.ഇനിയുണ്ടാകുമോ 🌿💗 53 . . "ജീവയോ... " പ്രവീൺ പേര് പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ എല്ലാവരും ഞെട്ടി പോയിരുന്നു. "അതെ ജീവ..." പ്രവീൺ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.. നമ്മൾ റൂം എടുത്തിരുന്നു അതെ ഫ്ലാറ്റ് നിന്ന സ്ട്രീറ്റ്റിൽ ആയിരുന്നു അവനും ഗാങ്ങും താങ്ങിയിരുന്നത്. അന്ന് നമ്മൾ തിരികെ നാട്ടിലേക്കു kayatty വിട്ട പ്രീതിയെ രാത്രി ബാറിൽ നിന്നിറങ്ങി നാലാളും തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.. "നീ എന്താ ഇവിടെ..." പ്രവീണിന്റെ ചോദ്യം കേട്ടു. പ്രീതി പുച്ഛത്തോടെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. "ഒരു exam ഉണ്ടായിരുന്നു അറ്റന്റ് ചെയ്യാൻ. ടീച്ചർ പെട്ടന്ന് അത് നാളതേക്ക് മാറ്റി വച്ചു. അതോണ്ട് പിന്നെ അടുത്ത സ്റ്റോപ്പിൽ ഇറങ്ങി ഇവിടേക്ക് റചിരിക്കേണ്ടി വന്നു. ഓ അങ്ങനെ.. "എന്ന വായോ വീട്ടിലോട്ടു പോകാം അല്ലേട..." പ്രവീന്റെ നെഞ്ച് പട പട ഇടിക്കുമ്പോഴും അവൻ ഇളിച്ചോണ്ട് പ്രീതിയുടെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ടു. തിരിഞ്ഞു ബാക്കി മൂന്നണ്ണത്തിനെ നോക്കിയതും. അവർ ഞാൻ ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ല രാമ നാരായണ എന്ന മറ്റേ മുന്നേ നടന്നു. "സാന്മാർ ഒന്ന് നിന്നെ... " "അത് വേണോ കൊച്ചു തമ്പ്രാട്ടി... " "അത് വേണം..." അവരെ നോക്കി ഷർട്ടിന്റെ കൈ എല്ലാം അവളൊന്നു മടക്കി വച്ചു കലിയോടെ മുന്നോട്ടു കാല് വെച്ചപ്പോയെക്കും അവളെ തള്ളി മാറ്റി നാലാളും ജീവൻ കൊണ്ടോടി.. ഒറ്റത്തിനിടെ പ്രവീണിന്റെ കൈ തട്ടി. പ്രീതിയുടെ അടിയൊന്നു തട്ടി അവൾ ഒരു ദിശയിലേക്ക് തെറിച്ചു പോയി. അവർക്കിടയിൽ കുത്തി ഒലിക്കുന്ന ചോലയിലേക്ക് അവൾ അടി തെറ്റിയത് എന്തോ അവളെ പുറകോട്ടു വലിച്ചു. തന്നെ രക്ഷിച്ച വ്യക്തിയെ കാണാൻ കണ്ണ് വലിച്ചു തുറന്ന പ്രീതിയുടെ കണ്ണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തു വരും എന്ന മട്ടായിരുന്നു. തന്നെ ഉറ്റു നോക്കുന്ന പീലി നിറഞ്ഞ കാപ്പി കണ്ണ് അവളുടെ ഹൃദയത്തിലേക്കു തറക്കും പോലെ തോന്നി അവൾക്കു. കൂടാതെ അവന്റെ ക്ലീൻ ഷേവ് ചെയ്ത ഇരു നിറത്തിലുള്ള മുഖവും എവിടെ നിന്നോ അടിക്കുന്ന കാറ്റിൽ അവന്റെ മുഖത്തെക്കു തെന്നി വീയുന്ന നീളൻ മുടിയും അവൾ കണ്ണിമ വെട്ടാതെ നോക്കി നിന്നു പോയി. "എന്തേലും പറ്റിയോ... ഹലോ..." അവനെന്തെല്ലാമോ പറയുന്നെണ്ടെന്നു തോനുന്നു പക്ഷെ എന്റെ കണ്ണും മനസ്സും അവനിൽ തറഞ്ഞു പോയിരുന്നു. മുട്ടോളം കയറ്റി വെച്ച ഇളം നീല നിറത്തിലുള്ള ഷർട്ട് ആണ് ധരിച്ചിട്ടുള്ളത്. തന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഉറ്റു നോക്ക് നിൽക്കുന്ന ആ ഉണ്ടക്കണ്ണു ഒരുവേള അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തറഞ്ഞു കയറിപോയിരുന്നു. കഷ്ടിച്ച് കൈമുറ്റോളം നീണ്ടു നിൽക്കുന്ന നീളൻ മുടിയും ആരെയും മയക്കുന്ന ആ പൂച്ചകണ്ണും പാല് പോലെ വെളുത്ത നിറവും ഉള്ള ആ പെണ്ണിന്റെ മേലെ നിന്നു അവനിക്കു കണ്ണെടുക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. പെട്ടന്ന് ആരോ വന്നവളെ പിറകോട്ടു വലിച്ചു കൊണ്ട് പോയപ്പോൾ ആണ് അവൾ സ്വബോധത്തിലേക്കു വന്നത്. "ആരെ നെഞ്ഞതാടി കിടണ്ണു തള്ളുന്നത്... " ദേഷ്യത്തോടെ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് പ്രവീൺ അലറിയതും പ്രീതിയുടെ നെഞ്ചോന്നു കാളി.. അവന്റെ ഈർഷ്യത്തോടെ ഉള്ള നോട്ടം ആ ചെറുക്കന്റെ മേലേക്ക് തറച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു അവളെ അവനെ അവിടെ വലിച്ചു കൊണ്ട് പോയി. പക്ഷെ കാപ്പി കണ്ണ് അവളുടെ മനസ്സിൽ നിന്നു ഇറങ്ങി പോയില്ല.പിറകിൽ നിന്നു ആ കാണു മാടി വിളിക്കുന്ന പോലെ തോന്നി അവൾക്കു. പ്രവീണിന്റെ കൂടെ യാഥാർഷികം ആയി നടക്കുമ്പോൾ അവൾ ഒന്നൂടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഇല്ല പോയിരിക്കുന്നു അവൻ നിന്ന സ്ഥലം ശൂന്യമായിരിക്കുന്നു.. അന്ന് രാത്രി നിദ്ര ദേവി അവളെ തയുകി എത്തിയില്ല.എന്നാലും ആ കടും കാപ്പി കണ്ണുകൾ ആരായിരിക്കും അവൻ. ഒന്ന് പേര് പോലും ചോദിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. ദുഷ്ടൻ പേര് ചോദിക്കാൻ എങ്കിലും ഉള്ള സവകാശം തന്നിരുന്നെങ്കിൽ. പിന്നെ എപ്പോഴാ ഉറങ്ങി പോയത് എന്നറിഞ്ഞില്ല.നന്നേ വഴുക്കി ആണ് എഴുന്നേറ്റത്. പിന്നെ മാറ്റണോ ചായ കുടിക്കണോ എന്നും സമയം കിട്ടിയില്ല.പിന്നെ ജിത്തിന്റെ പിറകെ ഇരുന്നു സ്റ്റാൻഡിലേക്ക് പെട്ടന്ന് വിട്ടു. ശരി എന്ന സൂക്ഷിച്ചു പൊട്ടോ... ആ ശരി.. ഇത് വെച്ചോ... എന്തിനു.. വാങ്ങടി... രാവിലെ ചായ കുടിച്ചോ നീ അവിടെ പോയി കുടിച്ചോ... ദേഷ്യത്തോടെ കയ്യിലെ ക്യാഷ് അവളുടെ കയ്യിൽ വച്ചു കൊടുത്തു. ജിത്തു അവിടെ നിന്നു പെട്ടന്ന് പോയി. അവന്റെ പോക്ക് നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അടുത്ത് വന്ന ബസ്സിൽ കയറി.