శివ
833 views
1 days ago
#✌️నేటి నా స్టేటస్ *రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్* *అద్భుతమైన కవిత…* ‼️"నేనిక లేనని తెలిశాక విషాదాశ్రులను వర్షిస్తాయి నీ కళ్ళు.. కానీ మిత్రమా! అదంతా నా కంట పడదు! ఆ విలాపమేదో ఇపుడే నా సమక్షంలోనే కానిస్తే పోలా! ‼️నీవు పంపించే పుష్పగుచ్ఛాలను నా పార్ధివదేహం ఎలా చూడగలదు? అందుకే... అవేవో ఇప్పుడే పంప రాదా! ‼️నా గురించి నాలుగు మంచి మాటలు పలుకుతావ్ అప్పుడు కానీ అవి నా చెవిన పడవు.. అందుకే ఆ మెచ్చేదేదో ఇప్పుడే మెచ్చుకో ! ‼️నేనంటూ మిగలని నాడు నా తప్పులు క్షమిస్తావు నువ్వు ! కానీ నాకా సంగతి తెలీదు.. అదేదో ఇపుడే క్షమించేయలేవా?! ‼️నన్ను కోల్పోయిన లోటు నీకు కష్టంగా తోస్తుంది కానీ అది నాకెలా తెలుస్తుంది? అందుకని ఇప్పుడే కలిసి కూర్చుందాం కాసేపైనా ! ‼️నాతో మరింత సమయం గడిపి ఉండాల్సిందని నీకనిపిస్తుంది అదేదో ఇప్పుడే గడపవచ్చుగా మనసారా! ‼️సానుభూతి తెలపడానికి నా ఇంటి వైపు అడుగులు వేస్తావ్.. నా మరణ వార్త విన్నాక! సంవత్సరాలుగా మనం ఏం మాట్లాడుకున్నామని? ‼️ఇప్పుడే నావైపు చూడు, నాతో మాట్లాడు, బదులు పలుకుతాను, కాసేపైనా గడుపుతాను, హాయిగా నీతో మెలుగుతాను!" *ఇదే విశ్వకవి రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ రాసిన అద్భుతమైన కవిత. అందుకే బ్రతికుండగానే ఆప్యాయంగా పలకరించుకుందాం! కష్టసుఖాలు పంచుకొందాం! ఒకరికొకరమై మెలుగుదాం! ఉన్నన్నాళ్ళూ కలిసిమెలసి బతుకుదాం!!* *ఈరోజు కలిసిన, మాట్లాడిన వ్యక్తి మళ్ళీ కలుస్తాడో లేదో? మాట్లాడతాడో లేదో?* *ఏది శాశ్వతం?* *ఎవరు నిశ్చలం?* 🌷🌷🌷🌷🌷 "నేనిప్పుడు ఎచ్చి పచ్చిగా పడివున్న పార్థివ దేహాన్ని...కొంచె శక్తి సరస్సును పాట వాక్యం కంటే ముందే పడి వున్న అనాది మూల జీవానుభవాన్ని... చూడంర్రి నాయనా...నేనింకా సన్నగానే, పచ్చగానే రేకులింకా విప్పుకుంటనే వున్న. ఎండిపోని ఉట్టి వంటి పార్థివ దేహాన్ని... ఎపుడూ నాపైకి చేరే గుంపుల గుంపుల సీతాకోకచిలుకలు..." గాలిలో కలిసిపోయే నా పార్థివదేహం ముందు, కన్నీరు కార్చకండి మిత్రులారా! నేను నడిచిన బాటను, నా ఆశయాల పూదోటను, గుర్తుంచుకొని ముందుకు సాగండి! మట్టిలో మట్టిగా మారే ఈ దేహం, జీవిత సత్యాన్ని నాకు నేర్పింది. నవ్వుతూ వీడ్కోలు పలకండి, నేను విడిచి వెళ్లిన జ్ఞాపకాలతో జీవించండి! కరిగిపోయేది ఈ రూపమే తప్ప, నా ఆలోచనలకు చావు లేదు. నేను వెలిగించిన దీపం మీ గుండెల్లో, నిరంతరం వెలుగుతూనే ఉంటుంది! ప్రాణమిచ్చిన కాల చక్రానికి నమస్కరిస్తూ పడి ఉన్నాను ఇక్కడ, కదలకుండా, శ్వాస ఆడకుండా! కానీ... ఇది నా ఓటమి కాదు, జీవితం నాకు ఇచ్చిన శరీరానికి నేను సమర్పించిన అంతిమ వీడ్కోలు. చేతులు రెండూ చల్లబడ్డాయి, కానీ నేను చేసిన మంచి పనుల స్పర్శ ఇంకా సమాజంలో సజీవంగానే ఉంది. కన్నీళ్లు కార్చే మిత్రులారా, నా భౌతిక రూపం మట్టిలో కలిసిపోతుందేమో, కానీ నా జ్ఞాపకాలు మీ గుండెల్లో చిరస్థాయిగా మిగిలిపోతాయి. కాలం నడిపిన నాటకంలో నేను పోషించిన పాత్ర ముగిసింది. ఈ పార్థివదేహం కేవలం ఒక వస్త్రం, దాన్ని వదిలి నా ఆత్మ అనంత విశ్వంలో కలిసిపోతోంది! నిశ్చలమైన ఈ నిదురలో కదలికలేని నా పార్థివదేహం! ప్రాణమనే పక్షి ఎగిరిపోయాక... మిగిలిన ఈ మట్టి బొమ్మకు రూపమేదో, నామేదో! కన్నీటి వీడ్కోలు నడుమ, నిప్పుల్లో కలిసిపోతున్నా... స్మృతుల రూపంలో మాత్రం నిరంతరం మీ గుండెల్లోనే ఉంటానంటూ ఈ దేహం మౌనంగా చెబుతున్న చివరి సందేశం! కాలం కరిగించిన ఈ రూపాన్ని దహించే అగ్ని కూడా కాల్చలేనిది... నా భావనల పరిమళం! నా పార్థివదేహంఅగ్నిజ్వాలల్లో కరిగిపోయే ముందు జీవిత సారాన్ని ఇలా ప్రశ్నిస్తోంది: వెలలేని ఈ ప్రాణానికిచివరికి మిగిలేది ఈ భౌతిక కాయమేనా? కోరికల మూటగట్టిన ఈ దేహం కాలగర్భంలో కలసిపోయే మట్టి మాత్రమేనా? కట్టుకున్న బంధాలు, కరిగిన కలలుకన్నీటి తెర వెనుక దాగున్న జ్ఞాపకాలు ఈ చితి మంటల్లోనే కాలిపోతాయా? లేక నా ఆలోచనలుగా మీ గుండెల్లో మిగిలిపోతాయా? జన్మనిచ్చిన ఈ నేలకే నా పార్థివదేహం అంకితం ఇది అంతం కాదు, మరో జన్మకు నాంది భస్మమై పోయే ఈ దేహాన్ని చూసి ఏడవకండి నేను విడిచి వెళ్లిన సుగుణాలను, స్మృతులను తలచుకోండి!