❤️‍🔥.. KARA SEVDA.. ❤️‍🔥𝟚. 3 " Do you miss me... ഭൂമി....? " പെട്ടന്നാണ് പരുക്കമാർന്ന ശബ്ദത്തോടെ അത്രയേറെ വികാരങ്ങൾ നിറച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അവളോട് ചോദിച്ചു..... കാതിലായി അവന്റെ ചൂട് ശ്വാസം തട്ടിയതും അവൾ ഒന്ന് വെട്ടിവിറച്ചു പോയി..... അവന്റെ കരുത്തിന് മുന്നില് ഒന്ന് അനങ്ങാൻ പോലും അവൾക്കായില്ല....! " ഞാൻ വരില്ലെന്ന് നേരത്തെ അറിയിച്ചത് കൊണ്ട് ഈ ഒരു വരവ് നീ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല അല്ലേ.... " തന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ള അവളുടെ ഞെട്ടിൽ നിന്ന് തന്നെ അവന് അത് മനസ്സിലായിരുന്നു എന്നിരുന്നാലും അവളുടെ വായിൽ നിന്ന് അത് കേൾക്കാൻ താല്പര്യമുള്ളതുപോലെ അവൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു..... " മുത്തശ്ശി.... മുത്തശ്ശി പറയുന്നത് കേട്ടിരുന്നു ജോലിത്തിരക്ക് കാരണം വരാൻ പറ്റില്ലെന്ന്.... അതിൽ കൂടുതലൊന്നും നിക്ക് അറിയില്ല.... " അവൻ തന്നെ കണ്ണടക്കാതെ നോക്കിക്കൊണ്ട് നിൽക്കുകയാണെന്ന് അറിയാവുന്നതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൾ തന്റെ മുഖമുയർത്തി അവനെ നോക്കിയില്ല..... അവന്റെ കണ്ണുകളെ നേരിടാനുള്ള ശക്തി തനിക്കില്ല എന്ന് അവൾക്ക് നല്ല ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു.... " ഞാൻ കഴിഞ്ഞ മാസം കൊടുത്തയച്ച ഡ്രസ്സുകൾ എല്ലാം എവിടെ...  അതൊന്നും എന്താ നീ ഇട്ട് കാണാത്തത്.... അതോ നീ എന്നോടുള്ള ദേഷ്യത്തിന് അതെല്ലാം വല്ലടത്തും കൂട്ടിയിട്ട് കത്തിച്ചോ...?  " അവൾ അതിനു മറുപടിയൊന്നും തന്നെ പറയാതെ തന്റെ കൈപ്പിടിയിൽ നിന്ന് വിട്ടുമാറാനായി ശ്രമിക്കുന്നത് കണ്ടതും അവൻ അവളുടെ പൊക്കിൾചുഴിക്ക് അടുത്തായി ഒന്ന് വിരലുകൾ കൊണ്ട് നുള്ളിവിട്ടു.... " സ്സ്ഹാ...... " അത് പ്രതീക്ഷിക്കാതിരുന്നത് കൊണ്ടാവാം അവളിൽ നിന്ന് ഒരു ഏങ്ങൽ പുറത്തു വന്നു.... ഞൊടിയിടയിൽ കണ്ണുകളിൽ നീർ പൊടിഞ്ഞു.... " ഞാൻ... ഞാൻ അത് ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല.... എന്റെ അടുത്ത് തന്നെ ഉണ്ട്... എടുത്ത് വെച്ചിരിക്കുവാണ്.... " അവൻ വീണ്ടും തന്നിലേക്ക് ചേർന്ന് വരുന്നത് പോലെ തോന്നിയതും ഇരു കൈ കൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിൻ മുകളിലായി തടസം പോലെ വെച്ച് കൊണ്ട് അവൾ എങ്ങനെയൊക്കെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.... " മ്മ്ഹ്.... തത്കാലം അതെടുത്തു വെച്ചതൊക്കെ മതി.... വൈകുന്നേരം കുളി കഴിഞ്ഞിട്ട് എനിക്ക് നിന്നെ അത് ഇട്ടു കാണണം...... ഇനി പറഞ്ഞത് കേൾക്കില്ല എന്നാണെങ്കിൽ വേറെ എന്തെങ്കിലും ആണ് ഇട്ടു വരണതെങ്കിൽ വലിച്ചുകീറി കളയും ഞാൻ.... നിനക്ക് എന്നെ അറിയാലോ.... ഇവിടെയുള്ള ആരും എന്നെ ആ കാര്യം പറഞ്ഞു ചോദ്യം ചെയ്യില്ല..... പറഞ്ഞത് കേട്ടോ....?" തലകുനിച് തന്റെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്ന