பயணம் நிற்காதவன் அந்த ஊரின் எல்லையில் ஒரு சிறிய தேநீர் கடை. அங்கு தினமும் காலை ஐந்து மணிக்கு ஒரு மனிதன் வந்து உட்காருவான். யாரிடமும் பேசமாட்டான். ஒரு கண்ணாடி தேநீர்… முன்னால் விரியும் சாலை… அவ்வளவுதான் அவனின் உலகம். அவன் பெயர் முருகன். முருகனுடன் படித்தவர்கள் பலர். ஒருவன் பெரிய வியாபாரி. ஒருவன் அரசு வேலை. ஒருவன் வெளிநாடு. அவர்கள் வாழ்க்கை புகைப்படமாக மின்னியது. முருகனின் வாழ்க்கை மட்டும் காலண்டரில் குறிக்கப்படாத நாட்களாகவே சென்றது. தோல்வி அவனுக்கு புதிதல்ல. பணமில்லா காலங்கள்… மூடிய கனவுகள்… “இது உனக்கு செட் ஆகாது” என்ற வார்த்தைகள்… அவன் வாழ்க்கையில் இவை எல்லாம் வழக்கமான விருந்தினர்கள். பலர் சொன்னார்கள்: “போதும்… இதுவே உன் விதி.” “எல்லோருக்கும் வெற்றி கிடைக்காது.” முருகன் மட்டும் ஒரு விஷயத்தைச் செய்யவில்லை. அவன் பயணத்தை நிறுத்தவில்லை. அவனிடம் வெற்றி இல்லை. ஆனால் அவனிடம் விடாமுயற்சி இருந்தது. நம்பிக்கை இல்லை எனும் நாளிலும், “இன்றும் ஒரு நாள் முயற்சி பண்ணுவோம்” என்று எழுந்தான். பல ஆண்டுகள் கழிந்தன. ஒரு நாள் அந்த தேநீர் கடை அருகே ஒரு புதிய கட்டிடம் எழுந்தது. அதில் பெயர் பலகை: “முருகன் தொழில் நிலையம்.” யாரும் கைதட்டவில்லை. ஊர் கூச்சலிடவில்லை. ஆனால் அந்த நாளில் முருகன் தேநீர் குடிக்கவில்லை. அவன் சாலையைப் பார்த்து சிரித்தான். அவனுக்கு புரிந்திருந்தது— வாழ்க்கை எல்லோருக்கும் ஒரே மாதிரி அல்ல. சிலருக்கு வெற்றி ஓடி வரும். சிலருக்கு போராடி வரும். சிலருக்கு போராட்டமே வாழ்க்கையாக இருக்கும். ஆனால் எவன் ஒருவன் தனது இலக்கை நோக்கி பயணத்தை விடாமல் தொடர்கிறானோ, அவனுக்கு வெற்றி ஒரு நாள் வந்து சேரும். அன்று அவன் வெற்றியை மட்டுமல்ல, தொடர்ந்து வந்த துன்பங்களையும் அர்த்தமாக்குவான். அதுதான் வாழ்க்கை நீதி. #😇வாழ்க்கையின் எதார்த்தங்கள் #💯எண்ணம் போல் வாழ்க்கை💯👍 #💪 தன்னம்பிக்கை #👍உன்னால் முடியும் #📝என் இதய உணர்வுகள்