ଜୀବନ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁର ଏହି ଗଭୀର ରହସ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କରିଦେବ। ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ବୟସ୍କମାନଙ୍କୁ ଦାହ ସଂସ୍କାର କରାଯାଉଥିବା ବେଳେ ଛୋଟ ପିଲାମାନଙ୍କୁ କାହିଁକି ମାଟିରେ ସମାଧି ଦିଆଯାଏ? ମାତା ପାର୍ବତୀଙ୍କ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ମହାଦେବ କଣ ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲେ? ଶିଶୁର ଆତ୍ମା ସହ କଣ ହୋଇଥାଏ? ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ଏବଂ ପ୍ରକୃତିର ଏହି ସୂକ୍ଷ୍ମ ନିୟମକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୋଷ୍ଟ ନିଶ୍ଚୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ। କୈଳାସ ପର୍ବତର ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଶାନ୍ତ ଉପତ୍ୟକାରେ ସେହି ସମୟରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ନୀରବତା ଛାଇ ରହିଥିଲା। ଚାରିଆଡ଼େ ବରଫ ଆଚ୍ଛାଦିତ ପର୍ବତଶୃଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣିମ ଆଭା ବିଛୁରିତ କରୁଥିଲେ। ଭଗବାନ ଶିବ ଗଭୀର ସମାଧିରେ ଲୀନ ଥିଲେ ଏବଂ ମାତା ପାର୍ବତୀ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ବସି ସୃଷ୍ଟିର ବିଭିନ୍ନ ରହସ୍ୟ ଉପରେ ଚିନ୍ତନ କରୁଥିଲେ। ସେତିକିବେଳେ ମାତା ପାର୍ବତୀଙ୍କ ମନରେ ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ବିଚଳିତ କରିଦେଲା। ସେ ମୃତ୍ୟୁଲୋକରେ ଏପରି ଏକ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଥିଲେ ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଗଭୀର ଭାବରେ ଭାବିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଥିଲା। ଜଣେ ବୃଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଦେହାନ୍ତ ପରେ ତାଙ୍କ ପରିବାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୈଦିକ ବିଧିରେ ତାଙ୍କର ଦାହ ସଂସ୍କାର କରିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ସେହି ଗ୍ରାମରେ ଜଣେ ଛୋଟ ବାଳକର ମୃତ୍ୟୁ ହେବା ପରେ ତାର ଶରୀରକୁ ଅଗ୍ନି ନଦେଇ ମାଟିରେ ସମାଧି ଦିଆଯାଇଥିଲା। ମାତା ପାର୍ବତୀ ବିନମ୍ରତାର ସହ ମହାଦେବଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁ କହିଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହା କିପରି ନିୟମ? ଜଣେ ବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି ଦିଆଯାଉଛି, କିନ୍ତୁ ଏକ ଛୋଟ ବାଳକକୁ ନୁହେଁ। ଏପରି କାହିଁକି? ଏହା ପଛରେ କୌଣସି ଗଭୀର ରହସ୍ୟ ଲୁଚି ରହିଛି କି?" ମହାଦେବ ଧୀରେ ଧୀରେ ନିଜର ନେତ୍ର ଖୋଲିଲେ। ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅପାର କରୁଣା ଏବଂ ଜ୍ଞାନର ପ୍ରକାଶ ଥିଲା। ସେ ମୃଦୁ ହସି କହିଲେ, "ହେ ଉମା, ସଂସାରରେ ଯାହା କିଛି ବି ଘଟେ, ତାହା ପଛରେ ପ୍ରକୃତିର ଏକ ସୂକ୍ଷ୍ମ ସନ୍ତୁଳନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାଏ। ମଣିଷ କେବଳ ବାହ୍ୟ କର୍ମ ଦେଖେ, କିନ୍ତୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଆତ୍ମାର ଯାତ୍ରାକୁ ଦେଖିଥାଏ।" ସେ ଆହୁରି କହିଲେ, "ଜଣେ ବାଳକର ଆତ୍ମା ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିର୍ମଳ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ। ସେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଂସାରର ମୋହ, ଛଳ, କପଟ ଏବଂ କର୍ମ ଜାଲରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ବାନ୍ଧି ହୋଇନଥାଏ। ତାର ମନ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଜଳ ପରି ପବିତ୍ର ହୋଇଥାଏ। ସେଥିପାଇଁ ତା' ପାଇଁ ଅନ୍ତିମ ସଂସ୍କାରର ବିଧି ମଧ୍ୟ ଅଲଗା ରଖାଯାଇଛି।" ମାତା ପାର୍ବତୀ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଶୁଣୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ମନରେ ଏବେ ବି ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନ ଥିଲା। ସେ ପଚାରିଲେ, "ହେ ନାଥ, ଯଦି କେହି ଅଜ୍ଞାନବଶତଃ ଏହି ନିୟମ ପାଳନ ନକରେ ତେବେ କ'ଣ ହେବ?" ମହାଦେବଙ୍କ ସ୍ୱର ଗମ୍ଭୀର ହୋଇଗଲା। ସେ କହିଲେ, "ପ୍ରକୃତିର ନିୟମକୁ ନ ବୁଝି ତାହାର ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ଏହାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ହେଉଛି ଯେ ମଣିଷକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ କର୍ମ ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହ କରିବା ଉଚିତ, ଭୟ କିମ୍ବା ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ କାରଣରୁ ନୁହେଁ।" ତା'ପରେ ମହାଦେବ ଏକ ପ୍ରାଚୀନ କଥା ଶୁଣାଇବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ କହିଲେ ଯେ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ବିଦର୍ଭ ନାମକ ଏକ ସମୃଦ୍ଧ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା। ସେଠାରେ ବୀରଭଦ୍ର ନାମକ ରାଜା ଏବଂ ସୁଲକ୍ଷଣା ନାମକ ରାଣୀ ରାଜତ୍ୱ କରୁଥିଲେ। ଉଭୟ ଧର୍ମପରାୟଣ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ସନ୍ତାନ ନଥିଲେ। ବର୍ଷ ବର୍ଷର ତପସ୍ୟା ଏବଂ ପ୍ରାର୍ଥନା ପରେ ତାଙ୍କ ଘରେ ଏକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ହେଲା। ସେହି ବାଳକର ନାମ ଦେବବ୍ରତ ରଖାଗଲା। ଦେବବ୍ରତ ସମଗ୍ର ରାଜ୍ୟର ପ୍ରିୟ ଥିଲା। ତା'ର ହସ ରାଜପ୍ରାସାଦକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଭରି ଦେଉଥିଲା। ରାଜା ଓ ରାଣୀ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ପ୍ରାଣଠାରୁ ବି ଅଧିକ ଭଲ ପାଉଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ନିୟତିର ଇଚ୍ଛା କିଛି ଅଲଗା ଥିଲା। ଦିନେ ହଠାତ୍ ବାଳକଟି ଗୁରୁତର ଭାବେ ଅସୁସ୍ଥ ହୋଇପଡ଼ିଲା। ରାଜ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଦ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଡକାଗଲା, ଯଜ୍ଞ କରାଗଲା, ପ୍ରାର୍ଥନାମାନ ହେଲା, କିନ୍ତୁ ବାଳକର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟବସ୍ଥା ବିଗିଡ଼ିବାରେ ଲାଗିଲା। ଶେଷରେ ଗୋଟିଏ ରାତିରେ ସେ ନିଜ ମାତାଙ୍କ କୋଳରେ ଶେଷ ନିଶ୍ୱାସ ତ୍ୟାଗ କଲା। ସମଗ୍ର ରାଜ୍ୟ ଶୋକରେ ବୁଡ଼ିଗଲା। ରାଜା ବୀରଭଦ୍ର ଏହି ଦୁଃଖକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିପାରୁନଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ରାଜପୁରୋହିତ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ପରମ୍ପରା ଅନୁଯାୟୀ ବାଳକକୁ ଭୂମି ସମାଧି ଦେବା କଥା କହିଲେ, ତେବେ ରାଜାଙ୍କ ହୃଦୟ ବିଦ୍ରୋହ କରିଉଠିଲା। ସେ କହିଲେ, "ମୋ ପୁଅ ଜଣେ ରାଜକୁମାର। ତା'ର ଅନ୍ତିମ ସଂସ୍କାର ମଧ୍ୟ ରାଜାମାନଙ୍କ ପରି ହେବ।" ରାଜପୁରୋହିତ ବହୁତ ବୁଝାଇଲେ ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୟସ ଏବଂ ଅବସ୍ଥା ପାଇଁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଧାର୍ମିକ ବିଧି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରାଯାଇଛି। କିନ୍ତୁ ଶୋକ ଏବଂ ମୋହରେ ବ୍ୟାକୁଳ ରାଜା କାହାରି କଥା ଶୁଣିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନଥିଲେ। ସମୟ ବିତିବାକୁ ଲାଗିଲା। ରାଜାଙ୍କ ଦୁଃଖ ଧୀରେ ଧୀରେ ଅନୁତାପରେ ପରିଣତ ହେଲା। ସେ ବୁଝିଲେ ଯେ କେବଳ ପ୍ରେମ ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ, ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ। ସେ ସନ୍ଥ ଏବଂ ଋଷିମାନଙ୍କ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ନେଲେ, ଦାନ କଲେ, ସେବା କଲେ ଏବଂ ନିଜ ପୁତ୍ରର ସ୍ମୃତିରେ ଅନାଥ ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଶ୍ରମ ନିର୍ମାଣ କଲେ। ଧୀରେ ଧୀରେ ତାଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଶାନ୍ତି ମିଳିବାକୁ ଲାଗିଲା। ସେ ଏହା ଅନୁଭବ କଲେ ଯେ ଆତ୍ମା ଅମର ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୀବ ନିଜର କର୍ମ ଓ ନିୟତି ଅନୁଯାୟୀ ନିଜର ଯାତ୍ରା ପୂରଣ କରିଥାଏ। ମହାଦେବ କଥା ଶେଷ କରି ମାତା ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ଉମା, ମୃତ୍ୟୁ ଶେଷ ନୁହେଁ। ଏହା କେବଳ ଏକ ଦ୍ୱାର। ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆତ୍ମାର ଯାତ୍ରା ଅଲଗା ହୋଇଥାଏ। ସେଥିପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପରିସ୍ଥିତି ପାଇଁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ବିଧି ତିଆରି କରିଛନ୍ତି।" ମାତା ପାର୍ବତୀ ହାତ ଯୋଡ଼ି କହିଲେ, "ହେ ମହାଦେବ, ଆଜି ମୁଁ ବୁଝିପାରିଲି ଯେ ଧର୍ମର ଆଧାର କେବଳ କର୍ମକାଣ୍ଡ ନୁହେଁ, ବରଂ କରୁଣା, ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ପ୍ରକୃତିର ନିୟମକୁ ବୁଝିବା ମଧ୍ୟ ଅଟେ।" ମହାଦେବ ହସିଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ଏହା ହିଁ ସତ୍ୟ ଦେବୀ। ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ ଜ୍ଞାନକୁ ଆପଣାଇଥାଏ, ସେ ହିଁ ବାସ୍ତବରେ ଧର୍ମର ସାରକୁ ବୁଝିପାରେ।" କୈଳାସର ଉପତ୍ୟକାରେ ପୁଣି ଥରେ ଶାନ୍ତି ଛାଇଗଲା। ହିମାଳୟର ଶୀତଳ ପବନ ବହିବାକୁ ଲାଗିଲା ଏବଂ ମାତା ପାର୍ବତୀଙ୍କ ମନର ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହ ଦୂର ହୋଇଯାଇଥିଲା। ତାଙ୍କୁ ଜ୍ଞାତ ହୋଇଗଲା ଯେ ସୃଷ୍ଟିର ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିୟମ କୌଣସି ନା କୌଣସି ଗଭୀର ସନ୍ତୁଳନ ଏବଂ କରୁଣା ସହିତ ଜଡ଼ିତ। ପ୍ରଭୁ ଶିବଙ୍କ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଯଦି ଆପଣଙ୍କୁ ଭଲ ଲାଗିଥାଏ, ତେବେ ପୋଷ୍ଟକୁ ଗୋଟିଏ SHARE ନିଶ୍ଚୟ କରନ୍ତୁ ଯାହାଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ରହସ୍ୟ ଜାଣିପାରିବେ। କମେଣ୍ଟରେ ଥରେ ଲେଖନ୍ତୁ "ଓଁ ନମଃ ଶିବାୟ" 🙏🌺 #LordShiva #MataParvati #OdiaSpiritual #OdishaCulture #HinduMythology #GarudaPurana #LifeAndDeath #ShivaParvati #Kailash #OdiaPost #OdiaFact #SpiritualKnowledge #Hinduism #Bhubaneswar #Odisha #OmNamahShivaya #HariOm #🚩ସନାତନ ଧର୍ମ💪 #🌹🌹good morning 🌹🌹 #🙏ପବନପୁତ୍ର ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ🙏🏻