#❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💞 നിനക്കായ് 🌧️ മുത്തശ്ശിയും മഴയുടെ അത്ഭുതവും ഒരു ഗ്രാമത്തിലായിരുന്നു കൃഷ്ണമുത്തശ്ശിയും തന്റെ കൊച്ചുമകൾ മീരയും താമസിക്കുന്നത്. മഴക്കാലം തുടങ്ങി, രാവിലെയോടെ തന്നെ ആകാശം ഇടിയോടും മിന്നലോടും പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നതുപോലെയായി. മീരാ മഴയെ കണ്ട് ഭയന്നുപോയി. “മുത്തശ്ശീ… മിന്നൽ എനിക്ക് പേടിയാകും…” എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു മുത്തശ്ശിയുടെ കയ്യിൽ ഒളിച്ചു. മുത്തശ്ശി ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. “മിന്നൽ പേടിക്കേണ്ട, മോളേ… ഇത് മഴത്തിൻ്റെ താളവാദ്യം ആണ്. നമ്മളോട് പറയുന്നത് — ‘നിങ്ങൾ ഉറങ്ങിക്കൂടാ, ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു!’ എന്ന്.” മുത്തശ്ശി അവളെ ജനാലക്കരികിലെത്തിച്ചു. പുറത്തൊരു വലിയ മാവ്, അതിൻ്റെ ഇലകൾ മഴത്തുള്ളികൾ തട്ടി തപ്പുവാദ്യം പോലെ മുഴങ്ങുന്നു. “മോനെ, ഓരോ മഴത്തുള്ളിക്കും ഒരു കഥയുണ്ട്,” മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞു. “മുകളിൽ മേഘങ്ങൾ തമ്മിൽ ചേർന്ന് പാടി നൃത്തം ചെയ്ത് സൃഷ്ടിച്ചതാണ് ഓരോ തുള്ളിയും. അവ ഭൂമിയിലേക്ക് വരുന്നത്, ചെടിചില്ലകൾക്കും, ജീവജാലങ്ങൾക്കുമൊരു പുതുജീവൻ നൽകാൻ.” അവൾ തുടർന്നു— “പഴയകാലത്ത് നമ്മുടെ ഗ്രാമത്തിൽ ‘മഴക്കുട്ടി’ എന്നൊരു അത്ഭുതകുട്ടി വന്നിരുന്നത്രേ. മഴ തുടങ്ങുമ്പോഴെല്ലാം അവൾ ആരുടെ വീടിന്റെ മേൽച്ചാർത്ത് ചോരുന്നുണ്ടോ എന്ന് പറയും. മിന്നൽ എവിടെ വീഴും, ഏത് മരമാണ് വീഴാൻ പോകുന്നത്— എല്ലാം മഴക്കുട്ടി മുമ്പേ അറിയുമായിരുന്നു.” മീരയുടെ കണ്ണുകൾ വലിയതായി. “അവൾ ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നോ മുത്തശ്ശീ?” “മോനെ…” മുത്തശ്ശി അവളുടെ കവിളിൽ ചുംബിച്ചു, “ഓരോ കുട്ടിയുടെയും മനസ്സിലുണ്ട് ആ മഴക്കുട്ടി. കുറച്ച് ധൈര്യവും, കുറച്ച് സ്നേഹവും ചേർത്താൽ, നീയും മഴക്കുട്ടിയെപ്പോലെ തന്നെ ധൈര്യശാലിയാകും.” മിന്നൽ വീണ്ടും മിന്നി, പക്ഷേ മീര ഇനി ഭയത്തോടെയല്ല നോക്കിയത്. അവൾ ചിരിച്ചു. “മുത്തശ്ശീ… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ മഴയെ സ്നേഹമാ!” മുത്തശ്ശി അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു— “അതെ മോളെ… മഴ പേടിക്കേണ്ടത് അല്ല, കേൾക്കാനുള്ളൊരു സംഗീതം ആണ്.” ആ രാത്രി, മഴയുടെ ശബ്ദത്തോടൊപ്പം മീര ആദ്യമായി സുരക്ഷിതമായൊരു സ്വപ്നം കണ്ടുറങ്ങി.🌧️📖✨