"എന്റെ കുഞ്ഞിന് മുലയൂട്ടാൻ ആരാടി നിനക്ക് അവകാശം തന്നത്..??" അലർച്ച പോലുള്ള ആ ചോദ്യത്തിനൊപ്പം കവിളിൽ കിട്ടിയ അടിയിൽ പൂർണേന്ദു നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ ത്രിലോകിനെ നോക്കി. ആ നിമിഷം അവളെ പച്ചയ്ക്ക് തീ കൊളുത്താനുള്ള ദേഷ്യമായിരുന്നു അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നത്. "എന്റെയോ എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെയോ ജീവിതത്തിൽ നിനക്ക് ഒരു സ്ഥാനവുമില്ല.. ഓർത്ത് വച്ചോ.." അവൾക്ക് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി അത് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ ശരീരം ദേഷ്യത്താൽ വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഹൃദയം കീറി മുറിയുന്ന വേദനയോടെ പൂർണേന്ദു അവനെ നോക്കി. അവനോടായി എന്തെങ്കിലും എതിർത്ത് പറയുവാൻ അവൾക്ക് കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. കവിൾ നീറി പുകയുന്ന വേദനയെ കടിച്ചമർത്തി മുഖം കുനിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് പെട്ടന്ന് ആ മുറിയിലെ നിശബ്‌ദതയെ കീറി മുറിച്ചുകൊണ്ട് കുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചിൽ അവിടെ മുഴങ്ങിയത്. അടുത്ത നിമിഷം പിടഞ്ഞുകൊണ്ട് പൂർണേന്ദു ബെഡിൽ കിടത്തിയിരുന്ന കുഞ്ഞിനെ വാരി എടുത്തു, നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു ആശ്വസിപ്പിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു. ആ നിമിഷം മാത്രമാണ് കുഞ്ഞിന്റെ കാര്യം ത്രിലോകും ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്. അലറിക്കരയുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ മുഖം കാണെ അവന്റെ മുഖത്ത് അത്രനേരം നിറഞ്ഞു നിന്ന ദേഷ്യം അലിഞ്ഞില്ലാതെയായി, പകരം വെപ്രാളം നിറഞ്ഞു. കുഞ്ഞിനെ എടുക്കാനായി അവൻ മുന്നോട്ട് വന്ന നിമിഷം, "കേശു.." മായയുടെ മുഴക്കമുള്ള ശബ്‍ദം ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി. "നിന്റെ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം ഞാൻ പറയാം.. നിന്റെയും നിന്റെ കുഞ്ഞിന്റെയും ജീവിതത്തിൽ ഇടപെടാൻ മറ്റാരേക്കാളും ഇവൾക്കാണ് അവകാശം. ആ അവകാശമാണ് അവളുടെ കഴുത്തിൽ നീ കെട്ടിയ ഈ താലി.. എന്റെ പൊന്നു മോൻ അത് മറന്നു പോയോ.." ദേഷ്യത്തിൽ മായയുടെ സ്വരം ഉയർന്നതും ത്രിലോക് ദേഷ്യത്തിൽ അമ്മയെ നോക്കി. "അമ്മേ ഇവൾ.. എത്ര ധൈര്യം ഉണ്ടായിട്ടാ എന്റെ കുഞ്ഞിന് പാല് കൊടുത്തത്.. ഇവളെ പോലെ കണ്ടിടം നിരങ്ങി നടന്നവൾ എന്റെ കുഞ്ഞിനെ.." എന്നാൽ പറഞ്ഞു മുഴുവനാക്കാൻ അവനെ അനുവദിക്കാതെ മായയുടെ കൈ അവന്റെ കവിളിൽ പതിഞ്ഞു. അവരുടെ ആ പ്രവർത്തിയിൽ ഞെട്ടി തരിച്ചു പോയിരുന്നു ത്രിലോകും പൂർണേന്ദുവും. "അമ്മേ.." അവിശ്വസനീയതയോടെ വിളിക്കുന്നതിനൊപ്പം ത്രിലോകിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. "മിണ്ടരുത് നീ.. ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പറയാൻ നിനക്കെങ്ങനെ തോന്നി കേശു.. നിന്റെ മോളെ സ്വന്തം കുഞ്ഞായി കണ്ടു സ്നേഹിച്ചതാണോ ഇവൾ ചെയ്ത തെറ്റ്.. അതോ വിശന്നു കരയുന്ന കുഞ്ഞിന് അല്പം പാല് കൊടുത്തതോ.." മായയുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി ഇല്ലാതെ ത്രിലോക് നിൽക്കുമ്പോൾ, കരഞ്ഞുറങ്ങിയ കുഞ്ഞിനെ തന്റെ നെഞ്ചോരം ചേർത്ത് കരച്ചിൽ അടക്കിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു പൂർണേന്ദു. രണ്ടു മാസം മുൻപായിരുന്നു ത്രിലോകിന്റെയും പൂർണന്ദുവിന്റെയും വിവാഹം. "ഞാൻ നടത്തിയ വിവാഹമാണെങ്കിൽ ഇവളെ നല്ല രീതിയിൽ നോക്കേണ്ടത് എന്റെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.. നിനക്ക് വേണ്ടെങ്കിലും നിന്റെ കുഞ്ഞിന് ഇവളെ വേണം.. ഇനി ഒരിക്കൽ കൂടി നിന്റെ കൈ ഇവൾക്ക് നേരെ ഉയർന്നാൽ..." താക്കീതോടെ മായ പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ ദേഷ്യത്തോടെ ത്രിലോകിന്റെ കണ്ണുകൾ പുറകിലായി നിൽക്കുന്ന പൂർണേന്ദുവിലേക്ക് നീണ്ടു. തന്റെ കുഞ്ഞിനെ അടക്കിപ്പിടിച്ചവൾ നിൽക്കുന്നത് കാണെ അവന്റെ ദേഷ്യം കൂടി. പിന്നൊന്നും പറയാൻ നിൽക്കാതെ വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞവൻ ആ മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയി. "നീ കരയണ്ട മോളെ.. നിന്റെ കുഞ്ഞു തന്നെയാ ഇത്.. ഇനി ബാക്കി എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് എനിക്കറിയാം.." പൂർണേന്ദുവിന്റെ തോളിൽ കൈ ചേർത്ത് പറയുമ്പോൾ മായ ഉള്ളിൽ ചില ഉറച്ച തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുകയായിരുന്നു. എന്തുകൊണ്ടാവും ത്രിലോകിന് പൂർണേന്ദുവിനോട് ഇത്ര ദേഷ്യം? ഇനി എന്താവും മായയുടെ പുതിയ തീരുമാനങ്ങൾ? ത്രിലോകിന്റെയും പൂർണന്ദുവിന്റെയും ജീവിതം ഇനി എന്തെന്നറിയാനായി തുടർന്ന് വായിക്കുക #📔 കഥ