മുറിയിലെ ആ ബഹളങ്ങൾക്കും അച്ഛന്റെ ശകാരങ്ങൾക്കും ശേഷം ലെച്ചു കുറച്ചുനേരം കണ്ണടച്ചിരുന്നു. 😌 മനസ്സ് ഒന്ന് തണുപ്പിക്കാൻ അവൾക്ക് ആ കടൽ കണ്ടേ തീരൂ. വല്ലാത്തൊരു വീർപ്പുമുട്ടൽ.... അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ ആ പഴയ അലമാര തുറന്നു. അധികം ആഡംബരമൊന്നുമില്ലാത്ത, എന്നാൽ അവൾക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു വസ്ത്രം എടുത്തു. കവിളിലെ ആ അടിയുടെ പാട് മറയ്ക്കാൻ അവൾ പതുക്കെ കുറച്ച് പൗഡർ ഒക്കെ ഇട്ടു. കണ്ണുകൾ ഒന്ന് എഴുതി. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ ആ മുടി... അവൾക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട ആ നീളമുള്ള മുടി അവൾ അഴിച്ചിട്ടു. 👸🏻 മനസ്സിൽ: "അവർ പറയട്ടെ.. എന്നത് വേണം എങ്കിലും പറയട്ടെ. മുടി വെട്ടണമെന്നും പെണ്ണാവണമെന്നും ഒക്കെ. പക്ഷേ ഈ കടൽക്കാറ്റിൽ എന്റെ ഈ മുടിയിഴകൾ പറക്കുന്നത് കാണാനാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം." അവൾ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. ഹാളിൽ വിലാസിനിയും മാധവനും എന്തോ പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ട്. ലെച്ചു അവരെ നോക്കിയില്ല. വിലാസിനി: നീ ഇത് എങ്ങോട്ടാ ഈ നേരത്ത് ഒരുങ്ങി കെട്ടി ഹേ....?🤨 ലെച്ചു: ഞാൻ ഒന്ന് പുറത്ത് പോകുന്നു. വരാൻ കുറച്ച് വൈകും.🚶🏻‍♀️ അവൾ തന്റെ ഇലക്ട്രിക് സ്കൂട്ടറിന്റെ കീ എടുത്തു. സ്കൂട്ടറിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് സമാധാനം തോന്നി. അത് അവൾ തുടച്ചു മിനുക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ. സൈഡ് സ്റ്റാൻഡ് മാറ്റി അവൾ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. ആ പടിവാതിൽ കടക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് വലിയൊരു ഭാരം ഒഴിഞ്ഞു 😇 പോയതുപോലെ തോന്നി. റോഡിലെ തിരക്കിലൂടെ വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മുടി കാറ്റിൽ പറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ദൂരെ നിന്ന് ആ ഉപ്പുകാറ്റിന്റെ മണം അവളുടെ മുഖത്ത് കൂടെ....അരിച്ചു കയറി. റോഡിൽ ലൂടെ പോകുമ്പോൾ ഒരു വയസ്സ് ആയ അച്ഛനും അമ്മയും...... നടന്നു പോകുന്നു അവർ കയറിയത് ഒരു മരുന്ന് കടയിൽ ആരുന്നു. ലെച്ചും വണ്ടി നിറുത്തി. അതിൻ്റെ തൊട്ട് അടുത്ത് ഉള്ള കടയിലേക്ക് നടന്നു. ഒരു ചായകുടിക്കാൻ കയറി........ അപ്പോ അവൾ നോക്കുന്നത് അച്ഛൻ അമ്മയെ ആണ് പാവം. അ അച്ഛൻ വയ്യണ്ട് നടക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. അച്ഛൻ ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്നു. അമ്മച്ചി മരുന്നു വാങ്ങുന്നുണ്ട്. അച്ഛൻ എഴുന്നേറ്റതും വീഴാൻ പോയി പെട്ടെന്ന് ആണ് ഒരു ചേട്ടൻ വന്നു പിടിച്ചത്.😔 ഇത് കണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുനിറഞ്ഞു. "അവരുടെ മകൾ ആയിട്ട് ജനിച്ചാൽ മതി എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി... സ്നേഹം കിട്ടാത്ത മനസ്സ് വേദനിച്ചു..