അയലത്തെ അമ്പിളി " എന്താ? ഇയാൾ തയ്യാറല്ലേ? " അപ്പോഴും മുഖം കുനിച്ച് മിണ്ടാതിരിക്കുന്ന കാവ്യയെ നോക്കി അയാൾ ഒരിക്കൽ കൂടി ചോദിച്ചു. " തയ്യാറാണ്.... " കാവ്യയുടെ മറുപടി ശ്രീധരനെയും കലയെയും ഒരു പോലെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. അവർ ആശ്വാസത്തോടെ പരസ്പരം നോക്കി. " പക്ഷെ.... അതിന് മുൻപ് എനിക്ക് എന്റെ മോളെ ഒന്ന് കാണണം.... " " എന്തിന് ? " കാവ്യ പറഞ്ഞു നിർത്തിയത്തും ശ്രീധരൻ ഒച്ച എടുത്തു. " അതിന്റെ ആവശ്യം ഇല്ല .... " അയാൾക്ക് നല്ലോണം ദേഷ്യം വന്നിരുന്നു. " വേണം ... എനിക്ക് ഒരു തവണ അപ്പുവിനെ കാണണം. ഒരൊറ്റ തവണ. അതിന് സമ്മതം ആണെങ്കിൽ ഞാൻ എവിടെ വേണമെങ്കിലും ഒപ്പിട്ട് തന്ന് കൊള്ളാം. " കാവ്യ തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. " ശരി. ഞാൻ രുദ്രനോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കട്ടെ. " വക്കീൽ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും മൊബൈൽ എടുത്തു രുദ്രനെ വിളിച്ചു. കാവ്യയുടെ ആവശ്യം അറിഞ്ഞ രുദ്രന് ഞെട്ടലാണ് ഉണ്ടായത്. അപ്പുവിനെ കാവ്യ കാണണം എന്ന് പറയുന്നത് എന്തിനാവും? എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ പറഞ്ഞു അവളെ കാവ്യയുടെ ഒപ്പം നിർത്താൻ ആയിരിക്കുമോ? അങ്ങനെ ഒരു ചിന്ത ആണ് അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് പോയത്. കാവ്യ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും അപ്പുമോൾ തന്നെ വിട്ട് പോകുമോ? ഒരിക്കലും ഇല്ല... അങ്ങനെ ഒരുത്തരം മനസ്സ് കൊടുത്തതും സമ്മതം പറയാൻ രുദ്രന് ഒന്ന് കൂടി ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നില്ല. അല്ലെങ്കിലും കാവ്യ അപ്പുവിനെ കാണരുത് എന്ന് ആഗ്രഹിക്കാൻ അല്ലാതെ കാണാൻ സമ്മതിക്കില്ല എന്ന് കർക്കശമായി പറയാൻ തനിക്ക് കഴിയില്ലല്ലോ? അക്കാര്യത്തിൽ നിയമം പോലും അവൾക്ക് ഒപ്പമേ നിൽക്കൂ.... രുദ്രൻ സമ്മതം പറഞ്ഞതും മടി ഒന്നും കൂടാതെ കാവ്യ വക്കീൽ പറഞ്ഞ പേപ്പറുകളിൽ എല്ലാം ഒപ്പിട്ടു നൽകി. 🌜 ദിനങ്ങൾ ഓടി അകന്നു..... ഡിവോഴ്സിന്റെ നടപടികൾ ഒക്കെ തുടങ്ങിയിരുന്നു.... ഡിവോഴ്സുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എന്ത് കാര്യത്തിനും തിരികെ വരാമെന്നു ഉറപ്പിൽ കാവ്യ വത്സല അമ്മായിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയിക്കഴിഞ്ഞു. കുറെയേറെ നിബന്ധനകളോടെയാണ് വത്സല കാവ്യയെ ഒപ്പം താമസിപ്പിക്കാൻ സമ്മതം നൽകിയത്. " നിനക്ക് ഇവിടെ എത്ര നാള് വേണമെങ്കിലും താമസിക്കാം. അതിന് എനിക്ക് വാടക ഒന്നും തരണ്ട. പക്ഷെ നിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ നീ തന്നെ നോക്കണം. അഞ്ചിന്റെ പൈസ എന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് നിനക്ക് കിട്ടില്ല. ആഹാരം ആയാലും ഡ്രസ്സ്‌ ആയാലും എന്ത് തന്നെ ആയാലും നിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾക്കുള്ള കാശ് നീ തന്നെ ഉണ്ടാക്കണം. ശ്രീധരൻ പറഞ്ഞിരുന്നു നിനക്ക് ഒരു ജോലി നോക്കാൻ. ഞാൻ ഒരു ജോലി ശെരിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇവിടെ അടുത്താണ്. ഒരു കമ്പനിയിൽ... റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് ആയിട്ട്. തൽക്കാലം നിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് ഉള്ളത് കിട്ടും. നീ ഇപ്പൊ ഫ്രീ അല്ലെ? പ്രായപൂർത്തി ആയ പെണ്ണ് .... നിനക്ക് എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും കഴിയാം. നിനക്ക് നിന്റെ വഴി ... എനിക്ക് എന്റെ വഴി. പക്ഷെ ഒന്നുണ്ട്.... മറ്റുള്ളവർക്ക് ദോഷം ഉണ്ടാക്കുന്ന എന്തെങ്കിലും നീ ചെയ്തു എന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞാൽ .... അന്ന് നീ ഈ വീടിന് പുറത്താണ് .... " വത്സല പറഞ്ഞതൊക്കയും കാവ്യ ഒരു മടിയും കൂടാതെ സമ്മതിച്ചു കൊടുത്തു. 🌜 അപ്പുവിനെ കാണണം എന്ന് അന്ന് പറഞ്ഞു എന്നല്ലാതെ പിന്നീട് കാവ്യ അതേക്കുറിച്ച് ഒന്നും തന്നെ പറയാത്തതിൽ രുദ്രന് ആശങ്ക തോന്നിയിരുന്നു. എന്താണ് അവളുടെ മനസ്സിൽ എന്ന് അവൾക്ക് അല്ലാതെ മാറ്റാർക്കാണ് അറിയുക? അപ്പുവിന് ഇപ്പോൾ എല്ലാത്തിനും അമ്പിളി മതി എന്നായിട്ടുണ്ട്. ഉണർത്തുന്നതും കുളിപ്പിക്കുന്നതും ആഹാരം കൊടുക്കുന്നതും എന്തിന് സ്കൂൾ ബസ്സിൽ കയറാൻ ബസ് സ്റ്റോപ്പ്‌ വരെ കൊണ്ട് വിടാനും തിരികെ വിളിക്കാനും പോലും അമ്പിളിമാമൻ മതി അവൾക്ക്. അമ്പിളിക്കും തന്റെ വേദനകൾക്കുള്ള മരുന്നായിരുന്നു അപ്പു. അപ്പുവിനൊപ്പം ഇരിക്കുമ്പോൾ അമ്പിളി തന്നെത്തന്നെ മറന്ന് പോകാറുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പുവിന് അമ്മയായി കൂട്ടുകാരിയായി അദ്ധ്യാപികയായി എപ്പോഴും അവളുടെ ഒപ്പം ചേർന്നു നിൽക്കാൻ അമ്പിളിയും ആഗ്രഹിച്ചു. അപ്പോഴും മുൻപ് എന്നോ മറന്നു കളഞ്ഞ ഒരു ലക്ഷ്യത്തെ, ആഗ്രഹത്തെ കയ്യെത്തിപ്പിടിക്കാനുള്ള ഒരു മോഹം അമ്പിളിയുടെ ഉള്ളിൽ വളർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ...... രാവിലെ ചെറിയൊരു ജലദോഷവും ആയിട്ട് സ്കൂളിലേക്ക് പോയ അപ്പു മോള് വൈകിട്ട് വന്ന് കയറിയത് പൊള്ളുന്ന പനിയുമായിട്ടാണ്. ബസ്റ്റോപ്പിൽ നിന്നും വീട് വരെ നടക്കാൻ വയ്യാഞ്ഞിട്ട് അമ്പിളി