🙏🏻ଯେବେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଅହଂକାର ଭାଙ୍ଗିଥିଲେ ଟିକେ କଳ୍ପନା କରନ୍ତୁ... ଯଦି ସମଗ୍ର ସୃଷ୍ଟିର ରଚୟିତା ବ୍ରହ୍ମାଜୀଙ୍କୁ କେହି ପଚାରି ବସେ ଯେ **"ଆପଣ କିଏ?"** ତେବେ ତାଙ୍କ ମନରେ କିପରି ଭାବନା ଆସିବ? ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କ ଗୋଟିଏ ଦିନରେ ଅନେକ ଯୁଗ ବିତିଯାଏ, ଯାହାଙ୍କ ରଚନାରେ ଅସଂଖ୍ୟ ଲୋକ ଏବଂ ପ୍ରାଣୀ ବାସ କରନ୍ତି, ଯଦି ତାଙ୍କରି ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଉପରେ ପ୍ରଶ୍ନଚିହ୍ନ ଲାଗିଯାଏ, ତେବେ ତାଙ୍କର ଅହଂକାର କିପରି ଚୂରମାର୍ ହୋଇଯିବ? ଦ୍ୱାରକାରେ ଏକଦା ଠିକ୍ ଏମିତି ହିଁ ଘଟିଥିଲା। ଏହା କୌଣସି ସାଧାରଣ ଘଟଣା ନଥିଲା, ବରଂ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ଏପରି ଏକ ଦିବ୍ୟ ଲୀଳା ଥିଲା, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସେହି ରହସ୍ୟକୁ ଉନ୍ମୋଚିତ କରିଥିଲା ଯାହାକୁ ଆଜିର ଆଧୁନିକ ବିଜ୍ଞାନ 'ମଲ୍ଟିଭର୍ସ' (Multiverse) କିମ୍ବା ବହୁ-ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ କହି ବୁଝିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି। ଏହି କଥା କେବଳ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅହଂକାର ଭାଙ୍ଗିବାର ନୁହେଁ, ବରଂ ସେହି ଅନନ୍ତ ସତ୍ୟର ଅଟେ ଯାହା ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ଆମ କଳ୍ପନାଠାରୁ ବି ଯଥେଷ୍ଟ ଅଧିକ ବିଶାଳ ଏବଂ ଅସୀମ। --- ଏକଦା ସମୟର କଥା। ବ୍ରହ୍ମାଜୀ ନିଜ ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ବିରାଜମାନ ଥିଲେ। ସେ ଅସଂଖ୍ୟ ଜୀବ, ଗ୍ରହ, ନକ୍ଷତ୍ର ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କର ରଚନା କରିଥିଲେ। ଯୁଗ ଯୁଗ ଧରି ସେ ସୃଷ୍ଟି ପରିଚାଳନା କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ। ଧୀରେ ଧୀରେ ତାଙ୍କ ମନରେ ଏକ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅହଂକାର ଜନ୍ମ ନେବାକୁ ଲାଗିଲା। ଏହି ଅହଂକାର ବହୁତ ବଡ଼ ନଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏତିକି ନିଶ୍ଚୟ ଥିଲା ଯେ ତାଙ୍କୁ ଲାଗିବାକୁ ଲାଗିଲା ଯେ ଏହି ବିଶାଳ ସୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କ ସମାନ ଅନ୍ୟ କେହି ନାହାନ୍ତି। ସେ ନିଜକୁ ଏକମାତ୍ର ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୃଷ୍ଟିର ଏକମାତ୍ର ରଚୟିତା ବୋଲି ଭାବିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଠିକ୍ ସେତିକିବେଳେ ତାଙ୍କ ମନରେ ବିଚାର ଆସିଲା ଯେ କାହିଁକି ନା ସ୍ୱୟଂ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ନିଜର ସ୍ଥାନ ଏବଂ ମହତ୍ତ୍ୱର ପୁଷ୍ଟି କରାଯାଉ। ଏହା ଭାବି ସେ ତୁରନ୍ତ ଦ୍ୱାରକା ନଗରୀ ଅଭିମୁଖେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ଯେତେବେଳେ ବ୍ରହ୍ମାଜୀ ଦ୍ୱାରକାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେଠାକାର ବୈଭବ ଦେଖି ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହୋଇଗଲେ। ସୁନାରେ ସଜ୍ଜିତ ପ୍ରାସାଦ, ଚମକୁଥିବା ପ୍ରାଙ୍ଗଣ, ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଏବଂ ଚାରିଆଡ଼େ ଗୁଞ୍ଜରିତ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ନାମ। ସେ ସିଧା ରାଜପ୍ରାସାଦର ଦ୍ୱାର ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି ଦ୍ୱାରପାଳଙ୍କୁ କହିଲେ, **"ଯାଅ, ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କୁହ ଯେ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।"** ଦ୍ୱାରପାଳ ଯାଇ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଏହି ବାର୍ତ୍ତା ଶୁଣାଇଲେ। କିନ୍ତୁ ଭିତରୁ ଯେଉଁ ଉତ୍ତର ଆସିଲା, ତାହା ଶୁଣି ସ୍ୱୟଂ ବ୍ରହ୍ମାଜୀ ମଧ୍ୟ ସ୍ତବ୍ଧ ହୋଇଗଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ହସି ହସି କେବଳ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଲେ, **"କେଉଁ ବ୍ରହ୍ମା ଆସିଛନ୍ତି?"** ଏହା ଶୁଣିବା ମାତ୍ରେ ବ୍ରହ୍ମାଜୀଙ୍କ ମନରେ ହଟଚମଟ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା। ସେ ଭାବିଲେ ବୋଧହୁଏ ଦ୍ୱାରପାଳ ବାର୍ତ୍ତାଟି ଠିକ୍ ଭାବରେ ପହଞ୍ଚାଇ ନଥିବେ। ସେ ପୁଣି କହିଲେ, **"ଯାଇ କୁହ ଯେ ଚାରି ମୁଖ ବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ରହ୍ମା ଆସିଛନ୍ତି, ଯିଏ ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଅଟନ୍ତି।"