.ഇനിയുണ്ടാകുമോ 🌿💗 58. . . മൃതദ്ദേഹത്തിന്റെ പുറത്തു വിരിച്ച വെളുത്ത നിറത്തിലുള്ള പുതപ്പു മാറ്റാനായി ഒരാൾ അവിടേക്കു കടന്നു വന്നതും എല്ലാവരുടെയും നെഞ്ചിൽ പെരുമ്പാറ മുഴുങ്ങാൻ തുടങ്ങി. അയാൾ കൈകൾ ഉയർത്തി തുണിയിൽ കൈ വച്ചപ്പോയെക്കും പ്രവീണിന്റെ കൈ ജിത്തിന്റെ തോളിൽ അമർന്നിരുന്നു..സമയം അടുക്കും തോറും ആ കയ്ച്ച കാണാൻ കഴിയാതെ അവരുടെ കാലുകൾ തളരുന്നത് പോലെ തോന്നി. എല്ലാവരുടെയും മനസ്സിലേക്ക് പ്രീതിയുടെ ചിരിക്കുന്ന ശബ്ദം അലയടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. പതിയെ അയാൾ ആ മുഖത്തിന് മീതെ ഉള്ള തുണി എടുത്തു മാറ്റിയതും. പ്രവീൺ തളർച്ചയോടെ മുട്ട് കുത്തി ഇരുന്നു പോയി.അലക്സ്‌ ആ കയ്ച്ച കാണാൻ കഴിയാതെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി ഓടി. ആദിയും ജിത്തും ഒരു പോലെ തരിച്ചു നിന്നു... "പ്രീതി........." അന്തരീക്ഷത്തിൽ പ്രവീണിന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നു കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ പോലീസ്ക്കാർ ബോഡിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി എത്തിയിരുന്നു.. പ്രവീൺ കൈ വിടുവിച്ചു കൊണ്ട് വാവിട്ടു കരയുമ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ അവർ തരിച്ചു നിന്നു പോയി. എല്ലാവർക്കും അവരുടെ മനസ്സും ശരീരവും മരവിച്ച പോലെ തോന്നി. പ്രവീണിന്റെ കരച്ചിലിന്റെ താളുകൾ പോലും അവരുടെ ചെവിലേക്കു കയറിയില്ല. ജിത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ രക്തം വറ്റി ജീർണിച്ചു പോയ ആ കുഞ്ഞു മുഖത്തിൽ തറച്ചു നിന്നു. കണ്ണുകൾ പോലും വറ്റി വരണ്ടു പോയിരുന്നു. ആദി കാഴ്ച കാണാൻ കയോയാതെ തല ഉയർത്തി നിന്നു പോയി. അപ്പോയെക്കും അവർ മൂന്നാളെയും കൊണ്ട് പോലീസ് പുറത്തു എത്തിയിരുന്നു. "എടാ... അവൾ പോയെടാ..... എന്റെ പ്രീതി പോയെടാ......." അവരെ തള്ളി കൊണ്ട് വാവിട്ടു കരയുന്ന പ്രവീണിന്റെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകളും ധാര ധാര യായി ഒഴുകാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.. "പോന്നു പോലെ നോക്കിയല്ലേടാ... ഞാൻ. അവന്റെ കൂടെ പോകേണ്ട പറഞ്ഞതല്ലേ ഞാൻ....പോയെടാ... നമ്മുടെ പ്രീതി പോയെടാ..." പുറത്തു നിന്നു വാവിട്ടു കരയുന്ന അവരുടെ അടുത്തേക്ക് തളർച്ചയോടെ അലക്സ്‌ വന്നു ചാരി ഇരുന്നു. അപ്പോയെക്കും പോലീസ്ക്കാരും അവിടേക്കു വന്നിരുന്നു. അവരോടു റൂമിലേക്ക്‌ ചെല്ലാനും ചില നടപടിക്രമങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു ബോഡി വിട്ടു തെരാം എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവരെ വീട്ടിലേക്കു പറഞ്ഞയച്ചു. പ്രവീണിനെ കൊണ്ട് റൂമിൽ ഇരുത്തുമ്പോൾ എല്ലാവരും തളർന്നിരുന്നു. "ഞാൻ ഇനി എന്ത് പറയുമെടാ... അമ്മയോട് അച്ഛനോടും.