#🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #📔 കഥ ചക്ക ( കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രം) ……………………………………. കിഴക്കേ പറമ്പിന്റെ അതിരിൽ നിൽക്കുന്ന ആ കൂറ്റൻ വരിക്കപ്ലാവ് ആ നാട്ടുകാർക്കൊക്കെ ഒരു അത്ഭുതമായിരുന്നു. സജിതൻ തമ്പിയുടെ മുത്തശ്ശൻ ഏതോ പരദേശി സന്യാസിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങി നട്ടതാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കാലമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും, ചുറ്റുമുള്ള പല മരങ്ങളും വെട്ടിമാറ്റപ്പെട്ടിട്ടും, ആ പ്ലാവ് മാത്രം ആ പറമ്പിന്റെ കാവൽക്കാരനെപ്പോലെ, ജരനരകൾ ബാധിക്കാത്ത ഒരു ഭീമനെപ്പോലെ നിലകൊണ്ടു. എന്നാൽ കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു നാളുകളായി സജിതൻ തമ്പിയുടെ മനസ്സിൽ ആ പ്ലാവ് ഒരു ഭയമായി വളരുകയായിരുന്നു. "എന്താ തമ്പിയേട്ടാ.. നേരം സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞിട്ടും അകത്തേക്ക് കയറാതെ ആ പ്ലാവിന്റെ ചുവട്ടിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നത്? കാറ്റും വെളിച്ചവുമൊക്കെ പോയി, ഇനി അവിടെ നിൽക്കണ്ട." ഉമ്മറത്തുനിന്ന് ഭാര്യ ഗീത വിളിച്ചു ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് തമ്പി ചിന്തകളിൽ നിന്നുണർന്നത്. കൈയിലെ മൺവെട്ടി തറയിൽ കുത്തിവെച്ച് അയാൾ നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പ് തുടച്ചു. ചുറ്റും ഇരുട്ട് പടരുകയാണ്. "ഏയ്.. ഒന്നുമില്ല ഗീതേ, ഈ പ്ലാവിലെ ആ വലിയ ചക്ക ഒന്നു നോക്കിയതാ. അതിപ്പൊ മൂത്തു പഴുക്കാറായി. പക്ഷേ..." തമ്പി വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കാതെ നിർത്തി. അയാളുടെ കണ്ണ് പ്ലാവിന്റെ മുകളിലെ ഇരുളടഞ്ഞ ചില്ലകളിലായിരുന്നു. "പക്ഷേ എന്താ തമ്പിയേട്ടാ? ഒരു ചക്ക കണ്ടതിന് ഇത്ര ആലോചിക്കാൻ എന്തിരിക്കുന്നു?" ഗീത ഉമ്മറപ്പടിയിലേക്ക് വന്നിരുന്നു. "അല്ല ഗീതേ, നീ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് അറിയില്ല. കഴിഞ്ഞ രണ്ടു ദിവസമായി രാത്രിയിൽ, കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ നട്ടപ്പാതിരയ്ക്ക് ഈ പ്ലാവിന്റെ ചുവട്ടിൽ നിന്ന് ആരോ വിങ്ങിവിങ്ങി കരയുന്നതുപോലെ ഒരു ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു. വല്ലാത്തൊരു വിലാപം പോലെ. പോരാത്തതിന്, ഒരൊറ്റ ഇലപോലും അനങ്ങാത്ത രാത്രികളിൽ പോലും ഇതിന്റെ ചില്ലകൾ മാത്രം വല്ലാതെ ഉലയുന്നുണ്ട്. എനിക്ക് എന്തോ ഒരു അസ്വാഭാവികത തോന്നുന്നു." ഗീത ഒന്നു പതുക്കെ ചിരിച്ചു. "നിങ്ങൾക്ക് തോന്നുന്നതാ തമ്പിയേട്ടാ. ഈ പ്രായമായ മരങ്ങളിൽ വവ്വാലുകളോ മൂങ്ങകളോ വന്നിരിക്കുമ്പോൾ പല ശബ്ദങ്ങളും കേൾക്കും. അതിനെയാണോ ഈ നിഗൂഢതയാക്കി മാറ്റുന്നത്? ചുമ്മാ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു കൂട്ടാതെ അകത്തേക്ക് വരൂ, ചായ എടുക്കാം." തമ്പി മുകളിലേക്ക് വീണ്ടും നോക്കി. ഇലച്ചാർത്തുകൾക്കിടയിൽ, വിനാശത്തിന്റെ ഒരു കറുത്ത അടയാളം പോലെ ആ ഭീമാകാരനായ ചക്ക തൂങ്ങിക്കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. സാധാരണ ചക്കകളെപ്പോലെയല്ല അത്. അതിന് അസാധാരണമായ വലിപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. അതിനേക്കാൾ വിചിത്രം, ആ പറമ്പിലെ മറ്റ് മരങ്ങളിലൊന്നും ഇല്ലാത്ത കറുത്ത വണ്ടുകൾ കൂട്ടത്തോടെ ആ ചക്കയ്ക്ക് ചുറ്റും മാത്രം വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവയുടെ മൂളക്കം അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു ഭീതി പടർത്തുന്നതുപോലെ തമ്പിക്ക് തോന്നി. …….. അന്ന് ശനിയാഴ്ചയായിരുന്നു. തമ്പിയുടെ മകൾ സിജി തൃശൂരിലെ കോളേജിൽ നിന്നും, മകൻ ആദർശൻ ടൗണിലെ ബാങ്ക് കോച്ചിംഗ് ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞും വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തുന്ന ദിവസം. ആഴ്ചാവസാനം കുടുംബം മുഴുവൻ ഒത്തുചേരുന്നതിന്റെ സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു ഗീത. അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പലഹാരങ്ങളുടെ മണം ഉയർന്നു. വൈകുന്നേരത്തോടെ സിജിയും ആദർശനും വീട്ടിലെത്തി. ഉമ്മറത്തിരുന്ന് ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ ആദർശൻ തന്റെ ഡയറി തുറന്ന് ചില കണക്കുകൾ കൂട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "അച്ഛാ, അടുത്ത മാസം എനിക്ക് ബാങ്ക് എക്സാമിന്റെ മെയിൻസ് പരീക്ഷയുണ്ട്. ഇത്തവണ എങ്ങനെയെങ്കിലും ലിസ്റ്റിൽ വരണം. നമ്മുടെ ഈ വീടിന്റെ ആധാരം പണയത്തിലിരിക്കുന്നത് എനിക്ക് അറിയാം. ഈ ജോലി കിട്ടിയാൽ നമ്മുടെ കടങ്ങളൊക്കെ അതോടെ തീർക്കാം. അച്ഛന് ഇനി ഈ പ്രായത്തിൽ മണ്ണിൽ കിടന്ന് അധികം പണിയെടുക്കേണ്ടി വരില്ല." മകന്റെ പക്വതയാർന്ന വാക്കുകൾ കേട്ട് സജിതൻ തമ്പിയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. അയാൾ ആദർശന്റെ തോളിൽ തട്ടി. "എനിക്ക് ഉറപ്പാടാ, എന്റെ മോന് ജോലി കിട്ടും. നമ്മുടെ കഷ്ടപ്പാടൊക്കെ മാറും. നിന്റെ പഠിത്തത്തിന് വേണ്ടി വാങ്ങിയ കടങ്ങളൊക്കെ ദൈവാനുഗ്രഹം കൊണ്ട് നമുക്ക് വീട്ടാം." അപ്പോഴാണ് ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്ന സിജി ഇടയിൽ കയറി പറഞ്ഞത്. "അച്ഛാ, വരുംവഴി ഞാൻ ആ വലിയ പ്ലാവിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. അതിൽ ഒരു വലിയ ചക്ക