** ଦ୍ୱାରପାଳ ପୁଣି ସେହି ବାର୍ତ୍ତା ଭିତରକୁ ନେଇଗଲେ। ଏଥର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ଭିତରକୁ ଆସିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ। କିନ୍ତୁ ଯେମିତି ହିଁ ବ୍ରହ୍ମାଜୀ ରାଜସଭାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ତାଙ୍କ ପାଦତଳୁ ମାଟି ଖସିଗଲା। ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଯେଉଁ ଦୃଶ୍ୟ ଥିଲା, ତାହା ଦେଖି ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅହଂକାର ଗୋଟିଏ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଧୂଳିସାତ୍ ହୋଇଯିବାର ଥିଲା। ସଭାରେ କେବଳ ସେ ଏକୁଟିଆ ବ୍ରହ୍ମା ନଥିଲେ। ସେଠାରେ ଅସଂଖ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମା ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ: * କାହାର ଦଶଟି ମୁଖ ଥିଲା ତ କାହାର ଶହେଟି ମୁଖ। * କାହାର ହଜାରେ ମୁଖ ଥିଲା ତ କାହାର ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ମୁଖ ଥିଲା। * କେତେକ ବ୍ରହ୍ମା ଏତେ ବିଶାଳ ଥିଲେ ଯେ ସେମାନଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଆଭା ସମଗ୍ର ସଭାକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଥିଲା। ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ନିଜ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସ୍ୱାମୀ ଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନତମସ୍ତକ ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଜୀଙ୍କ ଶରୀରରେ କମ୍ପନ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା। ସେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଅନୁଭବ କଲେ ଯେ ଯେଉଁ ପଦବୀକୁ ନେଇ ସେ ଏତେ ଗର୍ବ କରୁଥିଲେ, ତାହା ତ ଅନନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରୁ କେବଳ ଏକ ଛୋଟିଆ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଦାୟିତ୍ୱ ମାତ୍ର ଅଟେ। ବ୍ରହ୍ମାଜୀଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ତଳକୁ ନଇଁଗଲା। ତାଙ୍କ ଭିତରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଅହଂକାର ମୁହୂର୍ତ୍ତକରେ ସମାପ୍ତ ହୋଇଗଲା। କମ୍ପିତ ସ୍ୱରରେ ସେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, **"ପ୍ରଭୁ, ଏ କେମିତିକା ଲୀଳା? ମୁଁ ତ ନିଜକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୃଷ୍ଟିର ଏକମାତ୍ର ବ୍ରହ୍ମା ବୋଲି ଭାବୁଥିଲି।"** ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ହସିଲେ। ତାଙ୍କ ମୁଖମଣ୍ଡଳରେ କରୁଣା ଏବଂ ଜ୍ଞାନର ଦିବ୍ୟ ଆଭା ଥିଲା। ସେ କହିଲେ, **"ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ଏ ସୃଷ୍ଟି ଏତେ ଛୋଟ ନୁହେଁ ଯେତିକି ତୁମେ ଭାବୁଛ। ଅନନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ରହିଛି ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ନିଜର ଜଣେ ବ୍ରହ୍ମା ଅଛନ୍ତି। ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେବଳ ଜଣେ ଅଟ।"** ତା'ପରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସେହି ମହାନ ରହସ୍ୟ କହିଲେ ଯାହା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମାଜୀଙ୍କ ଆଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ବିସ୍ଫାରିତ ହୋଇଗଲା। ଭଗବାନ କହିଲେ, "ମୋର ସ୍ୱରୂପ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ସ୍ତରରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାଏ। 1. **ମହାବିଷ୍ଣୁ:** ଏହା ହେଉଛି ସେହି ସ୍ୱରୂପ ଯାହାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ନିଶ୍ୱାସରେ ଅସଂଖ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ଏବଂ ଗୋଟିଏ ନିଶ୍ୱାସରେ ହିଁ ବିଲୀନ ହୋଇଯାଏ। 2. **ଗର୍ଭୋଦକଶାୟୀ ବିଷ୍ଣୁ:** ସେହି ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଗର୍ଭୋଦକଶାୟୀ ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି ଏବଂ ସେଠାରୁ ଜଣେ ଜଣେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ହୁଏ। 