എന്നെ വിഷ്വസിച്ചല്ലേടാ അവരവളെ ഇവിടെ ആക്കിയേ...." "എടാ..." "ഈ വാർത്ത അവരറിഞ്ഞാൽ ജീവിച്ചിരിക്കില്ലടാ അവർ... വേദനിക്കുന്നെടാ... തിരിച്ചു വരാൻ പറ.എന്തെടാ ഒന്നും മിണ്ടാതെ. അവർക്കൊന്നും പട്ടിയില്ലാന്ന് പറയടാ.അവൾ വരുമെന്ന് പറയടാ...തിരിച്ചു വരുമെന്ന് പറാ.... .... വരില്ലേ അവൾ . വരില്ലേ... വരുമായിരിക്കും അല്ലെ. അവൾ വരുമല്ലെടാ എവിടേക്ക് പോകാന നമ്മളെ ഒക്കെ വിട്ടു ഓൾക്ക് പോകാൻ കഴിയില്ലെടാ.. അവളെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ട് പോയാൽ മതി അല്ലെ. പോരേ വാ തിരിച്ചു പോകാ. അവിടെ അവൾ ഒറ്റക്കല്ലേ തിരിച്ചു പോയി ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഒക്കെ കാണിച്ചു തിരികെ കൊണ്ട് വരാം. ഞാൻ വിളിച്ചാൽ അവൾ വരുമെടാ വായോ പറയടാ എന്തേലും ഒന്ന് പറയാടാ...." സാഹചര്യം മറന്നു എന്തെല്ലാമോ പുലമ്പി തുടങ്ങിയ പ്രവീണിനെ അവർ എല്ലാവരും വാരി പുണർന്നു. അവന്റെ അതില്ലാതെ പുലമ്പിളിന്റെ കൂടെ അവരുടെ കരച്ചിന്റെ ചീളുകൾ കൂടി മുറിയിൽ അലയടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.. അന്ന് എങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു പോയത് എന്നു ആർക്കും ഒരു നിഷ്ടയവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.എന്ത് ചെയ്യണം എന്നോ ആരെ അറിയിക്കണം എന്നോ ഒന്നും അവർ ചിന്തിച്ചില്ല. ആദിക്കു ഒരു മരണത്തിന്റെ ഷോക്കിൽ നിന്ന് വിട്ടു മാറാതെ അടുത്ത ഒരു മരണം കേട്ടതോടെ തളർന്നു പോയിരുന്നു. അന്ന് മുഴുവൻ ജലപാനമില്ലാതെ അവർ ആ മുറിയിൽ അങ്ങനെ തന്നെ അവർ പോലുമറിയാതെ കഴിഞ്ഞു പോയി. അടുത്ത ദിവസം പ്രീതിയെ കൊണ്ടുപോയ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പോയപ്പോൾ ആണ് ചില കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ പോലീസ് അവരെ വിളിച്ചത്. അവരെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ പുകച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സിഗററ്റിന്റെ കുറ്റി മതിലിൽ ഉരച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ അവരെ നോക്കി. "ഉംഗ അന്ത റൂം ല താൻ ലാസ്റ്റ് വീക്ക് ഒരു പൊണ്ണു തൂക്കി സെത്തുട്ടാങ്ങ ഇല്ല?".." പോലീസിന്റെ ചോദ്യം കേട്ടു അവർ സംശയത്തോടെ അവരെ നോക്കിയതും പോലീസിന്റെ മുഖത്തൊരു പുച്ഛം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പോലെ തോന്നി