പഴുത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ട്. നാളെ ഞായറാഴ്ചയല്ലേ, നമുക്കത് വെട്ടാം. എനിക്ക് അമ്മ ഉണ്ടാക്കുന്ന ചക്കയപ്പം തിന്നാൻ കൊതിയാകുന്നു. സിറ്റിയിലൊന്നും ഇതിന്റെയൊന്നും മണം പോലും കിട്ടാനില്ല." മകളുടെ വാക്ക് കേട്ടതും തമ്പിയുടെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞുപോയി. കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലെ ഭയം അയാളുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. അയാളുടെ ഉള്ളിലെ ഏതോ ഒരു ജന്മവാസന മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി ‘വേണ്ട, അത് വെട്ടേണ്ട. അതിൽ എന്തോ ഒരു ദോഷമുണ്ട്.’ പക്ഷേ, മക്കളുടെ സന്തോഷത്തിന് മുന്നിൽ അയാൾ ആ ഭയം പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല. അന്ധവിശ്വാസക്കാരൻ എന്ന് മക്കൾ വിളിക്കുമെന്ന് അയാൾ കരുതിയിരിക്കാം. …… അന്ന് രാത്രി കടുത്ത അമാവാസി ആയിരുന്നു. ആകാശത്ത് നക്ഷത്രങ്ങൾ പോലും കാർമേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒളിച്ചിരുന്നു. തമ്പിക്ക് കിടന്നിട്ട് ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ജനാലയിലൂടെ നോക്കുമ്പോൾ പുറത്ത് കട്ടപിടിച്ച ഇരുട്ട് മാത്രം. പ്രകൃതി വല്ലാത്തൊരു നിശബ്ദതയിലായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് ആ ശബ്ദം വീണ്ടും കേട്ടത്. “ഹ്ഹീ... ഹ്ഹീ…”ഒരു നേർത്ത സ്ത്രീശബ്ദത്തിലുള്ള വിങ്ങൽ. അത് കിഴക്കേ പറമ്പിലെ പ്ലാവിന്റെ ചുവട്ടിൽ നിന്നായിരുന്നു! തമ്പി പെട്ടെന്ന് കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. ശരീരം വല്ലാതെ വിയർത്തു. അയാൾ പതുക്കെ ജനാല തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി. ഒരൊറ്റ ഇലപോലും അനങ്ങാത്ത, കാറ്റില്ലാത്ത ആ ശാന്തമായ രാത്രിയിൽ, ആ കൂറ്റൻ വരിക്കപ്ലാവിന്റെ ചില്ലകൾ മാത്രം വല്ലാതെ ഉലയുന്നുണ്ടായിരുന്നു! ഏതോ അദൃശ്യമായ ശക്തി അതിനെ പിടിച്ച് കുലുക്കുന്നത് പോലെ. തമ്പി ടോർച്ചുമെടുത്ത് പുറത്തിറങ്ങാൻ ഭാവിക്കുമ്പോഴേക്കും വലിയൊരു ശബ്ദത്തോടെ ആകാശത്ത് ഇടിമിന്നലുണ്ടായി. ആ ഭയങ്കരമായ ശബ്ദത്തിൽ ഗീതയും ഉണർന്നു. പിന്നാലെ പെരുമഴയും പെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ഭയം കാരണം അയാൾ തിരികെ കിടക്കയിലേക്ക് തന്നെ പോയി. പക്ഷേ, ആ രാത്രി അയാളുടെ മനസ്സിൽ എന്തോ വലിയൊരു ദുരന്തത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു. ……. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ. മഴ മാറി പ്രകൃതി തികച്ചും ശാന്തമായിരുന്നു. രാത്രിയിലെ പെയ്ത മഴ കാരണം മണ്ണിൽ വല്ലാത്തൊരു ഈർപ്പവും തണുപ്പും പടർന്നിരുന്നു. രാവിലെ തന്നെ ഗീത അടുക്കളപ്പണിയിൽ മുഴുകി. സിജി ഉമ്മറത്തിരുന്ന് പുസ്തകം വായിക്കുകയാണ്. ആദർശൻ മുറ്റത്ത് തന്റെ ബൈക്ക് കഴുകുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. സജിതൻ തമ്പി പതിവുപോലെ കൈയിൽ മൺവെട്ടിയുമായി കിഴക്കേ പറമ്പിലേക്ക് നടന്നു. രാത്രിയിലെ കാറ്റിലും മഴയിലും എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചോ എന്ന് നോക്കാനാണ് അയാൾ പോയത്. പ്ലാവിന്റെ ചുവട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അയാൾ ആ കാഴ്ച കണ്ട് സ്തബ്ധനായി. ആ വലിയ വരിക്കച്ചക്ക അതിന്റെ തണ്ടിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും വേർപെട്ടിരിക്കുന്നു! എന്നാൽ അത് താഴെ വീണിട്ടില്ല. വല്ലാത്തൊരു നിഗൂഢതയോടെ, ഒരൊറ്റ നേർത്ത നാരിൽ മാത്രം അത് തൂങ്ങിനിൽക്കുകയാണ്. ചെറിയൊരു കാറ്റടിച്ചാൽ പോലും അത് താഴേക്ക് വീഴാം. അത്രയും വലിയൊരു ചക്ക അത്രയും നേർത്ത നാരിൽ എങ്ങനെ തൂങ്ങിനിൽക്കുന്നു എന്നത് യുക്തിക്ക് നിരക്കാത്തതായിരുന്നു. താഴെ വീണാൽ ആ ചക്ക പൂർണ്ണമായും ഉടഞ്ഞുപോകും. തമ്പി വേഗം ഉമ്മറത്തേക്ക് ഓടിവന്നു. "ആദർശാ... ആദർശാ... വേഗം ആ പ്ലാവിൻ ചുവട്ടിലേക്ക് ഒരു ചാക്കും കൊണ്ട് വാ. ആ വലിയ ചക്ക ദാ വീഴാൻ നിൽക്കുന്നു. താഴെ വീണ് ഉടയാതെ നമുക്കത് പിടിക്കണം. ഓടി വാടാ!" അച്ഛന്റെ പരിഭ്രമം നിറഞ്ഞ വിളി കേട്ട് ആദർശൻ കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന തുണി ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞ്, പറമ്പിൽ കിടന്ന ഒരു വലിയ ചാക്കുമെടുത്ത് പ്ലാവിൻ ചുവട്ടിലേക്ക് ഓടി. പുറകെ തമ്പിയും നടന്നു. "അച്ഛാ, ഞാൻ ഇതിന്റെ തൊട്ടു താഴെ നിൽക്കാം. അച്ഛൻ ആ തോട്ടികൊണ്ട് അതൊന്ന് പതുക്കെ തട്ടിയിടൂ, ഞാൻ ചാക്കിലേക്ക് പിടിച്ചോളാം, മണ്ണിൽ വീഴില്ല," ആദർശൻ ആ പ്ലാവിൻ തണലിൽ, കൃത്യം ആ ചക്ക തൂങ്ങിനിൽക്കുന്നതിന് താഴെയായി നിലയുറപ്പിച്ചു. തമ്പി നീളമുള്ള തോട്ടിയെടുത്ത് ആ ചക്കയിലേക്ക് നീട്ടി. എന്നാൽ, തോട്ടി ചക്കയിൽ തൊടുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപ്..അന്തരീക്ഷത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു മാറ്റമുണ്ടായി. പൊടുന്നനെ കടുത്ത ഒരു തണുപ്പ് ആ പറമ്പിലാകെ പടർന്നു. തലേദിവസം രാത്രി കേട്ടതുപോലെയുള്ള ആ നിഗൂഢമായ വിങ്ങൽ ശബ്ദം, ഇത്തവണ വളരെ വ്യക്തമായി ആ പ്ലാവിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് തന്നെ ഉയർന്നു! പെട്ടെന്ന്, യാതൊരു കാരണവുമില്ലാതെ ആ പ്ലാവിന്റെ ഒരു വലിയ ചില്ല വശത്തേക്ക് ആഞ്ഞുലഞ്ഞു. വണ്ടുകൾ കൂട്ടത്തോടെ ഇളകിപ്പറന്നു. തമ്പിക്ക് എന്തോ ഒരപകടം മണത്തു. അയാളുടെ ഉള്ളിലെ പിതാവ് നിലവിളിച്ചു: "ആദർശാ മാറിക്കോ... അവിടുന്ന് മാറ്!" പക്ഷേ വൈകിപ്പോയിരുന്നു. ആ നേർത്ത നാര് പൊട്ടി. ഞൊടിയിടയിൽ, ഒരു ഭീമൻ പാറക്കല്ല് വീഴുന്ന വേഗത്തിൽ ആ മുഴുത്ത വരിക്കച്ചക്ക മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് പതിച്ചു. ആദർശൻ മാറാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും കാല് പ്ലാവിന്റെ വേരിൽ തട്ടി അയാൾക്ക് വഴുതി. പക്ഷേ, ആ ചക്ക വീണത് ആദർശന്റെ തലയിലായിരുന്നില്ല! മകന്റെ മുകളിലേക്ക് ചക്ക വീഴുന്നത് കണ്ട്, അവനെ രക്ഷിക്കാൻ വായുവിൽ ഒരൊറ്റ ചാട്ടത്തിന് മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു വീണ സജിതൻ തമ്പിയുടെ തലയിലേക്കായിരുന്നു ആ കനത്ത ചക്ക കൃത്യമായി പതിച്ചത്! ഒരു കനത്ത ആഘാതത്തോടെ തമ്പി നിലത്തേക്ക് വീണു. ആ ചക്കയുടെ മുള്ളുകൾ അയാളുടെ തലയിൽ ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങിയിരുന്നു. ചോര ചാലുകളായി ആ പ്ലാവിന്റെ ചുവട്ടിലെ മണ്ണിലേക്ക് പടർന്നു. "അച്ഛാ..." ആദർശന്റെ നിലവിളി ആ പറമ്പാകെ മുഴങ്ങി. അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഗീതയും സിജിയും പാത്രങ്ങൾ താഴെയിട്ട് നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് ഓടിയെത്തി. ചോരയിൽ കുളിച്ചു കിടക്കുന്ന തമ്പിയെ കണ്ട് ഗീത ബോധരഹിതയായി വീണു. ആദർശനും നാട്ടുകാരും ചേർന്ന് അയാളെ ഉടനെ തന്നെ ടൗണിലെ ആശുപത്രിയിലേക്ക് എത്തിച്ചെങ്കിലും, ഡോക്ടർമാർക്ക് കൈമലർത്താനേ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. ആശുപത്രിയിൽ എത്തുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ സജിതൻ തമ്പിയുടെ ജീവൻ വേർപെട്ടിരുന്നു. ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ മുഴുവൻ പ്രതീക്ഷകളും സ്വപ്നങ്ങളും, ഒരു ആയുസ്സിന്റെ കഠിനാധ്വാനവും ആ പ്ലാവിൻ ചുവട്ടിൽ ഒരൊറ്റ ചക്ക കാരണം തകർന്നു തരിപ്പണമായി. …… ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. വീട്ടിൽ ദുഃഖവും ശൂന്യതയും തളംകെട്ടി നിന്നു. ബന്ധുക്കളെല്ലാം ഒഴിഞ്ഞുപോയി. കടക്കാർ വീണ്ടും വീടിന് ചുറ്റും വട്ടമിടാൻ തുടങ്ങി. സജിതൻ തമ്പിയുടെ മരണത്തോടെ ആ കുടുംബം അനാഥമായ അവസ്ഥയിലായി. ആദർശൻ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങാതെയായി. പഠിത്തത്തിലോ പരീക്ഷയിലോ ശ്രദ്ധിക്കാൻ അയാൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ഒരു വൈകുന്നേരം, അച്ഛന്റെ മരണാനന്തര ചടങ്ങുകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ ശേഷം ആദർശൻ തളർച്ചയോടെ ആ കിഴക്കേ പറമ്പിലെ പ്ലാവിൻ ചുവട്ടിൽ വന്നു നിന്നു. