#📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ ## തുടർകഥ ഭാഗം 97 #. പുറത്ത് പെയ്തിറങ്ങുന്ന മഴയിലേക്കാണ് ഉമ നീണ്ട ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് കണ്ണ് തുറന്നത്.... അവ്യക്തമായ കാഴ്ചയിൽ നിന്ന് വ്യക്തമായ കാഴ്ചയിലേക്ക് കണ്ണും മനസ്സും എത്താൻ സമയമെടുത്തു... എത്ര സമയം ഉറങ്ങിയെന്നറിയില്ല. മുകുന്ദനെ ഭിത്തിയോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു കഴുത്തിൽ ഞെരിച്ചതൊക്കെ അവ്യക്തമായി ഓർമ്മയിൽ തെളിഞ്ഞു... അപ്പോഴാണ് മുകുന്ദന്റ് ഓർമ്മ വന്നത്.. പെട്ടന്ന് ചാടി എഴുന്നേറ്റു. വേച്ചു വീഴുമെന്ന് തോന്നിയ നേരം രണ്ട് കരങ്ങൾ അവളെ ഇറുകെ പിടിച്ചു. വേവലാതിയോടെ അവൾ കഴുത്തു തിരിച്ചു പിന്നിലേക്നോക്കി... ഉള്ളിൽ കുളിർമഴ പെയ്യും പോലെ മുകുന്ദന്റ് ചിരിക്കുന്ന മുഖം പിന്നിൽ... മുകുന്ദൻ തിരികെ വരുമ്പോഴും അവൾ മയക്കത്തിലായിരുന്നു... എന്താ മുകു എനിക്കു പറ്റിയെ....?ഞാൻ ഉറങ്ങി പോയി... ഏയ് ഉമേച്ചി ക്ഷീണിതആയിരുന്നു. അതാ മയങ്ങി പോയത്. ഞാൻ ഉണർത്തേണ്ടെന്ന് കരുതി കാവൽ ഇരുന്നു.. അവനോട് കൂടുതൽ ചേർന്ന് നിന്നു അവൾ... അവളിൽ നിന്നുതിർന്ന മണം അവനെ വല്ലാത്തൊരു ഉന്മ്മദാ വസ്ഥയിൽ എത്തിച്ചു... എങ്കിലും കർത്തവ്യബോധം അവനിൽ ഉണർന്നു... ഉമേച്ചി ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആയി വന്നോളൂ... അൽപ്പം നീരസത്തോടെ അവൾ അവനോട് കൊഞ്ചി.... ഞാൻ അൽപ്പം നേരം കൂടി നിന്നോട് ചേർന്നിങ്ങനെ നിന്നോട്ടെ.... എന്റെ മുകുന്ദനല്ലേ... എന്തോ കഥകളൊക്കെ പറയുമ്പോ ഇപ്പൊ എന്നിൽ ഒരു നഷ്ടബോധം ഉടലെടുക്കുന്നു... എന്തിനാ.....? നിന്നെ നഷ്ടപ്പെടും എന്ന് മനസ്സ് പറയുന്ന പോലെ... ഇല്ല.... എന്ത് വിലകൊടുത്തും എന്റെ ഉമേച്ചിയെ ഞാൻ രക്ഷപ്പെടുതും... അത് പറയുമ്പോ അവന്റ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു. എങ്കിലും ഉറച്ച തീരുമാനം പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി... അത് കേട്ട മാത്രയിൽ അവൾ കൂടുതൽ കൂടുതൽ അവനിലേക്ക് ചേർന്ന് നിന്നു. പുറത്തു മഴ അതിന്റ വന്ന്യ ഭാവത്തിലേക്ക് മാറി കഴിഞ്ഞിരുന്നു... (തുടരും)