അവർക്കു. ""ഹ്മ്മ്... പോസ്റ്റ്മാർട്ടം റിപ്പോര്ട്ട് വന്തിരുക്ക്. റേപ്പ് കേസ് നു സൊല്ലിറാങ്ങ. അത് കടന്തു ഇപ്പൊരു വീക്ക്, വീക്ക് ആൻഡ് ഹാഫ് ആഗിടുച്. നിങ്ങൾ ചെന്നൈ വിട്ടു കേരളവ പോയി തിരുമ്പി വന്തിട്ടും ഇപ്പോൾ ഒരു ആവ, ഇല്ലിയ.." അത് പറഞ്ഞു തീരുമ്പോൾ തന്നെ അയാളുടെ അയാളുടെ ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ കള്ള ചിരി കണ്ടു.അവരുടെ ഞൊടിയിലെ രക്തം തിളച്ചു വന്നു. കൂടെ പ്രീതി കരുതിയ പോലെ റേപ്പ് ചെയ്യപ്പെട്ടു എന്നത് അവരുടെ നെഞ്ചിനെ കീറി മുറിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ പോലീസുക്കാരൻ വീണ്ടും അവരെ വീണ്ടും അവരെ എന്തോ പറഞ്ഞു ചൊറിയാൻ നിന്നപ്പോൾ ആണ് പെട്ടന്ന് അയാളുടെ കൂടെ ഉള്ള ഒരാൾ അയാളെ തോണ്ടിയത്.. "സാർ ഇൻസ്‌പെക്ടർ.." പതുങ്ങനെ അയാൾ പറഞ്ഞതും ആ പോലീസ് കാരൻ ഞെട്ടലോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.തന്റെ പുറകിലായി കയ്യും കെട്ടി. രൗദ്ര ഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന വ്യക്തിയെ കണ്ടു അയാൾ പെട്ടന് സെലോട്ടു അടിച്ചു. "സെൽവ... ഉനക്കു ഇനിമേ നാൻ എവടക്ക് സസ്പെൻഷൻ തരും..." "സോറി സാർ... " "ഇന്ധ കേസ് എന്ത ആചു?" "ഇതു ഒരു റേപ്പ് കേസ് സാർ... കൂടെ ഇതു കടന്തു ഒരു വീക്ക്, വീക്ക് ആൻഡ് ഹാഫ് ആഗിടുചു. സീൻ കൊഞ്ചം ബ്രൂട്ടൽ സാർ... സെയിം ടൈംലു നറയ പെർ ഇരുന്താങ്ങ." "സ്റ്റോപ്പ്‌, സെൽവ..." അയാൾ അത്രയും പറഞ്ഞു നിറുത്തുമ്പോയേക്കും പ്രവീണിന് ശ്വാസം മുട്ടും പോലെ തോന്നി. "ഇതു ഉംഗളോഡ താങ്കച്ചി എന്ന് ഉറുദിയാഗ സൊല്ലിട്ടിംഗലേ ഇല്ല?" "ആമ സാർ..." "നാട്ടുല സൊല്ലി വെച്ചാചാ?" "ഇല്ലൈ സാർ..." "ബോഡിടെ നിലമൈ തെരിയും ലാ... നാട്ടുക്കു കൊണ്ടു പോകരതുക്ക് പ്രൊസീജേഴ്സ് എല്ലാം പാതാചാ?" "ഇല്ലൈ സാർ..." ഞങ്ങളുടെ പറച്ചിൽ കേട്ടു അയാൾ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു. "എനക്ക് ഉണ്ണോഡ സിറ്റ്വേഷൻ പുരിഞ്ഞിറിക്കേൻ. ആന ഇതുക്കു റിലേറ്റഡ് വർക്ക് എല്ലാം സീകിരം റെഡി പണിക്കണം.ഹ്മ്മ് പോണേന പോകരതുക്കു മുന്നാടി ഒരു FIR എഴുതി കുടുത്തു പോ..." അവരുടെ സംസാരം കേട്ടു തല ആട്ടി കൊണ്ട് അവർ അവിടെ നിന്നു ഇറങ്ങി.പിന്നെ ബോഡി നാട്ടിലേക്കു എത്തുന്നതിന്റെ അന്നാണ് നാട്ടിൽ വിളിച്ചു കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞത്. നാട്ടിലെത്തി ബോഡിയുമായുള്ള ആംബുലൻസ് വീട്ടിലേക്കു കയറുന്നതിനു മുന്നേ വീട്ടിൽ നിന്നു ഒരു ആംബുലൻസ് പോകുന്നത് കണ്ടു പ്രവീൺ സംശയത്തോടെ ഉള്ളിലേക്ക് പോയി. "എടാ.