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അച്ഛന്റെ ജീവനെടുത്ത ആ ശാപഗ്രസ്തമായ മരത്തെ അയാൾ അമർഷത്തോടെയും കണ്ണീരോടെയും നോക്കി. പെട്ടെന്ന് അയാളുടെ ശ്രദ്ധ താഴെ കിടന്ന ആ ചക്കയിലേക്ക് പോയി. അച്ഛൻ മരിച്ച അന്ന് മുതൽ അത് അവിടെത്തന്നെ കിടക്കുകയാണ്. ഭയം കാരണം ആരും അത് തൊട്ടിരുന്നില്ല, മാറ്റിവെച്ചിട്ടുമില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ അത്ഭുതമെന്നു പറയട്ടെ, സാധാരണ ഒരു ചക്ക താഴെ വീണ് ഇത്രയും ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ അത് ചീഞ്ഞുനാറേണ്ടതാണ്. എന്നാൽ ഈ ചക്ക ഒന്നുപോലും ചീഞ്ഞിരുന്നില്ല! അതിൽ നിന്ന് ഒരു ഈച്ചപോലും പറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. മഴ പെയ്തിട്ടും അതിന് യാതൊരു കേടും സംഭവിച്ചിരുന്നില്ല. ആദർശൻ കുനിഞ്ഞ് ആ ചക്കയെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. അയാളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വർദ്ധിച്ചു. ആ ചക്കയുടെ പുറംതോടിൽ, പ്രകൃതിദത്തമായ മുള്ളുകളുടെ ക്രമീകരണത്തിൽ ഒരു മനുഷ്യന്റെ മുഖരൂപം വളരെ വ്യക്തമായി തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് അയാൾ കണ്ടു! കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ... മരിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപ് ഭയം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ തന്നെ നോക്കിയ തന്റെ സ്വന്തം അച്ഛൻ സജിതൻ തമ്പിയുടെ അതേ മുഖച്ഛായ! ഭയത്തോടെ ആദർശൻ രണ്ടടി പിന്നോട്ട് മാറി. അപ്പോഴാണ് അയാൾ ആ രണ്ടാമത്തെ വിചിത്രമായ കാഴ്ച കണ്ടത്. ആ പ്ലാവിന്റെ ചുവട്ടിലെ മണ്ണിൽ, അച്ഛന്റെ ചോര വീണ കൃത്യം ആ സ്ഥാനത്ത്... ഒരു പുതിയ പ്ലാവിൻ തൈ മുളച്ചു പൊന്തിയിരിക്കുന്നു! ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ അതിന് അസാധാരണമായ വളർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു. അന്തരീക്ഷത്തിൽ വീണ്ടും ആ നനുത്ത കാറ്റ് വീശി. പ്ലാവിന്റെ ചില്ലകൾ പതുക്കെ ഉലഞ്ഞു. ഇത്തവണ ആ ശബ്ദം ഒരു വിലാപമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് തന്റെ കുടുംബത്തെ അനുഗ്രഹിക്കുന്ന, തളരരുതെന്ന് പറയുന്ന സജിതൻ തമ്പിയുടെ ശാന്തമായ ശബ്ദം പോലെയാണ് ആദർശന് തോന്നിയത്. ഒരു ജീവൻ എടുത്തുകൊണ്ട്, മറ്റൊരു രൂപത്തിൽ ആ പറമ്പിൽ തന്നെ കാവലായി തുടരാൻ ആ പ്ലാവ് തമ്പിയെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചെടുത്തതാണോ? അതോ ആ കുടുംബത്തിന്റെ കാവൽക്കാരനായി തമ്പി ആ മരത്തിൽ പുനർജനിച്ചതാണോ? ആദർശൻ കണ്ണ് തുടച്ച് ആ പ്ലാവിൻ തൈ പതുക്കെ തൊട്ടു. തന്റെ കടമകൾ ബാക്കിയുണ്ടെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി. ആ പ്ലാവിന്റെ നിഗൂഢത ഇന്നും ആ പറമ്പിൽ ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി അവശേഷിക്കുന്നു. …… End