത് പോലും അയാൾക്ക് തെറ്റാണ്.... വീട്ടിലേക്ക് ഒന്നു സമാധാനത്തോടെ വിളിക്കാൻ പോലും എനിക്ക് ആവില്ല.... സംശയ രോഗം അയാളെ ഒരു ഭ്രാന്തൻ ആക്കി....എന്നുതന്നെ പറയാം.... ഒരു ദിവസം ടേബിൾ ഫാൻ എടുത്ത് ഒരു അടിയാണ്... അടി തലക്ക് കൊണ്ട് ഞാൻ കറങ്ങി താഴേക്ക് വീണു... ചെവിയിൽ കൂടി ചോര ഒലിച്ചിറങ്ങി.... ബോധം പോയ ഞാൻ പിന്നെ എണീക്കുന്നത് അവൻ മുഖത്ത് വെള്ളം ഓയിച്ചതിന് ശേഷമാണ്.... കണ്ണുകൾ തുറക്കുമ്പോൾ തലക്ക് നല്ല കനം..... അപ്പോ അവൻ മുഖത്ത് നോക്കി....ചോദിക്കാ ചത്തിട്ടില്ലല്ലേ എന്ന് അതും കൂടി കേട്ടപ്പോൾ മനസ്സ് ആകെ മരവിച്ചു.... ഇതൊന്നും അറിയാതെ എൻ്റെ പൊന്നു മോൻ തോട്ടിൽ കിടന്നു ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു.... ഒന്ന് ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ പോലും എനിക്ക് ഇനി ആവില്ലല്ലോ...മോൻ ഉണ്ടായി പോയില്ലേ...! അതും പറഞ്ഞ് നൂറ വാ പൊത്തി കരഞ്ഞു.... ശബ്ദം പുറത്ത് വരാതെ കരയാൻ അവൾ പഠിച്ചത് കൊണ്ടാവണം. ഇടക്കിടക്ക്... ചെറുതായി ഒരു തേങ്ങലുകൾ മാത്രം പുറത്തേക് കേട്ടത്.... കുറച്ച് നേരം നിശബ്ദത പിടി കൂടി.... അവളെ എന്ത് പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കണമെന്ന് കരുതി അവനും തളർന്നു പോയി.... നൂറയുടെ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ ധാരയായി ഒഴുകി തായേക്ക് വീണു.... അത് വന്നു പതിക്കുന്നത് അവൻ്റെ നെഞ്ചിലാണെന്ന് അവന് നല്ല ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു.... ആ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾക്ക് തീ കനൽ പോലെ മനസ്സിനെ ചുട്ടരിക്കാൻ ആവുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... " ഇക്കാക്ക് അറിയോ.... ഒരു പെണ്ണിന് ആർത്തവ സമയത്ത് എത്രത്തോളം വേദന സഹിക്കണം... അതിന് പുറമെ അയാളുടെ ആവശ്യം നിറവേറ്റി കൊടുക്കാൻ അയാളെന്നെ ഉപയോഗിക്കും.... എനിക്ക് പനിച്ചു വിറക്കുന്നുണ്ടാവും എന്നാലും അവൻ തൻ്റെ മുകളിൽ കയറി ഇരുന്നു വേണ്ടതെല്ലാം ചെയ്യും.... ആർത്തവ വേദനയിൽ നെഞ്ചും വയറും പുകയും... വേദന കൊണ്ട് ഞാൻ പിടഞ്ഞാലും അയാൾക്ക് അതൊരു ഹരമാണ്.... വീട്ടിലെ ജോലികൾ തീർത്ത് ആ ബെഡിലേക്ക് വരുന്നത് ഒന്നു സമാധാനത്തോടെ ഉറങ്ങാൻ വേണ്ടിയാണ്.... അതെല്ലാം അയാളവിടെ ഇല്ലാതെ ആക്കി ഒരു