എടുത്താണ് അപ്പുവിനെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടു വന്നത്. " അപ്പൂസേ ... അമ്പിളിമാമൻ മോൾക്ക് ഡ്രസ്സ് മാറ്റി തരാം. എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചിട്ട് മരുന്ന് തരാം. എന്നിട്ട് മോള് ഇവിടെ കിടന്നോ. ഞാൻ മോളുടെ അച്ഛനെ വിളിച്ചു പറയാം. രുദ്രേട്ടൻ വന്നിട്ട് നമുക്ക് ഡോക്ടർ ആന്റിയെ കാണാൻ പോകാം. അപ്പോൾ എല്ലാ അസുഖവും മാറും. ഹ്മ്മ്...? " അങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അമ്പിളി അപ്പുവിനെ കട്ടിലിൽ ഇരുത്താൻ ഒരുങ്ങി. എന്നാൽ " അമ്പിളിമാമൻ എങ്ങും പോണ്ട " എന്നും പറഞ്ഞ് അപ്പു അവളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി ഒട്ടിച്ചേരുകയാണ് ചെയ്തത്. അമ്പിളി ആകെ വലഞ്ഞു പോയി. അപ്പു ആണേൽ വിടാതെ പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചുട്ടു പൊള്ളുന്നുണ്ട് കുഞ്ഞിന്.... രുദ്രൻ വരുന്നത് വരെ മരുന്ന് കൊടുക്കാതിരിക്കാൻ ഒന്നും പറ്റില്ല. അമ്പിളിക്ക് പേടിയായി. അവൾ ഒരു കൈകൊണ്ട് അപ്പുവിനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ ടേബിളിൽ നിന്നും മൊബൈൽ തപ്പി പിടിച്ചു രുദ്രനെ കാൾ ചെയ്തു. അപ്പുവിന് പനിയാണെന്ന് അറിഞ്ഞതേ രുദ്രൻ കടയിലെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ബിജുവിനെ ഏൽപ്പിച്ച് കാറും എടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. ഡ്രസ്സ് പോലും മാറാൻ കൂട്ടാക്കാതെ അമ്പിളിയുടെ നെഞ്ചിൽ പറ്റിച്ചേർന്ന് കിടപ്പാണ് അപ്പു. എങ്ങനെയൊക്കെയോ പനിയുടെ മരുന്നും കുടിപ്പിച്ച് ഒരു തുണി നനച്ച് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഇട്ടു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു അമ്പിളി. " അമ്പിളിമാമാ...? " അപ്പുവിന്റെ ശബ്ദം വല്ലാതെ തളർന്നിരുന്നു. അമ്പിളിക്ക് ആ വിളി കേട്ടതേ സങ്കടം കൊണ്ട് നെഞ്ചു വിങ്ങും പോലെ തോന്നി. " എന്താടാ ചക്കരെ? " ചോദ്യത്തോടൊപ്പം അമ്പിളി വാടി കുഴഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ ഒന്ന് കൂടി ചേർത്ത് പിടിച്ചു നെറ്റിയിൽ മുത്തി. " എന്റെ അമ്മ എവിടാ അമ്പിളിമാമാ? എന്താ ഇത് വരെ വരാത്തെ? " അപ്പുവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അമ്പിളി അമ്പരന്ന് പോയി.... അപ്പുവിനെ കാണാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ചായി. ഇന്നേ വരെ അവൾ ഇങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചിട്ടെ ഇല്ല എന്ന് ഓർത്തു അമ്പിളി. 🌜 🌜 🌜 🌜 🌜 കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