അമ്മ....." "അമ്മക്ക് എന്ത് പറ്റി..." പുറത്തേക്കു ഓടി വന്നുക്കൊണ്ട് പ്രവീണിനെ കേട്ടി പിടിച്ചുകൊണ്ട് അച്ഛൻ പറഞ്ഞതും പ്രവീൺന്റെ കാലുകൾ തളർന്നു പോയി അച്ഛനെ അടുത്തുള്ള കസേരയിൽ ഇരുത്തി.ആദിയുമായി അവൻ ഹോസ്പിറ്റിലേക്ക് വണ്ടി വിട്ടു. അവന്റെ പ്രതീക്ഷകൾ എല്ലാം തെറ്റി ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തും മുന്നേ അമ്മയും അവനെ വിട്ടകന്നിരുന്നു. ആ സമയം എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കണം എന്ന് അവനു അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.. വാർത്ത അറിഞ്ഞവൻ മരവിച്ചു പോയിരുന്നു.വീട്ടിലെ ഉമ്മറത്ത് രണ്ടു മൃദശരീരത്തിനടുത്തു തളർച്ചയോടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ.അവൻ ഒന്നും അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. എല്ലാവരും മുറിയിലേക്ക് കയറി പോയ അവന്റെ അച്ഛനെ പറ്റി സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. "എടാ.. അച്ഛൻ മുറിയിലേക്ക് പോയിട്ട് തിരിച്ചു വരുന്നില്ല..." അവന്റെ അടുക്കെ ചെന്ന് അവനോടു ആരോ ചെന്ന് പറയുമ്പോൾ. അവനൊരു യന്ത്രം കണക്കെ അവിടെ നിന്നെഴുന്നേറ്റു. മുറിയുടെ വാതിൽ തള്ളി തുറന്നു അവിടുത്തെ കാഴ്ച ഒരു വേള കണ്ടപ്പോയെക്കും കണ്ണിൽ ഇരുട്ടു കയറി അവൻ നിലം പതിച്ചിരുന്നു. അവനെ കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകുമ്പോൾ.ആ വീട്ടിൽ നിന്നും മൂന്നു ശരീരങ്ങൾ മണ്ണിന്റെ മണം അറിഞ്ഞിരുന്നു. *************** "എടാ...... " അലെക്സിന്റെ വിളി ചെവിയിലേക്കടിച്ചപ്പോൾ ആണ് ആണ് എല്ലാവരും ചിന്തകളിൽ നിന്നും. പുറത്തോട്ടു വന്നത്. മനസ്സിനെ മൂടി കിടക്കുന്ന ആ ഇരുണ്ട കാലം അവരെ തളർത്തി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.കണ്ണുകൾ തുടച്ചു അവർ ഒന്നും നടക്കാനായി ഇറങ്ങി. ആരും ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല..എവിടെ എങ്ങും നിശബ്ദത. "പക്ഷെ ഈ പ്രശ്നം എല്ലാം ഉണ്ടാക്കുന്നത് ആൽബർട്ട് മായിട്ടല്ലേ അവിടെ ജീവ എങ്ങനെ..." ആ നിശബ്ദതയെ ബന്ധിച്ചു കൊണ്ട് ജിത്തു ചോദിച്ചതും എല്ലാവരും അവനെ നോക്കി അതെ എന്ന രീതിയിൽ തലയാട്ടിയതും. പ്രവീൺ ദീർഘ ശ്വാസം എടുത്തു. "അതെ ഈ നടന്ന പ്രേശ്ങ്ങൾ എല്ലാം ആൽബർട്ടും ആയിട്ടുള്ളതാണ് പക്ഷെ അതിനു ശേഷം ഉണ്ടായത്..." പ്രവീണിന്റെ നാടി നേരമ്പുകൾ എല്ലാം വലിഞ്ഞു മുറുകുമ്പോൾ. എല്ലാവരുടെ മനസ്സിലേക്ക് തീ നാളം പോലെ ആ ഓർമ്മകൾ തിരികെ വന്നു (തുടരും) വായിച്ചതിൽ നന്ദി ഉണ്ട് 😌.താമസിച്ചതിൽ ക്ഷമിക്കണം എക്സാം ആയിരുന്നു കഴിഞ്ഞു വന്നപ്പോഴേക്കും ഇത്രയും സമയം ആയി 🥲 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📚 വായന മുറി ✔️