പെണ്ണ് എന്നതിലുപരി അയാൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ഉപകരണം പോലെ അയാളെന്നെ കൊല്ലാക്കൊല ചെയ്യും.... ഒന്ന് ഉറക്കെ കരയാൻ പോലും ആവാതെ ഞാൻ ഞെരിഞ്ഞമാരും....! അവളുടെ ഓരോ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ അവനിൽ ഇടിമിന്നലേറ്റ പോലെ ശരീരം വിറച്ചു തുടങ്ങി.... ഭയത്താൽ ശരീരം വിറച്ചു തുടങ്ങി.... ഒരാൾക്ക് ഇങ്ങനെ ക്രൂരത ചെയ്യാനാവുമോ എന്ന ഭയം അവനെ വല്ലാതെ പിടിമുറിക്കി.... കൈ വെള്ള വിയർത്തു തുടങ്ങിയ അവൻ്റെ കൈകളിൽ നിന്ന് ഫോൺ താഴേക്ക് ഊർന്നു വീണു.... ധൃതിയിൽ അതെടുത്ത് വീണ്ടും ചെവിയിൽ വെച്ചു സംസാരം തുടങ്ങി..... " അയാൾ എന്നിലേക്ക് വരുന്ന ഓരോ നിമിഷവും മരിച്ചു ജീവിക്കുകയാണ്.... അയാള് മോനെ എന്തങ്കിലും ചെയ്യുമോ എന്ന പേടിയാണ് മനസ്സ് മുഴുവൻ..... അയാളെ ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് പേടി തുടങ്ങും... അയാളെ കാണുമ്പോൾ കൽബ് പട പടാ മിടിക്കാൻ തുടങ്ങും.... ആ ശബ്ദവും രൂപവും എന്നും എനിക്ക് പേടി സ്വപ്നമായി മാറി... ഒന്ന് കണ്ണുകൾ മുറുക്കെ അടച്ചു ഉറങ്ങിയിട്ട് തന്നെ ദിവസങ്ങളായി...! " അല്ല.. നൂറ നി എന്നോട് പറഞ്ഞ ഇതേ കാര്യങ്ങൾ വീട്ടുകാരെ വിളിച്ചിരുത്തി പറഞ്ഞു നോക്കിക്കൂടേ... അവർക്ക് നി സൊന്തം മകൾ തന്നെയല്ലേ അവർ ഒരിക്കലും നിന്നെ കൈ വിടില്ല...! എന്തങ്കിലും പ്രതീക്ഷക്ക് വകയുണ്ടോ നോക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് അവനങ്ങനെ പറഞ്ഞത്.... " ഇല്ല ഇക്കാ..... അതൊരിക്കലും നടക്കില്ല... എത്ര തെമ്മാടി ആണെങ്കിലും പെണ്ണിൻ്റെ സ്നേഹം കിട്ടിയാൽ അവൻ മാറുമെന്നാണ് ഉപ്പയും ഉമ്മയും പറയുന്നത്.... രണ്ട് ദിവസം ഞാൻ അവിടെ കൂടുതൽ നിന്നാൽ അവർ എന്നെ തള്ളി പറഞ്ഞു വിടും അവൻ്റെ കൂടെ... അവൻ വരുമ്പോൾ ഉപ്പ ഒന്നു ഉപദേശിക്കും അത്ര തന്നെ... ശരീരത്തിൽ വീണ പാടുകൾ കാണിച്ചു കൊടുത്താൽ ഉമ്മ പറയും.... നിൻ്റെ ഉപ്പയും ആദ്യം ഇതുപോലെ ആയിരുന്നു... അടി കൊള്ളാത്ത ഒരു ഇടം പോലും എനിക്ക് ഉണ്ടായിട്ടില്ല... എന്നിട്ടും ഞാൻ അയാളിൽ ഇപ്പോഴും തുടരുന്നില്ലേ.... എല്ലാം റെഡി ആയിക്കോളും.... മരിക്കാൻ എനിക്ക് പേടി ഉണ്ടായിട്ടല്ല. എനിക്ക് മോൻ ഉണ്ട് അവനെ ആര് നോക്കും...? അതും പറഞ്ഞവൾ പൊട്ടി പൊട്ടി കരയാൻ തുടങ്ങി..... കുറെ സമാധാന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ് ഫോൺ വെക്കുമ്പോഴും അവളുടെ തേങ്ങലുകളിൽ വിരാമമില്ലായിരുന്നു.... ഇത് വരെ കാണാത്ത കേൾക്കാത്ത... ആ ഒരാളുടെ മനസിലേക്ക് തൻ്റെ സങ്കടം പകുത്ത് നൽകുമ്പോൾ അവളിൽ ഒരു പ്രതീക്ഷ ഉണ്ടായിരുന്നു.... മറു തലക്കൽ അവനുണ്ടായ മാനസിക പിരിമുറുക്കം ചെറുതൊന്നുമല്ല.... ഇത് വരെ കാണാത്ത ഒരാളുടെ ദയനീയ അവസ്ഥ കേട്ട് അവനിൽ ഉറക്കം അന്യം നിന്ന് പോയി... അവനവനെ തന്നെ മറന്ന് പോവുന്ന രീതിയിലേക്ക് തള്ളപ്പെട്ടു.... ചിന്തയിൽ ഉയർന്നതത്രയും അവളിലേക്ക് ആയി മാറി... തൻ്റെ നാട്ടിലെ വിലപിക്കുന്ന ഒരുപാട് പെൺ മക്കളുടെ അവസ്ഥ അവനെ വല്ലാതെ ഉറക്കം കെടുത്തി... പ്രതീക്ഷയുടെ വാക്കുകൾ അവരെ ഒന്നു ചേർത്ത് പിടിക്കാൻ രക്ഷിതാക്കൾക്ക് ആയിരുന്നെങ്കിൽ.... ഇന്ന് പല പെൺ മക്കളും നമ്മുടെ വീടുകളിൽ ഉണ്ടാവുമായിരുന്നു.... ഒരു ആണിനെ വിശ്വസിച്ചു.... മുൻ പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു വീട്ടിലേക്ക് കയറി പോവുന്നവളെ ഓർക്കുമ്പോൾ ശരിക്കും അതൊരു ത്യാഗം തന്നെയാണ്.... കുഞ്ഞു പെങ്ങളെ മാറോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചവൻ്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.... " ഉമ്മ എനിക്കിനി വയ്യ... ഇവിടെ നിൽക്കാൻ.... ഇത്രയും സഹിച്ചില്ലേ ഞാൻ... ഇനിയും നിങ്ങളെന്താ എന്നെ മനസ്സിലാക്കാതെ എങ്ങിനെ സംസാരിക്കുന്നത്..? അവനില്ലാത്ത തക്കം നോക്കി നൂറ ഉമ്മയെ വിളിച്ചു കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു.... " നി എന്ത് കണ്ടിട്ട ഇങ്ങോട്ട് തുള്ളി പോരുന്നത്.... ഇവിടെ നി വന്നു നിന്നാൽ അത് ശരിയാവില്ല.... നിനക്ക് താഴെ രണ്ട് പേര് കൂടി ഉണ്ട് അതൊന്നും നി മറക്കണ്ട.... ഫർഹ മോളുടെ ഭാവി നിയായിട്ട് ഇല്ലാതാക്കാൻ ആണോ നിൻ്റെ പുറപ്പാട്.... നിന്നോട് ഞാൻ നൂറു വട്ടം പറഞ്ഞു.... ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ അതൊക്കെ ശരിയാവും... മോൻ്റെ കാര്യം ആര് നോക്കും എന്ന നി പറയുന്നത്.... ? അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.... " അതെന്താ നിൻ്റെ നാക്ക് ഇറങ്ങി പോയോ..? കുട്ടിക്ക് രണ്ട് വയസ്സായിട്ടെ ഒള്ളു.... അതിനെ കൊണ്ട് നി തെണ്ടാൻ ഇറങ്ങേണ്ടി വരും...നൂറ അല്ലെങ്കിലും നിനക്കും മോനും റസൽ ചിലവിന് തരുന്നില്ലേ പട്ടിണി ഒന്നും അല്ലല്ലോ...? ഉമ്മയുടെ സംസാരം കടുപ്പിച്ച് തന്നെയായിരുന്നു.... " ന്നാലും പ്രശ്നം ഇല്ല.... അതാ ഒന്നുടി നല്ലത്.... ഇവൻ്റെ അടിയും കുത്തും കൊണ്ട് ചവണ്ടല്ലോ..? " ചത്താലും പ്രശ്നം ഇല്ല.... കുഴിച്ചിട്ടോള...ഞാൻ....! ഉമ്മയുടെ ആ വാക്കുകളിൽ നൂറിൽ സങ്കടത്തിൻ്റെ ആയി തീർത്തു.... അവള് പതിയെ ഫോൺ വെച്ച്... റൂമിൻ്റെ മൂലയിൽ ഒതുങ്ങി കൂടി... കരഞ്ഞു തീർത്തിട്ടും നഷ്ടപ്പെട്ട് തുടങ്ങിയ ജീവിതത്തിൻ്റെ ഓർമ മാത്രം അവളെ വേട്ടയാടി.... ഒരാൾക്ക് പോലും തന്നെ വേണ്ട.... ഇനി ആർക്ക് വേണ്ടി ജീവിക്കണം... മോൻ അവൻ്റെ കൂടിയല്ലേ അവനും അവകാശം ഉള്ളത് കൊണ്ട് അവൻ അനാഥനവില്ല.... ശരിക്കും ഒറ്റപ്പെട്ടത് ഞാൻ മാത്രമാണ്... ആരും തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കുന്നില്ല.... ഉപ്പാക്കും ഉമ്മാക്കും എല്ലാവർക്കും അവരുടെ കര്യങ്ങൾ മാത്രമേ ഒള്ളു.... അവളുടെ ചിന്ത മനസിനെ വല്ലാതെ തളർത്തി... ഇനി ആർക്ക് വേണ്ടി ജീവിക്കണം എന്ന ചിന്തയിൽ അവളാ അലമാരിയിൽ പരാതി.... ഒരു ബ്ലഡ് എടുത്ത് നാടുകെ മുറിച്ച് കൈകളിൽ പിടിച്ചു... മുറിക്കും മുൻപ് മോനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചവൾ ഉമ്മ വെച്ചു.... അവൻ്റെ തലയിൽ തലോടി... " മോനെ ഉമ്മക്ക് നി പൊരുത്തപ്പെട്ട് തരണം ട്ടോ... ഉമ്മക്ക് വേറെ വഴി ഇല്ല... ! ദയനീയമായി ഉമ്മ കരയുന്നത് നോക്കി നിന്ന കുഞ്ഞു മനസിലും സങ്കടം വന്നു കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു... " മമ്മ... ഒ..ഓളിച്ചല്ലേ.... ! അതും പറഞ്ഞവൻ ഉമ്മയുടെ കണ്ണ് നീർ തുള്ളികൾ കുഞ്ഞു കൈകൾ കൊണ്ടു തുടച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... അവൾ കുട്ടിയെ എടുത്തു റൂമിന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു... മോനെ പുറത്ത് മാറ്റി നിർത്തി അവളാ വാതിലുകൾ കൊട്ടി അടച്ചു.... " മ്മാ... വിളിച്ചവൻ പിന്നാലെ വന്നെങ്കിലും അവളാ വാതില് തുറന്നില്ല.... കൈകളിൽ കരുതിയ ബ്ലേഡ് എടുത്ത് അവയുടെ കൈ തണ്ടയിൽ ആഞ്ഞു മുറിച്ചു.... രക്തം കുടു കുട പുറത്തേക് ചാടി.... കണ്ണുകളിൽ ഇരുട്ട് കയറി.... തൊണ്ട വരണ്ടു തുടങ്ങി.... അവൾ മെല്ലെ തളർന്നു വീണു... മോൻ്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടിട്ടാണ് ഉമ്മ പുറത്ത് നിന്ന് അകത്തേക്ക് തിരഞ്ഞു വന്നത്... " എന്താ.. മോളെ.... മോൻ കരയുന്നത്...