നേരെ കോളേജിലേക്കു പോയി. ചെന്നൈലെ ബസ്സിൽ കയറിയപ്പോൾ അല്ലെ മനസ്സിലായെ ഇതിലും നല്ലത് നാട്ടിലെ ബസ് തന്നെ ആണന്നു.ഇതൊരു മാതിരി.. കോളേജിന്റെ കുറച്ചു ദൂരെ ആയാണ് ബസ് നിറുത്തിയത്.അവിടെ നിന്നു കോളേജ് നു മുന്നിലെ കുഞ്ഞി കടയിലേക്ക് വച്ചു പിടിച്ചു. മനസ്സ് മുഴുവൻ ആ കാപ്പി കണ്ണിൽ ആയിരുന്നു ചായ കടയിൽ എല്ലായപ്പോഴത്തെയും പോലെ അത്യാവിശം ആളുകൾ തന്നെ ഉണ്ട് അവർക്കിടയിലൂടെ കൌണ്ടറിലേക്ക് പയ്യെ ഞാൻ നടന്നു.കൌണ്ടർ കാലി ആയി കണ്ടതും ഒരു സമാധാനം. "അണ്ണാ ഒരു ടീ..." ഓർഡർ കൊടുത്തു അൽപ്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ ചായ കൊടുന്നു വച്ചു.കയ്യിൽ ഫോൺ പൊക്കിട്ടിലേക്ക് തിരുകി ചായ എടുക്കാൻ നിന്നതും ഒരു ടാറ്റൂ അടിച്ച കൈ വന്നു ചായ അങ്ങു കൊണ്ടുപോയി. "എന്റെ ചായ...." ദേഷ്യത്തോടെ ബാഗ് തോളിലേക്കു വലിച്ചിട്ടു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു ഒറ്റ വലി. "എന്റെ ചായ വെക്കടാ... " "ഹാ...." ചായ തിരിച്ചു വാങ്ങാൻ നിൽക്കെ തല ഉയർത്തി അവനെ നോക്കിയതും പ്രീതിയുടെ കണ്ണൊന്നു വിടർന്നു. "ചേട്ടൻ എന്താ ഇവിടെ..." തന്റെ മുന്നിലായി തന്നെ ഉറ്റു നോക്കി നിൽക്കുന്ന കാപ്പി കണ്ണുകൾ കാണെ. അടിവയറ്റിൽ മഞ്ഞു വീയുന്ന സുഖം തോന്നി പ്രീതിക്കു. "എടി കുട്ടി ഇതാ ഉൻ ടീ... " "ചായ എന്റെ അല്ലായിരുന്നല്ലേ.. സോറി... " ചായക്കുള്ള ക്യാഷ് കൊടുത്തു അവനെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ കഴിയാതെ പ്രീതി ഇറങ്ങി ഓടി. അവളുടെ പോക്ക് കണ്ടു അവന്റെ ചുണ്ടിലായി അറിയാതെ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ആ മുഖം കുത്തി കയറുന്ന പോലെ. പെട്ടന്ന് തിരികെ ഓടിയ പ്രീതി തിരിച്ചു ഓടി വരുന്നത് കണ്ടു. അവന്റെ കണ്ണൊന്നു വിടർന്നു. "പിന്നെ എന്താ പേര്..." "ഹേ... " "പേരെ... എന്റെ പ്രീതി എന്ന... " "ഞാൻ ആൽബർട്ട്." "ആൽബർട്ട്!!!. " പെട്ടന്ന് അവനെ പോലെ തന്നെ ഒരാൾ അകത്തേക്ക് കയറി വന്നതും പ്രീതിയുടെ കണ്ണ് തള്ളി. "ഇത്.. ഇത്.... " "അദ്വൈത്.. ഇവന്റെ ട്വിൻ ബ്രദർ ആണ്.." (തുടരും) എങ്ങനെ ഉണ്ട്...അഭിപ്രായം പറയു.. #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📚 വായന മുറി ✔️ #വായനമുറി