😥" അച്ഛൻ വിഴാൻപൊയപോൾ അച്ഛൻ കൈകൾ കൊണ്ട് അമ്മച്ചിയെ വിളിക്കുന്നു.( നല്ല തിരക്ക് ആണ് കടയിൽ)അവിടെ നിന്ന ചേച്ചി പറഞ്ഞു വരും വരും എന്ന്..... "ലെച്ചു വിൻ്റെ മനസ്സ് വല്ലാണ്ട് വേദനിക്കാൻ തുടങ്ങി. അ അച്ഛൻ തളർന്നു പോകുന്നു.അമ്മ മരുന്നു വാങ്ങുന്നു" 😢 " കുറച്ച് ആൾക്കാർ ചേർന്നു അമ്മയെയും അച്ഛനെയും കൊണ്ടുപോയി." "മനസ്സ് വേദനിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ വണ്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.ക്യാഷ്കൊടുത്ത്കൊണ്ട്......' ബീച്ചിലെത്തിയപ്പോൾ തിരമാലകളുടെ ആ ശബ്ദം കേട്ടതോടെ അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആ 'ഗർജ്ജനം' ശാന്തമായി. മണലിൽ സ്കൂട്ടർ ഒതുക്കി വെച്ച് അവൾ കടൽത്തീരത്തേക്ക് നടന്നു. കാലിൽ ആ തണുത്ത തിരമാലകൾ വന്നു മുട്ടുമ്പോൾ ലെച്ചുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. ലെച്ചു: (കടലിനെ നോക്കി) നീ എത്ര വലിയവനാണ്... നിന്റെ മുന്നിൽ എന്റെ ഈ സങ്കടങ്ങൾ എത്ര ചെറുതാണ് 😌 അവൾ പതുക്കെ തന്റെ ഫോൺ എടുത്തു. വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകൾ കൊണ്ട് നോട്ട്പാഡ് (Notepad) തുറന്നു. കവിളിലെ നീറ്റലും മനസ്സിനുള്ളിലെ കനലും ഒരു കഥയുടെ തുടക്കം പോലെ അവൾ കുറിക്കാൻ തുടങ്ങി... 🖋️ "അവർക്ക് വേണ്ടത് ഞാൻ എന്ന പാവം അടിമയെ ആണ് എന്റെ മുടിയാണ്. മുറിച്ചു മാറ്റപ്പെട്ട മുടിയിഴകൾക്കൊപ്പം എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളും ആ പടിവാതിൽക്കൽ വീണടിയുമെന്ന് അവർ കരുതുന്നു. സ്വന്തം വീടിന്റെ നാലു ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ശ്വാസം മുട്ടുമ്പോൾ, പുറത്തെ ഉപ്പുകാറ്റിന് ഇത്രയും മധുരമുണ്ടാകുമെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല." "അച്ഛൻ വിളിച്ച ആ തെറികൾ ഇപ്പോഴും എന്റെ കാതിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, ഈ തിരമാലകളുടെ ഇരമ്പലിന് അതിനേക്കാൾ ശബ്ദമുണ്ട്. എന്റെ വേദനയെ 'ഉട്ടാ' എന്ന് വിളിച്ചവർ കാണുന്നില്ല, ആ ഉട്ടയ്ക്കുള്ളിൽ വെന്തുരുകി പാകപ്പെട്ട ഒരു കനലുണ്ട്... അത് എന്നെങ്കിലും ഒരു അഗ്നിപർവ്വതമായി പൊട്ടിത്തെറിക്കും..... "മുടി വളർത്തുന്നത് അഹങ്കാരമാണെന്ന് പറയുന്നവരോട്... ഈ കാറ്റിൽ എന്റെ മുടി പറക്കുന്നത് കാണുമ്പോഴാണ് ഞാൻ ശരിക്കും ശ്വസിക്കുന്നത്. എന്റെ ഈ വണ്ടി മിനുക്കുന്നത് പോലെ, എന്റെ ഓരോ വരികളെയും ഞാൻ മിനുക്കിയെടുക്കും. മുറിവേറ്റ കൈകൾ കൊണ്ട് ഞാൻ പണിയുന്ന ഈ സാമ്രാജ്യത്തിൽ, പരിഹാസങ്ങൾക്കായി ഇരിപ്പിടങ്ങൾ ഉണ്ടാകില്ല." 🐅 ലെച്ചു എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഒരു തുള്ളി കണ്ണീർ ഫോൺ സ്ക്രീനിലേക്ക് ഇറ്റുവീണു. അവൾ അത് വിരൽ കൊണ്ട് പതുക്കെ തുടച്ചു മാറ്റി. ആ വരികൾ സേവ് (Save) ചെയ്യുമ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായിരുന്നു—ഇതൊരു കഥയല്ല, അവളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ പുതിയ അധ്യായമാണ് തുറന്നു ഇരിക്കുന്നു..... 📖 ബീച്ചിലെ ഉപ്പുകാറ്റിൽ മുടിയിഴകൾ പാറിപ്പറക്കുമ്പോൾ ലെച്ചുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ലക്ഷ്യം തെളിഞ്ഞു വന്നു. വെറുതെ എഴുതിയാൽ മാത്രം പോര, സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കാൻ ഒരു വഴി വേണം. ഒരു ടീച്ചർ ആവുക—അതായിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സിലെ ആഗ്രഹം. അവൾ പതുക്കെ തന്റെ ഫോണിൽ ഗൂഗിൾ തുറന്നു. "How to prepare for B.Ed and SET" എന്ന് തിരഞ്ഞു. ബി.എഡ് എടുക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും ഹയർ സെക്കൻഡറി ടീച്ചർ ആകാൻ 'സെറ്റ്' (SET) പരീക്ഷ എഴുതുന്നതിനെക്കുറിച്ചും അവൾ വായിച്ചു. വീട്ടിൽ നിന്ന് പണം ചോദിച്ചാൽ കിട്ടില്ലെന്ന് അവൾക്കറിയാം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പണം ചെലവാക്കാതെ എങ്ങനെ പഠിക്കാമെന്ന് അവൾ പ്ലാൻ ചെയ്തു. 📱✍🏻 ലെച്ചുവിന്റെ തയ്യാറെടുപ്പുകൾ....🧏🏻‍♀️ ടെലിഗ്രാമിലെ പി.എസ്.സി (PSC) ഗ്രൂപ്പുകളിൽ കയറി അവൾ സൗജന്യ നോട്ട്സുകൾ തപ്പിപ്പിടിച്ചു. ഓരോ പി.ഡി.എഫ് ഫയലുകളും ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യുമ്പോൾ തന്റെ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള ഓരോ പടികൾ കയറുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. വീട്ടിലെ വൈഫൈ കണക്ഷനോ രാഹുലിന്റെ ഔദാര്യമോ ഇല്ലാതെ തന്നെ, തന്റെ ഫോണിലെ ആ ചെറിയ ഡാറ്റ ഉപയോഗിച്ച് അവൾ യൂട്യൂബിലെ ടീച്ചിങ് ആപ്റ്റിറ്റ്യൂഡ് ക്ലാസുകൾ സേവ് ചെയ്തു വെച്ചു. നോട്ട്പാഡിൽ തന്നെ അവൾ പ്രധാനപ്പെട്ട പോയിന്റുകൾ കുറിച്ചു വെക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ ദിവസവും രണ്ട് മണിക്കൂർ എങ്കിലും ഇതിനായി മാറ്റിവെക്കുമെന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.....🧘🏻‍♀️. മനസ്സിൽ: "അച്ഛൻ വിളിച്ച ആ തെറികൾ എന്റെ കാതിൽ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. പക്ഷേ, നാളെ ഞാൻ ഒരു ടീച്ചറായി ജോലിക്ക് കയറുമ്പോൾ ആ വാക്കുകൾക്ക് എന്നെ വേദനിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല. എന്റെ ഈ അറിവ് എനിക്ക് ചുറ്റും ഒരു വജ്രകവചം തീർക്കും." 🐅 ലെച്ചു ഫോൺ ഓഫ് ചെയ്ത് ആഴക്കടലിലേക്ക് നോക്കി. 😍 തിരമാലകൾ കാലിൽ വന്ന് തലോടുമ്പോൾ അവൾക്ക് വലിയ ആത്മവിശ്വാസം തോന്നി. അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ ഇലക്ട്രിക് സ്കൂട്ടറിലേക്ക് നടന്നു. 🚶🏻‍♀️🛵 തിരികെ പോകുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പുതിയ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ ആ തകർന്ന സ്വിച്ച് ബോർഡും അച്ഛന്റെ മുഖവും കാണേണ്ടി വരുമെങ്കിലും, ലെച്ചുവിന് ഇപ്പോൾ അതിനെയൊന്നും പേടിയില്ല. അവൾ തന്റെ 'ടീച്ചർ' സാമ്രാജ്യം പണിയാനുള്ള ആദ്യത്തെ കല്ല് ആ കടൽത്തീരത്ത് വെച്ച് തന്നെ നട്ടു കഴിഞ്ഞു. 👸🏻 തുടരും...... #💭 എന്റെ ചിന്തകള്‍ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #😔സങ്കടം #alone