#📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #തുടർകഥ ഭാഗം 96 # പുറത്തു മഴ ശക്തിയായി പെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ഒപ്പം ജാലകത്തിൽ മിന്നലുകളുടെ ചിത്രപണികൾ. കൂടെ ശക്തിയായി ഇടിമുഴക്കവും.... തുറന്നിട്ട വാതിലിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തിയ കാറ്റിന് തണുപ്പിന്റെ അകമ്പടി... എന്നിട്ടും നീലിമയുടെ ഉള്ളിൽ കനൽ കോരിയിട്ട ചൂടായിരുന്നു.... അവൾ ഒന്നിളകിയിരുന്നു. അൽപ്പം മുന്നോട്ടാഞ്ഞു അമിതയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി മുഖം ചെരിച്ചുപിടിച്ചു... പറഞ്ഞു തുടങ്ങി പതിയെ... അന്നൊരു വെള്ളിയാഴ്ച...സാധാരണ കാവിൽ മാസത്തിൽ അമാവാസി നാളിൽ മാത്രം പൂജ.... പതിവ് പോലെ പൂജ നടക്കവേ.പുതുതായി രണ്ട് അതിഥികൾ എത്തി... ഞങ്ങൾ മൂന്നു സഹോദരിമാർക്കും ഏഴോ എട്ടോ വയസ്സുണ്ടാവും അന്ന്. വന്നവർക്ക് ഞങ്ങൾ അത്ഭുതം ആയിരുന്നു.. ഒരേ പോലെ മൂന്നു കുട്ടികൾ... ആരായിരുന്നു അതിഥികൾ.. എന്തിനാ അവർ വന്നത്... മുന്നോട്ടാഞ്ഞിരിക്കുന്ന നീലിമയുടെ ഇറക്കി വെട്ടിയ കുപ്പായതിന്റ കഴുത്തിലൂടെ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന മാറിടത്തിലേക്ക് ഉറ്റു നോക്കിയിരുന്നുകൊണ്ട് എസ്പി ചോദിച്ചു. അയാളുടെ നോട്ടം അൽപ്പം അസ്വസ്ഥത പടർത്തിയെങ്കിലും അത് കാര്യമാക്കാതെ അവൾ തുടർന്നു.... അത് ഒന്ന് പീറ്ററിന്റ ഡാഡി ലോറൻസും. മറ്റൊരാൾ പോറ്റി സാറും ആയിരുന്നു... പോറ്റി സാറോ... അതേ... എന്തിനാ അവർ വന്നത്... ജെനിയുടെ അച്ഛനെ കാണാൻ. അല്ല അയാൾ... അയാളാണ് അവരെ കൊണ്ട് വന്നത്.... സർപ്പാക്കാവിലെ വിഗ്രഹം ഇരിക്കുന്ന പീഠത്തിന് അടിയിൽ ഒരു നിലവറയുണ്ട്... അതിനുള്ളിലാണ് ലോകത്തിൽ വച്ചേറ്റവും ചെറുതും എന്നാൽ ഏറ്റവും വിലകൂടിയതുമായ ഒരു സർപ്പ വിഗ്രഹം ഉണ്ട്. ജീവനുണ്ടെന്ന് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തോന്നുന്ന അത്ഭുതനിറഞ്ഞൊരു വിഗ്രഹം. അതിന്റ ശിരസ്സിൽ ഒരു കുഞ്ഞു മരതക കല്ലുണ്ട്. ഇന്നേവരെ കണ്ടെത്തിയവയിൽ വെച്ചേറ്റവും വിലപിടിച്ച കല്ല്... അത്.... അത്.. കൈയ്ലാക്കാൻ അവർ ചെയ്ത പാതകം എന്തെന്നറിയുമോ....? ആകാംഷയോടെ മറ്റുള്ളവർ അവളെ നോക്കവേ. ഇരിപ്പിടത്തിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് അവൾ അമിതയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി..... (തുടരും )