അതിനെ ഒന്ന് നോക്ക്... ! ഉമ്മ അടുക്കളയിൽ നിന്നും വിളിച്ചു പറഞ്ഞെങ്കിലും മറുപടി ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല.... " എന്തിനാ റൈയ്ഹാനേ.... നീ കരയുന്നത്...? അതും പറഞ്ഞ് ഉമ്മ ഹാളിലേക്ക് വന്നതും.... കണ്ട കാഴ്ചയിൽ ഉമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ തീ പടർന്നു.... " റബ്ബുൽ ആലമിനായ തമ്പുരാനെ... ഞാൻ എന്താണീ കാണുന്നത്....! ഉമ്മ ഉറക്കെ നില വിളിച്ചു.... " ഇക്കാ....ഓടി വരി....നമ്മളെ നൂറ....! മുറ്റത്ത് തെങ്ങിനു വളം ഇട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഉപ്പ ഓടി വന്നു.... ഡോറിനിടയിലൂടെ രക്തം ഒയുകി വന്നു ഹാളിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.... അതിൽ ചവിട്ടിയാണ്.... കുഞ്ഞു റൈയ്ഹാൻ ഉമ്മയെ വിളിച്ചു കരയുന്നത്.... ഉമ്മ കുഞ്ഞിനെ എടുത്ത് മാറ്റുമ്പോൾ ഉപ്പ ഡോറിൽ പിടി അമർത്തി.... ഉള്ളിൽ നിന്നും ഇട്ട ലോക്ക് പൊളിക്കാൻ പാകത്തിൽ അയാൾ ഡോറിൽ ആഞ്ഞു ചവിട്ടി.... ലോക്ക് പൊട്ടി ഡോർ തുറന്നു അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ അവസ്ഥ ഭയാനകമായിരുന്നു... രക്തത്താൽ കുളിച്ച് കിടക്കുന്ന നൂറയെ ഉമ്മ വിളിച്ചു നോക്കി.... ഉമ്മയുടെ കണ്ണു നീർ തുള്ളികൾ... അവളുടെ കവിളുകളിൽ ഒറ്റി വീണു..... മുറ്റത്ത് കിടക്കുന്ന കാർ എടുത്ത് അവളെയും കൊണ്ട്.... ഹോസ്പിറ്റൽ എത്തുമ്പോൾ നേരിയ തോതിൽ ജീവൻ്റെ തുടിപ്പുണ്ടായിരുന്നു..... എല്ലാം കണ്ട് വാവിട്ടു കരയുകയായിരുന്നു കുഞ്ഞു റെയ്ഹാൻ... കുറച്ച് നേരത്തിന് ശേഷം എല്ലാവരും വന്നു തുടങ്ങി.... റസാലും വന്നു അവനിൽ സങ്കടമോ അമ്പരപ്പോ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല... " മോനെ നമ്മുടെ മോൾ...! " സ്വയം വരുത്തി വെച്ചതല്ലേ.... അല്ലാതെ ഞാൻ ഒന്നും അല്ലല്ലോ....ചെയ്തത് അപ്പൊ അനുഭവിച്ചിട്ടേ...! പറയുമ്പോൾ പല്ലുകൾ കൂട്ടി ഉരുമ്പി... ദേഷ്യം തീർക്കുകയായിരുന്നു അവനന്നേരം... അതെല്ലാം.... എല്ലാവരും നോക്കി കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു... *തുടരും....* കഥ ഇഷ്ട്ടമായാൽ നിങ്ങളുടെ വില പെട്ട അഭിപ്രായം കമെന്റിൽ രേഖപെടുത്തുക.... നിങ്ങൾ തരുന്ന സപ്പോർട്ട് ആണ് മുന്നോട്ട് പോവാനുള്ള ഊർജം... 🫂 #📙 നോവൽ