#📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ ✍️പ്രണയം ചിലപ്പോൾ ഒരു മധുരവേദനയാണ്. ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സഹിക്കേണ്ട ഒരു തീ. അതിന്റെ തീവ്രത നമ്മളെ നമുക്കുതന്നെ പരിചയമില്ലാത്ത ആഴങ്ങളിലേക്ക് വലിച്ചിഴക്കും. ഒരാളുടെ പേരൊച്ച പോലും ഹൃദയത്തിൽ ഒരു ചെറു ഭൂചലനം സൃഷ്ടിക്കും; അവർ അകന്നാൽ, ശ്വാസം തന്നെ ഒന്നു മന്ദഗതിയിലാകും. പ്രണയത്തിൽ സന്തോഷം അതിരില്ലാത്ത ആകാശം പോലെ വ്യാപിക്കും, പക്ഷേ വേദന സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴം പോലെ തീരമില്ലാതെ നീളും. ഒരുമിച്ച് ചിലവഴിച്ച നിമിഷങ്ങൾ പിന്നീട് ഓർമ്മകളായി മാറുമ്പോൾ, അവ തന്നെ നമ്മുടെ ശക്തിയും ദൗർബല്യവും ആയി മാറുന്നു. മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞുവരുന്നതു കഴിഞ്ഞുപോയ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ ദിനങ്ങൾ , അതാണ് പ്രണയത്തിന്റെ വിരോധാഭാസം. ചില പ്രണയങ്ങൾ പൂർത്തിയാകാൻ പിറന്നതല്ല; അവ പഠിപ്പിക്കാൻ പിറന്നവയാണ്. നമ്മെ കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കാൻ, കൂടുതൽ കരുതലോടെ ജീവിക്കാൻ, ചിലപ്പോൾ കൂടുതൽ കരുത്തോടെ ഒറ്റയ്ക്കു നിൽക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നവ. കണ്ണുനീർ ചൊരിയുന്ന രാത്രികൾക്കുപിന്നാലെ പോലും, അതിന്റെ ഓർമ്മയിൽ ഒരു മധുരം ഒളിഞ്ഞിരിക്കും കാരണം അത് ഒരിക്കൽ നമ്മെ വല്ലാതെ സന്തോഷിപ്പിച്ചിരുന്നു. പ്രണയം ഒരാളെ സ്വന്തമാക്കുന്നതല്ല; ഒരാളെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ ഇടത്ത് വച്ചുപരിപാലിക്കുന്നതാണ് അവർ നമ്മോടൊപ്പമുണ്ടായാലും ഇല്ലെങ്കിലും. നഷ്ടപ്പെടാനുള്ള ഭയം ഉണ്ടെങ്കിലും, ഒരിക്കൽ സ്നേഹിച്ച ഹൃദയം ഒരിക്കലും ശൂന്യമാകില്ല. അതിൽ എപ്പോഴും ഒരു ശബ്ദമുണ്ടാകും — “നീ ഒരിക്കൽ എന്റെ ലോകമായിരുന്നു” എന്നൊന്ന് മൃദുവായി ചൊല്ലുന്നൊരു മധുരശബ്ദം...𝗦𝗮𝗷𝗶𝘁𝗵✍️💘💘