பொக்கிஷம் நம்மை பெற்றவர்கள், நம் தவறான செயல்களை சுட்டிக்காட்டும் போது, சில நேரங்களில் அவர்கள் நமக்கு எதிரிகளாகத் தோன்றுவார்கள். சில உண்மைகளை உணர்த்தும் போது கூட, நாம் அவர்களைத் தள்ளி வைக்கிறோம். அவர்களின் அன்பான கோரிக்கைகளும், நமக்கு திருமணம் ஆன பிறகு தொந்தரவாக மாறக்கூடும். சிறுவயதில் நாம் கேட்டதெல்லாம் உடனே வாங்கித் தந்தவர்கள், முதுமை பருவத்தில் தங்களுக்கு தேவையான சிறிய விஷயங்களுக்கே மாதக்கணக்கில் காத்திருக்க நேரிடுகிறது. “இன்று கிடைக்கும்… நாளை கிடைக்கும்…” என்று நம்பிக்கையுடன் நம் முகத்தைப் பார்த்துக் கொண்டு இருப்பார்கள். சில சமயம் அவர்கள் கேட்டதே நாமே மறந்துவிடுகிறோம். சிறுவயதில் எது உகந்த உணவு, எது வேண்டாம் என்று பார்த்து பார்த்து நமக்கு உணவு கொடுத்தவர்கள், இன்று அவர்களே குழந்தை போல ஆகி, பல உணவுகளை உடல் ஏற்காமல் தவிக்கிறார்கள். முதுமையின் பிடியில், தரையில் அமரவும், பேருந்தில் ஏறவும் கூட சிரமப்படும் நிலையில் இருப்பார்கள். அவர்களின் நிலையை உணராமல் நாம் கோபப்படவும் செய்கிறோம். சிறுவயதில் பெற்றோருடன் ஒட்டிக் கொண்டு வாழ்ந்த நாம், திருமணத்திற்குப் பிறகு அவர்களிடமிருந்து விலகி வாழத் தொடங்குகிறோம். ஆனால் அப்போது கூட, தாய் தந்தையின் மனம் நம்மை கருணையுடன் தான் பார்க்கும். அவர்களுடன் பேசுவதற்குக் கூட சிறிது நேரம் ஒதுக்காதது மிகப் பெரிய கொடுமை. இழப்புகள் இருக்கும் போது உணரப்படுவதில்லை — இழந்த பின்பு தான் அதன் மதிப்பு தெரியும். இந்த உறவு ஒரு சங்கிலி போன்றது. நாம் எப்படி நடத்துகிறோமோ, அது நம் சந்ததியினரிடமும் தொடரும். அவர்கள் இருக்கும் போதே, அவர்களுக்காகவும் வாழ கற்றுக்கொள்ளுங்கள். அவர்களின் தேவைகள் பெரியதாக இருக்காது — நம்முடைய அன்பும், அரவணைப்பும் தான். முதுமையில் அவர்கள் அதிகம் சாப்பிட முடியாது. ஆனால் குழந்தையைப் போல அடிக்கடி பசி வரும். அதை புரிந்து கொண்டு, எளிதாக செரிமானமாகும் சத்தான உணவுகளை கொடுங்கள். உங்களுக்குப் பிடித்த உணவு, அவர்களுக்கு ஏற்றதாக இருக்காமல் இருக்கலாம். உங்கள் வசதிக்கு ஏற்ப, அவர்களை இயற்கை சூழலுக்கும், ஆலயங்களுக்கும் அழைத்து செல்லுங்கள். உங்கள் குழந்தைகளை அவர்களுடன் நெருக்கமாக இருக்க அனுமதியுங்கள். அவர்கள் ஒரு பொக்கிஷம் என்பதை மறந்துவிடாதீர்கள். அவர்களை இழந்து விடாதீர்கள். நீங்கள் அவர்களாக மாறும் முன்பே — மாற்றிக் கொள்ளுங்கள். அப்போது கால சக்கரத்தின் தண்டனையிலிருந்து நீங்கள் பாதுகாக்கப்படுவீர்கள். #பொக்கிஷம் – Savittri Raju