ചോക്ലേറ്റ് സൗഹൃദം AUP സ്കൂളിൽ അഹമ്മദ് എന്നൊരു മിടുക്കൻ പഠിച്ചിരുന്നു. അവൻ അത്യാവശ്യം നല്ല പണക്കാരന്റെ മകനാണ്, പോക്കറ്റിൽ എപ്പോഴും ചോക്ലേറ്റിന്റെ മണം ഉണ്ടാകും. അതേ സ്കൂളിൽത്തന്നെ അമ്മുവും പഠിച്ചിരുന്നു, അവൾ ഒരു സാധാരണ വീട്ടിലെ കുട്ടിയായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഈ സാമ്പത്തിക വ്യത്യാസം അവരുടെ സൗഹൃദത്തിന് ഒരു തടസ്സമായിരുന്നില്ല. അഹമ്മദ് എന്നും അമ്മുവിന് ചോക്ലേറ്റ് നൽകുമായിരുന്നു. അവന്റെ വാപ്പ ഗൾഫിൽ നിന്ന് ഒരുപാട് ചോക്ലേറ്റുകൾ കൊണ്ടുവരുമായിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് അഹമ്മദിന്റെ പുസ്തകത്തിനിടയിൽ എപ്പോഴും അമ്മുവിന് കൊടുക്കാൻ ഒരു ചോക്ലേറ്റ് ആരും കാണാതെ, അവൻ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ടാവും. അത് ആരും കാണാതെ അമ്മുവിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചാണ് ചോക്ലേറ്റുകൾ അവൻ കൊടുത്തിരുന്നത്. അത് അവരുടെ കുഞ്ഞു രഹസ്യമായിരുന്നു. ഈ ചോക്ലേറ്റുകൾ പോലെ മധുരമുള്ളതായിരുന്നു അവരുടെ സൗഹൃദവും. ഒഴിവു സമയങ്ങളിൽ അവർ രണ്ടുപേരും സ്കൂളിലെ ഏതെങ്കിലും ഒഴിഞ്ഞ വരാന്തയിൽ പോയി ഇരിക്കും. അഹമ്മദിന് അവന്റെ വാപ്പ വാങ്ങി നൽകിയ വിലകൂടിയ ഒരു തത്തയുണ്ടായിരുന്നു. വീട്ടിൽ പോയാൽ അവന് ആ തത്തയോട് പറയാൻ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങളുണ്ടാകും. അമ്മുവിനാണെങ്കിൽ അവളുടെ അമ്മ നൽകിയ ഒരു കുസൃതിക്കാരി താറാവ് കുട്ടിയുണ്ടായിരുന്നു. ആ താറാവ് കുട്ടിയുടെ വിശേഷങ്ങൾ അവൾക്ക് അഹമ്മദിനോട് പറയാതെ വയ്യ. അങ്ങനെ അവർക്ക് പരസ്പരം പങ്കുവെക്കാൻ ഒരുപാട് കഥകളും ചിന്തകളുമുണ്ടായിരുന്നു. ദിവസവും പരസ്പരം കാണാതെ അവർക്ക് ഒരു നിമിഷം പോലും ഇരിക്കാൻ വയ്യാതായി. ഒരു ദിവസം, വരാന്തയിലൂടെ നടക്കുകയായിരുന്ന ശാരദ ടീച്ചറുടെ കണ്ണിൽ ഈ കാഴ്ച ഉടക്കി. ശാരദ ടീച്ചർ കുറച്ചുകാലമായി ഇവരെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മറ്റു കുട്ടികളെപ്പോലെ അല്ലാതെ ഇവർ രണ്ടുപേരും എപ്പോഴും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. ടീച്ചർക്ക് ചെറിയൊരു സംശയം തോന്നി. "അഹമ്മദ്, അമ്മു, നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ!" ശാരദ ടീച്ചർ ഗൗരവത്തിൽ വിളിച്ചു. അവർ പേടിയോടെ ടീച്ചറുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. "എന്താ ഇവിടെ രണ്ടാളും എപ്പോഴും ഒരുമിച്ച്? ക്ലാസ്സിൽ ശ്രദ്ധയില്ലേ? ഇനി രണ്ടാളും ഒരുമിച്ചിരിക്കുന്നത് ഞാൻ കാണരുത്," ടീച്ചർ കർശനമായി പറഞ്ഞു. അമ്മുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൾ ടീച്ചറെ നോക്കി പരിഭവിച്ച് പറഞ്ഞു, "ടീച്ചറേ, അവനില്ലാതെ എനിക്ക് ജീവിക്കാൻ പറ്റില്ല!" അത് കേട്ട് അഹമ്മദും വെറുതെ ഇരുന്നില്ല. "അതെ ടീച്ചറേ, അവളില്ലാതെ എനിക്കും ജീവിക്കാൻ പറ്റില്ല!" അവൻ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു. ടീച്ചർക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടിയില്ല. ഈ കൊച്ചുകുട്ടികൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നതിന്റെ കാരണം എന്തായിരിക്കുമെന്ന് ടീച്ചർക്ക് ഒരു എത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല. "അമ്മു, എന്താ കാരണം? അവനില്ലാതെ നിനക്ക് ജീവിക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന് പറയാൻ മാത്രം എന്തുണ്ട്?" ടീച്ചർ ആശ്ചര്യത്തോടെ ചോദിച്ചു. അമ്മു ഒരു നിമിഷം പോലും ആലോചിക്കാതെ പറഞ്ഞു, "ടീച്ചറേ, അവൻ എന്നും എനിക്ക് ഓരോ ചോക്ലേറ്റ് തരും! അവന്റെ കൂടെ പോയാൽ എനിക്ക് ഒരിക്കലും വിശക്കുകയോ ബുദ്ധിമുട്ടുകളോ ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ!" ഇത് കേട്ട ശാരദ ടീച്ചർ അന്തംവിട്ടുപോയി! സ്നേഹബന്ധത്തിന്റെ ആഴം പറയുമ്പോൾ, ചോക്ലേറ്റിന്റെ മധുരം ഒരു കാരണമായി വരുമെന്ന് ടീച്ചർ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. ടീച്ചർ മറുപടി പറയാൻ തുടങ്ങും മുമ്പേ, ബെല്ലടിച്ചു. അഹമ്മദ് 7A ക്ലാസ്സിലേക്കും അമ്മു 7 B ക്ലാസ്സിലേക്കും മിന്നൽ വേഗത്തിൽ ഓടി മറഞ്ഞു. അന്തംവിട്ട്, ഒന്നും പറയാനാവാതെ, ശാരദ ടീച്ചർ വരാന്തയിൽ മിഴിച്ചുനിന്നു. കുട്ടികളുടെ മനസ്സിലെ ലോജിക് ചിലപ്പോൾ വലിയവർക്ക് മനസ്സിലാകില്ലെന്ന് ടീച്ചർക്ക് അപ്പോൾ മനസ്സിലായി. ചോക്ലേറ്റ് നൽകുന്ന സൗഹൃദത്തിന്റെ ആഴം ആർക്കാണ് അളക്കാൻ കഴിയുക!..... Soubanath Edathanattukara #📙വായന മുറി 📙