അവളുടെ താടിതുമ്പിലായിക്കൊണ്ട് വിരൽ കൊണ്ട് താങ്ങിയ ശേഷം അവൻ തനിക്ക് നേരെ അവളുടെ മുഖമുയർത്തി.... " കേട്ടോ എന്ന്..... " അവൻ ഒന്നുകൂടി ആ ചോദ്യം അല്പം ഊന്നി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.... അവളുടെ പേടിച്ചരണ്ട മിഴികളിൽ ആയിരുന്നു അവന്റെ നോട്ടം.... അവയിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന തന്റെ പ്രതിരൂപത്തിലും.... അവൾ വേഗം തന്നെ മനസ്സിലായി എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തലകുലുക്കി.... പേടിണ്ട് തന്നിലേക്ക് അത്രയേറെ ഒട്ടിച്ചേർന്നുള്ള അവളുടെ നിൽപ്പ് അവൻ വല്ലാതെ ആസ്വദിച്ചു... " കുളത്തിൽ തന്നെയാണോ നീ ഇപ്പോഴും കുളിക്കാറ്.... ഞാൻ നിന്നെ ആദ്യമായി തൊട്ട അതേ കുളത്തിൽ വെച്ച്....! " അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ പതിയെ ക്രൂരമായ പുഞ്ചിരിയിലേക്കു ചുരുങ്ങി.... അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ അന്നത്തെ ഓർമ്മയിൽ എന്നതുപോലെ മറ്റൊരു ഭാവം നിറയുന്നത് അവൾ മനസ്സിലാക്കി.... " ഇല്ല.... ഞാൻ.... ഞാൻ അവിടേക്ക് ഇപ്പൊ പോകാറില്ല.... " ഒരു വാക്കു കൊണ്ടു പോലും അവനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ പറ്റാത്തതിന്റെ സങ്കടം മുഴുവൻ അവളുടെ വാക്കുകളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.... നിസ്സഹായത അവളുടെ ചെയ്തികളിലും വാക്കുകളിലും മുഴച്ചു നിന്നു.... " ഇവിടുന്ന് എല്ലാവരും പോകുന്നതുവരെ നീ അവിടേക്ക് പോകാത്തത് തന്നെയാണ് നല്ലത്.... വർഷങ്ങൾക്ക് മുന്നേ ഞാൻ സ്വന്തമാക്കിയത് നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും വേറൊരാൾ കളങ്കപ്പെടുത്തുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമല്ല....! " അവളുടെ മേലുള്ള തന്റെ അധികാരം വിളിച്ചോതുന്നതായിരുന്നു അവന്റെ അപ്പോഴത്തെ വാക്കുകൾ.... അതിനൊപ്പം തന്നെ അവളുടെ മുഖം വിരൽത്തുമ്പ് കൊണ്ട് അല്പം കൂടി ഉയർത്തിയശേഷം ഭൂമിയുടെ  കഴുത്തിലായി തെളിഞ്ഞ് കാണുന്ന നീല ഞരമ്പിലേക്ക് തന്റെ ചുണ്ട് ചേർത്തു.... ആ മുറിക്കുള്ളിലെ കനത്ത ചൂടിലും കഴുത്തിലേക്ക് പതിഞ്ഞ അവന്റെ ചുണ്ടുകളുടെ തണുപ്പ് അവളിൽ വേറെന്തോ തരത്തിലുള്ള അനുഭൂതി നിറച്ചു.... വിരലുകൾ അവന്റെ ഷർട്ടിൽ ഒരു പിടച്ചിലോടെ മുറുകി... കണ്ണുകൾ കൂമ്പിയടഞ്ഞു.... " പൊയ്ക്കോ..... " നിമിഷങ്ങൾ നീണ്ടുനിന്ന ആ ചുംബനത്തിന് ശേഷം അവളിൽ നിന്ന് അല്പം മാറിനിന്ന് കൊണ്ട് അവൻ ഭൂമിയോട് പറഞ്ഞു..... ആ ശബ്ദം   കേട്ടപ്പോഴാണ് അത്രനേരം  കണ്ണുകൾ അടച്ചു നിന്നിരുന്നു അവൾ അത് തുറന്നത്... അവൻ മാറിനിൽക്കുന്നത് കണ്ടതും ഒന്ന് തിരഞ്ഞു പോലും നോക്കാതെ അവിടുന്ന് ഓടി ഇറങ്ങി...... ❤️‍🔥 ❤️‍🔥 ❤️‍🔥 ഗോവണി ഇറങ്ങുമ്പോൾ എനിക്ക് കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞ മിഴിനീർ കാരണം കാഴ്ച പോലും മങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി.... എങ്ങനെയെങ്കിലും എന്റെ സങ്കടങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ ഇറക്കിവെക്കുന്ന ആ നാല് ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ എത്തണം എന്ന് മാത്രമേ എനിക്കപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ..... അത്രയേറെ വേഗതയിൽ നടക്കുന്നതിന് ഇടയ്ക്ക് പിന്നിൽ നിന്ന് ആരൊക്കെയോ വിളിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടിരുന്നെങ്കിൽ അത് ഒന്നും മറുപടി നൽകാനോ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കാൻ പോലും പറ്റിയൊരു മാനസികാവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നില്ല ഞാൻ..... അടുക്കളയോട് ചേർന്ന് തന്നെയുള്ള ആ റൂമിലേക്ക് കയറിയതും വാതിൽ ചേർത്ത് അടച്ച് ഓടാമ്പൽ ഇട്ട ശേഷം..... അതേ വാതിലിലേക്ക് പുറം ചേർത്തുകൊണ്ട് നിലത്തേക്ക് ഇരിക്കുമ്പോൾ ആർത്തു കരയുകയായിരുന്നു എന്റെ മനം..... അവൻ സ്പർശിച്ച ഇടത്തെല്ലാം ഇപ്പോഴും പൊള്ളുന്നത് പോലെ തോന്നുന്നുണ്ട് എനിക്ക് .... ഒന്നിനോടും പ്രതികരിക്കാനാവാതെ ഒരു ശവം പോലെ നിന്നു കൊടുക്കേണ്ടി വന്ന ആ അവസ്ഥ.... " എന്തിനാ കൃഷ്ണ..... എനിക്ക് മാത്രം ഇങ്ങനെ ഉള്ള ദുരവസ്ഥ വരുത്തുന്നേ.,.. ഇത്തിയിരിയെങ്കിലും മനസ്സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാൻ ഉള്ള അർഹത പോലും എനിക്കില്ലേ.....  ഇവിടെക്ക് വന്നപ്പോൾ ഇനി പ്രശ്നങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടാകില്ലെന്ന കരുതിയത്.... പക്ഷെ.... ഇന്ദ്ര..... എത്ര അകന്നു മാറാൻ ശ്രമിച്ചാലും വീണ്ടും വീണ്ടും എന്റെ മേൽ വല്ലാത്തൊരു ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്ന അവൻ.... അവനെ എനിക്ക് പ്രതിരോധിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല..... അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഞാൻ വല്ലാതെ തളർന്നു പോകുന്നു..... " ജനലിൽ നിന്ന് വരുന്ന പ്രകാശം മാത്രം നിലനിൽക്കുന്ന ആ റൂമിൽ ഒരുവശത്തായി വച്ചിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞു കൃഷ്ണന്റെ ബിംബത്തിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടാണ് ഞാൻ അത് പറഞ്ഞത്.... ആറാം വയസ്സിൽ ഒരു ഉത്സവപ്പറമ്പിൽ വച്ച് അച്ചൻ വാങ്ങി തന്ന സമ്മാനം......! എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട ഒന്ന് എന്ന് തന്നെ പറയാം അതിനെ .... ജീവിതത്തിൽ ഒറ്റയ്ക്കായപ്പോൾ എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നതും അത് മാത്രമാണ്.... എന്തൊക്കെയോ പലതരത്തിലുള്ള ചിന്തകൾ തലയ്ക്കുള്ളിൽ കുമിഞ്ഞു കൂടിയതും കാൽ മുട്ടുകളെ കൈകൾ കൊണ്ട് പിണച്ചു കെട്ടിക്കൊണ്ട് ഞാൻ അതിലേക്ക് എന്റെ മുഖം പൂഴ്ത്തി കുറച്ചുനേരം അങ്ങനെയിരുന്നു.....! To Be Continued 💥 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #💘 Love Forever