ಮಳೆಯ ಕಾಲ. ಮನೆಯ ಎದುರುಗಡೆ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವ ತೋಡು ತನ್ನದೇ ಆದ ಹೊನಲು ಹೊತ್ತಿತ್ತು. ನದಿ ಅಥವಾ ಜಲಾಶಯವಲ್ಲದ ಈ ತೋಡು, ದಿನವೂ ಕಾಲು ತೊಳೆದು ಹೋಗುವಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ದಿನ, ಅದೇ ತೋಡು ಒಂದು ಜೀವನಿಷ್ಠೆಯ ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ನೋಟಕ್ಕೆ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹತ್ತಿರದ ಮರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಹಸು, ಮಾಲೀಕನ ಕಣ್ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ತೋಡನ್ನು ದಾಟಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಮಾಲೀಕನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಇದು ದೈನಂದಿನ ವ್ಯಾಯಾಮ, ಅಥವಾ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕದಾದ ಹಾದಿಯ ಪಯಣ. ಆದರೆ ಆ ಹಸುವಿಗೆ ಇದು ಒಂದು ಆಂತರಿಕ ಒಡಲಾಳದ ಪಯಣವಾಗಿತ್ತು. ನೀರಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, ಹಸು ತನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ನೋಡಿತು. ಆ ಕ್ಷಣವೇ ಅದು ಬಂಗಾರದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ತಿರುಗಿಸಿತು. ಆ ಬಂಗಾರದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಡೆ ಭಯ, ಇನ್ನೆಡೆ ತನ್ನ ನಿಜವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಒಂದು ಆಳವಾದ ಕ್ಷಣ. ಅದು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತಾನು ಕಂಡದ್ದನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಹೆದರಿತು. ಶಾಂತಿಯ ಶ್ವಾಸವನ್ನೇ ಒತ್ತಿಸು ತೋಡಿದಂತೆ, ಕಿವಿಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟಗೆ ಮಾಡಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಹಸು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹಾರಿತು. ಮಾಲೀಕನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಹಗ್ಗ ಕಾಲು ಜಾರಿದಂತೆ ಜಾರಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ, ಆತ ತಾನೇ ನಿಯಂತ್ರಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡನು. ಆದರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕೋಪವಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಚಿಂತೆ. ಯಾವ ಪಶುವೈದ್ಯನಿಗಾದರೂ ಹೇಳಲಾಗದ ಆ ಭಾವನೆ, ತನ್ನ ಜೀವದೊಂದಿಗೆ ನಡೆದ ಆ ಅಂತಃಸಂಭಾಷಣೆಯ ತೀವ್ರತೆ. ತೋಡಿನಲ್ಲಿ ಎಡದಿಂದ ಬಲಕ್ಕೆ, ಬಲದಿಂದ ಎಡಕ್ಕೆ – ಹಸು ನೊರೆಯುತ್ತಲೇ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆಳವಾದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪಾದ ಎತ್ತುವುದು ಹಸುಗೆ ಕಷ್ಟ. ತಾನು ಹೇಗಾದರೂ ತೀರ ತಲುಪಬೇಕೆಂಬ ತುಡಿತ. ಮಾಲೀಕ ತೀರದಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಕೈ ಎತ್ತಿ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ – ಆದರೆ ಈ ಕರೆಯು ಶಬ್ದವಲ್ಲ, ಬದಿಯ ಉಸಿರಿನೊಂದು ಎದೆಯ ಬಡಿತ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಹಸು ತೋಡನ್ನು ದಾಟಿದ ಕಥೆ ಅಲ್ಲ. ಇದು ಮಾಲೀಕ ಮತ್ತು ಹಸುವಿನ ನಡುವಿನ ಆತ್ಮೀಯ ಸಂಬಂಧದ ಸಾರ. ಪಶುಪಾಲನೆಯ ಆ ನಯವಾದ ದಾರಿ. ಮಾನವ ಮತ್ತು ಮೌನ ಜೀವಿಯ ನಡುವಿನ ವಿಶ್ವಾಸದ ಸೇತುಬಂಧ. ತೋಡು ದಾಟಿದ ನಂತರ ಮಾಲೀಕ ಹಸುವಿನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟ. ತಾನು ಆಳವಾದ ಭಯದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೆನೆಂದು ಹೇಳುವ ಹಸು ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮಿಟುಕಿಸಿತು. ಉತ್ತರ ಇಲ್ಲದ ಮಾತನಾಡುವಿಕೆ, ಆದರೆ ಉಸಿರು ಕಟ್ಟುವ ಒಡನಾಟ. ತೋಡು ಹರಿಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗ ಅದು ಕೇವಲ ನೀರಿನ ಹರಿವು ಅಲ್ಲ, ಒಂದು ಅನ್ಯೋನತೆಯ ಪ್ರಭಾವ ರಾಂ ಅಜೆಕಾರು ಕಾರ್ಕಳ #ಶುಭ ರವಿವಾರ #ರವಿವಾರ....ರಜಾವಾರ.... ##💐ಶುಭ ರವಿವಾರ 🌄 #ಜೈ ಶ್ರೀ ಅಯ್ಯಪ್ಪಸ್ವಾಮಿ ಶುಭ ರವಿವಾರ 🚩 #ಶುಭ ರವಿವಾರ ಶುಭೋದಯ