3. **କ୍ଷୀରୋଦକଶାୟୀ ବିଷ୍ଣୁ:** ତା'ପରେ କ୍ଷୀରୋଦକଶାୟୀ ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୀବର ହୃଦୟରେ ପରମାତ୍ମା ରୂପରେ ବାସ କରନ୍ତି। ତେଣୁ ମୁଁ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଲୋକରେ ନୁହେଁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୀବ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ କଣିକାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛି।" ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମୁଖରୁ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମାଜୀଙ୍କ ଆଖିରୁ ଲୁହ ଝରିବାକୁ ଲାଗିଲା। ସେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ବୁଝିପାରିଲେ ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମାର କୌଣସି ଅନ୍ତ ନାହିଁ। ଯିଏ ନିଜକୁ ମହାନ୍ ବୋଲି ଭାବେ, ସେ ବାସ୍ତବରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନନ୍ତ ଲୀଳାର ଏକ ଛୋଟିଆ ଅଂଶ ମାତ୍ର ଅଟେ। ସେ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚରଣରେ ପଡ଼ିଯାଇ କହିଲେ, **"ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ମୋର ପଦ ଏବଂ ଶକ୍ତି ଉପରେ ଗର୍ବ କରିବାକୁ ଲାଗିଥିଲି। ଆଜି ଆପଣ ମୋତେ ମୋର ପ୍ରକୃତ ସ୍ଥାନ ଦେଖାଇଦେଲେ।"** ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପ୍ରେମର ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇଲେ ଏବଂ କହିଲେ, > "ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ଜ୍ଞାନ ସେଇଠି ଜନ୍ମ ନିଏ ଯେଉଁଠି ଅହଂକାର ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜକୁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ବୋଲି ଭାବେ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ସତ୍ୟଠାରୁ ଦୂରରେ ରହେ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ଦିନ ତା'ର ଅହଂକାର ଭାଙ୍ଗିଯାଏ, ସେହି ଦିନ ହିଁ ତା' ଭିତରେ ପ୍ରକୃତ ଜ୍ଞାନର ଆଲୋକ ପ୍ରକଟ ହୁଏ।" ସେଦିନ ଦ୍ୱାରକାର ସେହି ଦିବ୍ୟ ସଭାରେ କେବଳ ବ୍ରହ୍ମାଜୀଙ୍କର ଅହଂକାର ଭାଙ୍ଗି ନଥିଲା, ବରଂ ସଂସାର ପାଇଁ ଏକ ମହାନ୍ ବାର୍ତ୍ତା ମଧ୍ୟ ପ୍ରକଟ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ବାର୍ତ୍ତା ଥିଲା ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ଅନନ୍ତ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅସୀମ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ସବୁଠାରୁ ମହାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଏକ ଛୋଟ ଅଂଶ ମାତ୍ର ଅଟେ। ଏହା ହିଁ ସନାତନ ଧର୍ମର ସେହି ଗଭୀର ରହସ୍ୟ ଯାହା ଆମକୁ ଶିଖାଏ ଯେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଯେତେ ବିଶାଳ ହେଉନା କାହିଁକି, ତା' ପଛରେ ଗୋଟିଏ ହିଁ ପରମ ସତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି ଏବଂ ସେହି ସତ୍ୟ ହେଉଛି ଭଗବାନଙ୍କ ଅନନ୍ତ ଲୀଳା। ଆମେ ଭାବୁ ଯେ ଆମ ଦୁନିଆ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼, କିନ୍ତୁ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି କେତେ ବିଶାଳ ତାହା ଏହି ଦିବ୍ୟ ଲୀଳାରୁ ଜଣାପଡେ। ଦ୍ୱାରକାରେ ଏମିତି କଣ ଘଟିଲା ଯେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଅହଂକାର ଗୋଟିଏ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଭାଙ୍ଗିଗଲା? ଏହା କେବଳ ଏକ ପୌରାଣିକ କଥା ନୁହେଁ, ବରଂ ଅନନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ (Multiverse) ର ଏକ ଗଭୀର ରହସ୍ୟ ଅଟେ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କାହାଣୀ ପଢ଼ନ୍ତୁ ଏବଂ ଜାଣନ୍ତୁ ଭଗବାନଙ୍କ ମହିମା! ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ କମେଣ୍ଟ କରନ୍ତୁ: ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ କେଉଁ ଲୀଳା ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପସନ୍ଦ? 👇 ଜୟ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ! 🙏 #ShreeKrishna #LordKrishna #HareKrishna #KrishnaLeela #SanatanaDharma #BhagavadGita #OdiaStory #OdishaCulture #OdiaSpiritual #Jagannath #Odisha #OdiaBhakti #OdiaPost #Multiverse #Brahma #HinduMythology #SpiritualJourney #DivineKnowledge #🚩ସନାତନ ଧର୍ମ💪 #🙏ପବନପୁତ୍ର ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ🙏🏻 #🌹🌹good morning 🌹🌹